ਅਨਿਰੁਦ੍ਧੋऽਰ੍ਧਚਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਕ੍ਸ਼ੁਰਧਾਰੇਣ ਲੀਲਯਾ । ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਕਾਰ੍ਤਿਕਧਨੁਰ੍ਭਲ੍ਲਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਨਿਯੋਜਿਤਮ੍
ਅਨਿਰੁੱਧ ਨੇ ਅਰਧ-ਚੰਦ ਤੇ ਕਸੂਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਕਾਰਤਿਕ ਦੇ ਕਮਾਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਭੱਲਾ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਸੀ, ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਜਧਾਨ ਕਾਰ੍ਤਿਕਸ੍ਤਂ ਚ ਗਦਯਾ ਚ ਦੁਰਨ੍ਤਯਾ । ਗਦਾਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਤਦ੍ਧਸ੍ਤਾਜ੍ਜਵੇਨ ਮਦਨਾਤ੍ਮਜਃ
ਕਾਰਤਿਕ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭਾਰੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਅਨਿਰੁੱਧ ਨੂੰ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ; ਪਰ ਮਦਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗਦਾ ਫੜ ਲਈ।
ਸ਼ੂਲਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸ੍ਕਨ੍ਦਂ ਚ ਤਮੇਵ ਹਨ੍ਤੁਮੁ ਦ੍ਯਤਮ੍ । ਅਨਿਰੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਕੋਪੇਨ ਪ੍ਰੇਰਯਾਮਾਸ ਦੂਰਤਃ
ਕਾਰਤਿਕ ਨੇ ਸ਼ੂਲ ਫੜ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਅਨਿਰੁੱਧ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕਃ ਪੁਨਰਾਗਤ੍ਯ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਕਾਮਪੁਤ੍ਰਕਮ੍ । ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚ ਕਰੇਣੈਵ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਭੂਤਲੇ
ਕਾਰਤਿਕ ਮੁੜ ਆ ਕੇ ਕਾਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਫੜਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨਿਰੁਦ੍ਧੋ ਗृਹੀਤ੍ਵਾऽਸਿਂ ਪ੍ਰਭੁਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਮਹਾਬਲਃ । ਤਯੋਰ੍ਵਿਰੋਧਂ ਦੂਰਂ ਚ ਪ੍ਰਚਕਾਰ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਅਨਿਰੁੱਧ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਫੜ ਕੇ ਡਟ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਦੋ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਰੱਖਿਆ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕਃ ਪ੍ਰਯਯੌ ਗੇਹਮੂषਾਗੇਹਂ ਸ੍ਮਰਾਤ੍ਮਜਃ । ਸਰ੍ਵ ਨਿਵੇਦਿਤੁਂ ਸ਼ਂਭੁਂ ਪ੍ਰਯਯੌ ਸ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਕਾਰਤਿਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ, ਉਊਸ਼ਾ ਦੇ ਘਰ, ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ; ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਦੱਸਣ ਲਈ ਸ਼ੰਭੂ ਕੋਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮo ਮਹਾo ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਖo ਉਤ੍ਤo ਨਾਰਾਦਨਾo ਬਾਣਯੁo षੋਡਸ਼ਾਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ 'ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜਨਮ' ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਾਣ ਦਾ ਇੱਕ ਸੌ ਸੋਲਾਂਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, ਨਾਰਦ ਵੱਲੋਂ ਬਾਣਾਸੁਰ ਨੂੰ ਕਹਿਆ, ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਅਥ ਸਪ੍ਤਦਸ਼ਾਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਗਣੇਸ਼ਸ੍ਤੁ ਸ਼ਿਵਸ੍ਥਾਨਂ ਗਤ੍ਵਾ ਨਤ੍ਵਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਸਰ੍ਵ ਵਿਜ੍ਞਾਪਯਾਮਾਸ ਕ੍ਰਮੇਣ ਚ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਹੁਣ ਇੱਕ ਸੌ ਸਤਾਰਾਂਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਗਣੇਸ਼, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਮਹੇਸ਼ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਹਰ ਗੱਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਕੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਬਾਣਾਨਿਰੁਦ੍ਧਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਸੁਭਦ੍ਰਨਿਧਨਂ ਤਥਾ । ਸ੍ਕਨ੍ਦਾਨਿਰੁਦ੍ਧਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਮਨਿਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯ ਵਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਬਾਣ ਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ ਦੀ ਲੜਾਈ, ਸੁਭਦਰਾ ਦੀ ਮੌਤ, ਸਕੰਦ ਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ ਦੀ ਲੜਾਈ, ਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ ਦੀ ਵੱਡੀ ਵਿਰਤਾ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ।
ਗਣੇਸ਼ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਭਗਵਾਨ੍ਭਵਃ । ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਯਾ ਵਾਚਾ ਸੁਗੁਪ੍ਤਂ ਵੇਦਸਂਮਤਮ੍
ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਭਵਾ ਹੱਸੇ ਤੇ ਮਿੱਠੀ, ਸੰਭਾਲੀ ਹੋਈ, ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਬਾਤ ਕੀਤੀ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰ ਮਹਾਭਾਗ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਵਚਨਂ ਮਮ । ਹਿਤਂ ਤਥ੍ਯਂ ਨੀਤਿਸਾਰਂ ਪਰਿਣਾਮਸੁਖਾਵਹਮ੍
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ—ਇਹ ਫਾਇਦੇਮੰਦ, ਸੱਚੀ, ਨੀਤੀ ਦੀ ਸਾਰ ਤੇ ਆਖਰ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਅਸਂਖ੍ਯਵਿਸ਼੍ਵਸਂਘਂ ਚ ਸਰ੍ਵ ਕृष੍ਣਾਤ੍ਮਜਂ ਸੁਤਮ੍ । ਕृष੍ਣਂ ਜਾਨੀਹਿ ਯਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਾਰਣਾਨਾਂ ਚ ਕਾਰਣਮ੍
ਅਣਗਿਣਤ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਤੇ ਸਾਰੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਜਾਣੋ, ਜੋ ਹਰ ਕਾਰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਤृਣਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਜਗਤ੍ਮਰ੍ਵ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰ । ਨਿਬੋਧ ਸਤ੍ਯਂ ਕृष੍ਣਂ ਚ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਘਾਹ ਦੇ ਤਣੇ ਤੱਕ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਭਗਵਾਨ, ਸੱਚ ਹੈ।
ਗੋਲੋਕੇ ਦ੍ਵਿਭੁਜਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਰਾਧਾਕਾਨ੍ਤਂ ਮਨੋਹਰਮ੍ । ਸ਼ਿਸ਼ੁਰੂਪਂ ਗੋਪਵੇषਂ ਗੋਪਵੇषਂ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਤਮਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਂਤ, ਰਾਧਾ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਮਨਮੋਹਣ, ਬੱਚੇ ਦੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਗੋਆਲੇ ਦੀ ਵਸਤ੍ਰਧਾਰੀ, ਪੂਰਨਤਮ ਪ੍ਰਭੂ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਗੋਪੀਭਿਰ੍ਗੋਪਨਿਕਰੈਃ ਸਹਿਤਂ ਕਾਮਧੇਨੁਭਿਃ । ਪੁਣ੍ਯੇ ਵृਨ੍ਦਾਵਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਸੁਨ੍ਦਰੇ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲੇ
ਉਹ ਗੋਪੀਆਂ, ਗੋਆਲੇ ਲੜਕਿਆਂ ਤੇ ਕਾਮਧੇਨੂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਵਿੱਚ, ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਘੇੜੀ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਚਰਨ੍ਤਂ ਮੁਰਲੀਹਸ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ਸ਼ੇषਵਨ੍ਦਿਤਮ੍ । ਸ਼ਤਸ਼ृਙ੍ਗੈ ਚ ਸ਼ੈਲੇਸ਼ੇ ਵਟਮੂਲੇ ਨਿਰਾਕੁਲੇ
