ਸ਼੍ਰੀਰਾਮਕਦਲੀਸ੍ਤਮ੍ਭਨਿਨ੍ਦਿਤੋਰੁਸ੍ਥਲੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਮ੍ । ਅਤ੍ਯੁਚ੍ਚੈਰ੍ਵਰ੍ਤੁਲਾਕਾਰਸ੍ਤਨਯੁਗ੍ਮਵਿਭੂषਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਾਨਾਂ ਰਾਮ ਕਦਲੀ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਤ ਦੇਂਦੀਆਂ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦੋਣੇ ਸਤਨ ਉੱਚੇ ਤੇ ਗੋਲ, ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸਨ।
ਨਿਤਮ੍ਬਭਾਰਨ ਮ੍ਰਾਂ ਚ ਕਾਮਬਾਣਪ੍ਰਪੀਡਿਤਾਮ੍ । ਕਾਮੁਕੀਂ ਕਮਨੀਯਾਂ ਚ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੀਂ ਵਕ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ
ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਭਾਰੀ ਤੇ ਨਰਮ ਸੀ, ਕਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ; ਉਹ ਪ੍ਰੇਮੀ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਸੀ, ਤੇ ਵਕਰੀ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਤੱਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਕੁਙ੍ਕੁਮਾਲਕ੍ਤਰਕ੍ਤਾਕ੍ਤਪਾਦਪਦ੍ਮਵਿਰਾਜਿਤਾਮ੍ । ਵਾਯੁਪ੍ਰੇਰਣਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵ੍ਯਕ੍ਤਗੁਵ੍ਤਸ੍ਥਲੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਕਵਲਾਂ ਵਰਗੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਕੁੰਗੂ ਅਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਬੜੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਦਿੱਖ ਰਹੇ ਸਨ। ਹਵਾ ਨਾਲ ਹਿਲਦੇ ਕਪੜੇ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਲੁਕਾਈ ਹੋਈ ਸੋਭਾ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਾਮਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਕਾਮੋਨ੍ਮਥਿਤਮਾਨਸਃ । ਉਵਾਚ ਮਧੁਰਂ ਰਮ੍ਯਂ ਕਾਮਮਤ੍ਤਾਂ ਸੁਕੋਮਲਾਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਕਾਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਮਨ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਤਲ-ਪਤਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਸੁੰਦਰ, ਕਾਮ ਮਗਨ ਅਤੇ ਨਰਮ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਬੋਲ ਆਖੇ।
ਚਾਰੁਚਮ੍ਪਕਵਰ੍ਣਾਭਾਂ ਕਾਮੇਨ ਪੁਲਕਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍ । ਅਤਿਪ੍ਰੌਢਾਂ ਨਵੋਢਾਂ ਚ ਸ਼ृਙ੍ਗਾਨੇਚ੍ਛਾਸੁਚਞ੍ਚਲਾਮ੍
ਉਹ ਚੰਪਾ ਫੁੱਲ ਵਾਂਗ ਰੌਣਕਦਾਰ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਥਰ-ਥਰ ਹੋ ਰਹੀ, ਬਹੁਤ ਪੱਕੀ ਤੇ ਨਵੀਂ ਵਿਆਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਖੇਡ ਲਈ ਬੇਚੈਨ ਤੇ ਉਤਸੁਕ ਸੀ।
ਅਨਿਰੁਦ੍ਧ ਉਵਾਚ ਕਿਂ ਦੇਵੀ ਕਿਂ ਚ ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵੋਕਾ ਤ੍ਵਂ ਕਾਮਿਨਿਕਾਨਨੇ । ਕਸ੍ਯ ਸਤ੍ਰੀ ਕਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾ ਵਾ ਕਂ ਵਾ ਵਾਞ੍ਛਸਿ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਅਨਿਰੁੱਧ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਦੇਵੀ? ਕੀ ਤੂੰ ਗਾਂਧਰਵ ਕੁੜੀ ਹੈਂ ਜਾਂ ਇੱਛਾ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈਂ? ਤੂੰ ਕਿਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਕਿਸ ਦੀ ਧੀ ਹੈਂ, ਸੋਹਣੀਏ, ਤੇ ਤੂੰ ਕਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ?
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਤੁਲਸੌਨ੍ਦਰ੍ਯਾ ਮੁਨਿਮਾਨਸਮੋਹਿਨੀ । ਨ ਬਿਭੇषਿ ਕਥਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸ੍ਵਯਮੇਕਾਕਿਨੀ ਚ ਮਾਮ੍
ਤੇਰੇ ਸੋਹਣੇਪ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤੁਲ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਦੱਸ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਕੱਲੀ ਹੋ ਕੇ ਡਰਦੀ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ?
ਅਹਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਨਾਥਸ੍ਯ ਪੌਤ੍ਰਃ ਕਾਮਾਤ੍ਮਜੋऽਧੁਨਾ । ਕਾਨ੍ਤੇऽਹਮਨਿਰੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਨਵੀਨਯੌਵਨਾਹਤਃ
ਮੈਂ ਹੁਣ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦਾ ਪੌਤਰਾ ਹਾਂ, ਕਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ। ਸੋਹਣੀਏ, ਮੈਂ ਅਨਿਰੁੱਧ ਹਾਂ, ਨਵੇਂ ਜਵਾਨੀ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਵਿੱਚ।
ਕਮਨੀਯਸ਼੍ਚ ਕਾਮੀ ਚ ਕਾਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ । ਕਾਮੁਕੀਕਾਮਨਾਂ ਪੂਰ੍ਣਾਂ ਕਰ੍ਤੁਮੇਵੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਮੈਂ ਰੂਪਵਾਨ ਤੇ ਇੱਛਾਵਾਨ ਹਾਂ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਖੁਦ ਉਹ ਮਾਲਕ ਹਾਂ ਜੋ ਇੱਛਾਵਾਨ ਨਾਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਂ ਭਜਸ੍ਵ ਸੁਸ਼ੀਰੇ ਤ੍ਵਂ ਸੁਵੇषਂ ਚ ਸੁਸ਼ੀਲਕਮ੍ । ਰਤਿਸ਼ੂਰਂ ਰਤਿਰਸਪ੍ਰਾਜ੍ਞਂ ਰਤਿਰਸਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਨਰਮ ਨਾਰੀ, ਮੈਂ ਚੰਗੀ ਵਸਤ੍ਰਧਾਰੀ, ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਸੁਆਦ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹਾਂ।
ਰਤਿਪੁਤ੍ਰਂ ਰਤਿਰਸਂ ਪ੍ਰਮਤ੍ਤਂ ਰਸਿਕਂ ਪ੍ਰਿਯੇ । ਯੁਵਾਨਂ ਵ੍ਯਾਧਿਹੀਨਂ ਚ ਕਾਮੁਕਂ ਕਾਮੁਕੀਚ੍ਛਤਿ
ਮੈਂ ਰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਸੁਆਦ, ਮਸਤ, ਸੁਆਦ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਪਿਆਰੀਏ, ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹਾਂ; ਇੱਛਾਵਾਨ ਨਾਰੀ ਇੱਛਾਵਾਨ ਪੁਰਖਾ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਵਿਦਗ੍ਧਾਮੁ ਵਿਦਗ੍ਧਂ ਚ ਕਾਨ੍ਤਮਾਯਾਤਿ ਕਾਮਤਃ । ਵਿਦਗ੍ਧਾਯਾ ਵਿਦਗ੍ਧੇਨ ਸਂਗਮੋ ਗੁਣਵਾਨ੍ਭਵੇਤ੍
ਚਲਾਕ ਨਾਰੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਚਲਾਕ ਪੁਰਖਾ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਚਲਾਕ ਦੇ ਚਲਾਕ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਸੱਚਮੁੱਚ ਗੁਣਵਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਲੋਜਨਾਸ੍ਯਂ ਚ ਨਵਸਂਗਮਲਜ੍ਜਿਤਾ । ਵਿਲੋਕਯਨ੍ਤੀ ਵਕ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿਕੋਣੇਨ ਤਮੁਵਾਚ ਸਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਕੇ, ਨਵੇਂ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਲਾਜ ਨਾਲ ਸ਼ਰਮਾਈ ਹੋਈ, ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਕੋਨੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਤੱਕਦੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਖੀ।
ਕਾਮਿਨ੍ਯੁਵਾਚ ਕਾਮੁਕਃ ਕਾਮਪੁਤ੍ਰੋऽਸਿ ਕਾਮੇਨ ਵ੍ਯਾਕੁਲੋऽਧੁਨਾ । ਭਵਾਂਸ਼੍ਚੇਤ੍ਕਾਮੁਕੀਯੋਗ੍ਯੋ ਨ ਕਾਮਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਿਤਃ ਕਥਮ੍
ਕਾਮਿਨੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੂੰ ਇੱਛਾਵਾਨ ਪੁਰਖਾ, ਕਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਹੁਣ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਤਲ-ਪਤਲ ਹੋਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜੇ ਤੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇੱਛਾਵਾਨ ਨਾਰੀ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਹੋਈ?
ਪੌਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਨਾਥਸ੍ਯ ਸ੍ਵਤਃ ਸਂਭਾਵਿਤਸ੍ਯ ਚ । ਸ੍ਵਯਂ ਯੋਗ੍ਯੋ ਯੋਗ੍ਯਪੁਤ੍ਰੋ ਵਿਵਾਹਂ ਨ ਕਥਂ (ਵ੍ਯਧਾਃ) ਚਨ
ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦਾ ਪੌਤਰਾ, ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ, ਆਪ ਯੋਗ ਤੇ ਯੋਗ ਪੁੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਆਹ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ?
ਵਿਵਾਹੀਤਾ ਯਜ੍ਞਪਤ੍ਨੀ ਸਾ ਚ ਪੁਣ੍ਯਵ੍ਰਤਾ ਸਤੀ । ਨਿਸ਼੍ਚਲਾ ਸਤਤਂ ਸਾਧ੍ਯਾ ਵਰ੍ਧਿਨੀ ਸਙ੍ਗਿਨੀ ਸਦਾ
ਵਿਆਹੀਤ ਪਤਨੀ ਯਜਨ ਦੀ ਸਾਥੀ, ਪਵਿੱਤਰ, ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਟਿਕੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਸਦਾ ਪਾਲਣਯੋਗ, ਵਧਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੰਗੀਣੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਭਯਪ੍ਰੀਤਿਦਾਨਸਾਧ੍ਯਾ ਗੁਪ੍ਤਪਤ੍ਨੀ ਤ੍ਵਨਿਸ਼੍ਚਲਾ । ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਾ ਨ ਨੀਤ੍ਯਾ ਸਾ ਸਾ ਚ ਵੇਦਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾ
ਭੈ ਤੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀ, ਗੁਪਤ ਪਤਨੀ, ਟਿਕੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਕਿਸੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ, ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ।
ਪਰਂ ਨਰਕਸੋਪਾਨਾ ਪਰਤ੍ਰੇਹਾਯਸ਼ਸ੍ਕਰਾ । ਸਾਧੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨ ਹਿ ਰਤੋ ਵਂਸ਼ਜੋ ਵੈष੍ਣਵੋ ਯਦਿ
ਇਹ ਮਿਲਾਪ ਨਰਕ ਵੱਲ ਪੈਰ ਹੈ, ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਬਦਨਾਮੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਸਾਧੂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜੇ ਕੋਈ ਵੈਸ਼ਨਵ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਹੋਵੇ।
ਯਦਿ ਪੂਰ੍ਵ ਭਵੇਦ੍ਭ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਨਿਵृਤ੍ਤਃ ਸਾਧੁਸਙ੍ਗਤਃ । ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਰੇषਾ ਭੂਤਾਨਾਂ ਨਿਵृਤ੍ਤਿਸ੍ਤੁ ਮਹਾਫਲਾ
ਜੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕੋਈ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਹੁਣ ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਸੰਯਮ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਫਲ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੀ ਪੁਨਰ੍ਲਿਪ੍ਤੋ ਨਿਵृਤ੍ਤਃ ਪਾਤਕੀ ਯਦਿ । ਉਵਹਾਸ੍ਯੋ ਭੁਵਿ ਭਵੇਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕੁਞ੍ਜਰਸ਼ੌਚਵਤ੍
ਜੇ ਪਾਪੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਤੇ ਸੰਯਮ ਨਾਲ ਸ਼ੁਧ ਹੋ ਵੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਦੀ ਸਨਾਨ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਸੁਨ੍ਦਰੀ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਧਰ੍ਮਪਤ੍ਨੀ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਿਤਾ । ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਸੁਸਾਧ੍ਯਾ ਸਾ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਸੁਪ੍ਰਿਯਵਾਦਿਨੀ
ਉਹ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ, ਸੋਹਣੀ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਪਤਨੀ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਕੋਮਲਾਙ੍ਗੀ ਵਿਦਗ੍ਧਾ ਚ ਸ਼੍ਯਾਮਾ ਰਤਿਸੁਖਪ੍ਰਦਾ । ਏਵਂਭੂਤਾਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਵੈष੍ਣਵਸ੍ਤਪਸੇ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਉਸ ਦੇ ਨਰਮ ਅੰਗ ਹਨ, ਚਲਾਕ ਹੈ, ਸ਼ਿਆਮ ਰੰਗ ਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਐਸੇ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ ਨੂੰ ਤਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਾ ਜੇਤ੍ਪਰਿਣਤਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਪੁਤ੍ਰਵਤੀ ਯਦਾ । ਅਨ੍ਯਥਾ ਚ ਵृਥਾ ਸਰ੍ਵਂ ਤਪਸਃ ਸ੍ਖਲਨਂ ਭਵੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਉਮਰ ਦੀ, ਸਾਧਵੀ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਤਦ ਹੀ ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਅਰਥ ਹੈ ਅਤੇ ਤਪ ਦਾ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਅਸਾਧੁਸ਼੍ਚ ਕੁਵਂਸ਼ਸ਼੍ਚੇਤ੍ਪਰਨਾਰੀਂ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਚੇਤ੍ । ਸ ਯਾਤਿ ਨਰਕਂ ਘੋਰਂ ਪਿਤੁਸ਼ਿਃ ਸਪ੍ਤਭਿਃਸਹ
ਜੇ ਕੋਈ ਮੰਦੇ ਸੁਭਾਵ ਅਤੇ ਮੰਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਸੱਤ ਪੂਰਵਜਾਂ ਸਮੇਤ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਹਮੂषਾ ਬਾਣਕਨ੍ਯਾ ਬਾਣਃ ਸ਼ਂਕਰਕਿਂਕਰਃ । ਬਾਣਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਜਯੀ ਸ਼ਂਕਰੋ ਜਗਤਾਂ ਪਤਿਃ
ਮੈਂ ਉਸ਼ਾ ਹਾਂ, ਬਾਣਾ ਦੀ ਧੀ। ਬਾਣਾ ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਸੇਵਕ ਹੈ। ਬਾਣਾ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਨ ਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਾ ਪਰਾਧੀਨਾ ਤ੍ਰਿषੁ ਕਾਲੇषੁ ਕਾਮਿਨੀ । ਪੁਂਸ਼੍ਚਲੀ ਯਾ ਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਾ ਸਾऽਪ੍ਯਸਦ੍ਵਂਸ਼ਪ੍ਰਸੂਤਿਕਾ
ਔਰਤ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਸਮਿਆਂ 'ਤੇ ਹੋਰਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ, ਉਹ ਮੰਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਪਿਤਾ ਦਦਾਤਿ ਕਨ੍ਯਾਂ ਤਾਂ ਸੁਯੋਗ੍ਯਾਯ ਵਰਾਯ ਚ । ਕਨ੍ਯਾ ਵਰਂ ਨ ਯਾਚੇਤ ਧਰ੍ਮ ਏष ਸਨਾਤਨਃ
ਪਿਤਾ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਜੋੜੇ ਵਾਲੇ ਵਰ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਧੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰ ਦੀ ਚੋਣ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ—ਇਹ ਸਦਾ ਦਾ ਧਰਮ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਚ ਯੋਗ੍ਯੋऽਸਿ ਯੋਗ੍ਯਾऽਹਂ ਮਾਮਿਚ੍ਛਸਿ ਯਦਿ ਪ੍ਰਭੋ । ਬਾਣਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯ ਸ਼ਂਭੁਂ ਵਾऽऽਪ੍ਯਥਵਾ ਪਾਰ੍ਵਤੀਂ ਸਤੀਮ੍
ਤੂੰ ਵੀ ਚੰਗਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਵੀ ਚੰਗੀ ਹਾਂ। ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਪ੍ਰਭੂ, ਤਾਂ ਬਾਣਾ, ਸ਼ੰਭੂ ਜਾਂ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਮੰਗ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਨ੍ਦਰੀ ਸਾਧ੍ਵੀ ਸਾਨ੍ਤਰ੍ਧਾਨਾ ਬਭੂਵ ਹ । ਨਿਦ੍ਰਾਂ ਤਤ੍ਯਾਜ ਸਹਸਾ ਕਾਮੀ ਕਾਮਾਤ੍ਮਜੋ ਮੁਨੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਸਾਧਵੀ ਔਰਤ ਅਚਾਨਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਕਾਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਨੀਂਦ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਬੁਦ੍ਧਵਾ ਸ੍ਵਪ੍ਨਂ ਸ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਕਾਮੇਨ ਵ੍ਯਥਿਤਾਨ੍ਤਰਃ । ਬਭੂਵ ਵ੍ਯਾਕੁਲੋऽਸ਼ਾਨ੍ਤੋ ਨ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਣਵਲ੍ਲਭਾਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਜਾਗਿਆ ਤੇ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਇਹ ਸੁਪਨਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਾਣ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖ ਕੇ ਚਿੰਤਤ ਤੇ ਅਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ।