ਤਸ੍ਮੈ ਦਦੌ ਰਾਜਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਨਿਸ਼੍ਚਲਾਂ ਸਾਪ੍ਤਪੌਰੁषੀਮ੍ । ਪृਥੁਕਾਨਾਂ ਕਣਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤਸ੍ਯ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਅਟੱਲ ਰਾਜ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸੱਤ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦਿੱਤੀ; ਭਗਤ ਦਾ ਚਾਵਲ ਖਾ ਕੇ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਇਹ ਬਖ਼ਸ਼ਿਆ।
ਬਭੂਵ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਯਥੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯਾਮਰਾਵਤੀ । ਯਥਾ ਧਨੇਸ਼੍ਵਰੋ ਦੇਵੋ ਧਨਾਢ੍ਯਃ ਸ ਬਭੁਵ ਹ
ਉਸ ਦਾ ਰਾਜ ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਮਰਾਵਤੀ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਿਆ; ਜਿਵੇਂ ਧਨ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਧਨ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਦਾਮਾ ਵੀ ਬਹੁਤ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਿਸ਼੍ਚਲਾਂ ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਂ ਚ ਦਦੌ ਦਾਸ੍ਯਂ ਸृਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਅਵਿਨਾਸ਼ਿਨਿ ਗੋਲੋਕੇ ਯਥੇष੍ਟਂ ਪਦਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਹਰਿ ਦੀ ਅਟੱਲ ਭਕਤੀ ਅਤੇ ਵਿਰਲੇ ਦਾਸਤਾ ਦੀ ਦਾਤ ਦਿੱਤੀ, ਨਾਲ ਹੀ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚਾਹੀਦਾ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਵੀ ਦਿੱਤਾ।
ਜਹਾਰ ਪਾਰਿਜਾਤਂ ਚ ਸ਼ਕ੍ਰਾਹਂਕਾਰਮੇਵ ਚ । ਸਤ੍ਯਾਂ ਚ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਪੁਣ੍ਯਕਂ ਵ੍ਰਤਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍ ।। ੧੩੩.
ਉਸ ਨੇ ਪਾਰਿਜਾਤ ਰੁੱਖ ਲਿਆ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋੜਿਆ; ਸਤਿਆ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਵਰ੍ਧਯਾਮਾਸ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਂ ਮੁਨੇ । ਤਤ੍ਰ ਵ੍ਰਤੇ ਕੁਮਾਰਾਯ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਦੌ ।। ੧੩੩.
ਉਸ ਨੇ ਹਰ ਥਾਂ ਨਿੱਤ ਅਤੇ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਵਧਾਈਆਂ; ਉਸ ਵਰਤ ਵਿੱਚ, ਕੁਮਾਰਾ ਲਈ ਆਪਣਾ ਆਪ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਾਨ੍ਭੋਜਯਾਮਾਸ ਤੇਭ੍ਯੋ ਰਤ੍ਨਂ ਦਦੌ ਮੁਦਾ । ਸਤ੍ਯਭਾਮਾਤਿਮਾਨਂ ਚ ਵਰ੍ਧਯਾਮਾਸ ਸਰ੍ਵਤਃ ।। ੧੩੩.
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਇਆ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਤਨ ਦਿੱਤੇ। ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਧਾਇਆ।
ਰੁਕ੍ਮਿਣ੍ਯਾ ਅਤਿਸੌਭਾਗ੍ਯਮਨ੍ਯਾਸਾਂ ਚ ਨਵਂ ਨਵਮ੍ । ਵੈष੍ਣਵਾਨਾਂ ਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਵਿਪ੍ਰਣਾਮਪਿ ਪੂਜਨਮ੍ ।। ੧੩੩.
ਉਸ ਨੇ ਰੁਕਮਣੀ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸੁਭਾਗ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਵਾਰੀ ਨਵਾਂ-ਨਵਾਂ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ। ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਵੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਵਰ੍ਧਯਾਮਾਸ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਂ ਮੁਨੇ । ਪਰਮਾਧ੍ਯਾਤ੍ਮਿਕਂ ਜ੍ਞਾਨਮੁਦ੍ਧਵਾਯ ਦਦੌ ਪ੍ਰਭੁਃ ।। ੧੩੩.
