ਮਯਾ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਿਤਃ ਸ੍ਕਨ੍ਦੋ ਮਹਾਯੁਦ੍ਧੇ ਸੁਦਾਰੁਣੇ । ਮृਤੋ ਬਾਣਸ਼੍ਚ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਤੇਨ ਸ੍ਕਨ੍ਦੇਨ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਸਕੰਦ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣੀ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ; ਬਾਣ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਸਕੰਦ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਕਨ੍ਦਾਨਿਰੁਦ੍ਧਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਸਮਤ੍ਵਂ ਤੁ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰ । ਅष੍ਟੌ ਚ ਭੈਰਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਰੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚੈਕਾਦਸ਼ੈਵ ਤੇ
ਸਕੰਦ ਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰੀ ਸੀ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ; ਸਾਰੇ ਅੱਠ ਭੈਰਵ ਤੇ ਗਿਆਰਾਂ ਰੁਦ੍ਰ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਅष੍ਟੌ ਚ ਵਸਵਸ਼੍ਚੈਤੇ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦਯਸ੍ਤਥਾ । ਤਥੈਵ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਦਿਤ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੈਤ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਾਸ੍ਤਥਾ
ਅੱਠ ਵਸੁ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਦੇਵਤੇ, ਬਾਰਾਂ ਆਦਿਤਿਆ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ —
ਦੇਵਾਨਾਮਗ੍ਰਣੀਃ ਸ੍ਕਨ੍ਦੋ ਬਾਣਸ਼੍ਚ ਸਗਣਸ੍ਤਥਾ । ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਚਾਨਿਰੁਦ੍ਧਂ ਚ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਜੇਤੁਮਕ੍ਸ਼ਮਾਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੁਖੀ ਸਕੰਦ, ਬਾਣਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀ, ਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ — ਇਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਅਨਿਰੁਦ੍ਧਃ ਸ੍ਵਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਃ ਕਾਮ ਏਵ ਚ । ਬਲਦੇਵਃ ਸ੍ਵਯਂ ਸ਼ੇषਃ ਕृष੍ਣਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪਰਃ
ਅਨਿਰੁੱਧ ਆਪ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਕਾਮ ਹੀ ਹੈ, ਬਲਦੇਵ ਆਪ ਹੀ ਸ਼ੇਸ਼ ਹੈ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਬਾਣਂ ਰਕ੍ਸ਼ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰ । ਭਵਾਞ੍ਸ਼ੁਭਸ੍ਵਰੂਪਸ਼੍ਚ ਵਿਘ੍ਨਖਣ੍ਡਨਕਾਰਕਃ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਬਾਣਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਤੂੰ ਸ਼ੁਭ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈਂ ਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਆਰਾਦਾਯਾਸ੍ਯਤਿ ਹਰਿਰ੍ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ । ਅਵ੍ਯਰ੍ਥਮਸ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਵਰਂ ਸੂਰ੍ਯਕੋਟਿਸਮਪ੍ਰਭਮ੍
ਹਰੀ ਜਲਦੀ ਆਵੇਗਾ, ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚਕਰ ਲੈ ਕੇ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਕਦੇ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤੇ ਜੋ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮo ਮਹਾo ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਖo ਉਤ੍ਤo ਨਾਰਦਨਾo ਬਾਣਯੁਦ੍ਧੇ ਸ਼ਿਵਲਮ੍ਬੋਦਰਸਂo ਸਪ੍ਤਦਸ਼ਾਧਿਕਸ਼ਾਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਂ ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜਨਮ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਨਾਰਦ ਵਲੋਂ ਬਾਣਾ ਯੁੱਧ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਲੰਬੋਦਰ ਦੇ ਆਸਰੇ ਵਾਲਾ ਸੌ ਸਤਾਰਾਂਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਅਥਾष੍ਟਾਦਸ਼ਾਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਗਣੇਸ਼ਂ ਬੋਧਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ਼ਂਭੁਰਮ੍ਯਨ੍ਤਰਂ ਯਯੌ । ਤਤ੍ਰ ਸਿਂਹਾਸਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਦੁਰ੍ਗਾ ਦੁਰ੍ਗਤਿਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਹੁਣ ਸੌ ਅਠਾਰਾਂਵਾਂ ਅਧਿਆਇ। ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਗਣੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਮਝਾ ਕੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਇਕ ਹੋਰ ਸੁੰਦਰ ਥਾਂ ਤੇ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਦੁৰ্গਾ, ਜੋ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਸੋਹਣੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬੈਠੀ ਸੀ।
ਭੈਰਵੀ ਭਦ੍ਰਕਾਲੀ ਚ ਉਗ੍ਰਚਣ੍ਡਾ ਚ ਕੋਟਰੀ । ਤਾਃ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਸਹਸਾ ਪ੍ਰਣੇਮੁਰ੍ਜਗਦੀਸ਼੍ਵਮ੍
ਭੈਰਵੀ, ਭਦਰਕਾਲੀ, ਉਗ੍ਰਚੰਡਾ ਤੇ ਕੋਟਰੀ — ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਤੁਰੰਤ ਉਠ ਕੇ, ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੀਆਂ।
ਤਤ੍ਰਾऽऽਯਯੌ ਗਣੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ । ਬਾਣਸ਼੍ਚ ਵੀਰਭਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਨਨ੍ਦੀ ਸੁਨਨ੍ਦਕਃ
ਉਥੇ ਗਣੇਸ਼, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਾਰਤਿਕੇਯ, ਬਾਣਾ, ਵੀਰਭਦਰ, ਨੰਦੀ ਤੇ ਸੁਨੰਦਕਾ ਆਏ।
ਮਹਾਕਾਲੋ ਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਹ੍ਯਥਾष੍ਟੌਂ ਭੈਰਵਾਸ੍ਤਥਾ । ਸਿਦ੍ਧੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਾ ਰੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚੈਕਾਦਸ਼ੈਵ ਤੇ
ਮਹਾਕਾਲ, ਮਹਾਂ ਮੰਤਰੀ, ਫਿਰ ਅੱਠ ਭੈਰਵ, ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਯੋਗੀਆਂ ਅਤੇ ਗਿਆਰਾਂ ਰੁਦ੍ਰ ਵੀ ਆਏ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਮਣਿਭਦ੍ਰਃ ਸਮਾਯਯੌ । ਸਿਹਦ੍ਵਾਰੇ ਸ੍ਵਯਂ ਦ੍ਵਾਰੀ ਤਭੀਸ਼੍ਵਰਮੁਵਾਚ ਸਃ
ਇਸ ਵੇਲੇ ਉਥੇ ਮਣਿਭਦ੍ਰ ਆਇਆ; ਉਹ ਆਪ ਸਿੰਘ-ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਦੋੜੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਮਣਿਭਦ੍ਰ ਉਵਾਚ ਅਸਂਖ੍ਯਾਨਿ ਚ ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਯਾਦਵਾਨਾਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ । ਬਲਦੇਵਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਃ ਸਾਮ੍ਬਸ਼੍ਚ ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ੍ਤਥਾ
ਮਣਿਭਦ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਯਾਦਵਾਂ ਦੀਆਂ ਗਿਣਤੀ ਰਹਿਤ ਫੌਜਾਂ ਇੱਥੇ ਹਨ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ; ਨਾਲ ਹੀ ਬਲਦੇਵ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ, ਸਾਂਬ ਤੇ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਵੀ ਹਨ।"
ਰਾਜਾ ਮਹੋਗ੍ਰਸੇਨਸ਼੍ਚ ਭੀਮਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਯਮਰ੍ਜੁਨਃ । ਅਕ੍ਰੂਨਸ਼੍ਚੋਦ੍ਯਵਸ਼੍ਚੈਵ ਜਯਨ੍ਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰਨਨ੍ਦਨਃ
"ਰਾਜਾ ਮਹੋਗ੍ਰਸੇਨ, ਭੀਮ, ਅਰਜੁਨ ਆਪ, ਅਕ੍ਰੂਰ, ਉਦ੍ਧਵ ਅਤੇ ਜਯੰਤ, ਜੋ ਸ਼ਕਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਵੀ ਆਏ ਹਨ।"
ਰਤ੍ਨੇਨਦ੍ਰਸਾਰਨਿਰ੍ਮਾਣਰਥੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਸੁਮਨੋਹਰੇ । ਵਿਧੇਰ੍ਵਿਧਾਤਾ ਭਗਵਾਞ੍ਛ੍ਰੀਕृष੍ਣਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
"ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣੇ ਰਤਨ-ਸਾਰ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਥ ਉੱਤੇ, ਭਗਵਾਨ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਸਵਾਰ ਹਨ।"
ਸਪ੍ਤਭਿਃ ਪਾਰ੍षਦੈਗੋਂਪੈਃ ਸੇਵਿਤਃ ਸ਼੍ਵੇਤਯਾਮਰੈਃ । ਕਨ੍ਦਰ੍ਪਕੋਟਿਲੀਲਾਭੋ ਵਨਮਾਲਾਵਿਭੂषਿਤਃ
"ਸੱਤ ਮੁਖੀ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਚਿੱਟੇ ਯਮਰਾ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ, ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਕਾਮਦੇਵਾਂ ਵਰਗਾ ਸੁੰਦਰ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ।"
ਦਧਾਰ ਚਕ੍ਰਮਤੁਲਂ ਕੋਟਿਸੂਰ੍ਯਸਮਪ੍ਰਭਮ੍ । ਗਦਾਂ ਕੌਮੋਦਕੀਂ ਸ਼ੂਲਮਵ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸਂਨਿਧਾਯ ਚ
"ਉਹ ਅਤੁੱਲ ਚਕਰ, ਜੋ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਕੌਮੋਦਕੀ ਗਦਾ, ਤੇ ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ੂਲ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।"
ਰਥਮਧ੍ਯੇ ਮਹਾਸ਼ਙ੍ਖਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸਂਹਾਰਕਾਰਣਮ੍ । ਮਹਾਰਥਾਨਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਰਥਾਨਾਂ ਚ ਤ੍ਰਿਕੋਟਿਭਿਃ
"ਰਥ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਹਾਂ ਸ਼ੰਖ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਮਹਾ-ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਤੀਹ ਮਿਲੀਅਨ ਰਥਾਂ ਨਾਲ।"
ਤ੍ਰਿਕੋਟਿਭਿਰ੍ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਮਲ੍ਲਾਨਾਂ ਚ ਤ੍ਰਿਕੋਟਿਮਿਃ । ਸ਼ਤਕੋਟਿਭਿਰਸ਼੍ਵਾਨਾਂ ਚਰ੍ਮਿਣਾਂ ਤਚ੍ਚਤੁਰ੍ਗੁਣੈਃ
"ਤੀਹ ਮਿਲੀਅਨ ਮਹਾ ਹਾਥੀਆਂ, ਤੇ ਤੀਹ ਮਿਲੀਅਨ ਮੱਲਾਂ, ਇੱਕ ਸੌ ਮਿਲੀਅਨ ਘੋੜਿਆਂ, ਤੇ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਰਥ-ਚਾਲਕਾਂ ਨਾਲ।"
ਖਡ੍ਗਿਨਾਂ ਤਤ੍ਸਪ੍ਤਗੁਣੈਰ੍ਦ੍ਵਿਗੁਣੈਸ੍ਤਦ੍ਧਨੁष੍ਮਤਾਮ੍ । ਏਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧ ਚ ਤ੍ਵਰਿਤਮਾਯਯੌ ਸ਼ੋਣਿਤਂ ਪੁਰਮ੍
ਤਲਵਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਸੂਰਮੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸੱਤ ਗੁਣਾ ਸੀ, ਤੇ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉਸ ਤੋਂ ਦੋ ਗੁਣਾ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼ੋਣਿਤਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਪਰਿਤੋ ਵੇष੍ਟਯਾਮਾਸ ਲਙ੍ਕਾਂ ਦਾਸ਼ਰਥਿਰ੍ਯਥਾ । ਸਹਸ੍ਰਤਾਲਮਾਨਾਂ ਚ ਜ੍ਵਲਦਗ੍ਨਿਸ਼ਿਖੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਮ੍
ਉਸਨੇ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਸਰਥੀ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਤਾਲ ਦੇ ਉੱਚੇ ਤੇ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵੇ ਚ ਪਰਿਖਾਯੁਕ੍ਤਾਂ ਦੁਰ੍ਲਙ੍ਧ੍ਯਾਮਸੁਰੈਃ ਸੁਰੈਃ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਙ੍ਗਾਮ੍ਬੁਰਾਸ਼ੀਨਾਂ ਸਮੂਹੈਰ੍ਵृष੍ਟਿਭਿਸ੍ਤਥਾ
ਉਪਰ ਮੋਟ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰ ਵੀ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਸੁਵਰਗ ਗੰਗਾ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਰਗੀਆਂ ਬਦਲਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮੀਂਹ ਪੈ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪਕ੍ਸ਼ੀਨ੍ਦ੍ਰੋ ਗਰੁਡਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਨਿਰ੍ਵਾਣਂ ਚ ਚਕਾਰ ਸਃ । ਮਣੀਨ੍ਦ੍ਰਸਾਰਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਪ੍ਰਾਕਾਰਾਭ੍ਰਂਲਿਹਂ ਪੁਰਮ੍
ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਗਰੁੜ ਨੇ ਆਪ ਆ ਕੇ ਉਥੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੱਤੀ; ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਮਣੀਆਂ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਿੱਧਾ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਬਭਞ੍ਜ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਮਲ੍ਲਾਨਾਂ ਬਲਦੇਵਸ਼੍ਚ ਲਾਙ੍ਗਲੈਃ । ਉਦ੍ਯਾਨਾਨਾਂ ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਚਕਾਰੋਤ੍ਪਾਟਨਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਬਲਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣੀ ਹਲ ਨਾਲ ਲੱਖ ਮੱਲਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਬਾਗਾਂ ਨੂੰ ਉਖਾੜ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਮਹਾਦ੍ਵਾਰਂ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਾਨ੍ਨਿਪਤ੍ਯ ਚ । ਏਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵਸ਼੍ਚੋਵਾਚ ਸੁਰਸਂਸਦਿ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਰਾਹੀਂ ਅੰਦਰ ਗਿਆ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬੋਲਿਆ।
ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਭਦ੍ਰਕਾਲੀ ਚ ਸ੍ਕਨ੍ਦਂ ਗਣਪਤਿਂ ਤਥਾ । ਅष੍ਟੌ ਚ ਭੈਰਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਰੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਵੀਰਭਦ੍ਰਕਮ੍ ਮਹਾਕਾਲਂ ਨਨ੍ਦਿਨਂ ਚ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸੇਨਾਪਤੀਨ੍ਨਵ
ਪਾਰਵਤੀ, ਭਦਰਕਾਲੀ, ਸਕੰਦ, ਗਣਪਤੀ, ਅੱਠ ਭੈਰਵ, ਰੁਦ੍ਰ, ਵੀਰਭਦਰ, ਮਹਾਕਾਲ, ਨੰਦੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਫੌਜ ਦੇ ਸਰਦਾਰ—
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ ਗੋਲੋਕਨਾਥੋ ਭਗਵਾਂਸ਼੍ਚਕ੍ਰਪਾਣਿਃ ਸਮਾਗਤਃ । ਵਿਸ਼੍ਵੌਘਂ ਭਙ੍ਕ੍ਤੁਮੀਸ਼ੋ ਯਃ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਨਗਰਂ ਚ ਕਿਮ੍
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਗੋਲੋਕ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਚਕਰਧਾਰੀ ਭਗਵਾਨ ਆ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ; ਜੋ ਪੂਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਫੌਜ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ—ਫਿਰ ਕੀ ਰਹਿ ਗਿਆ?
ਸਰ੍ਵੋਪਾਯੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਬਾਣਂ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁ ਯਤ੍ਨਤਃ । ਬਾਣੋ ਗਚ੍ਛਤੁ ਸਂਗ੍ਰਾਮਂ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਲਮ੍ਬੋਦਰਂ ਪਰਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਜਤਨ ਨਾਲ ਬਾਣਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ; ਬਾਣਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਲੰਬੋਦਰ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰੇ।
ਬਾਣਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ਸ੍ਕਨ੍ਦਃ ਪੁਰਤਸ਼੍ਚ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਵਾਮੇ ਚ ਭੈਰਵਾ ਰੁਦ੍ਰਾਃ ਸ੍ਵਯਂ ਨਨ੍ਦੀ ਸਹਾਰਥਃ
ਬਾਣਾ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਸਕੰਦ, ਸਾਹਮਣੇ ਗਣਪਤੀ, ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਭੈਰਵ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਤੇ ਨੰਦੀ ਆਪਣੀ ਰਥ ਸਮੇਤ ਨਾਲ ਹੈ।