ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰ ਮਹਾਭਾਗ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਵਚਨਂ ਮਮ । ਹਿਤਂ ਤਥ੍ਯਂ ਨੀਤਿਸਾਰਂ ਪਰਿਣਾਮਸੁਖਾਵਹਮ੍
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ—ਇਹ ਫਾਇਦੇਮੰਦ, ਸੱਚੀ, ਨੀਤੀ ਦੀ ਸਾਰ ਤੇ ਆਖਰ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਅਸਂਖ੍ਯਵਿਸ਼੍ਵਸਂਘਂ ਚ ਸਰ੍ਵ ਕृष੍ਣਾਤ੍ਮਜਂ ਸੁਤਮ੍ । ਕृष੍ਣਂ ਜਾਨੀਹਿ ਯਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਾਰਣਾਨਾਂ ਚ ਕਾਰਣਮ੍
ਅਣਗਿਣਤ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਤੇ ਸਾਰੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਜਾਣੋ, ਜੋ ਹਰ ਕਾਰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਤृਣਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਜਗਤ੍ਮਰ੍ਵ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰ । ਨਿਬੋਧ ਸਤ੍ਯਂ ਕृष੍ਣਂ ਚ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਘਾਹ ਦੇ ਤਣੇ ਤੱਕ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਭਗਵਾਨ, ਸੱਚ ਹੈ।
ਗੋਲੋਕੇ ਦ੍ਵਿਭੁਜਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਰਾਧਾਕਾਨ੍ਤਂ ਮਨੋਹਰਮ੍ । ਸ਼ਿਸ਼ੁਰੂਪਂ ਗੋਪਵੇषਂ ਗੋਪਵੇषਂ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਤਮਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਂਤ, ਰਾਧਾ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਮਨਮੋਹਣ, ਬੱਚੇ ਦੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਗੋਆਲੇ ਦੀ ਵਸਤ੍ਰਧਾਰੀ, ਪੂਰਨਤਮ ਪ੍ਰਭੂ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਗੋਪੀਭਿਰ੍ਗੋਪਨਿਕਰੈਃ ਸਹਿਤਂ ਕਾਮਧੇਨੁਭਿਃ । ਪੁਣ੍ਯੇ ਵृਨ੍ਦਾਵਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਸੁਨ੍ਦਰੇ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲੇ
ਉਹ ਗੋਪੀਆਂ, ਗੋਆਲੇ ਲੜਕਿਆਂ ਤੇ ਕਾਮਧੇਨੂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਵਿੱਚ, ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਘੇੜੀ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਚਰਨ੍ਤਂ ਮੁਰਲੀਹਸ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ਸ਼ੇषਵਨ੍ਦਿਤਮ੍ । ਸ਼ਤਸ਼ृਙ੍ਗੈ ਚ ਸ਼ੈਲੇਸ਼ੇ ਵਟਮੂਲੇ ਨਿਰਾਕੁਲੇ
ਉਹ ਵਾਂਸਲੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ ਫਿਰਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਸ਼ੇਸ਼ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸੌ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਤੇ, ਵਟ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠ, ਸ਼ਾਂਤ ਥਾਂ ਤੇ।
ਗੋष੍ਠੇ ਭਾਣ੍ਡੀਰਨਿਕਟੇ ਨਿਰ੍ਮਲੇ ਵਿਰਜਾਤਟੇ । ਨਵੀਨਨੀਰਦਸ਼੍ਯਾਮਂ ਸ਼ੋਭਿਤਂ ਪੀਤਵਾਸਸਾ
ਗੋਆਲੇ ਦੀ ਵਸਤੀ, ਭਾਂਡੀਰ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਰਜਾ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਨਵੇਂ ਬਦਲ ਵਾਂਗ ਨੀਲਾ ਤੇ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸੋਭਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਨਵਂ ਘਨੌਘਂ ਚ ਸੌਦਾਮਿਨ੍ਥਾ ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍ । ਆਵਿਰ੍ਭਾਵਸ਼੍ਚ ਤੇषਾਂ ਵੈ ਗੋਲੋਕੇ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲੇ
ਜਿਵੇਂ ਨਵਾਂ ਬਦਲਾਂ ਦਾ ਝੁੰਡ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੋਲੋਕ ਦੇ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਸੋਭ ਹੈ।
ਤਾਵਨ੍ਤੋ ਗੋਕੁਲੇ ਰਮ੍ਯੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਵृਨ੍ਦਾਵਨੇ ਵਨੇ । ਸਰ੍ਵੇ ਚਾਂਸ਼ਕਲਾਃ ਪੁਂਸਃਕृष੍ਣਸ੍ਤੁ ਭਗਵਾਨ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
ਗੋਕੁਲ ਦੇ ਸੋਹਣੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਵਿੱਚ ਇੰਨੇ ਲੋਕ ਹਨ; ਉਹ ਸਭ ਪੁਰਖ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਤੇ ਕਲਾ ਹਨ, ਪਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਆਪ ਹੀ ਭਗਵਾਨ ਹਨ।
ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਤਮਃ ਕਾਮੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਾਪਾਤ੍ਸ੍ਵਵਿਸ੍ਮृਤਃ । ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋऽਨਿਰੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਉਹ ਪੂਰਨਤਮ, ਆਪ ਹੀ ਕਾਮ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ ਆਪਣੀ ਯਾਦ ਭੁਲਾ ਬੈਠਾ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਨਿਰੁੱਧ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਮਯਾ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਿਤਃ ਸ੍ਕਨ੍ਦੋ ਮਹਾਯੁਦ੍ਧੇ ਸੁਦਾਰੁਣੇ । ਮृਤੋ ਬਾਣਸ਼੍ਚ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਤੇਨ ਸ੍ਕਨ੍ਦੇਨ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਸਕੰਦ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣੀ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ; ਬਾਣ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਸਕੰਦ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਕਨ੍ਦਾਨਿਰੁਦ੍ਧਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਸਮਤ੍ਵਂ ਤੁ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰ । ਅष੍ਟੌ ਚ ਭੈਰਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਰੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚੈਕਾਦਸ਼ੈਵ ਤੇ
ਸਕੰਦ ਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰੀ ਸੀ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ; ਸਾਰੇ ਅੱਠ ਭੈਰਵ ਤੇ ਗਿਆਰਾਂ ਰੁਦ੍ਰ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਅष੍ਟੌ ਚ ਵਸਵਸ਼੍ਚੈਤੇ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦਯਸ੍ਤਥਾ । ਤਥੈਵ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਦਿਤ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੈਤ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਾਸ੍ਤਥਾ
ਅੱਠ ਵਸੁ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਦੇਵਤੇ, ਬਾਰਾਂ ਆਦਿਤਿਆ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ —
ਦੇਵਾਨਾਮਗ੍ਰਣੀਃ ਸ੍ਕਨ੍ਦੋ ਬਾਣਸ਼੍ਚ ਸਗਣਸ੍ਤਥਾ । ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਚਾਨਿਰੁਦ੍ਧਂ ਚ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਜੇਤੁਮਕ੍ਸ਼ਮਾਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੁਖੀ ਸਕੰਦ, ਬਾਣਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀ, ਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ — ਇਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਅਨਿਰੁਦ੍ਧਃ ਸ੍ਵਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਃ ਕਾਮ ਏਵ ਚ । ਬਲਦੇਵਃ ਸ੍ਵਯਂ ਸ਼ੇषਃ ਕृष੍ਣਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪਰਃ
ਅਨਿਰੁੱਧ ਆਪ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਕਾਮ ਹੀ ਹੈ, ਬਲਦੇਵ ਆਪ ਹੀ ਸ਼ੇਸ਼ ਹੈ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਬਾਣਂ ਰਕ੍ਸ਼ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰ । ਭਵਾਞ੍ਸ਼ੁਭਸ੍ਵਰੂਪਸ਼੍ਚ ਵਿਘ੍ਨਖਣ੍ਡਨਕਾਰਕਃ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਬਾਣਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਤੂੰ ਸ਼ੁਭ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈਂ ਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਆਰਾਦਾਯਾਸ੍ਯਤਿ ਹਰਿਰ੍ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ । ਅਵ੍ਯਰ੍ਥਮਸ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਵਰਂ ਸੂਰ੍ਯਕੋਟਿਸਮਪ੍ਰਭਮ੍
ਹਰੀ ਜਲਦੀ ਆਵੇਗਾ, ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚਕਰ ਲੈ ਕੇ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਕਦੇ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤੇ ਜੋ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮo ਮਹਾo ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਖo ਉਤ੍ਤo ਨਾਰਦਨਾo ਬਾਣਯੁਦ੍ਧੇ ਸ਼ਿਵਲਮ੍ਬੋਦਰਸਂo ਸਪ੍ਤਦਸ਼ਾਧਿਕਸ਼ਾਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਂ ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜਨਮ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਨਾਰਦ ਵਲੋਂ ਬਾਣਾ ਯੁੱਧ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਲੰਬੋਦਰ ਦੇ ਆਸਰੇ ਵਾਲਾ ਸੌ ਸਤਾਰਾਂਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਅਥਾष੍ਟਾਦਸ਼ਾਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਗਣੇਸ਼ਂ ਬੋਧਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ਼ਂਭੁਰਮ੍ਯਨ੍ਤਰਂ ਯਯੌ । ਤਤ੍ਰ ਸਿਂਹਾਸਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਦੁਰ੍ਗਾ ਦੁਰ੍ਗਤਿਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਹੁਣ ਸੌ ਅਠਾਰਾਂਵਾਂ ਅਧਿਆਇ। ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਗਣੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਮਝਾ ਕੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਇਕ ਹੋਰ ਸੁੰਦਰ ਥਾਂ ਤੇ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਦੁৰ্গਾ, ਜੋ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਸੋਹਣੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬੈਠੀ ਸੀ।
ਭੈਰਵੀ ਭਦ੍ਰਕਾਲੀ ਚ ਉਗ੍ਰਚਣ੍ਡਾ ਚ ਕੋਟਰੀ । ਤਾਃ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਸਹਸਾ ਪ੍ਰਣੇਮੁਰ੍ਜਗਦੀਸ਼੍ਵਮ੍
ਭੈਰਵੀ, ਭਦਰਕਾਲੀ, ਉਗ੍ਰਚੰਡਾ ਤੇ ਕੋਟਰੀ — ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਤੁਰੰਤ ਉਠ ਕੇ, ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੀਆਂ।
ਤਤ੍ਰਾऽऽਯਯੌ ਗਣੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ । ਬਾਣਸ਼੍ਚ ਵੀਰਭਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਨਨ੍ਦੀ ਸੁਨਨ੍ਦਕਃ
ਉਥੇ ਗਣੇਸ਼, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਾਰਤਿਕੇਯ, ਬਾਣਾ, ਵੀਰਭਦਰ, ਨੰਦੀ ਤੇ ਸੁਨੰਦਕਾ ਆਏ।
ਮਹਾਕਾਲੋ ਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਹ੍ਯਥਾष੍ਟੌਂ ਭੈਰਵਾਸ੍ਤਥਾ । ਸਿਦ੍ਧੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਾ ਰੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚੈਕਾਦਸ਼ੈਵ ਤੇ
