ਯੁਵਾਨਂ ਵ੍ਯਾਧਿਹੀਨਂ ਚ ਕਨ੍ਦਰ੍ਪਾਦਪਿ ਸੁਨ੍ਦਰਮ੍ । ਸਂਭੋਗਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਬੁਬੁਧੇ ਨ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਸੀ, ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਕਾਮਦੇਵ ਤੋਂ ਵੀ ਸੋਹਣਾ ਸੀ। ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਾ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਮਿਲਾਪ ਕਰਵਾਈ। ਉਹ ਦਿਨ ਰਾਤ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ।
ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਤਵ ਕਨ੍ਯਾ ਸਾऽਪ੍ਯੂषਾਗਰ੍ਭਵਤੀ ਸਤੀ । ਕੁਲਜਾ ਕੁਲਯੋਸ਼੍ਚੈਵ ਤਪ੍ਤਾਙ੍ਗਾਰਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ
ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਧੀ ਉਸ਼ਾ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਹੇ ਮਾਲਕ। ਉਹ ਚੰਗੇ ਘਰ ਦੀ ਤੇ ਚੰਗੇ ਘਰ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਤਪਦੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਦੌਹਿਤ੍ਰੋ ਵਾऽਪਿ ਦੌਹਿਤ੍ਰੀ ਬਭੁਵ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਤਵ। ਕਨ੍ਯਾਂ ਪਸ਼੍ਯ ਮਹਾਪ੍ਰੌਢਾਂ ਨਗਰੀਂ ਨਾਗਰਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਤੇਰੀ ਨਾਤੀ ਹੁਣ ਵੱਡੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਵੇਖ ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਰੌਣਕ ਵਾਲੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਨਖਵਿਕ੍ਸ਼ਤਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੀਂ ਵਰਾਧੀਨਾਂ ਚ ਚਞ੍ਚਲਾਮ੍ । ਪੁਂਸਸ਼੍ਚ ਸਙ੍ਗਿਰੀਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦ੍ਰਹਸ੍ਯੇ ਰਤਿਸਙ੍ਗਿਨੀਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਨਖਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਨ, ਉਹ ਚੰਚਲ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਵਰ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਗੁਪਤ ਮਿਲਾਪ ਲਈ ਉਤਾਵਲੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸਸ੍ਮਿਤਾਂ ਸਕਟਾਕ੍ਸ਼ਾਂ ਚ ਚ़ਞ੍ਚਲੇਕ੍ਸ਼ਣਵੀਕ੍ਸ਼ਤਾਮ੍ । ਏਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਲਜ੍ਜਿਤਸ਼੍ਚ ਬਾਣਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚੁਕੋਪ ਹ
ਉਹ ਹੱਸਦੀ ਹੈ, ਤਿਰਛੀਆਂ ਨਿਗਾਹਾਂ ਮਾਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਚੰਚਲਤਾ ਨਾਲ ਵੇਖਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਬਾਣਾ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਗੁੱਸੇ ਚ ਆ ਗਿਆ।
ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਚ ਮਤਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਵਾਰਿਤਃ ਸ਼ਭੁਨਾ ਭृਸ਼ਮ੍ । ਵਾਰਿਤਸ਼੍ਚ ਗਣੇਸ਼ੇਨ ਸ੍ਕਨ੍ਦੇਨ ਸ਼ਿਵਯਾ ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਲੜਾਈ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ, ਪਰ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਗਣੇਸ਼, ਸਕੰਦ ਤੇ ਸ਼ਿਵਾ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਭੈਰਵ੍ਯਾ ਭਦ੍ਰਕਾਲ੍ਯਾ ਚ ਯੋਗਿਨੀਭਿਸ਼੍ਚ ਸਂਤਤਮ੍ । ਅष੍ਟਭਿਰ੍ਭੈਰਵੈਸ਼੍ਚੈਵ ਰੁਦ੍ਰੈਰੇਕਾਦਸ਼ਾਤ੍ਮਕੈਃ
ਭੈਰਵੀ, ਭਦਰਕਾਲੀ, ਯੋਗਿਨੀਆਂ, ਅੱਠ ਭੈਰਵ ਤੇ ਗਿਆਰਾਂ ਰੁਦਰਾਂ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਰੋਕਿਆ।
ਭੂਤੈਃ ਪ੍ਰੇਤੈਸ਼੍ਚ ਕੂष੍ਮਾਣ੍ਡੈਰ੍ਵੇਤਾਲੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ । ਯੋਸੀਨ੍ਦ੍ਰੈਰਪਿ ਸਿਦ੍ਧੇਨ੍ਦ੍ਰੈ ਰੁਦ੍ਰੈਸ਼੍ਚਣ੍ਡਾਦਿਭਿਸ੍ਤਥਾ
ਭੂਤ, ਪ੍ਰੇਤ, ਕੁਸ਼ਮਾਂਡ, ਵੇਤਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਰਾਕਸ਼ਸ, ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਚੰਡ ਵਰਗੇ ਤਿੱਖੇ ਰੁਦਰਾਂ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ।
ਕੋਟਰ੍ਯਾ ਪ੍ਰਾਮਦੇਵ੍ਯਾ ਚ ਯਥਾ ਮਾਤ੍ਰਾ ਹਿਤਾਯ ਚ । ਉਵਾਚ ਸ਼ਂਕਰੋ ਬਾਣਂ ਮੂਢਂ ਪਣ੍ਡਿਤਮਾਨਿਨਮ੍ ਹਿਤਂ ਸਤ੍ਯਂ ਨੀਤਿਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪਰਿਣਾਮਸੁਖਾਵਹਮ੍
ਕੋਟਰਾ, ਪ੍ਰਾਮਦੇਵੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਰੋਕਿਆ। ਫਿਰ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਬਾਣਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚਤੁਰ ਸਮਝਦਾ ਸੀ ਪਰ ਮੂੜ੍ਹ ਸੀ, ਭਲੇ, ਸੱਚੇ ਤੇ ਨੀਤੀ ਵਾਲੇ ਬਚਨ ਆਖੇ, ਜੋ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ ਸ਼ृਣੁ ਬਾਣ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕਥਾਮੇਤਾਂ ਪੁਰਾਤਨੀਮ੍ । ਭੁਵੋ ਭਾਰਾਵਤਰਣੇ ਭਾਰਤੇ ਸ੍ਵਯਮੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸੁਣ ਬਾਣਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਘਟਾਉਣਾ ਸੀ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਆਪ ਪ੍ਰਭੂ ਆਏ।
ਨਿਹਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ਦ੍ਵਾਰਕਾਯਾਂ ਵਿਰਾਜਤੇ । ਯਸ੍ਯ ਲੋਮਸੁ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਤਸ੍ਯ ਵਾਸਃ ਸਦੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਦੁਆਰਕਾ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੀ ਜਟਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਠਿਕਾਣਾ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ।
ਵਾਸੁਦੇਵ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਕਥ੍ਯਤੇ ਤੇਨ ਕੋਵਿਦੈਃ । ਧਾਤੁਰ੍ਵਿਧਾਤਾ ਭਗਵਾਂਸ਼੍ਚਕ੍ਰਪਾਣਿਃ ਸ੍ਵਯਂ ਭੁਵਿ
ਉਹ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹੀ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਚੱਕਰ ਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਇਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਦੀਨਾਮੀਸ਼੍ਵਰਃ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪਰਃ । ਨਿਰ੍ਗੁਣਸ਼੍ਚ ਨਿਰੀਹਸ਼੍ਚ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਵਿਗ੍ਰਹਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ਿਵ ਆਦਿਕਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। ਉਹ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ।
ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪਰਂ ਧਾਮ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਚ ਦੇਹਿਨਃ । ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਗਤੇ ਸ਼ਵੋ ਜੀਵੋ ਸਂਗ੍ਰਾਮਸ੍ਤੇਨ ਸਂਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਠਿਕਾਣਾ, ਤੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਆਤਮਾ ਚਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਰੀਰ ਮੁਰਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਹੀ ਲੜਾਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦ੍ਧੋ ਮਹਾਕਾਸ਼ੋ ਯਥਾ ਮੂਢ ਦਿਸ਼ਸ੍ਤਥਾ । ਤਥਾऽऽਤ੍ਮਾ ਚ ਨਿਰਾਕਾਰੋ ਦੇਹੀ ਚ ਧ੍ਯਾਨਹੇਤੁਨਾ
ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਛਿੱਦਰ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ ਵੱਡਾ ਅਕਾਸ਼ ਜਾਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦੀਆਂ, ਐ ਮੂੜ੍ਹ। ਇਉਂ ਹੀ ਆਤਮਾ, ਜੋ ਆਕਾਰ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਕੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋऽਨਿਰੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਃ । ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਪਿ ਸਂਹਰ੍ਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਚ ਕ੍ਸ਼ਮਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਨਿਰੁੱਧ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਵੱਡਾ ਬਹਾਦੁਰ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਜ਼ੋਰ ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇ ਵੇਵਾਸ਼੍ਚ ਦੈਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਬਲਵਨ੍ਤੋ ਮਹਾਰਥਾਃ । ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਚਾਨਿਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਨ੍ਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਹਨ, ਉਹ ਅਨਿਰੁੱਧ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਵੀ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ।
ਯਯੋਰੇਵ ਸਮਂ ਵਿਤ੍ਤਂ ਯਯੋਰੇਵ ਸਮਂ ਬਲਮ੍ । ਤਯੋਰ੍ਵਿਵਾਹੋ ਮੈਤ੍ਰੀ ਚ ਨ ਤੁ ਪੁष੍ਟਵਿਪੁष੍ਟਯੋਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਦੌਲਤ ਤੇ ਤਾਕਤ ਬਰਾਬਰ ਹੋਵੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਹੀ ਵਿਆਹ ਜਾਂ ਦੋਸਤੀ ਚੰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਪੂਰੇ ਤੇ ਅਧੂਰੇ ਵਿਚ।
ਬਲਿਃ ਪਿਤਾ ਤੇ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਸਾਰਭੂਤੋ ਮਹਾਰਥਃ । ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਯੇਨ ਨੀਤਸ਼੍ਚ ਸੁਤਲਂ ਸ ਹਰੇਃ ਕਲਾ
ਬਲੀ, ਜੋ ਤੇਰਾ ਪਿਓ, ਦੈਤਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਤੇ ਵੱਡਾ ਰਥੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਰੀ ਦੀ ਇਕ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਤਾਕਤ ਨੇ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਸੁਤਲ ਲੋਕ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸਰ੍ਵੇ ਚਾਂਸ਼ਕਲਾਃ ਪੁਂਸਃ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਤਮਸ੍ਯ ਚ । ਵृਨ੍ਦਾਵਨੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯਾਪਿ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਸਭ ਜੀਵ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ, ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਹੀ ਅੰਸ਼ ਹਨ।
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਧ੍ਯਾਯਤੇ ਧ੍ਯਾਨਨਿष੍ਠਸ਼੍ਚ ਹृਤ੍ਪਦ੍ਮੇ ਚ ਦਿਵਾਨਿਸ਼੍ਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮਹੇਸ਼ਃ ਮੇषਸ਼੍ਚ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਬ੍ਰਹਮਾ, ਮਹੇਸ਼ ਤੇ ਮੇਸ਼, ਦਿਲ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿਚ ਦਿਨ ਰਾਤ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਦਿਨੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਗਣੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਗੁਰੋਰ੍ਗੁਰੁਃ । ਧ੍ਯਾਯਤੇ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਸੂਰਜ, ਗਣੇਸ਼ ਤੇ ਜੋਗੀਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂਆਂ ਦਾ ਵੀ ਗੁਰੂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਃ ਕਪਿਲੋ ਨਰੋ ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਤਥਾ । ਧ੍ਯਾਯਤੇ ਹृਦਯਾਮ੍ਭੋਜੇ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਸo
ਸਨਤਕੁਮਾਰ, ਕਪਿਲ, ਨਰ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਵੀ ਦਿਲ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਨਵਸ਼੍ਚ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸਿਦ੍ਧੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਯੋਗਿਨਾਂ ਵਰਾਃ । ਧ੍ਯਾਨਾਸਾਧ੍ਯਂ ਚ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤੇ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਸo
ਮਨੂ, ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ, ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਤੇ ਜੋਗੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਾਦਿਂ ਸਰ੍ਵਬੀਜਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਂ ਚ ਪਰਾਤ੍ਪਰਮ੍ । ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤੇ ਜ੍ਞਾਨਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਸo
ਸਾਰੇ ਗਿਆਨੀ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਗਣੇਸ਼ ਉਵਾਚ ਅਭਾਗ੍ਯਂ ਚ ਬਲੇਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵੈष੍ਣਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਮੂਢੋऽਯਮੀਦृਸ਼ਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਸ੍ਯ ਚ ਧੀਮਤਃ
ਗਣੇਸ਼ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਬਲੀ ਦੀ ਤੇ ਵੱਡੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ ਦੀ ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਹੈ; ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਮੂਰਖ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਅਕਲਮੰਦ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।
ਸ੍ਕਨ੍ਦ ਉਵਾਚ ਅਯੇ ਭ੍ਰਾਤਰ੍ਨ ਸ਼੍ਰੁਤਾ ਚ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੋਃ ਕਥਾ । ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਚ ਮਧੋਃ ਕੈਟਭਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਸਕੰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਭਰਾ, ਤੈਨੂੰ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪ, ਹਿਰਣਯਾਕਸ਼, ਮਧੁ ਤੇ ਵੱਡੇ ਕੈਟਭ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ?
ਪੂਰ੍ਵਜਾਸ੍ਤੇऽਪਿ ਤੇ ਦੈਤ੍ਯਾ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ । ਕ੍ਰਮੇਣ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਨੀਤਾ ਲੀਲਯਾ ਯਮਸਾਦਨਮ੍
ਉਹ ਤੇਰੇ ਪੁਰਖੇ ਦੈਤ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਸਨ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿਚ ਥੋੜ੍ਹਾ-ਥੋੜ੍ਹਾ ਕਰਕੇ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤੇ।
ਭਗਵਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸਂਹਰ੍ਤਾ ਸ੍ਵਯਂ ਨਾਰਾਯਣਃ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਤਸ੍ਯ ਕੋ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਭ੍ਰਾਤਰ੍ਨਿਵਰ੍ਤਸ੍ਵ ਸ਼ੁਭਾਯਚ
ਉਸ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਆਪ ਨਾਰਾਇਣ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ; ਭਰਾ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਕੌਣ ਬਚਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾ।
ਤੇषਾਂ ਚ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਾਨੁਵਾਚਾਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਕੋਪਰਕ੍ਤਾਸ੍ਯਨਯਨੋ ਧਨੁष੍ਪਾਣਿਰ੍ਯਥਾऽਨ੍ਤਕਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਉਸਦਾ ਮੂੰਹ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ ਮੌਤ ਵਰਗਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।