ਬਾਣਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚੁਕੋਪ ਕਾਮਨਨ੍ਦਨਃ । ਉਵਾਚ ਪਰਮਾਰ੍ਥਂ ਚ ਯੋਗ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਤ੍ਤਰਂ ਮੁਨੇ
ਬਾਣ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਾਮਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਮুনি ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਤੇ ਢੁੱਕਵਾਂ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨਿਰੁਦ੍ਧ ਉਵਾਚ ਪਿਤਾ ਮੇ ਕਾਮਦੇਵਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰਃ ਪੁਰਾ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਸ਼ੀਭੂਤਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਤਤਂ ਸ਼ृਣੁ
ਅਨਿਰੁੱਧ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਕਾਮਦੇਵ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਪਹਿਲਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਸ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਸੁਣ।
ਸ਼ਿਵਕੋਪਾਨਲੇਨੈਵ ਭਸ੍ਮੀਭੂਤਃ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਤਃ । ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋऽਪ੍ਯਧੁਨਾ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਸੁੱਟ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੁਣ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਸਭ ਦਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਰਤਿਰ੍ਮਾਤਾ ਪਤਿਸ਼ੋਕੇਨ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ । ਸ਼ਮ੍ਬਰਸ੍ਯ ਗृਹੇ ਤਸ੍ਥੌ ਹृਤਾ ਤੇਨ ਬਲੇਨ ਚ
ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਰਤੀ, ਜੋ ਪਤੀ ਵਲੋਂ ਸੱਚੀ ਸੀ, ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਗਮ ਵਿਚ ਸ਼ੰਭਰ ਦੇ ਘਰ ਰਹਿ ਰਹੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸ ਵਲੋਂ ਜਬਰ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਈ ਗਈ ਸੀ।
ਛਾਯਾਂ ਮਾਯਾਵਤੀਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਾਯਯਾ ਸ਼ਯਨੇਨ ਚ । ਰਤਿਂ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮ ਸਂਰਕ੍ਸ਼੍ਯ ਧਰ੍ਮਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਚ ਤਦ੍ਗृਹੇ
ਛਾਂ ਵਾਂਗ ਮਾਯਾਵਤੀ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਤੇ ਸੌਣ ਵਾਲੀ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਗਵਾਹ ਬਣਾਕੇ, ਘਰ ਵਿਚ ਮਿਲਾਪ ਕੀਤਾ।
ਨਿਹਤ੍ਯ ਸ਼ਮ੍ਬਰਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਪ੍ਰਿਯਾਂ ਸਤੀਮ੍ । ਆਜਗਾਮ ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੁਰ੍ਯੌ ਚ ਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣੌ
ਸ਼ੰਬਰ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਸੁਤੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਗਵਾਹ ਬਣਾਕੇ, ਦੁਆਰਕਾ ਆ ਗਿਆ।
ਪਿਤਾਮਹਂ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਤ੍ਵਂ ਕਿਂ ਜਾਨਾਮਿ ਮੂਢਵਤ੍ । ਯਂ ਚ ਸਨ੍ਤੋਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰ ਏਵ ਚ
ਪਿਤਾਮਹ ਵਾਸੁਦੇਵ! ਮੈਂ ਤਾਂ ਅੰਞਾਣ ਵਾਂਗ ਕੀ ਜਾਣਾ? ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਚਾਰੇ ਵੇਦ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਵਾਸੁਃ ਸਰ੍ਵਨਿਵਾਸਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਯਸ੍ਯ ਲੋਮਸੁ । ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਃ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵਾਸੁਦੇਵ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ
ਵਾਸੁ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਰੋਆਂ ਵਿਚ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨਾਮ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਂਕਰਂ ਪृਚ੍ਛ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਚ ਯਸ੍ਯ ਭृਤ੍ਯੋऽਧੁਨਾ ਭਵਾਨ੍ । ਕृष੍ਣਭृਤ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਬਲੇਃ ਪੁਤ੍ਰੋऽਸਿ ਕਿਂਕਰਾਤ੍ਮਜਃ
ਤੂੰ ਸਿੱਧਾ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛ ਲੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਤੂੰ ਹੁਣ ਸੇਵਕ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਬਲੀ ਦਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਹੈਂ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਭਗਤ ਦਾ ਸੇਵਕ ਸੀ।
ਗੋਕੁਲੇ ਵੈਸ਼੍ਯਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤ੍ਵਂ ਜ੍ਞਾਨਦੁਰ੍ਬਲ । ਭੋਜਨਂ ਵੇਦਵਿਹਿਤਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਿਯਵੈਸ਼੍ਯਯੋਃ
ਗੋਕੁਲ ਵਿਚ ਵੈਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਹੋਣ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸ, ਤੂੰ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੈਂ। ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਜਨ ਸਦਾ ਖ਼ਤਰੀਆਂ ਤੇ ਵੈਸ਼ਾਂ ਲਈ ਹੀ ਹੈ।
ਦ੍ਰੋਣਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਧਰਾ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਾ ਸਤੀ । ਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਤਪਸਾ ਲੇਭੇ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਦ੍ਰੋਣ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਧਰਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਪ ਨਾਲ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪੁੱਤ੍ਰ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਦ੍ਰੋਣੋ ਨਨ੍ਦੋ ਵੈਸ਼੍ਯਰਾਜੋ ਯਸ਼ੋਦਾ ਸਾ ਧਰਾ ਸਤੀ । ਵृषਭਾਨਸੁਤਾ ਰਾਧਾ ਸੁਦਾਮ੍ਨਃ ਸ਼ਾਪਕਾਰਣਾਤ੍
ਦ੍ਰੋਣ ਨੰਦ ਵੈਸ਼ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ, ਯਸ਼ੋਦਾ ਉਹੀ ਧਰਾ ਸੀ। ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਾਨ ਦੀ ਧੀ ਰਾਧਾ, ਸੁਦਾਮਾ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ ਸੀ।
ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਕੋਟਿਂ ਚ ਗੋਪੀਨਾਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਭਰ੍ਤੁਰਾਜ੍ਞਯਾ । ਪੁਣ੍ਯਂ ਚ ਭਾਰਤਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਗੋਲੋਕਾਦਾਜਗਾਮਸਾ
ਪਤੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਤੀਹ ਕਰੋੜ ਗੋਪੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਗੋਲੋਕ ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਆਈ।
ਤਾਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧ ਸ ਰੇਮੇ ਚ ਸ੍ਵਪਤ੍ਨੀਭਿਰ੍ਮੁਦਾऽਨ੍ਵਿਤਃ । ਪਾਣਿਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਰਾਧਾਯਾਃ ਸ੍ਵਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪੁਰੋਹਿਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਿਹਾ। ਰਾਧਾ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ, ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪ ਪੁਰੋਹਿਤ ਸੀ।
ਗੋਪਕੋਟਿਸ਼੍ਚ ਗੋਲੋਕਾਦਾਜਗਾਮ੍ ਮृਦਾऽਨ੍ਵਿਤਾ । ਤੇਜਸਾ ਹਰਿਤੁਲ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਪਾਰ੍षਦਪ੍ਰਵਰਾ ਹਰੇਃ
ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਗੋਪ ਗੋਲੋਕ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਸਮੇਤ ਆਏ। ਉਹ ਤੇਜ ਵਿਚ ਹਰੀ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਸਿੱਖਰ ਸਾਥੀ ਸੀ।
ਗੋਰਕ੍ਸ਼ਣਂ ਹਰੇਰੇਵ ਗੋਪਵੇषਸ੍ਯ ਚਾऽऽਤ੍ਮਨਃ । ਗੋਪਾਨਾਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਮਾਯੇਸ਼ਸ੍ਯਾਪਿ ਮਾਯਯਾ
ਗਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹਰੀ ਨੇ ਗੋਪ ਰੂਪ ਵਿਚ ਕੀਤੀ। ਗੋਪਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਮਾਏਸ਼ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਵਰਤੀ।
ਪੂਤਨਾ ਬਲਿਕਨ੍ਯਾ ਚ ਭਗਿਨੀ ਚ ਤਵਾਸੁਰ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਵਾਮਨਂ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਾ ਚਕਾਰ ਪੁਤ੍ਰਮਾਨਸਮ੍
ਪੂਤਨਾ, ਬਲੀ ਦੀ ਧੀ ਤੇ ਤੇਰੀ ਭੈਣ, ਹੇ ਅਸੁਰ! ਜਦੋਂ ਵਾਮਨ ਨੂੰ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਤੇ ਵੇਖਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਏਵਂਭੂਤੋ ਯਦਿ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵਤਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ । ਸ੍ਤਨਂ ਦਦਾਮਿ ਤਨਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ ਸੁਨ੍ਦਰਮ੍
ਜੇ ਐਸਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੁੱਧ ਪਿਵਾਵਾਂ, ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖਾਂ।
ਤਸ੍ਯਾਃਪੂਰ੍ਣਂ ਮਾਨਸਂ ਚ ਚਕਾਰ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਃ । ਸ੍ਤਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਗੋਲੋਕਂ ਯਯੌ ਸਾ ਰਤ੍ਨਯਾਨਤਃ
ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਦੁੱਧ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀ ਸਵਾਰੀ 'ਤੇ ਗੋਲੋਕ ਚਲੀ ਗਈ।
ਕੁਬ੍ਜਾ ਸਾ ਭਗਿਨੀ ਪੂਰ੍ਵਂ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ । ਸ਼੍ਰੀਰਾਮਂ ਚਕਮੇ ਕਾਮਾਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਸ਼ੂਰ੍ਪਣਖਾ ਸਤੀ
ਉਹ ਕੁਬਜਾ ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਵਣ ਦੀ ਭੈਣ ਸੀ, ਜੋ ਮੰਦਬੁੱਧੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਾਮ ਵੱਸ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਚਾਹਿਆ, ਤੇ ਨਾਮ ਸ਼ੂਰਪਣਖਾ ਸੀ।
