ਵਰਂ ਵृਣੁष੍ਵ ਭਦ੍ਰੇ ਤ੍ਵਮੁਵਾਚ ਸ਼ਂਕਰਸ਼੍ਚ ਤਾਮ੍ । ਉਵਾਚ ਸ਼ਿਵਂ ਵ੍ਯਗ੍ਰਾ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਦੁਃਖੇਨ ਦੁਃਖਿਤਾ
ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦਾ ਵਰ ਮੰਗ।' ਪਤੀ ਦੇ ਦੁਖ ਨਾਲ ਪਰੀਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਬੜੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗੀ।
ਪਤਿਂ ਦੇਹਿ ਪਞ੍ਚਧਾ ਸਾ ਵਰਂ ਵਵ੍ਰੇ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਮ੍ । ਸਰ੍ਵਸਂਪਤ੍ਪ੍ਰਦਸ੍ਤੁष੍ਟਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਸ਼ਰ੍ਵੋ ਵਰਂ ਦਦੌ
ਉਸ ਨੇ ਤ੍ਰਿਨੈਣ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਕੋਲ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, 'ਮੈਨੂੰ ਪੰਜ ਪਤੀ ਦੇਵੋ।' ਸਰਵ ਸੰਪਤਿ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਰਵ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ ਸਾਧ੍ਵਿ ਤ੍ਵਂ ਪਞ੍ਚਧਾ ਬ੍ਰੂਹਿ ਪਤਿਂ ਦੇਹੀਤਿ ਵ੍ਯਾਕੁਲਾ । ਪਞ੍ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਹਰੇਰਂਸ਼ਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਿਯਾਸ੍ਤਵ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਸਾਧਵੀ, ਤੂੰ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਪੰਜ ਵਾਰੀ ਪਤੀ ਮੰਗਿਆ। ਪੰਜ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਹਰੀ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਬਣਨਗੇ।'
ਤੇ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਪਞ੍ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਾਧੁਨਾ ਪਞ੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ । ਸਾ ਚ ਚ੍ਛਾਯਾ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਚ ਯਜ੍ਞਕੁਣ੍ਡਸਮੁਦ੍ਭਵਾ
ਉਹ ਪੰਜ ਇੰਦਰ ਹੁਣ ਪੰਜ ਪਾਂਡਵ ਬਣ ਗਏ ਹਨ। ਛਾਇਆ ਹੀ ਯਜਨ ਕੁੰਡ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਹੈ।
ਕृਤਯੁਗੇ ਵੇਦਵਤੀ ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਜਨਕਾਤ੍ਮਜਾ । ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਛਾਯਾ ਤੇਨ ਕृष੍ਣਾ ਤ੍ਰਿਹਾਯਣੀ
ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵੇਦਵਤੀ ਸੀ, ਤ੍ਰੇਤਾ ਵਿੱਚ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਦਵਾਪਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੈष੍ਣਪੀ ਕृष੍ਣਭਕ੍ਤਾ ਚ ਤੇਨ ਕृष੍ਣਾ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸਾ ਚ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਭਗਤ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਭਗਤੀਨ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਿੱਛੋਂ ਉਹ ਸਵਰਗ ਦੀ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਮਹਾਨ ਇੰਦਰਾਂ ਦੀ ਰਾਣੀ ਬਣੇਗੀ।
ਰਾਜਾ ਦਦੌ ਫਾਲ੍ਗੁਨਾਯ ਕਨ੍ਯਾਯਾਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਯਂਵਰੇ । ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਮਾਤਰਂ ਵੀਰੋ ਵਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਮਯਾऽਧੁਨਾ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਫਾਲਗੁਨ ਨੂੰ ਸੁਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਮੈਂ ਹੁਣ ਇਨਾਮ ਲੈ ਲਿਆ ਹੈ।'
ਤਮੁਵਾਚ ਸ੍ਵਯਂ ਮਾਤਾ ਗृਹਾਣ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ । ਸ਼ਂਭੋਰ੍ਵਰੇਣ ਪੂਰ੍ਵ ਚ ਪਰਤ੍ਰ ਮਾਤੁਰਾਜ੍ਞਯਾ
ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਆਪ ਆਖਿਆ, 'ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਲੈ ਲੈ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਵਰ ਅਤੇ ਮਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ।'
ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਾਮਿਨਸ੍ਤੇਨ ਹੇਤੁਨਾ ਪਞ੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ । ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਾਨਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਪਞ੍ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਪਞ੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਇਸ ਕਾਰਨ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪਤੀ ਪੰਜ ਪਾਂਡਵ ਹਨ। ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪੰਜ ਇੰਦਰ ਹੀ ਪੰਜ ਪਾਂਡਵ ਹਨ।
ਸ਼ਂਕਰੇਣਾਭਿਸਂਸ਼ਪ੍ਤਾ ਸਾ ਮਾਤ੍ਰਾ ਭਰ੍ਤ੍ਸਿਤੇਨ ਚ । ਭਰ੍ਤਾਤੇ ਭਸ੍ਮਸਾਦ੍ਭੂਤੋ ਹਰਕੋਪਾਨਲੇਨ ਚ
ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਅਤੇ ਮਾਂ ਦੀ ਡਾਟ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਅੱਗ ਨੇ ਰਾਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਹੇ ਰਤਿ ਤ੍ਵਂ ਮਯਾ ਸ਼ਪ੍ਤਾ ਦੈਤ੍ਯਗ੍ਰਸ੍ਤਾ ਭਵਾਧੁਨਾ । ਵਿਜਿਤ੍ਯਦੇਵਾਨ੍ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਮ੍ਬਰਸ੍ਤ੍ਵਾ ਹਰਿष੍ਯਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਰਤੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਹੈ: ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਦੈਤ ਨੇ ਫੜ ਲੈਣਾ ਹੈ; ਸ਼ੰਬਰ, ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਇੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵੇਗਾ, ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ।'
ਪੁਨਰੁਵਤਂ ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ਸਤੀਤ੍ਵਾਂ ਤੇ ਨ ਯਾਸ੍ਯਤਿ । ਛਾਯਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਿष੍ਠ ਗੇਹੇ ਯਾਵਜ੍ਜੀਵਤਿ ਤੇ ਪਤਿਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ: 'ਤੇਰੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗੀ; ਆਪਣੀ ਛਾਇਆ ਛੱਡ ਕੇ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਜਦ ਤੱਕ ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਜੀਵਦਾ ਹੈ।'
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਮਿਤਿਹਾਸਂ ਪੁਰਾਤਨਮ੍ । ਦੇਵਾਨਾਂ ਗੁਪ੍ਤਚਰਿਤਂ ਸ਼੍ਰृਣੁ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁਰਾਣਾ ਇਤਿਹਾਸ ਸਾਰਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ, ਹੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਪਤ ਕਰਤਬ ਸੁਣ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਸੁਭਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ । ਕੁਮ੍ਭਾਣ੍ਡਭ੍ਰਾਤਾ ਬਲਵਾਨ੍ਬਾਣਸੇਨਾਪਤੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਸੁਭਦ੍ਰਾ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਕੁੰਭਾਂਡ ਦਾ ਭਰਾ, ਬਾਣਸੇਨਾ ਦਾ ਫੌਜਦਾਰ, ਉੱਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਨਿਰ੍ਭਤ੍ਸਰ੍ਯ ਬਾਣਂ ਸਮਰੇ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪਾਣਿਰ੍ਮਹਾਰਥਃ । ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਪੌਤ੍ਰਂ ਸ਼ੂਲਂ ਚ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਪ੍ਰਲਯਾਗ੍ਨਿਵਤ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਹਥਿਆਰ ਫੜ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬਾਣ ਨੂੰ ਡਾਂਟਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਭਾਲਾ, ਜੋ ਪ੍ਰਲੈ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਲ ਸੁੱਟਿਆ।
