ਹੇ ਰਤਿ ਤ੍ਵਂ ਮਯਾ ਸ਼ਪ੍ਤਾ ਦੈਤ੍ਯਗ੍ਰਸ੍ਤਾ ਭਵਾਧੁਨਾ । ਵਿਜਿਤ੍ਯਦੇਵਾਨ੍ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਮ੍ਬਰਸ੍ਤ੍ਵਾ ਹਰਿष੍ਯਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਰਤੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਹੈ: ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਦੈਤ ਨੇ ਫੜ ਲੈਣਾ ਹੈ; ਸ਼ੰਬਰ, ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਇੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵੇਗਾ, ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ।'
ਪੁਨਰੁਵਤਂ ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ਸਤੀਤ੍ਵਾਂ ਤੇ ਨ ਯਾਸ੍ਯਤਿ । ਛਾਯਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਿष੍ਠ ਗੇਹੇ ਯਾਵਜ੍ਜੀਵਤਿ ਤੇ ਪਤਿਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ: 'ਤੇਰੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗੀ; ਆਪਣੀ ਛਾਇਆ ਛੱਡ ਕੇ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਜਦ ਤੱਕ ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਜੀਵਦਾ ਹੈ।'
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਮਿਤਿਹਾਸਂ ਪੁਰਾਤਨਮ੍ । ਦੇਵਾਨਾਂ ਗੁਪ੍ਤਚਰਿਤਂ ਸ਼੍ਰृਣੁ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁਰਾਣਾ ਇਤਿਹਾਸ ਸਾਰਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ, ਹੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਪਤ ਕਰਤਬ ਸੁਣ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਸੁਭਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ । ਕੁਮ੍ਭਾਣ੍ਡਭ੍ਰਾਤਾ ਬਲਵਾਨ੍ਬਾਣਸੇਨਾਪਤੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਸੁਭਦ੍ਰਾ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਕੁੰਭਾਂਡ ਦਾ ਭਰਾ, ਬਾਣਸੇਨਾ ਦਾ ਫੌਜਦਾਰ, ਉੱਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਨਿਰ੍ਭਤ੍ਸਰ੍ਯ ਬਾਣਂ ਸਮਰੇ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪਾਣਿਰ੍ਮਹਾਰਥਃ । ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਪੌਤ੍ਰਂ ਸ਼ੂਲਂ ਚ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਪ੍ਰਲਯਾਗ੍ਨਿਵਤ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਹਥਿਆਰ ਫੜ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬਾਣ ਨੂੰ ਡਾਂਟਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਭਾਲਾ, ਜੋ ਪ੍ਰਲੈ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਲ ਸੁੱਟਿਆ।
ਅਰ੍ਧਯਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਤਚ੍ਛੂਲਂ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਕਾਮਪੁਤ੍ਰਕਃ । ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਭਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਸੂਰ੍ਯਸਮਪ੍ਰਭਾਮ੍
ਕਾਮਪੁੱਤਰਕ ਨੇ ਅਰਧ-ਚੰਦ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਸ ਭਾਲੇ ਨੂੰ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਭਦ੍ਰਾ ਨੇ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀ ਸੁੱਟੀ, ਜੋ ਸੌ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਸੀ।
ਵੈष੍ਣਵਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਤਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਕਾਮਪੁਤ੍ਰਕਃ । ਨਾਰਾਯਣਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਸੁਭਦ੍ਰੋ ਰਣਮੂਰ੍ਧਨਿ
ਕਾਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ; ਸੁਭਦ੍ਰ ਨੇ ਜੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨਾਰਾਇਣ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡਿਆ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ੇਤੇ ਨਿਰ੍ਭੀਤੋ ਮਦਨਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਬਲੀ । ਊਰ੍ਧ੍ਵਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਬਭ੍ਰਾਮ ਸ਼ਤਸੂਰ੍ਯਸਮਪ੍ਰਭਮ੍
ਮਦਨ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਲੇਟ ਗਿਆ, ਤੇ ਇੱਕ ਉਪਰ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹਥਿਆਰ ਫੇਰਿਆ ਜੋ ਸੌ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਲੀਨਮਸ੍ਤ੍ਰਮਾਕਾਸ਼ੇ ਵਿਸ਼੍ਵਸਂਹਾਰਕਾਰਣਮ੍ । ਅਸ੍ਤ੍ਰੇ ਗਤੇ ਸੋऽਨਿਰੁਦ੍ਧੋ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚ ਮਹਾਨਸਿਮ੍
ਉਹ ਹਥਿਆਰ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ; ਹਥਿਆਰ ਦੇ ਗਾਇਬ ਹੋਣ 'ਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ ਨੇ ਵੱਡੀ ਤਲਵਾਰ ਫੜ ਲਈ।
ਪ੍ਰਬਭਞ੍ਜਭਦ੍ਰਰਥਂ ਜਘਾਨਾਸ਼੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਸਾਰਥਿਮ੍ । ਜਘਾਨ ਤਂ ਸੁਭਦ੍ਰਂ ਚ ਲੀਲਯਾ ਰਣਮੂਰ੍ਧਨਿ
ਉਸ ਨੇ ਸੁਭਦ੍ਰ ਦਾ ਰਥ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੇ ਘੋੜੇ ਤੇ ਸਾਰਥੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਜੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੁਭਦ੍ਰ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ।
ਹਤੇ ਸੁਭਦ੍ਰੇ ਬਾਣਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਃ । ਵਾਣਾਨਾਂ ਸ਼ਤਕਂ ਚਾਪਿ ਚਕ੍ਸ਼ੇਪ ਰਣਮੂਰ੍ਧਨਿ
ਸੁਭਦ੍ਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਬਾਣਾ ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਵਿਰਤ ਸੀ, ਜੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੌ ਤੀਰ ਛੱਡੇ।
ਕਾਮਾਤ੍ਮਜੋऽਗ੍ਨਿਬਾਣੇਨ ਬਾਣੋਧਂ ਪ੍ਰਦਦਾਹ ਸਃ । ਬਾਣਸ਼੍ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸृष੍ਟਿਸਂਹਾਰਕਾਰਣਮ੍
ਕਾਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਬਾਣਾ ਦਾ ਸਰੀਰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਬਾਣਾ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡਿਆ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਾਮਾਤ੍ਮਜਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸਬੀਜਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਤ੍ਰੇਣੈਵ ਸਹਸਾ ਸਂਜਹਾਰਾਵਲੀਲਯਾ
ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਕਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮ ਹਥਿਆਰ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਖੇਡ ਵਿੱਚ।
ਬਾਣਃ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਤੁਂ ਸਮਾਰੇਭੇ ਚ ਕੋਪਤਃ । ਨਿषਿਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਗਣੇਸ਼ੇਨ ਸ੍ਕਨ੍ਦੇਨ ਸ਼ਂਭੁਨਾ ਤਥਾ
ਬਾਣਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਗਣੇਸ਼, ਸਕੰਦ ਤੇ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਤਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੋऽਨਿਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤਂ ਧਨੁਰ੍ਬਾਣੌਘ ਸਂਯੁਤਮ੍ । ਮੁਮੋਚ ਜृਮ੍ਭਣੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਤਂ ਚ ਮਹਾਰਥਮ੍
ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਅਨਿਰੁੱਧ ਨੇ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਲੈ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵੱਡੇ ਰਥ 'ਤੇ ਜ੍ਰੰਭਣ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡਿਆ।
ਜਡੋ ਬਭੂਵ ਬਾਣਸ਼੍ਚ ਨਿਸ਼੍ਚੇष੍ਟੋ ਰਣਮੂਰ੍ਧਨਿ । ਪੁਨਸ਼੍ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਨਿਦ੍ਰਾਸ੍ਯਂ ਨਿਦ੍ਰਿਤਂ ਤਂ ਚਕਾਰ ਸਃ
ਬਾਣਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸੁੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਹਿਲ-ਜੁਲ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ; ਫਿਰ ਅਨਿਰੁੱਧ ਨੇ ਨਿਦਰਾ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਡੂੰਘੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਬਾਣਂ ਤਂ ਨਿਦ੍ਰਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਖਡ੍ਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਬਾਣਂ ਹਨ੍ਤੁਂ ਸਮੁਦ੍ਯਨ੍ਤਂ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਕਾਰ੍ਤਿਕਃ
ਬਾਣਾ ਨੂੰ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਨਿਰੁੱਧ ਨੇ ਵਧੀਆ ਤਲਵਾਰ ਫੜੀ ਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਬਾਣਾ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋਇਆ, ਕਾਰਤਿਕ ਨੇ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਸ੍ਕਨ੍ਦਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਬਾਣੌਸ਼੍ਚ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਲੀਲਯਾ । ਅਨਿਰੁਦ੍ਧਂ ਮਹਾਭਾਗਂ ਬਲਵਾਨ੍ਤਂ ਧਨੁਰ੍ਧਰਮ੍
ਸਕੰਦ ਤੇ ਸੌ-ਤੀਰ ਵਾਲਾ ਵੀ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਅਨਿਰੁੱਧ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਧਨੁਰਧਾਰੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਅਨਿਰੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਸਹਸਾ ਤਥਾ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦੁਰਤ੍ਯਯਾ । ਬਭਞ੍ਜ ਕਾਰ੍ਤਿਕਰਥਂ ਰਤ੍ਨੇਨ੍ਦ੍ਰਸਾਰਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਅਨਿਰੁੱਧ ਨੇ ਅਪਰਾਧ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਅਚਾਨਕ ਕਾਰਤਿਕ ਦਾ ਰਥ, ਜੋ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਸੀ, ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਗਦਯਾ ਕਾਰ੍ਤਿਕਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋऽਪ੍ਯਨਿਰੁਦ੍ਧਰਯਂ ਮੁਦਾ । ਬਭਞ੍ਜ ਲੀਲਯਾ ਤਤ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਰਣਮੂਰ੍ਧਨਿ
ਕਾਰਤਿਕ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਅਨਿਰੁੱਧ ਦਾ ਰਥ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨਿਰੁਦ੍ਧੋऽਰ੍ਧਚਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਕ੍ਸ਼ੁਰਧਾਰੇਣ ਲੀਲਯਾ । ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਕਾਰ੍ਤਿਕਧਨੁਰ੍ਭਲ੍ਲਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਨਿਯੋਜਿਤਮ੍
ਅਨਿਰੁੱਧ ਨੇ ਅਰਧ-ਚੰਦ ਤੇ ਕਸੂਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਕਾਰਤਿਕ ਦੇ ਕਮਾਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਭੱਲਾ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਸੀ, ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਜਧਾਨ ਕਾਰ੍ਤਿਕਸ੍ਤਂ ਚ ਗਦਯਾ ਚ ਦੁਰਨ੍ਤਯਾ । ਗਦਾਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਤਦ੍ਧਸ੍ਤਾਜ੍ਜਵੇਨ ਮਦਨਾਤ੍ਮਜਃ
ਕਾਰਤਿਕ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭਾਰੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਅਨਿਰੁੱਧ ਨੂੰ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ; ਪਰ ਮਦਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗਦਾ ਫੜ ਲਈ।
ਸ਼ੂਲਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸ੍ਕਨ੍ਦਂ ਚ ਤਮੇਵ ਹਨ੍ਤੁਮੁ ਦ੍ਯਤਮ੍ । ਅਨਿਰੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਕੋਪੇਨ ਪ੍ਰੇਰਯਾਮਾਸ ਦੂਰਤਃ
ਕਾਰਤਿਕ ਨੇ ਸ਼ੂਲ ਫੜ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਅਨਿਰੁੱਧ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕਃ ਪੁਨਰਾਗਤ੍ਯ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਕਾਮਪੁਤ੍ਰਕਮ੍ । ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚ ਕਰੇਣੈਵ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਭੂਤਲੇ
ਕਾਰਤਿਕ ਮੁੜ ਆ ਕੇ ਕਾਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਫੜਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨਿਰੁਦ੍ਧੋ ਗृਹੀਤ੍ਵਾऽਸਿਂ ਪ੍ਰਭੁਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਮਹਾਬਲਃ । ਤਯੋਰ੍ਵਿਰੋਧਂ ਦੂਰਂ ਚ ਪ੍ਰਚਕਾਰ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਅਨਿਰੁੱਧ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਫੜ ਕੇ ਡਟ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਦੋ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਰੱਖਿਆ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕਃ ਪ੍ਰਯਯੌ ਗੇਹਮੂषਾਗੇਹਂ ਸ੍ਮਰਾਤ੍ਮਜਃ । ਸਰ੍ਵ ਨਿਵੇਦਿਤੁਂ ਸ਼ਂਭੁਂ ਪ੍ਰਯਯੌ ਸ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਕਾਰਤਿਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ, ਉਊਸ਼ਾ ਦੇ ਘਰ, ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ; ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਦੱਸਣ ਲਈ ਸ਼ੰਭੂ ਕੋਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮo ਮਹਾo ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਖo ਉਤ੍ਤo ਨਾਰਾਦਨਾo ਬਾਣਯੁo षੋਡਸ਼ਾਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ 'ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜਨਮ' ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਾਣ ਦਾ ਇੱਕ ਸੌ ਸੋਲਾਂਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, ਨਾਰਦ ਵੱਲੋਂ ਬਾਣਾਸੁਰ ਨੂੰ ਕਹਿਆ, ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਅਥ ਸਪ੍ਤਦਸ਼ਾਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਗਣੇਸ਼ਸ੍ਤੁ ਸ਼ਿਵਸ੍ਥਾਨਂ ਗਤ੍ਵਾ ਨਤ੍ਵਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਸਰ੍ਵ ਵਿਜ੍ਞਾਪਯਾਮਾਸ ਕ੍ਰਮੇਣ ਚ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਹੁਣ ਇੱਕ ਸੌ ਸਤਾਰਾਂਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਗਣੇਸ਼, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਮਹੇਸ਼ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਹਰ ਗੱਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਕੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਬਾਣਾਨਿਰੁਦ੍ਧਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਸੁਭਦ੍ਰਨਿਧਨਂ ਤਥਾ । ਸ੍ਕਨ੍ਦਾਨਿਰੁਦ੍ਧਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਮਨਿਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯ ਵਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਬਾਣ ਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ ਦੀ ਲੜਾਈ, ਸੁਭਦਰਾ ਦੀ ਮੌਤ, ਸਕੰਦ ਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ ਦੀ ਲੜਾਈ, ਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ ਦੀ ਵੱਡੀ ਵਿਰਤਾ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ।
ਗਣੇਸ਼ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਭਗਵਾਨ੍ਭਵਃ । ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਯਾ ਵਾਚਾ ਸੁਗੁਪ੍ਤਂ ਵੇਦਸਂਮਤਮ੍
ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਭਵਾ ਹੱਸੇ ਤੇ ਮਿੱਠੀ, ਸੰਭਾਲੀ ਹੋਈ, ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਬਾਤ ਕੀਤੀ।