ਨਾਸਾਂ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੋ ਧਾਰ੍ਮਿਕੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਤਪਸਾ ਚ ਵਰਂ ਲੇਭੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪ੍ਰਿਯਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਲਕਸ਼ਮਣ, ਧਰਮ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ, ਉਸ ਦੀ ਨੱਕ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ। ਤਪ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲੋਂ ਆਪਣਾ ਪਿਆਰਾ ਪ੍ਰਭੂ ਵਰ ਵਜੋਂ ਲੈ ਲਿਆ।
ਤੇਨ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਤਂਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਗੋਲੋਕਂ ਸਾ ਜਗਾਮ ਹ । ਗੋਪੀ ਬਭੂਵ ਗੋਲੋਕੇ ਕृष੍ਣਸ੍ਯਾऽऽਲਿਙ੍ਗਨੇਨ ਚ
ਉਸ ਪੁੰਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਗੋਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ। ਉਥੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਬਾਹਾਂ ਵਿਚ, ਉਹ ਗੋਲੋਕ ਵਿਚ ਗੋਪੀ ਬਣ ਗਈ।
ਨਰਕੋ ਹਰਿਵਧ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਪੂਰ੍ਵਪ੍ਰਾਕ੍ਤਨੇਨ ਚ । ਪਾਣਿਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਕਨ੍ਯਾਨਾਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣੌ ਸ਼ਸ਼ਿਭਾਸ੍ਕਰੌ
ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਨਰਕ ਤੇ ਹਰਿਵਧਿਆ ਨੇ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਗਵਾਹ ਬਣੇ।
ਭੀष੍ਮਕਨ੍ਯਾ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸ਼ੀਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਾ ਸਤੀ । ਵੈਕੁਣ੍ਠਾਦਾਗਤਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋऽਨृਮਤੇਨ ਚ
ਭੀਸ਼ਮਕ ਦੀ ਧੀ, ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ, ਜੋ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਵਫਾਦਾਰ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਵੈਕੁੰਠ ਤੋਂ ਆਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੱਚੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ।
ਸਤ੍ਰਾਜਿਤਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾ ਸਾ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਵਸੁਂਧਰ । ਦਦੌ ਕृष੍ਣਾਯ ਰਾਜਾ ਸ ਤਂ ਮਣਿਂ ਯੌਤੁਕੇਨ ਚ
ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਦੀ ਧੀ, ਸਤਭਾਮਾ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ ਹੈ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਮਣਕਾ ਦਾਜ਼ ਵਜੋਂ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਭੁਵੋ ਭਾਰਾਵਤਰਣਹੇਤੁਨਾ ਗਮਨਂ ਹਰੇਃ । ਸਂਜਹਾਰ ਭੁਵੋ ਭਾਰਂ ਕੁਰੁਪਾਣ੍ਡਵਯੁਦ੍ਧਤਃ
ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਹਰੀ ਆਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੁਰੂਆਂ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਰਾਹੀਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲੋ ਦਨ੍ਤਵਕ੍ਤ੍ਰੋ ਜਯੋ ਵਿਜਯ ਏਵ ਚ । ਦ੍ਵਾਰਿਣੌ ਦ੍ਵਾਰषਟ੍ਕੇ ਚ ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਸ਼੍ਰੀਹਰੇਰਪਿ
ਸ਼ਿਸੁਪਾਲ, ਦੰਤਵਕ੍ਰ, ਜਯ ਤੇ ਵਿਜਯ—ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿਚ ਸ੍ਰੀ ਹਰੀ ਦੇ ਛੇ ਦਰਬਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਕੁਮਾਰਸ਼ਾਪਾਤ੍ਪਤਿਤੌ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਜਨ੍ਮਤ੍ਰਯਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਸ਼੍ਚੈਵ ਤਵੈਵ ਪੂਰ੍ਵਪੂਰੁषਃ
ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਉਹ ਥੱਲੇ ਡਿੱਗੇ ਤੇ ਤਿੰਨ ਜਨਮ ਲਏ; ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤਾ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤੇਨੈਵ ਵਰੁਣੋ ਜਿਤਃ । ਹਰਿਰ੍ਨृਸਿਂਹਰੂਪੇਣ ਤਂ ਜਘਾਨਾਵਲੀਲਯਾ
ਉਸਦਾ ਭਰਾ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼, ਜਿਸ ਨੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਸੀ, ਹਰੀ ਨੇ ਨਰਸਿੰਘ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸੂਕਰੇਣ ਹਤੋऽਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਕਥਾਂ ਸ਼ृਣੁ । ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਜਨ੍ਮਨਿ ਪੁਰਾ ਰਾਵਣਃ ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣਕਃ
ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਸੂਕਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਨੇ ਮਾਰਿਆ; ਹੁਣ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ: ਦੂਜੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰਾਵਣ ਤੇ ਕੁੰਭਕਰਨ ਬਣੇ।