ਉਹ ਵਾਂਸਲੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ ਫਿਰਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਸ਼ੇਸ਼ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸੌ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਤੇ, ਵਟ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠ, ਸ਼ਾਂਤ ਥਾਂ ਤੇ।
ਗੋष੍ਠੇ ਭਾਣ੍ਡੀਰਨਿਕਟੇ ਨਿਰ੍ਮਲੇ ਵਿਰਜਾਤਟੇ । ਨਵੀਨਨੀਰਦਸ਼੍ਯਾਮਂ ਸ਼ੋਭਿਤਂ ਪੀਤਵਾਸਸਾ
ਗੋਆਲੇ ਦੀ ਵਸਤੀ, ਭਾਂਡੀਰ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਰਜਾ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਨਵੇਂ ਬਦਲ ਵਾਂਗ ਨੀਲਾ ਤੇ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸੋਭਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਨਵਂ ਘਨੌਘਂ ਚ ਸੌਦਾਮਿਨ੍ਥਾ ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍ । ਆਵਿਰ੍ਭਾਵਸ਼੍ਚ ਤੇषਾਂ ਵੈ ਗੋਲੋਕੇ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲੇ
ਜਿਵੇਂ ਨਵਾਂ ਬਦਲਾਂ ਦਾ ਝੁੰਡ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੋਲੋਕ ਦੇ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਸੋਭ ਹੈ।
ਤਾਵਨ੍ਤੋ ਗੋਕੁਲੇ ਰਮ੍ਯੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਵृਨ੍ਦਾਵਨੇ ਵਨੇ । ਸਰ੍ਵੇ ਚਾਂਸ਼ਕਲਾਃ ਪੁਂਸਃਕृष੍ਣਸ੍ਤੁ ਭਗਵਾਨ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
ਗੋਕੁਲ ਦੇ ਸੋਹਣੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਵਿੱਚ ਇੰਨੇ ਲੋਕ ਹਨ; ਉਹ ਸਭ ਪੁਰਖ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਤੇ ਕਲਾ ਹਨ, ਪਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਆਪ ਹੀ ਭਗਵਾਨ ਹਨ।
ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਤਮਃ ਕਾਮੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਾਪਾਤ੍ਸ੍ਵਵਿਸ੍ਮृਤਃ । ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋऽਨਿਰੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਉਹ ਪੂਰਨਤਮ, ਆਪ ਹੀ ਕਾਮ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ ਆਪਣੀ ਯਾਦ ਭੁਲਾ ਬੈਠਾ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਨਿਰੁੱਧ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਮਯਾ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਿਤਃ ਸ੍ਕਨ੍ਦੋ ਮਹਾਯੁਦ੍ਧੇ ਸੁਦਾਰੁਣੇ । ਮृਤੋ ਬਾਣਸ਼੍ਚ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਤੇਨ ਸ੍ਕਨ੍ਦੇਨ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਸਕੰਦ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣੀ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ; ਬਾਣ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਸਕੰਦ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਕਨ੍ਦਾਨਿਰੁਦ੍ਧਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਸਮਤ੍ਵਂ ਤੁ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰ । ਅष੍ਟੌ ਚ ਭੈਰਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਰੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚੈਕਾਦਸ਼ੈਵ ਤੇ
ਸਕੰਦ ਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰੀ ਸੀ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ; ਸਾਰੇ ਅੱਠ ਭੈਰਵ ਤੇ ਗਿਆਰਾਂ ਰੁਦ੍ਰ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਅष੍ਟੌ ਚ ਵਸਵਸ਼੍ਚੈਤੇ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦਯਸ੍ਤਥਾ । ਤਥੈਵ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਦਿਤ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੈਤ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਾਸ੍ਤਥਾ
ਅੱਠ ਵਸੁ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਦੇਵਤੇ, ਬਾਰਾਂ ਆਦਿਤਿਆ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ —
ਦੇਵਾਨਾਮਗ੍ਰਣੀਃ ਸ੍ਕਨ੍ਦੋ ਬਾਣਸ਼੍ਚ ਸਗਣਸ੍ਤਥਾ । ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਚਾਨਿਰੁਦ੍ਧਂ ਚ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਜੇਤੁਮਕ੍ਸ਼ਮਾਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੁਖੀ ਸਕੰਦ, ਬਾਣਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀ, ਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ — ਇਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਅਨਿਰੁਦ੍ਧਃ ਸ੍ਵਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਃ ਕਾਮ ਏਵ ਚ । ਬਲਦੇਵਃ ਸ੍ਵਯਂ ਸ਼ੇषਃ ਕृष੍ਣਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪਰਃ
ਅਨਿਰੁੱਧ ਆਪ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਕਾਮ ਹੀ ਹੈ, ਬਲਦੇਵ ਆਪ ਹੀ ਸ਼ੇਸ਼ ਹੈ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਬਾਣਂ ਰਕ੍ਸ਼ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰ । ਭਵਾਞ੍ਸ਼ੁਭਸ੍ਵਰੂਪਸ਼੍ਚ ਵਿਘ੍ਨਖਣ੍ਡਨਕਾਰਕਃ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਬਾਣਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਤੂੰ ਸ਼ੁਭ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈਂ ਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਆਰਾਦਾਯਾਸ੍ਯਤਿ ਹਰਿਰ੍ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ । ਅਵ੍ਯਰ੍ਥਮਸ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਵਰਂ ਸੂਰ੍ਯਕੋਟਿਸਮਪ੍ਰਭਮ੍
ਹਰੀ ਜਲਦੀ ਆਵੇਗਾ, ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚਕਰ ਲੈ ਕੇ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਕਦੇ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤੇ ਜੋ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮo ਮਹਾo ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਖo ਉਤ੍ਤo ਨਾਰਦਨਾo ਬਾਣਯੁਦ੍ਧੇ ਸ਼ਿਵਲਮ੍ਬੋਦਰਸਂo ਸਪ੍ਤਦਸ਼ਾਧਿਕਸ਼ਾਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਂ ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜਨਮ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਨਾਰਦ ਵਲੋਂ ਬਾਣਾ ਯੁੱਧ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਲੰਬੋਦਰ ਦੇ ਆਸਰੇ ਵਾਲਾ ਸੌ ਸਤਾਰਾਂਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਅਥਾष੍ਟਾਦਸ਼ਾਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਗਣੇਸ਼ਂ ਬੋਧਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ਼ਂਭੁਰਮ੍ਯਨ੍ਤਰਂ ਯਯੌ । ਤਤ੍ਰ ਸਿਂਹਾਸਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਦੁਰ੍ਗਾ ਦੁਰ੍ਗਤਿਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਹੁਣ ਸੌ ਅਠਾਰਾਂਵਾਂ ਅਧਿਆਇ। ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਗਣੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਮਝਾ ਕੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਇਕ ਹੋਰ ਸੁੰਦਰ ਥਾਂ ਤੇ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਦੁৰ্গਾ, ਜੋ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਸੋਹਣੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬੈਠੀ ਸੀ।
ਭੈਰਵੀ ਭਦ੍ਰਕਾਲੀ ਚ ਉਗ੍ਰਚਣ੍ਡਾ ਚ ਕੋਟਰੀ । ਤਾਃ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਸਹਸਾ ਪ੍ਰਣੇਮੁਰ੍ਜਗਦੀਸ਼੍ਵਮ੍
ਭੈਰਵੀ, ਭਦਰਕਾਲੀ, ਉਗ੍ਰਚੰਡਾ ਤੇ ਕੋਟਰੀ — ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਤੁਰੰਤ ਉਠ ਕੇ, ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੀਆਂ।