ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਰੁਦ੍ਰੋ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵਚਸਂਹਾਰਕਾਰਕਃ । ਤਮਸਸ਼੍ਚਾऽऽਸ਼੍ਰਯਃ ਸੋऽਪਿ ਰੁਦ੍ਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਵਰੋ ਮਹਾਨ੍
ਕਾਲਾਗਨੀ ਰੁਦਰ, ਭਗਵਾਨ, ਜਗਤ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ; ਉਹ ਤਮਸ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਤੇ ਰੁਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ।
ਸ ਏਵ ਸ਼ਂਕਰਾਂਸ਼ਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਨ੍ਯੇ ਰੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਕਲਾਃ । ਭਵਾਂਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਗੁਣਸ੍ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਕृਤੇਸ਼੍ਚ ਪਰਸ੍ਤਥਾ
ਉਹੀ ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਰੁਦਰ ਉਸ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਹਨ; ਤੂੰ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈਂ, ਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ ਹੈਂ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਵੈ ਪ੍ਰਣਾ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਵਰੂਪਿਣਃ । ਮਾਨਸਂ ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ੍ਵਯਂ ਜ੍ਞਾਨਾਤ੍ਮਕਃ ਸ਼ਿਵਃ
ਸਭ ਦਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਣ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਮਨ ਹੀ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਗਿਆਨ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ਪ੍ਰਵਰਾ ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤੀਨਾਂ ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਪ੍ਰਕृਤਿਰੀਸ਼੍ਵਰੀ । ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਨਃ ਪ੍ਰਤਿਬਿਭ੍ਬਸ੍ਤੇ ਜੀਵਃ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਦੇਹਿषੁ
ਸਭ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੁੱਧੀ ਹੈ, ਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਰਾਣੀ ਹੈ; ਜੀਵ ਤੇਰੇ ਆਪ ਦੇ ਹੀ ਪਰਛਾਂਵੇ ਵਜੋਂ ਸਭ ਦੇਹਧਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਜੀਵਃ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾਂ ਭੋਗੀ ਸ੍ਵਯਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਭਵਾਂਸ੍ਤਥਾ । ਸਰ੍ਵੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਤ੍ਵਯਿ ਗਤੇ ਨਰਦੇਵੇ ਯਥਾऽਨੁਗਾਃ
ਜੀਵ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਭੋਗਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਸਾਖੀ ਹੈਂ; ਜਦ ਤੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸਭ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਦ੍ਯਃ ਪਤਤਿ ਦੇਹਸ਼੍ਚ ਸ਼ਵੋऽਸ੍ਪृਸ਼੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਨਾ । ਬੁਦ੍ਧਾਃ ਸਨ੍ਤੋ ਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਵਞ੍ਚਿਤਾਸ੍ਤਵ ਮਾਯਯਾ
ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਦੇਹ ਤੁਰੰਤ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਲਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਵੀ ਨਹੀਂ; ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਸੰਤ ਤੇਰੀ ਮਾਇਆ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ ਜਾਣ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਤ੍ਵਾਂ ਭਜਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਯੇ ਸਨ੍ਤੋ ਮਾਯਾਮੇਤਾਂ ਤਰਨ੍ਤਿ ਤੇ । ਤ੍ਰਿਗੁਣਾ ਪ੍ਰਕृਤਿਰ੍ਦੁਰ੍ਗਾ ਵੈष੍ਣਵੀ ਚ ਸਨਾਤਨੀ
ਜੋ ਸੰਤ ਸਿਰਫ ਤੈਨੂੰ ਭਜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੀ ਦੁਰਗਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਵੈਸ਼ਨਵੀ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ।
ਪਰਾ ਨਾਰਾਯਣੀਸ਼ਾਨੀ ਤਵ ਮਾਯਾ ਦੁਰਤ੍ਯਯਾ । ਤ੍ਵਦਂਸ਼ਾਃ ਪ੍ਰਤਿਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਤ੍ਮਕਾਃ
ਉੱਚੀ ਨਾਰਾਇਣੀ, ਰਾਣੀ, ਤੇਰੀ ਮਾਇਆ ਹੈ ਜੋ ਪਾਰ ਕਰਨੀ ਔਖੀ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਅੰਸ਼ ਸਭ ਜਗਤਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਰੂਪ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮਪਿ ਵਿਸ਼੍ਵੇषਾਮਾਸ਼੍ਰਯੋ ਯੋ ਮਹਾਨ੍ਵਿਰਾਟ੍ । ਸ ਸੇਤੇ ਚ ਜਲੇ ਯੋਗਾਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ੋ ਗੋਕੁਲੇ ਯਥਾ
ਸਭ ਜਗਤਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਵੱਡਾ ਵਿਰਾਟ ਹੈ; ਉਹ ਯੋਗ ਦੇ ਨਾਲ ਜਲ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵਾਂਗ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਗੋਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ।
ਸ ਏਵ ਵਾਸੁਰ੍ਭਗਵਾਂਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦੇਵੋ ਭਵਾਨ੍ਪਰਃ । ਵਾਸੁਦੇਵ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਪੁਰਾਵਿਦ੍ਭਿਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਉਹ ਆਪ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਭਗਵਾਨ ਹੈ; ਤੂੰ ਉਸ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈਂ; ਵਾਸੁਦੇਵ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਕਲਯਾ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਮੇਵ ਕਲਯਾ ਸ਼ਸ਼ੀ । ਕਲਯਾ ਚ ਹੁਤਾਸ਼ਸ਼੍ਚ ਕਲਯਾ ਪਵਨਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਤੂੰ ਹੀ ਆਪਣੇ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਹੀ ਆਪਣੇ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ ਚੰਦ ਹੈਂ; ਅੰਸ਼ ਨਾਲ ਅੱਗ ਹੈਂ, ਤੇ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ ਪਵਨ ਵੀ ਹੈਂ।
ਕਲਯਾ ਵਰੁਣਸ਼੍ਚੈਵ ਕੁਬੇਰਸ਼੍ਚ ਯਮਸ੍ਤਥਾ । ਕਲਯਾ ਤ੍ਵਂ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਕਲਯਾ ਧਰ੍ਮ ਏਵ ਚ
ਅੰਸ਼ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵਰੁਣ, ਕੁਬੇਰ ਤੇ ਯਮ ਹੈਂ; ਅੰਸ਼ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮਹਿੰਦਰ ਹੈਂ, ਤੇ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ ਧਰਮ ਹੀ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਕਲਯਾ ਸ਼ੇष ਈਸ਼ਾਨੋ ਨੈऋਂਤਿਸ੍ਤਥਾ । ਮੁਨਯੋ ਮਨਵਸ਼੍ਚੈਵ ਗ੍ਰਹਾਸ਼੍ਚ ਫਲਦਾਯਕਃ
ਤੂੰ ਹੀ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਸ਼ੇਸ਼, ਈਸ਼ਾਨ ਤੇ ਨੈਰਿਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਮਨੂ ਤੇ ਗ੍ਰਹਿ ਵੀ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤੇਰੇ ਹੀ ਰੂਪ ਹਨ।
ਕਲਾਕਲਾਯਾਸ਼੍ਚਾਂਸ਼ੇਨ ਸਰ੍ਵੇ ਜੀਵਾਸ਼੍ਚਰਾਚਰਾਃ । ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪਰਮਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤੇ ਯੋਗਿਨਃ ਸਦਾ
ਤੇਰੇ ਇਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਚਾਹੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਅਡੋਲ, ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈਂ, ਤੇਰਾ ਹੀ ਜੋਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਯੋਗੀ ਸਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਂ ਤ੍ਚਾऽऽਦ੍ਰਿਯਨ੍ਤੇ ਭਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤੇ ਯ ਤਦਨ੍ਤਰੇ । ਨਵੀਨਨੀਰਦਸ਼੍ਯਾਮਂ ਪੀਤਕੌਸ਼ੇਯਵਾਸਸਮ੍
ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਾ ਕੇ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਨਵੇਂ ਬਦਲ ਵਾਂਗੂ ਨੀਲਾ ਤੇ ਪੀਲੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ।
ਈषਦ੍ਧਾਸ੍ਯਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤੇਸ਼ਂ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਮ੍ । ਚਨ੍ਦਨੋਕ੍ਸ਼ਿਤਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਂ ਦ੍ਵਿਭੁਜਂ ਮੁਰਲੀਧਰਮ੍
ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਭਗਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈਂ। ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਿਪਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵਾਂਸਰੀ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਮਯੂਰਪਿਚ੍ਛਚੂਡਂ ਚ ਮਾਲਤੀਮਾਲ੍ਯਭੂषਿਤਮ੍ । ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਕੇਯੂਰਵਲਯਾਵਿਨ੍ਤਮ੍
ਤੇਰੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਮੋਰਪੰਖ ਦੀ ਮੁਰਸ, ਮਾਲਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਬਾਂਹਬੰਦ ਤੇ ਚੂੜੀਆਂ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਮਣਿਕੁਣ੍ਡਲਯੁਗ੍ਮੇਨ ਗਣ੍ਡਸ੍ਥਲਵਿਰਾਜਿਤਮ੍ । ਰਤ੍ਨਸਾਰਾਙ੍ਗਲੀਯਂ ਚ ਕ੍ਵਣਨ੍ਮਞ੍ਜੀਰਰਞ੍ਜਿਤਮ੍
ਤੇਰੇ ਗਲ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੰਡਲਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ, ਅੰਗੂਠੀ ਵੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ ਤੇ ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਦੀ ਝੰਕਾਰ ਨਾਲ ਪੈਰ ਰੰਗੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਕੋਟਿਕਨ੍ਦਰ੍ਪਲੀਲਾਭਂ ਸ਼ਰਤ੍ਕਮਲਲੋਚਨਮ੍ । ਸ਼ਰਤ੍ਪੂਰ੍ਣੈਨ੍ਦੁਨਿਨ੍ਦਾਸ੍ਯਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਕੋਟਿਸਮਪ੍ਰਭਮ੍
ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਕਰੋੜਾਂ ਕਾਮਦੇਵਾਂ ਵਰਗੀ ਚੰਚਲਤਾ ਹੈ, ਅੱਖਾਂ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਤ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਕਰੋੜਾਂ ਚੰਦਾਂ ਵਰਗੀ ਹੈ।
ਵੀਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਸਸ੍ਮਿਤਾਭਿਸ਼੍ਚ ਗੋਪੀਨਾਂ ਕੋਟਿਕੋਟਿਭਿਃ । ਵਯਸ੍ਯੈਃ ਪਾਰ੍षਦੈਰ੍ਗੋਪੈਃ ਸੇਵਿਤਂ ਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰੈਃ
ਕਰੋੜਾਂ ਗੋਪੀਆਂ ਹੱਸਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਤੈਨੂੰ ਤੱਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਮਿੱਤਰ, ਸਾਥੀ ਤੇ ਗੋਪ ਵੀ ਚਿੱਟੇ ਚਾਮਰ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਗੋਪਬਾਲਕਵੇषਂ ਚ ਰਾਧਾਵਕ੍ਸ਼ਃ ਸ੍ਥਲਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਧ੍ਯਾਨਾਸਾਧ੍ਯਂ ਦੁਰਾਰਾਧ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ਸ਼ੇषਵਨ੍ਦਿਤਮ੍
ਤੂੰ ਗੋਪ ਬਾਲਕ ਦੀ ਵੈਸ਼ਭੂਸ਼ਾ ਵਿਚ, ਰਾਧਾ ਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ। ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਹੀ ਤੈਨੂੰ ਪਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਪੂਜਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਸ਼ੇਸ਼ ਵੀ ਤੇਰੀ ਵੰਦਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਿਨ੍ਦ੍ਧੇਨ੍ਦ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰਣਤਂ ਸ੍ਤੁਤਮ੍ । ਵੇਦਾਨਿਰ੍ਵਚਨੀਯਂ ਚ ਪਰਂ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਾਮਯਂ ਵਿਭੁਮ੍
ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਇੰਦਰ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਯੋਗੀ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਤੇ ਸਲਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਵੇਦ ਵੀ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਆਪਣੀ ਮਰਜੀ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਮਾਲਕ ਹੈਂ।
ਸ੍ਥੂਲਸ੍ਥੂਲਤਮਂ ਰੂਪਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਤ੍ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਤਮਂ ਪਰਮ੍ । ਸਤ੍ਯਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਂ ਚ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪਰਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਸਭ ਤੋਂ ਮੋਟਾ ਵੀ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੱਖਮ ਵੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਸੱਚਾ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਵਧੀਆ ਤੇ ਕੁਦਰਤ ਤੋਂ ਪਰੇ ਮਾਲਕ ਹੈਂ।
ਨਿਰ੍ਲਿਪ੍ਤਂ ਚ ਨਿਰੀਹਂ ਚ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਸਨਾਤਨਮ੍ । ਏਵਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਚ ਤੇ ਪੂਤਾਃ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਦੂਰ੍ਵਾਕ੍ਸ਼ਤਾ ਜਲਮ੍
ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਕੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ, ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਭਗਵਾਨ ਹੈਂ। ਐਸਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਨਰਮ ਦੂਬ, ਅੱਖਤ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ।
ਪਦ੍ਮਾਪਦ੍ਮਾਰ੍ਚਿਤੇ ਪਾਦਪਦ੍ਮੇ ਚ ਦਾਤੁਮੁਤ੍ਸੁਕਾਃ । ਵੇਦਾਃਸ੍ਤੋਤੁਮਸ਼ਕ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਵਾਮਸ਼ਕ੍ਤਾ ਸਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਪਦਮਾ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਚਰਨਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਸਭ ਉਤਸੁਕ ਹਨ। ਵੇਦ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਸਰਸਵਤੀ ਵੀ ਅਸਮਰਥ ਹੈ।
ਸ਼ੇषਃ ਸ੍ਤੋਤੁਮਸ਼ਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਯਂਭੂਃ ਸ਼ਂਭੁਰੀਸ਼੍ਵਰਃ । ਗਣੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਦਿਨੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰ ਏਵ ਚ
ਸ਼ੇਸ਼, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ, ਈਸ਼ਰ, ਗਣੇਸ਼, ਸੂਰਜ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵੀ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਹਨ।
ਸ੍ਤੋਤੁਂ ਨਾਲਂ ਧਨੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਕਿਮਨ੍ਯੇ ਜਡ੍ਬੁਦ੍ਧਯਃ । ਗੁਣਾਤੀਤਮਨੀਹਂ ਚ ਕਿਂ ਸ੍ਤੌਮਿ ਨਿਰ੍ਗੁਣਂ ਪਰਮ੍
ਕੁਬੇਰ ਵੀ ਤੇਰੀ ਸਿਫਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਫਿਰ ਹੋਰ ਮੰਦੇ ਸਮਝ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ? ਤੂੰ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਤੇ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਸਿਫਤ ਕਰਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਨਿਰਗੁਣ ਹੈਂ?
ਅਪਣ੍ਡਿਤੋऽਯਮਸੁਰੋ ਨ ਸੁਰਃ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ । ਬਲੇਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਮੁਵਾਚ ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ
ਇਹ ਅਸੁਰ ਅਣਪੜ੍ਹ ਹੈ, ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਇਸਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦੇ। ਬਲੀ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਮਾ ਭੈਰ੍ਵਤ੍ਸ ਗृਹਂ ਗਚ੍ਛ ਸੁਤਲਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਮਯਾ । ਮਦ੍ਵਰੇਣ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਤ੍ਵਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋऽਪ੍ਯਜਰਾਮਰਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਡਰ ਨਾ ਪੁੱਤ, ਘਰ ਜਾ, ਸੂਤਲ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆਪ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਦਾਤ ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਵੀ ਕਦੇ ਬੁੱਢਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ ਤੇ ਅਮਰ ਰਹੇਗਾ।
ਦਰ੍ਪਹਾਨਿਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਖਸ੍ਯ ਦਰ੍ਪਿਣਃ । ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਾਯ ਵਰੋ ਦਤ੍ਤੋ ਭਕ੍ਤਾਯ ਚ ਤਪਸ੍ਵਿਨੇ
ਉਸ ਮੂਰਖ ਅਹੰਕਾਰੀ ਦੀ ਹੰਕਾਰਤਾ ਮੈਂ ਤੋੜ ਦਿਆਂਗਾ। ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੂੰ, ਜੋ ਭਗਤ ਤੇ ਤਪਸਵੀ ਹੈ, ਦਾਤ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।