ਅਰ੍ਧਯਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਤਚ੍ਛੂਲਂ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਕਾਮਪੁਤ੍ਰਕਃ । ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਭਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਸੂਰ੍ਯਸਮਪ੍ਰਭਾਮ੍
ਕਾਮਪੁੱਤਰਕ ਨੇ ਅਰਧ-ਚੰਦ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਸ ਭਾਲੇ ਨੂੰ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਭਦ੍ਰਾ ਨੇ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀ ਸੁੱਟੀ, ਜੋ ਸੌ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਸੀ।
ਵੈष੍ਣਵਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਤਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਕਾਮਪੁਤ੍ਰਕਃ । ਨਾਰਾਯਣਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਸੁਭਦ੍ਰੋ ਰਣਮੂਰ੍ਧਨਿ
ਕਾਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ; ਸੁਭਦ੍ਰ ਨੇ ਜੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨਾਰਾਇਣ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡਿਆ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ੇਤੇ ਨਿਰ੍ਭੀਤੋ ਮਦਨਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਬਲੀ । ਊਰ੍ਧ੍ਵਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਬਭ੍ਰਾਮ ਸ਼ਤਸੂਰ੍ਯਸਮਪ੍ਰਭਮ੍
ਮਦਨ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਲੇਟ ਗਿਆ, ਤੇ ਇੱਕ ਉਪਰ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹਥਿਆਰ ਫੇਰਿਆ ਜੋ ਸੌ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਲੀਨਮਸ੍ਤ੍ਰਮਾਕਾਸ਼ੇ ਵਿਸ਼੍ਵਸਂਹਾਰਕਾਰਣਮ੍ । ਅਸ੍ਤ੍ਰੇ ਗਤੇ ਸੋऽਨਿਰੁਦ੍ਧੋ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚ ਮਹਾਨਸਿਮ੍
ਉਹ ਹਥਿਆਰ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ; ਹਥਿਆਰ ਦੇ ਗਾਇਬ ਹੋਣ 'ਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ ਨੇ ਵੱਡੀ ਤਲਵਾਰ ਫੜ ਲਈ।
ਪ੍ਰਬਭਞ੍ਜਭਦ੍ਰਰਥਂ ਜਘਾਨਾਸ਼੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਸਾਰਥਿਮ੍ । ਜਘਾਨ ਤਂ ਸੁਭਦ੍ਰਂ ਚ ਲੀਲਯਾ ਰਣਮੂਰ੍ਧਨਿ
ਉਸ ਨੇ ਸੁਭਦ੍ਰ ਦਾ ਰਥ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੇ ਘੋੜੇ ਤੇ ਸਾਰਥੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਜੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੁਭਦ੍ਰ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ।
ਹਤੇ ਸੁਭਦ੍ਰੇ ਬਾਣਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਃ । ਵਾਣਾਨਾਂ ਸ਼ਤਕਂ ਚਾਪਿ ਚਕ੍ਸ਼ੇਪ ਰਣਮੂਰ੍ਧਨਿ
ਸੁਭਦ੍ਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਬਾਣਾ ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਵਿਰਤ ਸੀ, ਜੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੌ ਤੀਰ ਛੱਡੇ।
ਕਾਮਾਤ੍ਮਜੋऽਗ੍ਨਿਬਾਣੇਨ ਬਾਣੋਧਂ ਪ੍ਰਦਦਾਹ ਸਃ । ਬਾਣਸ਼੍ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸृष੍ਟਿਸਂਹਾਰਕਾਰਣਮ੍
ਕਾਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਬਾਣਾ ਦਾ ਸਰੀਰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਬਾਣਾ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡਿਆ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਾਮਾਤ੍ਮਜਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸਬੀਜਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਤ੍ਰੇਣੈਵ ਸਹਸਾ ਸਂਜਹਾਰਾਵਲੀਲਯਾ
ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਕਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮ ਹਥਿਆਰ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਖੇਡ ਵਿੱਚ।
ਬਾਣਃ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਤੁਂ ਸਮਾਰੇਭੇ ਚ ਕੋਪਤਃ । ਨਿषਿਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਗਣੇਸ਼ੇਨ ਸ੍ਕਨ੍ਦੇਨ ਸ਼ਂਭੁਨਾ ਤਥਾ
ਬਾਣਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਗਣੇਸ਼, ਸਕੰਦ ਤੇ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਤਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੋऽਨਿਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤਂ ਧਨੁਰ੍ਬਾਣੌਘ ਸਂਯੁਤਮ੍ । ਮੁਮੋਚ ਜृਮ੍ਭਣੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਤਂ ਚ ਮਹਾਰਥਮ੍
ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਅਨਿਰੁੱਧ ਨੇ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਲੈ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵੱਡੇ ਰਥ 'ਤੇ ਜ੍ਰੰਭਣ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡਿਆ।
ਜਡੋ ਬਭੂਵ ਬਾਣਸ਼੍ਚ ਨਿਸ਼੍ਚੇष੍ਟੋ ਰਣਮੂਰ੍ਧਨਿ । ਪੁਨਸ਼੍ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਨਿਦ੍ਰਾਸ੍ਯਂ ਨਿਦ੍ਰਿਤਂ ਤਂ ਚਕਾਰ ਸਃ
ਬਾਣਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸੁੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਹਿਲ-ਜੁਲ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ; ਫਿਰ ਅਨਿਰੁੱਧ ਨੇ ਨਿਦਰਾ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਡੂੰਘੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਬਾਣਂ ਤਂ ਨਿਦ੍ਰਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਖਡ੍ਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਬਾਣਂ ਹਨ੍ਤੁਂ ਸਮੁਦ੍ਯਨ੍ਤਂ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਕਾਰ੍ਤਿਕਃ
ਬਾਣਾ ਨੂੰ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਨਿਰੁੱਧ ਨੇ ਵਧੀਆ ਤਲਵਾਰ ਫੜੀ ਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਬਾਣਾ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋਇਆ, ਕਾਰਤਿਕ ਨੇ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਸ੍ਕਨ੍ਦਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਬਾਣੌਸ਼੍ਚ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਲੀਲਯਾ । ਅਨਿਰੁਦ੍ਧਂ ਮਹਾਭਾਗਂ ਬਲਵਾਨ੍ਤਂ ਧਨੁਰ੍ਧਰਮ੍
ਸਕੰਦ ਤੇ ਸੌ-ਤੀਰ ਵਾਲਾ ਵੀ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਅਨਿਰੁੱਧ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਧਨੁਰਧਾਰੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਅਨਿਰੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਸਹਸਾ ਤਥਾ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦੁਰਤ੍ਯਯਾ । ਬਭਞ੍ਜ ਕਾਰ੍ਤਿਕਰਥਂ ਰਤ੍ਨੇਨ੍ਦ੍ਰਸਾਰਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਅਨਿਰੁੱਧ ਨੇ ਅਪਰਾਧ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਅਚਾਨਕ ਕਾਰਤਿਕ ਦਾ ਰਥ, ਜੋ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਸੀ, ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਗਦਯਾ ਕਾਰ੍ਤਿਕਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋऽਪ੍ਯਨਿਰੁਦ੍ਧਰਯਂ ਮੁਦਾ । ਬਭਞ੍ਜ ਲੀਲਯਾ ਤਤ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਰਣਮੂਰ੍ਧਨਿ
ਕਾਰਤਿਕ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਅਨਿਰੁੱਧ ਦਾ ਰਥ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।