ਮਹਾਕਾਲ, ਮਹਾਂ ਮੰਤਰੀ, ਫਿਰ ਅੱਠ ਭੈਰਵ, ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਯੋਗੀਆਂ ਅਤੇ ਗਿਆਰਾਂ ਰੁਦ੍ਰ ਵੀ ਆਏ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਮਣਿਭਦ੍ਰਃ ਸਮਾਯਯੌ । ਸਿਹਦ੍ਵਾਰੇ ਸ੍ਵਯਂ ਦ੍ਵਾਰੀ ਤਭੀਸ਼੍ਵਰਮੁਵਾਚ ਸਃ
ਇਸ ਵੇਲੇ ਉਥੇ ਮਣਿਭਦ੍ਰ ਆਇਆ; ਉਹ ਆਪ ਸਿੰਘ-ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਦੋੜੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਮਣਿਭਦ੍ਰ ਉਵਾਚ ਅਸਂਖ੍ਯਾਨਿ ਚ ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਯਾਦਵਾਨਾਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ । ਬਲਦੇਵਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਃ ਸਾਮ੍ਬਸ਼੍ਚ ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ੍ਤਥਾ
ਮਣਿਭਦ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਯਾਦਵਾਂ ਦੀਆਂ ਗਿਣਤੀ ਰਹਿਤ ਫੌਜਾਂ ਇੱਥੇ ਹਨ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ; ਨਾਲ ਹੀ ਬਲਦੇਵ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ, ਸਾਂਬ ਤੇ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਵੀ ਹਨ।"
ਰਾਜਾ ਮਹੋਗ੍ਰਸੇਨਸ਼੍ਚ ਭੀਮਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਯਮਰ੍ਜੁਨਃ । ਅਕ੍ਰੂਨਸ਼੍ਚੋਦ੍ਯਵਸ਼੍ਚੈਵ ਜਯਨ੍ਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰਨਨ੍ਦਨਃ
"ਰਾਜਾ ਮਹੋਗ੍ਰਸੇਨ, ਭੀਮ, ਅਰਜੁਨ ਆਪ, ਅਕ੍ਰੂਰ, ਉਦ੍ਧਵ ਅਤੇ ਜਯੰਤ, ਜੋ ਸ਼ਕਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਵੀ ਆਏ ਹਨ।"
ਰਤ੍ਨੇਨਦ੍ਰਸਾਰਨਿਰ੍ਮਾਣਰਥੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਸੁਮਨੋਹਰੇ । ਵਿਧੇਰ੍ਵਿਧਾਤਾ ਭਗਵਾਞ੍ਛ੍ਰੀਕृष੍ਣਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
"ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣੇ ਰਤਨ-ਸਾਰ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਥ ਉੱਤੇ, ਭਗਵਾਨ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਸਵਾਰ ਹਨ।"
ਸਪ੍ਤਭਿਃ ਪਾਰ੍षਦੈਗੋਂਪੈਃ ਸੇਵਿਤਃ ਸ਼੍ਵੇਤਯਾਮਰੈਃ । ਕਨ੍ਦਰ੍ਪਕੋਟਿਲੀਲਾਭੋ ਵਨਮਾਲਾਵਿਭੂषਿਤਃ
"ਸੱਤ ਮੁਖੀ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਚਿੱਟੇ ਯਮਰਾ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ, ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਕਾਮਦੇਵਾਂ ਵਰਗਾ ਸੁੰਦਰ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ।"
ਦਧਾਰ ਚਕ੍ਰਮਤੁਲਂ ਕੋਟਿਸੂਰ੍ਯਸਮਪ੍ਰਭਮ੍ । ਗਦਾਂ ਕੌਮੋਦਕੀਂ ਸ਼ੂਲਮਵ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸਂਨਿਧਾਯ ਚ
"ਉਹ ਅਤੁੱਲ ਚਕਰ, ਜੋ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਕੌਮੋਦਕੀ ਗਦਾ, ਤੇ ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ੂਲ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।"
ਰਥਮਧ੍ਯੇ ਮਹਾਸ਼ਙ੍ਖਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸਂਹਾਰਕਾਰਣਮ੍ । ਮਹਾਰਥਾਨਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਰਥਾਨਾਂ ਚ ਤ੍ਰਿਕੋਟਿਭਿਃ
"ਰਥ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਹਾਂ ਸ਼ੰਖ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਮਹਾ-ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਤੀਹ ਮਿਲੀਅਨ ਰਥਾਂ ਨਾਲ।"
ਤ੍ਰਿਕੋਟਿਭਿਰ੍ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਮਲ੍ਲਾਨਾਂ ਚ ਤ੍ਰਿਕੋਟਿਮਿਃ । ਸ਼ਤਕੋਟਿਭਿਰਸ਼੍ਵਾਨਾਂ ਚਰ੍ਮਿਣਾਂ ਤਚ੍ਚਤੁਰ੍ਗੁਣੈਃ
"ਤੀਹ ਮਿਲੀਅਨ ਮਹਾ ਹਾਥੀਆਂ, ਤੇ ਤੀਹ ਮਿਲੀਅਨ ਮੱਲਾਂ, ਇੱਕ ਸੌ ਮਿਲੀਅਨ ਘੋੜਿਆਂ, ਤੇ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਰਥ-ਚਾਲਕਾਂ ਨਾਲ।"