ਸਤ੍ਰਾਜਿਤਃ ਸੂਰ੍ਯਭृਤ੍ਯੋ ਦੇਵਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ ਮਣੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਘਾਤਯਿਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯੁਪਾਯੇਨ ਜਗ੍ਰਾਹ ਮਣਿਕਨ੍ਯਕਾਮ੍
ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦਾ ਭਗਤ ਸੀ, ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਅਨਮੋਲ ਮਣੀ ਪਾਈ। ਉਸਨੂੰ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਮਣੀ ਤੇ ਕੁੜੀ ਦੋਵੇਂ ਲੈ ਲਏ।
ਕੁਰੁਪਾਣ੍ਡਵਯੁਦ੍ਧਂ ਚ ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਦਾਰੁਣਮ੍ । ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞੇ ਚ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਂ ਜਘਾਨ ਸਃ
ਉਸਨੇ ਕੌਰਵਾਂ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿਚ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤਾ। ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿਚ, ਉਸਨੇ ਸ਼ਿਸੁਪਾਲ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦਨ੍ਤਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ਾਲ੍ਬਂ ਚ ਜਰਾਸਂਧਂ ਚ ਦਾਰੁਣਃ । ਸਂਜਹਾਰ ਭੁਵੋ ਭੂਪਸਮੂਹਮਤਿਦਾਰੁਣਮ੍
ਦੰਤਵਕ੍ਰ, ਸ਼ਾਲਵ ਤੇ ਜਰਾਸੰਧ ਵਰਗੇ ਕਠੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਟੋਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸਨੇ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਉਪਾਯਾਨ੍ਨਰਕਂ ਹਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਤਜ੍ਜਹਾਰ ਸਃ । ਦੁਰ੍ਬਲੋ ਰਾਜਭੀਤਸ਼੍ਚਸਮੁਦ੍ਰਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਨਰਕਾਸੁਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਸਦੀ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਲੈ ਲਈ। ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਓਟ ਲੈਣ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਜਿਤ੍ਵਾ ਚ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਭਾਰ੍ਯਾਯਾ ਵਚਨੇਨ ਚ । ਜਗ੍ਰਾਹ ਪਾਰਿਜਾਤਂ ਚ ਪੁष੍ਪਂ ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਗਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਪਾਰਿਜਾਤ ਦਾ ਰੁੱਖ ਤੇ ਉਹ ਫੁੱਲ ਲੈ ਲਿਆ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਵੀ ਦੁਲੱਭ ਸੀ।
ਕਂਸਂ ਨਿਹਤ੍ਯਾਧਰ੍ਮਿष੍ਠੋ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਮਾਤੁਰੇਵ ਚ । ਜਗ੍ਰਾਹ ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਪਰਂ ਕਿਂ ਕਥਯਾਮਿ ਤੇ
ਕੰਸ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਅਧਰਮੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਉਸਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਲੈ ਲਈ। ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੀ ਦੱਸਾਂ?
ਜਤ੍ਵਾ ਚ ਭਲ੍ਲੁਕਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਜਗ੍ਰਾਹ ਤਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਕਾਮ੍ । ਤਤ੍ਪਿਤੁਰ੍ਭਗਿਨੀ ਕੁਨ੍ਤੀ ਚਤੁਰ੍ਣਾਂ ਕਾਮਿਨੀ ਭੁਵਿ
ਭੱਲੁਕ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਹਰਾ ਕੇ, ਉਸਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਗਿਆ। ਉਸਦੇ ਪਿਓ ਦੀ ਭੈਣ ਕੁੰਤੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚਾਰ ਪੁਰਖਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਸੀ।
ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਭ੍ਰਾਤृਪਤ੍ਨੀ ਚ ਪ़ਞ੍ਚਾਨਾਂ ਕਾਮਿਨੀ ਤਥਾ । ਗੋष੍ਠੀਨੋ ਯੋਨਿਲੁਬ੍ਧਸ਼੍ਚ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਪਰਮਲਮ੍ਪਟਃ
ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਪੰਜਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਸੀ। ਗੋਪਾਂ ਵਿਚ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਔਰਤਾਂ ਵਲ ਲੋਭੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਅੰਗੀ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਤਜ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਬਰਦੇਵਸ਼੍ਚ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਪਿਬਤਿ ਵਾਰੁਣੀਮ੍ । ਯਮੁਨਾਂ ਭ੍ਰਾਤृਪਤ੍ਨੀਂ ਚ ਕਰੋਤ੍ਯਾਹ੍ਵਾਨਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਉਸਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਬਲਦੇਵ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਦਿਰਾ ਪੀਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਯਮੁਨਾ, ਜੋ ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੀ ਬੁਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਜਹਾਰ ਭਗਿਨੀਂ ਤਸ੍ਯ ਕੌਃਤੇਯਃ ਸ਼ਕ੍ਰਨਨ੍ਦਨਃ । ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਮਾਤੁਲਸੁਤਾਂ ਸਂਨਿਬੋਧ ਕੁਲਕ੍ਰਮਮ੍
ਕੌਂਤੇਯ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਨੇ ਉਸਦੀ ਭੈਣ ਸੁਭਦਰਾ, ਜੋ ਮਾਮੇ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ। ਤੂੰ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਲੀਕ ਸਮਝ ਲੈ।
ਬਾਣਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚੁਕੋਪ ਕਾਮਨਨ੍ਦਨਃ । ਉਵਾਚ ਪਰਮਾਰ੍ਥਂ ਚ ਯੋਗ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਤ੍ਤਰਂ ਮੁਨੇ
ਬਾਣ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਾਮਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਮুনি ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਤੇ ਢੁੱਕਵਾਂ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨਿਰੁਦ੍ਧ ਉਵਾਚ ਪਿਤਾ ਮੇ ਕਾਮਦੇਵਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰਃ ਪੁਰਾ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਸ਼ੀਭੂਤਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਤਤਂ ਸ਼ृਣੁ
ਅਨਿਰੁੱਧ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਕਾਮਦੇਵ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਪਹਿਲਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਸ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਸੁਣ।
ਸ਼ਿਵਕੋਪਾਨਲੇਨੈਵ ਭਸ੍ਮੀਭੂਤਃ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਤਃ । ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋऽਪ੍ਯਧੁਨਾ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਸੁੱਟ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੁਣ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਸਭ ਦਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਰਤਿਰ੍ਮਾਤਾ ਪਤਿਸ਼ੋਕੇਨ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ । ਸ਼ਮ੍ਬਰਸ੍ਯ ਗृਹੇ ਤਸ੍ਥੌ ਹृਤਾ ਤੇਨ ਬਲੇਨ ਚ
ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਰਤੀ, ਜੋ ਪਤੀ ਵਲੋਂ ਸੱਚੀ ਸੀ, ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਗਮ ਵਿਚ ਸ਼ੰਭਰ ਦੇ ਘਰ ਰਹਿ ਰਹੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸ ਵਲੋਂ ਜਬਰ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਈ ਗਈ ਸੀ।
ਛਾਯਾਂ ਮਾਯਾਵਤੀਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਾਯਯਾ ਸ਼ਯਨੇਨ ਚ । ਰਤਿਂ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮ ਸਂਰਕ੍ਸ਼੍ਯ ਧਰ੍ਮਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਚ ਤਦ੍ਗृਹੇ
ਛਾਂ ਵਾਂਗ ਮਾਯਾਵਤੀ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਤੇ ਸੌਣ ਵਾਲੀ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਗਵਾਹ ਬਣਾਕੇ, ਘਰ ਵਿਚ ਮਿਲਾਪ ਕੀਤਾ।
ਨਿਹਤ੍ਯ ਸ਼ਮ੍ਬਰਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਪ੍ਰਿਯਾਂ ਸਤੀਮ੍ । ਆਜਗਾਮ ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੁਰ੍ਯੌ ਚ ਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣੌ
ਸ਼ੰਬਰ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਸੁਤੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਗਵਾਹ ਬਣਾਕੇ, ਦੁਆਰਕਾ ਆ ਗਿਆ।
ਪਿਤਾਮਹਂ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਤ੍ਵਂ ਕਿਂ ਜਾਨਾਮਿ ਮੂਢਵਤ੍ । ਯਂ ਚ ਸਨ੍ਤੋਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰ ਏਵ ਚ
ਪਿਤਾਮਹ ਵਾਸੁਦੇਵ! ਮੈਂ ਤਾਂ ਅੰਞਾਣ ਵਾਂਗ ਕੀ ਜਾਣਾ? ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਚਾਰੇ ਵੇਦ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਵਾਸੁਃ ਸਰ੍ਵਨਿਵਾਸਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਯਸ੍ਯ ਲੋਮਸੁ । ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਃ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵਾਸੁਦੇਵ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ
ਵਾਸੁ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਰੋਆਂ ਵਿਚ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨਾਮ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਂਕਰਂ ਪृਚ੍ਛ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਚ ਯਸ੍ਯ ਭृਤ੍ਯੋऽਧੁਨਾ ਭਵਾਨ੍ । ਕृष੍ਣਭृਤ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਬਲੇਃ ਪੁਤ੍ਰੋऽਸਿ ਕਿਂਕਰਾਤ੍ਮਜਃ
ਤੂੰ ਸਿੱਧਾ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛ ਲੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਤੂੰ ਹੁਣ ਸੇਵਕ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਬਲੀ ਦਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਹੈਂ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਭਗਤ ਦਾ ਸੇਵਕ ਸੀ।
ਗੋਕੁਲੇ ਵੈਸ਼੍ਯਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤ੍ਵਂ ਜ੍ਞਾਨਦੁਰ੍ਬਲ । ਭੋਜਨਂ ਵੇਦਵਿਹਿਤਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਿਯਵੈਸ਼੍ਯਯੋਃ
ਗੋਕੁਲ ਵਿਚ ਵੈਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਹੋਣ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸ, ਤੂੰ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੈਂ। ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਜਨ ਸਦਾ ਖ਼ਤਰੀਆਂ ਤੇ ਵੈਸ਼ਾਂ ਲਈ ਹੀ ਹੈ।
ਦ੍ਰੋਣਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਧਰਾ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਾ ਸਤੀ । ਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਤਪਸਾ ਲੇਭੇ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਦ੍ਰੋਣ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਧਰਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਪ ਨਾਲ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪੁੱਤ੍ਰ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਦ੍ਰੋਣੋ ਨਨ੍ਦੋ ਵੈਸ਼੍ਯਰਾਜੋ ਯਸ਼ੋਦਾ ਸਾ ਧਰਾ ਸਤੀ । ਵृषਭਾਨਸੁਤਾ ਰਾਧਾ ਸੁਦਾਮ੍ਨਃ ਸ਼ਾਪਕਾਰਣਾਤ੍
ਦ੍ਰੋਣ ਨੰਦ ਵੈਸ਼ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ, ਯਸ਼ੋਦਾ ਉਹੀ ਧਰਾ ਸੀ। ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਾਨ ਦੀ ਧੀ ਰਾਧਾ, ਸੁਦਾਮਾ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ ਸੀ।
ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਕੋਟਿਂ ਚ ਗੋਪੀਨਾਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਭਰ੍ਤੁਰਾਜ੍ਞਯਾ । ਪੁਣ੍ਯਂ ਚ ਭਾਰਤਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਗੋਲੋਕਾਦਾਜਗਾਮਸਾ
ਪਤੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਤੀਹ ਕਰੋੜ ਗੋਪੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਗੋਲੋਕ ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਆਈ।
ਤਾਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧ ਸ ਰੇਮੇ ਚ ਸ੍ਵਪਤ੍ਨੀਭਿਰ੍ਮੁਦਾऽਨ੍ਵਿਤਃ । ਪਾਣਿਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਰਾਧਾਯਾਃ ਸ੍ਵਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪੁਰੋਹਿਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਿਹਾ। ਰਾਧਾ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ, ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪ ਪੁਰੋਹਿਤ ਸੀ।
ਗੋਪਕੋਟਿਸ਼੍ਚ ਗੋਲੋਕਾਦਾਜਗਾਮ੍ ਮृਦਾऽਨ੍ਵਿਤਾ । ਤੇਜਸਾ ਹਰਿਤੁਲ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਪਾਰ੍षਦਪ੍ਰਵਰਾ ਹਰੇਃ
ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਗੋਪ ਗੋਲੋਕ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਸਮੇਤ ਆਏ। ਉਹ ਤੇਜ ਵਿਚ ਹਰੀ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਸਿੱਖਰ ਸਾਥੀ ਸੀ।
ਗੋਰਕ੍ਸ਼ਣਂ ਹਰੇਰੇਵ ਗੋਪਵੇषਸ੍ਯ ਚਾऽऽਤ੍ਮਨਃ । ਗੋਪਾਨਾਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਮਾਯੇਸ਼ਸ੍ਯਾਪਿ ਮਾਯਯਾ
ਗਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹਰੀ ਨੇ ਗੋਪ ਰੂਪ ਵਿਚ ਕੀਤੀ। ਗੋਪਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਮਾਏਸ਼ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਵਰਤੀ।
ਪੂਤਨਾ ਬਲਿਕਨ੍ਯਾ ਚ ਭਗਿਨੀ ਚ ਤਵਾਸੁਰ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਵਾਮਨਂ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਾ ਚਕਾਰ ਪੁਤ੍ਰਮਾਨਸਮ੍
ਪੂਤਨਾ, ਬਲੀ ਦੀ ਧੀ ਤੇ ਤੇਰੀ ਭੈਣ, ਹੇ ਅਸੁਰ! ਜਦੋਂ ਵਾਮਨ ਨੂੰ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਤੇ ਵੇਖਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਏਵਂਭੂਤੋ ਯਦਿ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵਤਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ । ਸ੍ਤਨਂ ਦਦਾਮਿ ਤਨਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ ਸੁਨ੍ਦਰਮ੍
ਜੇ ਐਸਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੁੱਧ ਪਿਵਾਵਾਂ, ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖਾਂ।
ਤਸ੍ਯਾਃਪੂਰ੍ਣਂ ਮਾਨਸਂ ਚ ਚਕਾਰ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਃ । ਸ੍ਤਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਗੋਲੋਕਂ ਯਯੌ ਸਾ ਰਤ੍ਨਯਾਨਤਃ
ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਦੁੱਧ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀ ਸਵਾਰੀ 'ਤੇ ਗੋਲੋਕ ਚਲੀ ਗਈ।
ਕੁਬ੍ਜਾ ਸਾ ਭਗਿਨੀ ਪੂਰ੍ਵਂ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ । ਸ਼੍ਰੀਰਾਮਂ ਚਕਮੇ ਕਾਮਾਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਸ਼ੂਰ੍ਪਣਖਾ ਸਤੀ
ਉਹ ਕੁਬਜਾ ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਵਣ ਦੀ ਭੈਣ ਸੀ, ਜੋ ਮੰਦਬੁੱਧੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਾਮ ਵੱਸ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਚਾਹਿਆ, ਤੇ ਨਾਮ ਸ਼ੂਰਪਣਖਾ ਸੀ।