ਉਸ ਨੇ ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਨਿੱਤ ਅਤੇ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਵਧਾਈਆਂ। ਉਦਧਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਆਤਮਕ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ।
ਅਰ੍ਜੁਨਂ ਕਥਯਾਮਾਸ ਗੀਤਾਂ ਚ ਰਣਮੂਰ੍ਧਨਿ । ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿष੍ਕਣ੍ਟਕਂ ਚੈਵ ਕृਪਯਾ ਚ ਕृਪਾਨਿਧਿਃ ।। ੧੩੩.
ਉਸ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਗੀਤਾ ਸੁਣਾਈ। ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਦਿਲੋਂ ਦਿਲੋਂ, ਰਾਜ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਤੋਂ ਸੁਤੰਤਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਾਯ ਪृਥਿਵੀਰਾਜ੍ਯਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਦਦੌ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਚ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਵੈष੍ਮਵੀਂ ਗ੍ਰਾਮਦੇਵਤਾਮ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰਾਜ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਦੁਰਗਾ, ਜੋ ਵੈਸ਼ਣਵੀ ਪਿੰਡ ਦੀ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਯਜ੍ਞਂ ਚ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਕੋਟਿਹੋਮਾਨ੍ਵਿਤਂ ਸ਼ੁਫਮ੍ । ਨਾਨਾਪ੍ਰਕਾਰਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਦ੍ਯੂਪਦੀਪੈਰ੍ਮਨੋਹਰੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਲੱਖਾਂ ਹਵਨ ਸਮੇਤ ਸ਼ੁਭ ਯਜਨ ਕਰਵਾਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੈਵੇਦਿਆਂ ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਸਜਾਈਆਂ ਗਈਆਂ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯਾਮਾਸ ਪਾਰ੍ਵਤੀਪ੍ਰੀਤਯੇ ਤਥਾ । ਰੈਵਤੇ ਪਰ੍ਵਤੇ ਰਮ੍ਯੇ ਚਾਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਮਨ੍ਦਿਰੇ
ਉਸ ਨੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਰੈਵਤ ਪਹਾੜ ਦੇ ਸੋਹਣੇ, ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਇਆ।
ਗਣੇਸ਼ਂ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਦੇਵਾਨਾਮੀਸ਼੍ਵਰਂ ਪਰਮ੍ । ਲਡ੍ਡੁਕਾਨਾਂ ਤਿਲਾਨਾਂ ਚ ਸੁਸ੍ਵਾਦੁਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਗਣੇਸ਼, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਰਵੋਚ ਇਸ਼ਵਰ ਹੈ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਤਿਲਾਂ ਦੇ ਸੁਆਦਲੇ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਲੱਡੂ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਪਰਿਪੁष੍ਟਂ ਪਞ੍ਚਲਕ੍ਸ਼ਂ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਚ ਦਦੌ ਮੁਦਾ । ਲਡ੍ਡੁਕਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਾਨਾਂ ਚ ਸਪ੍ਤਲਕ੍ਸ਼ਂ ਸੁਧੋਪਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਪੰਜ ਲੱਖ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਿਠਾਈਆਂ ਭੋਗ ਵਜੋਂ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ, ਅਤੇ ਸਤ ਲੱਖ ਸੁੰਦਰ ਸਵਸਤਿਕ ਆਕਾਰ ਦੀਆਂ ਮਿਠਾਈਆਂ ਵੀ ਭੇਟ ਕੀਤੀਆਂ।
ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਾਯ ਪ੍ਰਦਦੌ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਸ਼ਤਰਾਸ਼ਿਕਮ੍ । ਪਕ੍ਵਰਮ੍ਭਾਫਲਾਨਾਂ ਚ ਦਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ਮਪੂਪਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਲੱਖਾਂ ਮਿਠੀ ਚੀਨੀ ਅਤੇ ਦਸ ਲੱਖ ਪੱਕੇ ਆਮਾਂ ਦੇ ਮਿਠੇ ਪੂਪੇ ਭੇਟ ਕੀਤੇ।
ਮਿष੍ਟਾਨ੍ਨਂ ਪਾਯਸਂ ਰਮ੍ਯਂ ਸ੍ਵਾਦੁ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਪਿष੍ਟਕਮ੍ । ਘृਤਂ ਚ ਨਵਨੀਤਂ ਚ ਦਧਿ ਦੁਗ੍ਧਂ ਸੁਧੋਪਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੁਆਦਲੇ ਮਿਠੇ ਚਾਵਲ, ਰਸਦਾਰ ਪਾਯਸ, ਸੁਆਦ ਵਾਲਾ ਸਵਸਤਿਕ ਆਟਾ, ਘੀ, ਨਵੀਂ ਮੱਖਣ, ਦਹੀਂ ਅਤੇ ਦੁੱਧ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੁਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਭੇਟ ਕੀਤੀਆਂ।
ਧੂਪਂ ਦੀਪਂ ਪਾਰਿਜਾਤਪੁष੍ਪਮਾਲ੍ਯਮਭੀਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਸੁਗਨ੍ਧਿ ਚਨ੍ਦਨਂ ਗਨ੍ਧਂ ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਸ਼ੁਕੇ ਦਦੌ
ਉਸ ਨੇ ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਪਾਰਿਜਾਤ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਲੜੀ, ਸੁਗੰਧਤ ਚੰਦਨ, ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਗ ਦੀ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ।
ਯਜ੍ਞਂ ਚ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਕੋਟਿਹੋਮਾਨ੍ਵਿਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯਾਮਾਸ ਤੁष੍ਟਾਵ ਸ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਕੋਟੀਆਂ ਹੋਮਾਂ ਸਮੇਤ ਸ਼ੁਭ ਯਜਨ ਕਰਵਾਇਆ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਇਆ ਅਤੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀ।
ਵਾਦ੍ਯਂ ਦਸ਼ਵਿਧਂ ਚੈਵ ਵਾਦਯਾਮਾਸ ਤਤ੍ਰ ਵੈ । ਸੂਰ੍ਯਂ ਚ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਸਾਮ੍ਬਃ ਕੁष੍ਠਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਚ
ਉਥੇ ਦਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਦਯ ਵਜਾਏ; ਉਸ ਨੇ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਸਾਂਬਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਕੁਸ਼ਠ ਰੋਗ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ।
ਹਵਿष੍ਯਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਤਂ ਚ ਸਾਮ੍ਬਂਸਮਾਤਰਮ੍ । ਪਰਿਬੂਰ੍ਣ ਵਤ੍ਸਰਂ ਚਾਪ੍ਯੁਪਹਾਰੈਰਨੁਤ੍ਤ੍ਮੈਃ ਵਰਂ ਦਦੌ ਚ ਸਾਮ੍ਬਾਯ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਚ ਭਾਸ੍ਕਰਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਾਂਬਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਲਈ ਪੂਰੇ ਸਾਲ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਹਵਿਸ਼ਿਆ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ; ਭਾਸਕਰ ਨੇ ਸਾਂਬਾ ਨੂੰ ਵਰ ਅਤੇ ਸਤੋਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮo ਮਹਾo ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਖo ਉਤ੍ਤਂ ਨਾਰਦਨਾo ਗਣੇਸ਼ਪੂਜਾ ਨਾਮ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਾਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਪੁਰਾਣਾ ਵਿੱਚ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੁਆਰਾ ਕਹੀ ਗਈ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਜਨਮ ਸੰਬੰਧੀ, 'ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ' ਨਾਮਕ ਇਕ ਸੌ ਤੇਰਾ ਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਾਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਕृष੍ਣਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਃ । ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋऽਪ੍ਯਨਿਰੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਵਿਧਾਤੁਰਂਸ਼ ਏਵ ਚ
ਹੁਣ ਚੌਦਾਂਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਵੀਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਨਿਰੁੱਧ, ਜੋ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ।
ਏਕਦਾऽਸਾਵਨਿਰੁਦ੍ਧੋ ਨਵਯੌਵਨਸਂਯੁਤਃ । ਸੁਪ੍ਤੋ ਰਹਸਿ ਪਰ੍ਯਙ੍ਕੇ ਪੁष੍ਪਚਨ੍ਦਨਚਰ੍ਚਿਤੇ
ਇੱਕ ਵਾਰ ਅਨਿਰੁੱਧ, ਨਵੇਂ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਖਟਿਆ 'ਤੇ ਇਕੱਲਾ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਯੁਵਤੀਂ ਪੁष੍ਣੋਦ੍ਯਾਨੇ ਸੁਪੁष੍ਪਿਤੇ । ਸੁਗਨ੍ਧਿਪੁष੍ਪਤਲ੍ਪੇ ਚ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਚਨ੍ਦਨਚਰ੍ਚਿਤੇ
ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਪੂਸ਼ਣ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਪਲੰਗ 'ਤੇ, ਨਰਮ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਸ਼ਯਾਨਾਂ ਸੁਸ੍ਮਿਤਾਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਨਵਯੌਵਨਸਂਯੁਤਾਮ੍ । ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਭੂषਣੇਨ ਵਿਭੂषਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁੱਤੀ ਹੋਈ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੀ, ਨਵੇਂ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ, ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਵੇਖਿਆ।
ਚਾਰੁਕੇਯੂਰਵਲਯਸ਼ਙ੍ਖਕਙ੍ਕਣਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍ । ਮਣਿਕੁਣ੍ਡਲਯੁਗ੍ਮੇਨ ਗਣ੍ਡਸ੍ਥਲਵਿਰਾਜਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਕੇਯੂਰ, ਚੂੜੀਆਂ, ਸਾਂਖ ਅਤੇ ਕੰਕਣਾਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕਦਾਰ ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਗਲ੍ਹੇ 'ਤੇ ਜੜੇ ਹੋਏ ਮਣੀਆਂ ਦੇ ਕੁੰਡਲਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਅਤੀਵ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਵਸਨਾਂ ਕ੍ਵਣਨ੍ਮਞਜੀਰਰਞ੍ਜਿਤਾਮ੍ । ਪਕ੍ਵਬਿਮ੍ਬਾਧਰੋष੍ਠੀਂ ਚ ਸ਼ਰਤ੍ਕਮਲਲੋਚਨਾਮ੍
ਉਹ ਬਹੁਤ ਪਤਲੇ ਕਪੜੇ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਉਸ ਦੇ ਹੋਠ ਪੱਕੇ ਬਿੰਬਾ ਫਲ ਵਾਂਗ ਲਾਲ, ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਸਰਤ ਰੁੱਤ ਦੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗ।
ਸ਼ਰਤ੍ਪਦ੍ਮਪ੍ਰਭਾਮੁष੍ਟਕੋਟੀਨ੍ਦੁਨਿਨ੍ਦਿਤਾਨਨਾਮ੍ । ਮੁਕ੍ਤਾਪਙ੍ਕ੍ਤਿਸਮਾਸਾਦ੍ਯਦਨ੍ਤਪਙ੍ਕ੍ਤਿਮਨੋਹਰਾਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸਰਤ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਕਰੋੜ ਚੰਦਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਤ ਦੇਂਦੀ; ਉਸ ਦੇ ਦੰਦ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਾਂਗ ਮਨਮੋਹਣੇ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤ੍ਰਿਵਕ੍ਰਕਬਰੀਭਾਰਾਂ ਮਾਲਤੀਮਾਲ੍ਯਭੂषਿਤਾਮ੍ । ਕਸ੍ਤੂਰੀਕੁਙ੍ਕੁਮਾਲਕ੍ਤਸ੍ਨਿਗ੍ਧਚਨ੍ਦਨਕਜ੍ਜਲੈਃ
ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਤਿੰਨ ਵੱਟਾਂ ਵਿੱਚ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਮਾਲਤੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਤੇ ਕਸਤੂਰੀ, ਕੇਸਰ, ਲੱਕ, ਨਰਮ ਚੰਦਨ ਅਤੇ ਕਾਜਲ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ।
ਪਤ੍ਰਾਵਲੀਵਿਰਚਿਤਸੁਕਪੋਲਸ੍ਥਲੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਮ੍ । ਦਾਡਿਮੀਕੁਸੁਮਾਕਾਰਸਿਨ੍ਦੂਰਬਿਨ੍ਦੁਭੂषਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਗਲ੍ਹੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੇ ਸਨ; ਉਹ ਦਾਣੇ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵਾਂਗ ਸਿੰਦੂਰ ਦੇ ਟਿੱਕੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।