ਰਤਿਪੁਤ੍ਰਂ ਰਤਿਰਸਂ ਪ੍ਰਮਤ੍ਤਂ ਰਸਿਕਂ ਪ੍ਰਿਯੇ । ਯੁਵਾਨਂ ਵ੍ਯਾਧਿਹੀਨਂ ਚ ਕਾਮੁਕਂ ਕਾਮੁਕੀਚ੍ਛਤਿ
ਮੈਂ ਰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਸੁਆਦ, ਮਸਤ, ਸੁਆਦ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਪਿਆਰੀਏ, ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹਾਂ; ਇੱਛਾਵਾਨ ਨਾਰੀ ਇੱਛਾਵਾਨ ਪੁਰਖਾ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਵਿਦਗ੍ਧਾਮੁ ਵਿਦਗ੍ਧਂ ਚ ਕਾਨ੍ਤਮਾਯਾਤਿ ਕਾਮਤਃ । ਵਿਦਗ੍ਧਾਯਾ ਵਿਦਗ੍ਧੇਨ ਸਂਗਮੋ ਗੁਣਵਾਨ੍ਭਵੇਤ੍
ਚਲਾਕ ਨਾਰੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਚਲਾਕ ਪੁਰਖਾ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਚਲਾਕ ਦੇ ਚਲਾਕ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਸੱਚਮੁੱਚ ਗੁਣਵਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਲੋਜਨਾਸ੍ਯਂ ਚ ਨਵਸਂਗਮਲਜ੍ਜਿਤਾ । ਵਿਲੋਕਯਨ੍ਤੀ ਵਕ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿਕੋਣੇਨ ਤਮੁਵਾਚ ਸਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਕੇ, ਨਵੇਂ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਲਾਜ ਨਾਲ ਸ਼ਰਮਾਈ ਹੋਈ, ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਕੋਨੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਤੱਕਦੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਖੀ।
ਕਾਮਿਨ੍ਯੁਵਾਚ ਕਾਮੁਕਃ ਕਾਮਪੁਤ੍ਰੋऽਸਿ ਕਾਮੇਨ ਵ੍ਯਾਕੁਲੋऽਧੁਨਾ । ਭਵਾਂਸ਼੍ਚੇਤ੍ਕਾਮੁਕੀਯੋਗ੍ਯੋ ਨ ਕਾਮਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਿਤਃ ਕਥਮ੍
ਕਾਮਿਨੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੂੰ ਇੱਛਾਵਾਨ ਪੁਰਖਾ, ਕਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਹੁਣ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਤਲ-ਪਤਲ ਹੋਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜੇ ਤੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇੱਛਾਵਾਨ ਨਾਰੀ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਹੋਈ?
ਪੌਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਨਾਥਸ੍ਯ ਸ੍ਵਤਃ ਸਂਭਾਵਿਤਸ੍ਯ ਚ । ਸ੍ਵਯਂ ਯੋਗ੍ਯੋ ਯੋਗ੍ਯਪੁਤ੍ਰੋ ਵਿਵਾਹਂ ਨ ਕਥਂ (ਵ੍ਯਧਾਃ) ਚਨ
ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦਾ ਪੌਤਰਾ, ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ, ਆਪ ਯੋਗ ਤੇ ਯੋਗ ਪੁੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਆਹ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ?
ਵਿਵਾਹੀਤਾ ਯਜ੍ਞਪਤ੍ਨੀ ਸਾ ਚ ਪੁਣ੍ਯਵ੍ਰਤਾ ਸਤੀ । ਨਿਸ਼੍ਚਲਾ ਸਤਤਂ ਸਾਧ੍ਯਾ ਵਰ੍ਧਿਨੀ ਸਙ੍ਗਿਨੀ ਸਦਾ
ਵਿਆਹੀਤ ਪਤਨੀ ਯਜਨ ਦੀ ਸਾਥੀ, ਪਵਿੱਤਰ, ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਟਿਕੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਸਦਾ ਪਾਲਣਯੋਗ, ਵਧਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੰਗੀਣੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਭਯਪ੍ਰੀਤਿਦਾਨਸਾਧ੍ਯਾ ਗੁਪ੍ਤਪਤ੍ਨੀ ਤ੍ਵਨਿਸ਼੍ਚਲਾ । ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਾ ਨ ਨੀਤ੍ਯਾ ਸਾ ਸਾ ਚ ਵੇਦਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾ
ਭੈ ਤੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀ, ਗੁਪਤ ਪਤਨੀ, ਟਿਕੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਕਿਸੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ, ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ।
ਪਰਂ ਨਰਕਸੋਪਾਨਾ ਪਰਤ੍ਰੇਹਾਯਸ਼ਸ੍ਕਰਾ । ਸਾਧੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨ ਹਿ ਰਤੋ ਵਂਸ਼ਜੋ ਵੈष੍ਣਵੋ ਯਦਿ
ਇਹ ਮਿਲਾਪ ਨਰਕ ਵੱਲ ਪੈਰ ਹੈ, ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਬਦਨਾਮੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਸਾਧੂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜੇ ਕੋਈ ਵੈਸ਼ਨਵ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਹੋਵੇ।
ਯਦਿ ਪੂਰ੍ਵ ਭਵੇਦ੍ਭ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਨਿਵृਤ੍ਤਃ ਸਾਧੁਸਙ੍ਗਤਃ । ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਰੇषਾ ਭੂਤਾਨਾਂ ਨਿਵृਤ੍ਤਿਸ੍ਤੁ ਮਹਾਫਲਾ
ਜੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕੋਈ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਹੁਣ ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਸੰਯਮ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਫਲ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੀ ਪੁਨਰ੍ਲਿਪ੍ਤੋ ਨਿਵृਤ੍ਤਃ ਪਾਤਕੀ ਯਦਿ । ਉਵਹਾਸ੍ਯੋ ਭੁਵਿ ਭਵੇਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕੁਞ੍ਜਰਸ਼ੌਚਵਤ੍
ਜੇ ਪਾਪੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਤੇ ਸੰਯਮ ਨਾਲ ਸ਼ੁਧ ਹੋ ਵੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਦੀ ਸਨਾਨ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਸੁਨ੍ਦਰੀ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਧਰ੍ਮਪਤ੍ਨੀ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਿਤਾ । ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਸੁਸਾਧ੍ਯਾ ਸਾ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਸੁਪ੍ਰਿਯਵਾਦਿਨੀ
ਉਹ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ, ਸੋਹਣੀ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਪਤਨੀ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਕੋਮਲਾਙ੍ਗੀ ਵਿਦਗ੍ਧਾ ਚ ਸ਼੍ਯਾਮਾ ਰਤਿਸੁਖਪ੍ਰਦਾ । ਏਵਂਭੂਤਾਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਵੈष੍ਣਵਸ੍ਤਪਸੇ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਉਸ ਦੇ ਨਰਮ ਅੰਗ ਹਨ, ਚਲਾਕ ਹੈ, ਸ਼ਿਆਮ ਰੰਗ ਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਐਸੇ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ ਨੂੰ ਤਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਾ ਜੇਤ੍ਪਰਿਣਤਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਪੁਤ੍ਰਵਤੀ ਯਦਾ । ਅਨ੍ਯਥਾ ਚ ਵृਥਾ ਸਰ੍ਵਂ ਤਪਸਃ ਸ੍ਖਲਨਂ ਭਵੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਉਮਰ ਦੀ, ਸਾਧਵੀ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਤਦ ਹੀ ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਅਰਥ ਹੈ ਅਤੇ ਤਪ ਦਾ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਅਸਾਧੁਸ਼੍ਚ ਕੁਵਂਸ਼ਸ਼੍ਚੇਤ੍ਪਰਨਾਰੀਂ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਚੇਤ੍ । ਸ ਯਾਤਿ ਨਰਕਂ ਘੋਰਂ ਪਿਤੁਸ਼ਿਃ ਸਪ੍ਤਭਿਃਸਹ
ਜੇ ਕੋਈ ਮੰਦੇ ਸੁਭਾਵ ਅਤੇ ਮੰਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਸੱਤ ਪੂਰਵਜਾਂ ਸਮੇਤ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਹਮੂषਾ ਬਾਣਕਨ੍ਯਾ ਬਾਣਃ ਸ਼ਂਕਰਕਿਂਕਰਃ । ਬਾਣਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਜਯੀ ਸ਼ਂਕਰੋ ਜਗਤਾਂ ਪਤਿਃ
ਮੈਂ ਉਸ਼ਾ ਹਾਂ, ਬਾਣਾ ਦੀ ਧੀ। ਬਾਣਾ ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਸੇਵਕ ਹੈ। ਬਾਣਾ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਨ ਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਾ ਪਰਾਧੀਨਾ ਤ੍ਰਿषੁ ਕਾਲੇषੁ ਕਾਮਿਨੀ । ਪੁਂਸ਼੍ਚਲੀ ਯਾ ਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਾ ਸਾऽਪ੍ਯਸਦ੍ਵਂਸ਼ਪ੍ਰਸੂਤਿਕਾ
ਔਰਤ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਸਮਿਆਂ 'ਤੇ ਹੋਰਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ, ਉਹ ਮੰਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਪਿਤਾ ਦਦਾਤਿ ਕਨ੍ਯਾਂ ਤਾਂ ਸੁਯੋਗ੍ਯਾਯ ਵਰਾਯ ਚ । ਕਨ੍ਯਾ ਵਰਂ ਨ ਯਾਚੇਤ ਧਰ੍ਮ ਏष ਸਨਾਤਨਃ
ਪਿਤਾ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਜੋੜੇ ਵਾਲੇ ਵਰ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਧੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰ ਦੀ ਚੋਣ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ—ਇਹ ਸਦਾ ਦਾ ਧਰਮ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਚ ਯੋਗ੍ਯੋऽਸਿ ਯੋਗ੍ਯਾऽਹਂ ਮਾਮਿਚ੍ਛਸਿ ਯਦਿ ਪ੍ਰਭੋ । ਬਾਣਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯ ਸ਼ਂਭੁਂ ਵਾऽऽਪ੍ਯਥਵਾ ਪਾਰ੍ਵਤੀਂ ਸਤੀਮ੍
ਤੂੰ ਵੀ ਚੰਗਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਵੀ ਚੰਗੀ ਹਾਂ। ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਪ੍ਰਭੂ, ਤਾਂ ਬਾਣਾ, ਸ਼ੰਭੂ ਜਾਂ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਮੰਗ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਨ੍ਦਰੀ ਸਾਧ੍ਵੀ ਸਾਨ੍ਤਰ੍ਧਾਨਾ ਬਭੂਵ ਹ । ਨਿਦ੍ਰਾਂ ਤਤ੍ਯਾਜ ਸਹਸਾ ਕਾਮੀ ਕਾਮਾਤ੍ਮਜੋ ਮੁਨੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਸਾਧਵੀ ਔਰਤ ਅਚਾਨਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਕਾਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਨੀਂਦ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਬੁਦ੍ਧਵਾ ਸ੍ਵਪ੍ਨਂ ਸ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਕਾਮੇਨ ਵ੍ਯਥਿਤਾਨ੍ਤਰਃ । ਬਭੂਵ ਵ੍ਯਾਕੁਲੋऽਸ਼ਾਨ੍ਤੋ ਨ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਣਵਲ੍ਲਭਾਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਜਾਗਿਆ ਤੇ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਇਹ ਸੁਪਨਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਾਣ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖ ਕੇ ਚਿੰਤਤ ਤੇ ਅਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾऽऽਹਾਰਮਨਿਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਮਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਕृਸ਼ੋਦਰਃ । ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤਿष੍ਠਤਿ ਸ਼ੇਤੇ ਚ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਰਹਸਿ ਰੋਦਿਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਖਾਣਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਆਈ, ਮਨ ਬੇਸੁਧ ਹੋ ਗਿਆ, ਪੇਟ ਪਤਲਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਕਦੇ ਖੜਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਕਦੇ ਲੈਟ ਜਾਂਦਾ, ਤੇ ਕਦੇ ਇਕੱਲੇ ਰੋ ਪੈਂਦਾ।
ਪੁਤ੍ਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਕ੍ਰਨ੍ਦਨ੍ਤਂ ਦੇਵਕੀ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀ ਰਤਿਃ । ਅਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਯੋषਿਤਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਕਥਯਾਮਾਸੁਰੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰੋਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਦੇਵਕੀ, ਰੁਕਮੀਣੀ, ਰਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਤਾਸਾਂ ਚ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਮਵੁਸੂਦਨਃ । ਉਵਾਚ ਸਰ੍ਵਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਃ ਕृष੍ਣਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਣਮਾਨਸਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਹੱਸ ਪਿਆ। ਸਾਰੇ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ।
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਕਾਮਾਤੁਰਾ ਬਾਣਕਨ੍ਯਾ ਰਤਿਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵੇਸ਼ਯੋਃ । ਵਰਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ ਦੁਰ੍ਗਾਯਾ ਵ੍ਯਾਕੁਲਾ ਮਦਨਾਸ੍ਤ੍ਰਤਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਬਾਣਾ ਦੀ ਧੀ ਕਾਮ ਵਿਚ ਫਸੀ ਹੋਈ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਵੇਖੀ। ਉਸ ਨੇ ਦੁਰਗਾ ਤੋਂ ਵਰ ਲਿਆ, ਕਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਗਈ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨਂ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਸਾऽਨਿਰੁਦ੍ਧਂ ਚ ਪਾਰ੍ਵਤੀ । ਮਮ ਪੌਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਮਤ੍ਤਂ ਚ ਚਕਾਰ ਕੌਤੁਕੇਨ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਸੁਪਨਾ ਅਨਿਰੁੱਧ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ, ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ, ਮੇਰਾ ਪੌਤਰਾ, ਜੋ ਬੇਸੁਧ ਸੀ, ਇਹ ਸਿਰਫ ਰੁਚੀ ਨਾਲ ਕੀਤਾ।
ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰੀਂ ਚ ਪ੍ਰਮਤਾਂ ਤਾ ਕਰੋਮਿ ਸ੍ਵਪ੍ਨਤਾऽਧੁਨਾ । ਸ੍ਵਚ੍ਛਨ੍ਦਂ ਤਿष੍ਠ ਨ ਚਿਰਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਚਿਨ੍ਤਾ ਮਨੋਵ੍ਯਥਾ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਸ ਕਾਮ ਵਿਚ ਮਗਨ ਧੀ ਨੂੰ ਸੁਪਨਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋ ਰਹੋ, ਪਰ ਲੰਬਾ ਨਹੀਂ। ਕੋਈ ਚਿੰਤਾ ਜਾਂ ਮਨ ਦੀ ਪੀੜ ਨਹੀਂ।
ਇਤਿ ਕृष੍ਣਃ ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯਸਰ੍ਵਾਤਮਾਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਵਿਤ੍ । ਸ੍ਵਪ੍ਨਂ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਬਾਣਪੁਤ੍ਰੀਂ ਚ ਕਾਮੁਕੀਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਆਸ ਦਿੰਦੀ, ਸਾਰੇ ਮਨ ਦੀ ਇਛਾ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਸੁਪਨਾ ਤੇ ਬਾਣਾ ਦੀ ਕਾਮੀ ਧੀ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ।
ਸੁਪ੍ਤਾ ਸੁਤਲ੍ਪੇ ਬਾਲਾ ਸਾ ਪੁष੍ਪਚਨ੍ਦਨਚਰ੍ਚਿਤੇ । ਨਵਯੌਵਨਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਾ
ਉਹ ਨਰਮ ਪਲੰਗ 'ਤੇ ਸੌ ਰਹੀ ਸੀ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ। ਨਵੇਂ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।
ਸ਼ਯਾਨਾ ਰਤ੍ਨਪਰ੍ਯਙ੍ਕੇ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸ੍ਵਪ੍ਨਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਅਤੀਵ ਨਿਰ੍ਜਨੇ ਦੇਸ਼ੇ ਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਮਨ੍ਦਿਰੇ
ਉਹ ਜਵੇਂ ਮਣੀ-ਦੀਆਂ ਖਟੀਆਂ ਤੇ ਲੈਟ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨਚਾਹੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ, ਇਕ ਬਿਲਕੁਲ ਇਕੱਲੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਮਣੀਆਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹਵੈਲੀ ਵੇਖੀ।
ਨਵੀਨਨੀਰਦਸ਼੍ਯਾਮਮਤੀਵ ਨਵਯੌਵਨਮ੍ । ਕੋਟਿਕਨ੍ਦਰ੍ਪਲੀਲਾਭਂ ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਥੇ ਉਸਨੇ ਇਕ ਨੌਜਵਾਨ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਨਵੇਂ ਬਦਲ ਵਾਂਗੂ ਕਾਲਾ ਸੀ, ਨਵੇਂ ਜਵਾਨੀ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਲੱਖਾਂ ਕਾਮਦੇਵਾਂ ਦੀ ਮੋਹਕਤਾ ਨਾਲ, ਹੱਸਦਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਨਮੋਹਣਾ।