ਰਤ੍ਨਕੇਯੁਰਵਲਯਰਤ੍ਨਮਞ੍ਜੀਰਰਞ੍ਜਿਤਮ੍ । ਰਤ੍ਨਕੁਣ੍ਡਲਯੁਗ੍ਮੇਨ ਗਣ੍ਡਸ੍ਥਲਵਿਰਾਜਿਤਮ੍
ਉਸਦੇ ਹੱਥਾਂ, ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ 'ਤੇ ਮਣੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚੂੜੀਆਂ, ਕੜੇ ਤੇ ਪਜੇਬਾਂ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਗਲਾਂ 'ਤੇ ਮਣੀਆਂ ਦੇ ਕੁੰਡਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਚਨ੍ਦਨੋਕ੍ਸ਼ਿਤਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਂ ਭੂषਿਤਂ ਪੀਤਵਾਸਸਾ । ਸੁਚਾਰੁਮਾਲਤੀਮਾਲ੍ਯਵਕ੍ਸ਼ਃ ਸ੍ਥਲਸਮੁਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍
ਉਸਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਮਾਲਤੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸ਼ਯਾਨਂ ਰਤ੍ਨਪਰ੍ਯਙ੍ਕੇ ਪੁष੍ਪਚਨ੍ਦਨਚਰ੍ਚਿਤੇ । ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਹਸਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਤਨ੍ਮੂਲਂ ਪ੍ਰਯਯੌ ਮੁਦਾ
ਉਹ ਮਣੀਆਂ ਵਾਲੀ ਖਟ 'ਤੇ ਲੈਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਚੰਦਨ ਲਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਰੀ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਉਵਾਚ ਮਧੁਰਂ ਸਾਧ੍ਵੀ ਹृਦਯੇਨ ਵਿਦੂਯਤਾ । ਕਾਮਾਤ੍ਮਜਪ੍ਰਿਯਾ ਕਾਨ੍ਤਾ ਕਾਮਬਾਣਪ੍ਰਪੀਡਿਤਾ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਰੀ, ਜਿਸਦਾ ਦਿਲ ਉਲਝਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਿਆਰ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਕਾਮਦੇਵ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਬੋਲਦੀ ਹੈ।
ਊषੋਵਾਚ ਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕਾਮੁਕ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਮਾਂ ਭਜਸ੍ਵ ਸ੍ਮਰਾਤੁਰਾਮ੍ । ਅਤਿਪ੍ਰੌਢਾਂ ਨਵੋਢਾਂ ਚ ਨਵਸਂਗਮਲਾਲਸਾਮ੍
ਊਸ਼ਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ? ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਵਧਾਈ ਹੋਵੇ! ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਬਹੁਤ ਪੱਕੀ, ਨਵੀਂ ਵਿਆਹੀ ਤੇ ਨਵੇਂ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਲਾਲਚੀ ਹਾਂ, ਆਪਣਾ ਲੈ ਲੈ।
ਤਵਾਨੁਰਕ੍ਤਾਂ ਭਕ੍ਤਾਂ ਚ ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵੇਣ ਸਮੁਦ੍ਵਹ । ਵਿਵਾਹਾष੍ਟਪ੍ਰਕਾਰੇषੁ ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵਃ ਸੁਲਭੋ ਨृਣਾਮ੍
ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਤੇ ਭਗਤੀ ਵਾਲੀ ਹਾਂ, ਗਾਂਧਰਵ ਵਿਆਹ ਰਾਹੀਂ ਵਿਆਹ ਲੈ। ਅੱਠ ਵਿਆਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਗਾਂਧਰਵ ਵਿਆਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਆਸਾਨ ਹੈ।
ਅਨੁਰਕ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤ੍ਯਜੇਦ੍ਯਃ ਕਪਟੀ ਪੁਮਾਨ੍ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਾਤਿ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸ਼ਾਪਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਠੱਗ ਪੁਰਖ ਪਿਆਰ ਤੇ ਭਗਤੀ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਉਸਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪੁਮਾਨੁਵਾਚ ਅਹਂ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਪੌਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਕਾਮਦੇਵਾਤ੍ਮਜਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਕਥਂ ਗृਹ੍ਣਾਮਿ ਤ੍ਵਾਂ ਕਾਨ੍ਤੇ ਤਯੋਰਨੁਮਤਿਂ ਵਿਨਾ
ਉਸ ਪੁਰਖ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਪੌਤਰਾ ਤੇ ਕਾਮਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤ ਹਾਂ; ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਆਪਣਾ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਸੋਹਣੀਏ?
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਪੁਮਾਨਨ੍ਤਰ੍ਧਾਨਂ ਚਕਾਰ ਸਃ । ਕਾਮੇਨ ਵ੍ਯਾਕੁਲਾ ਕਾਨ੍ਤਾ ਨ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਾਨ੍ਤਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਪੁਰਖ ਅਚਾਨਕ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ; ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਉਹ ਪ੍ਰੀਤਮ ਆਪਣਾ ਮਨਚਾਹਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕੀ।
ਨਿਦ੍ਰਾਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਤਲ੍ਪਾਦੇਵ ਮਨੋਹਰਾਤ੍ । ਵਿषਸਾਦ ਸਖੀਮਧ੍ਯੇ ਪ੍ਰਮਤ੍ਤਾ ਰੁਦਤੀ ਭृਸ਼ਮ੍
ਉਹ ਨੀਂਦ ਛੱਡ ਕੇ, ਸੋਹਣੀ ਖਟ ਤੋਂ ਉਠੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਖੀਆਂ ਵਿਚ ਬੈਠ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਈ।
ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਤਾਂ ਵਰਾऽऽਲੀਨਾਂ ਕਿਂ ਕਿਮਿਤ੍ਯੇਵ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ । ਉਵਾਚ ਬੌਧਯਾਮਾਸ ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਾ ਸੁਯੋਗਿਨੀ
ਉਸਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਖੀ ਨੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਕੀ ਹੋਇਆ? ਕੀ ਹੋਇਆ?' ਤੇ ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਾ, ਜੋ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਚੇਤਨਂ ਕੁਰੁ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਕਸ੍ਮਾਤੇ ਭੀਤਿਰੁਲ੍ਬਣਾ ।ਸ੍ਵਯਂ ਸ਼ਂਭੁਃ ਸ਼ਿਵਾ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਦੁਰ੍ਲਙ੍ਧ੍ਯੇ ਨਗਰੇ ਸਤਿ
ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ, ਸੁਭਾਗੀਏ! ਤੇਰੀ ਡਰ ਇੰਨੀ ਵਧੀ ਹੋਈ ਕਿਉਂ ਹੈ? ਇੱਥੇ ਇਸ ਅਟੱਲ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਸ਼ਿਵਾ ਆਪ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਮਰਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਾਰਿष੍ਟਂ ਪਲਾਯਤੇ । ਸ਼ਿਵਂ ਭਵਤਿ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸ਼ਿਵ ਏਵ ਸ਼ਿਵਾਲਯਃ
ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਅਸ਼ੁਭ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹਰ ਥਾਂ ਚੰਗਾ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਿਵ ਆਪ ਚੰਗੇਪਣ ਦਾ ਘਰ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਨਾਦ੍ਦੁਰ੍ਗਤਿਨਾਸ਼ਿਨ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵਂ ਦੁਰ੍ਗਂ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ । ਦਦਾਤਿ ਮਙ੍ਗਲਂ ਤਸ੍ਮੈ ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਮਹ੍ਗਲਾ
ਦੁਰਗਾ, ਜੋ ਦੁਖਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇਪਣ ਦੀ ਮੂਲ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਚੰਗਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਾਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਿਂਚਿਨ੍ਨੋਵਾਚ ਸੁਨ੍ਦਰੀ । ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾऽऽਹਾਰਂ ਚ ਨਿਦ੍ਰਾਂ ਚ ਪੁਰੁषਂ ਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍ਸਦਾ
ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੋਹਣੀ ਕੁੜੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬੋਲੀ; ਉਹ ਖਾਣਾ ਤੇ ਨੀਂਦ ਛੱਡ ਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਾ ਸਖੀ ਗਤ੍ਵਾ ਬਾਣਮਾਹ ਚ ਤਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍ । ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਚ ਸ਼ਂਕਰਂ ਸ੍ਕਨ੍ਦਂ ਗਣੇਸ਼ਂ ਯੋਗਿਨਾਂ ਗੁਰੁਮ੍
ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਾ, ਉਸਦੀ ਸਖੀ, ਬਾਣ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਕੋਲ ਗਈ ਤੇ ਦੱਸਿਆ, ਤੇ ਦੁਰਗਾ, ਸ਼ੰਕਰ, ਸਕੰਦ, ਗਣੇਸ਼ ਤੇ ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਵੀ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਾਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰੁਰੋਦੋਚ੍ਚੈਰ੍ਭृਸ਼ਂ ਸਤੀ । ਬਾਣਸ਼੍ਯ ਸ਼ਂਕਰਾਭ੍ਯਾਸ਼ੇ ਵਿषਸਾਦ ਪ੍ਰਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਃ ਜਹਾਸ ਸ਼ਂਕਰੋ ਦੁਰ੍ਗਾ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯੋ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਸਤੀ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਰੋ ਦਿੱਤਾ। ਬਾਣਾ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ। ਸ਼ੰਕਰ, ਦੁਰਗਾ, ਕਾਰਤਿਕੇ ਅਤੇ ਗਣੇਸ਼ਵਰ ਹੱਸ ਪਏ।
ਗਣੇਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਧ੍ਰੁਵਂ ਦੁਃਖਮਨ੍ਯਸ੍ਮੈ ਦਮਭਮੋਹਿਤਃ । ਸਕ੍ਸ਼੍ਮਧਰ੍ਮਵਿਚਾਰੇਣ ਸ ਵਿਨ੍ਦਤਿ ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਮ੍
ਗਣੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਮਨ ਵਿਚ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰ ਕੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚੀ ਇਨਸਾਫ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਵਾਪਸ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵੇਸ਼ਯੋਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰੀਡਾਂ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯਾ ਕਾਮਮੋਹਿਤਾ । ਵਰਂ ਤਸ੍ਯੈ ਦਦੌ ਦੁਰ੍ਗਾ ਵਰਮੇਵ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਹਚਰੀ ਦੀ ਖੇਡ ਦੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਵਿਚ ਫਸ ਗਈ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਰਗਾ ਨੇ ਇਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਗਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਯਂ ਦੇਵੀ ਮਤ੍ਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮਰਾਤ੍ਮਜਮ੍ । ਅਧੁਨਾ ਵਾਮਪਾਰ੍ਸ਼੍ਚੇ ਚ ਸ਼ਂਭੋਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਮੂਕ੍ਵਤ੍
ਦੇਵੀ ਨੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ, ਯੁੱਧ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ੇ ਵਿਚ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਹੁਣ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ, ਉਹ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਖੜੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਚ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੋ ਭਗਵਾਨ੍ਹਰਿਰੀਸ਼੍ਵਰਃ । ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਸੁਵੇषਂ ਪੁਰੁषਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਕਨ੍ਯਾਕਾਮ੍
ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣ ਕੇ, ਸਭ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹਰੀ, ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਇਕ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਮਰਦ ਵਿਖਾਇਆ।
ਸੁਵੇषਂ ਪੁਰੁषਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯੁਵਾਨਂ ਯੁਵਾਤੀ ਸਤੀ । ਪਰਮੇਚ੍ਛਾ ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯਾ ਧਰ੍ਮਭੀਤ੍ਯਾ ਨਿਵਰ੍ਤਤੇ
ਸੋਹਣੇ ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਧਰਮ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਸੁਵੇषਂ ਪੁਰੁषਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਂਸ਼੍ਚਲੀ ਪਾਪਵਂਸ਼ਜਾ । ਤ੍ਯੇਜੇਨ੍ਨਿਦ੍ਰਾਂ ਚ ਸ੍ਵਾਹਾਰਂ ਪਤਿਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਧਨਂ ਗृਹਮ੍
ਪਰ ਸੋਹਣੇ ਮਰਦ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਾਪੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਬੇਸ਼ਰਮ ਔਰਤ ਆਪਣੀ ਨੀਂਦ, ਆਪਣਾ ਖਾਣਾ, ਪਤੀ, ਪੁੱਤਰ, ਧਨ ਤੇ ਘਰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਚੇਤਨਂ ਗृਹਕਾਰ੍ਯ ਚ ਕੁਲਲਜ੍ਜਾਂ ਕੁਲਦ੍ਵਯਮ੍ । ਯੁਵਾਨਂ ਰਤਿਸ਼ੂਰਂ ਚਾਪ੍ਯਤਿਨੀਚ ਨ ਹਿ ਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਅਕਲ, ਘਰ ਦੇ ਕੰਮ, ਦੋਨਾਂ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਗਿਰਾ ਹੋਇਆ ਵੀ ਨੌਜਵਾਨ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ।
ਤ੍ਯਜੇਜ੍ਜਾਤਿਂ ਚ ਧਰ੍ਮਂ ਚ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ਼੍ਚ ਪਰਿਣਾਮਤਃ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਪ੍ਰਾਣੇਭ੍ਯੋ ਯੁਵਤੀਂ ਸਦਾ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਜਾਤ, ਧਰਮ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਆਖਰੀ ਵਕਤ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਵੀ ਛੱਡ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਰੱਖੇ।
ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ੇਚ੍ਚ ਸਤਤਂ ਮਾਯਾਯੁਕ੍ਤਾਂ ਨ ਵਿਸ਼੍ਵਸੇਤ੍ । ਹृਦਯਂ ਕ੍ਸ਼ੁਰਧਾਰਾਭਂ ਨਾਰੀਣਾਂ ਮਧੁਰਂ ਵਚਃ
ਉਹਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖੋ, ਪਰ ਮਕਰ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਨੂੰ ਕਦੇ ਭਰੋਸਾ ਨਾ ਕਰੋ; ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਬਾਤ ਮਿੱਠੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਦਿਲ ਰੇਜ਼ਰ ਦੀ ਧਾਰ ਵਰਗਾ ਤੇਜ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਾਸਾਂ ਮਨੋ ਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਸਨ੍ਤੋ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਵੈਦਿਕਾ । ਪ੍ਰਯਾਤੁ ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਸਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਾ ਸੁਯੋਗਿਨੀਂ
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਨ ਗਿਆਨੀਆਂ ਜਾਂ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ; ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਾ, ਜੋ ਸਿਆਣੀ ਯੋਗਿਨੀ ਹੈ, ਤੁਰੰਤ ਦਵਾਰਕਾ ਜਾਵੇ।
ਅਨਿਰੁਦ੍ਧਂ ਸਮਾਹਰ੍ਤੁਂ ਪ੍ਰਮਾਤ੍ਤਮਵਲੀਲਯਾ । ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵੋ ਗਣੇਸ਼ਂ ਤਮੁਵਾਚ ਹ
ਅਨਿਰੁੱਧ, ਜੋ ਬੇਪਰਵਾਹ ਤੇ ਮਗਨ ਸੀ, ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਲਈ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਗਣੇਸ਼ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਨ ਸ਼੍ਰੁਣੋਤਿ ਯਥਾ ਬਾਣਃ ਸ਼ੁਭਕਾਰ੍ਯਂ ਤਥਾ ਕੁਰੁ । ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਾ ਯਯੌ ਤੁਰ੍ਣਂ ਦ੍ਵਾਰਕਾਭਵਨਂ ਹਰੇਃ
ਜਿਵੇਂ ਬਾਣਾ ਸੁਣਦਾ ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਵੀ ਐਸਾ ਕਰ; ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੇ ਦਵਾਰਕਾ ਵਾਲੇ ਘਰ ਚਲੀ ਗਈ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮਪਿ ਦੁਰ੍ਲਙ੍ਧ੍ਯਂ ਲੀਲਯਾ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਸਾ । ਨਿਦ੍ਰਿਤਂ ਚਾਨਿਰੁਦ੍ਧਂ ਚ ਸਮਾਹृਤ੍ਯ ਚ ਯੋਗਤਃ
ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਅਸੰਭਵ ਸੀ, ਉਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਚਲੀ ਗਈ; ਆਪਣੀ ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਨੀਂਦ ਵਿਚ ਪਏ ਅਨਿਰੁੱਧ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਲੱਗੀ।