ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਖਡ੍ਗਂ ਚ ਤਾਮੇਵ ਹਨ੍ਤੁਮृਦ੍ਯਤਃ । ਜਿਘਾਂਸਨ੍ਤਂ ਰਤਿਂ ਦੇਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰੇਰਯਾਮਾਸ ਮਨ੍ਮਥਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਜਦ ਉਹ ਤਲਵਾਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਰਤੀ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ, ਮਨਮਥ ਨੇ ਰਤੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਦੈਤ ਨੂੰ ਉਕਸਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪਪਾਤ ਦੂਰਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਃ ਸ੍ਵਾਙ੍ਗਪੀਡਿਤਃ । ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਚੇਤਨਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕੋਪੇਨ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਨ੍ਨਿਵ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਦੂਰ ਤੋਂ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਦਰਦ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ; ਫਿਰ ਹੋਸ਼ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭੜਕ ਉਠਿਆ।
ਸ਼ਿਵਦਤ੍ਤਂ ਚ ਸ਼ੂਲਂ ਚ ਜਗ੍ਰਾਹ ਨਿਰ੍ਭਰੇਣ ਚ । ਸ਼ਤਸੂਰ੍ਯਪ੍ਰਭਂ ਸ਼ੂਲਂ ਪ੍ਰਲਯਾਗ੍ਨਿਸਮਂ ਮੁਨੇ
ਉਹ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚੁੱਕ ਲਿਆ; ਉਹ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਸੌਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਪ੍ਰਲੈ ਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽऽਜਗ੍ਮੁਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ਸ਼ੇषਸਂਜ੍ਞਕਾਃ । ਪਵਨਃ ਕਥਯਾਮਾਸ ਕਰ੍ਣੇ ਕਾਮਸ੍ਯ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ—ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇਸ਼ਵਰ ਤੇ ਸ਼ੇਸ਼—ਆ ਗਏ; ਤੇ ਪਵਨ ਨੇ ਕਾਮ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿਚ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਗੱਲ ਦੱਸੀ।
ਸ੍ਮਰ ਸ੍ਮਰ ਮਹਾਮਾਯਾਂ ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਤੁਰ੍ਗਤਿਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍ । ਪਵਨਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਸਸ੍ਮਾਰ ਮਨ੍ਮਥਃ
ਹਵਾ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨਮਥ ਨੇ ਮਹਾਂਮਾਇਆ ਦੁਰਗਾ, ਜੋ ਤੇਜ਼ ਦੁਖਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ੂਲਂ ਬਭੂਵ ਤਸ੍ਯਾਙ੍ਗੇ ਰਮ੍ਯਂ ਮਾਲ੍ਯਂ ਮਨੋਹਰਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਚ ਤਂ ਦੈਤ੍ਯਂ ਜਘਾਨ ਮਨ੍ਮਥੋ ਮੁਦਾ
ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਮਾਲਾ ਆਈ। ਮਨਮਥ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾਸਤਰ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਉਸ ਦੈਤ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਰਤਿਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਯਾਨੇਨ ਜਗਾਮ ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਪੁਰੀਮ੍ । ਪ੍ਰਯਯੁਰ੍ਦੇਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਚ ਪਾਰ੍ਵਤੀਂ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਰਤੀ ਨੂੰ ਰਥ 'ਚ ਬੈਠਾ ਕੇ, ਉਹ ਦੁਵਾਰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਨੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਸਤਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪ ਵੀ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੀਆਂ।
ਰੁਕ੍ਮਿਣੀ ਮਙ੍ਗਲਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਜਗ੍ਰਾਹ ਰਤਿਂ ਸੁਤਮ੍ । ਉਤ੍ਸਵਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਪਰਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਯਨਂ ਹਰਿਃ
ਰੁਕਮੀਣੀ ਨੇ ਮੰਗਲਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਰਤੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲਿਆ। ਹਰੀ ਨੇ ਵੱਡਾ ਉਤਸਵ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯਾਮਾਸ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਪਾਰ੍ਵਤੀਮ੍ਰ । ਅਥ ਕृष੍ਣਃ ਕ੍ਰਮੇਣੈਵ ਵੇਦੋਕ੍ਤੇ ਮਙ੍ਗਲੇ ਦਿਨੇ
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਇਆ ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਉਚਿਤ ਮੰਗਲ ਦਿਨ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੀਤੇ।
ਸਪ੍ਤਾਨਾਂ ਰਮਣੀਨਾਂ ਚ ਪਾਣਿਗ੍ਰਾਹਂ ਚਕਾਰ ਹ । ਕਾਲਿਨ੍ਦੀਂ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾਂ ਚ ਸਤ੍ਯਾ ਰਾਗ੍ਨਿਜਿਤੀਂ ਸਤੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੱਤ ਔਰਤਾਂ—ਕਾਲਿੰਦੀ, ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ, ਸਤ੍ਯਾ, ਰਾਜਨਿਜਿਤੀ, ਤੇ ਗੁਣਵਤੀ—ਦੇ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਏ।
ਜਾਮ੍ਬਵਤੀਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾਂ ਚ ਸਮੁਦ੍ਵਾਹਂ ਚਕਾਰ ਸਃ । ਤਾਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧ ਕ੍ਰਮੇਣੈਵ ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਪਤ੍ਤਿਂ ਚਕਾਰ ਹ
ਜਾਂਬਵਤੀ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣਾ ਨਾਲ ਵੀ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਹੋਈ।
ਏਕਸ੍ਯਾਂ ਦਸ਼ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਕਨ੍ਯਕੈਕਾ ਕ੍ਰਮੇਣ ਚ । ਨਿਹਤ੍ਯ ਨਰਕਂ ਦੈਤ੍ਯਂ ਸਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਨृਪੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਇਕ ਤੋਂ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਇੱਕ ਧੀ, ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਹੋਏ। ਨਰਕਾ ਦੈਤ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ।
ਬਲਵਨ੍ਤਂ ਮੁਰਂ ਦੈਤ੍ਯਂ ਜਘਾਨ ਰਣਮੂਰ੍ਧਨਿ । ਦਦਰ੍ਸ਼ ਕਨ੍ਯਾਸ੍ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਾਃ ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਚ षੋਡਸ਼
ਮੁਰਾ ਦੈਤ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਕੁੜੀਆਂ ਵੇਖੀਆਂ।
ਸ਼ਤਾਧਿਕਾ ਵਯਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਸੁਸ੍ਥਿਰਯੌਵਨਾਃ । ਪ੍ਰਫੁਲ੍ਲਵਦਨਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਸੌ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਰਹਿੰਦੀਆਂ। ਸਾਰੀਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ।
ਸ਼ੁਭਕ੍ਸ਼ਣੇ ਚ ਤਾਸਾਂ ਚ ਪਾਣਿਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਮਾਧਵਃ । ਤਾਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸ ਰੇਮੇ ਚ ਕ੍ਰਮੇਣ ਚ ਸ਼ੁਭਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਮਾਧਵ ਨੇ ਚੰਗੇ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ, ਚੰਗੇ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਹਿਆ।
ਏਕਸ੍ਯਾਂ ਦਸ਼ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਕਨ੍ਯਕੈਕਾ ਕ੍ਰਮੇਣਾ ਚ । ਹਰੇਰੇਤਾਨ੍ਯਪਤ੍ਯਾਨਿ ਬਭੂਵੁਸ਼੍ਚ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਇਕ ਤੋਂ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਇੱਕ ਧੀ, ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਹੋਏ। ਹਰੀ ਦੇ ਇਹ ਸਭ ਪੁੱਤਰ-ਧੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋਏ।
ਏਕਦਾ ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਦੁਰ੍ਵਾਸਾ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਃ । ਸ਼ਿष੍ਯੈਸ੍ਤ੍ਰਿਕੋਟਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਮਾਜਗਾਮਾਵਲੀਲਯਾ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਸੁੰਦਰ ਦੁਵਾਰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੁਰਵਾਸਾ ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਜਥੇ ਵਿੱਚ ਆਇਆ।
ਰਾਜਾ ਮਹੋਗ੍ਰਸੇਨਸ਼੍ਚ ਸਪੁਤ੍ਰਃ ਸਪੁਰੋਹਿਤਃ । ਵਸੁਦੇਵੋ ਵਾਸੁਦੇਵੋऽਪ੍ਯਕ੍ਰੂਰਸ਼੍ਚੋਦ੍ਧਵਸ੍ਤਥਾ
ਰਾਜਾ ਮਹੋਗ੍ਰਸੇਨ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਨਾਲ, ਵਸੁਦੇਵ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਅਕ੍ਰੂਰ ਤੇ ਉਦਧਵ ਵੀ ਉਥੇ ਸੀ।
ਨੀਤ੍ਵਾ षੋਡਸ਼ੋਪਚਾਰਂ ਪ੍ਰਣੇਮੁਰ੍ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਮ੍ । ਸ਼ੁਭਾਰ੍ਸ਼ਿषਂ ਚ ਪ੍ਰਦਦੌ ਤੇਭ੍ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਤਰੀਕੇ ਦੀ ਸਤਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੰਗੀਆਂ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਏਕਾਨਂਸ਼ਾਂ ਚ ਕਨ੍ਯਾਂ ਤਾਂ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਸ਼ੁਭਕ੍ਸ਼ਣੇ । ਮੁਕ੍ਤਾਮਾਣਿਕ੍ਯਙੀਰਾਂਸ਼੍ਚ ਰਤ੍ਨਂ ਚ ਯੌਤਕਂ ਦਦੌ
ਚੰਗੇ ਸਮੇਂ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਧੀ, ਏਕਾਨੰਸ਼ਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਮੋਤੀ, ਮਾਣਕ, ਨੀਲਾ ਤੇ ਹੋਰ ਰਤਨ ਵਿਆਹ ਦੀ ਦਾਤ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੇ।
ਸ ਰੇਮੇ ਰਾਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧ ਮਾਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਰਤ੍ਨਮਨ੍ਦਿਰੇ । ਰਤ੍ਨੇਨ੍ਦ੍ਰਸਾਰਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਸ਼ੁਭਾਸ਼੍ਰਮਮ੍
ਉਹ ਰਾਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਹਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ ਬਣੀ ਸੋਹਣੀ ਆਸ਼ਰਮ ਦਿੱਤੀ।
ਏਕਦਾ ਸ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸਮਾਲੋਚ੍ਯ ਸ੍ਵਚੇਤਸਾ । ਸ਼ਯਾਨਂ ਕृਤ੍ਰਚਿਦ੍ਰਮ੍ਯਪਰ੍ਯਙ੍ਕੇ ਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਿਤੇ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚ ਕੇ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਸੋਹਣੀ ਪਲੰਗ 'ਤੇ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤਵਨ੍ਤਂ ਪੁਰਾਣਂ ਚ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਕੁਤ੍ਰਚਿਦ੍ਧਿਭੁਮ੍ । ਮਹੋਤ੍ਸਵੇ ਨਿਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਕੁਤ੍ਰਚਿਤ੍ਪ੍ਰਾਙ੍ਗਣੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਿਆ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੱਡੇ ਉਤਸਵ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅੰਗਣੇ ਵਿੱਚ ਰਚਨਾ ਹੋਈ,
ਤਾਮਬੂਲਂ ਭੁਕ੍ਤਵਨ੍ਤਂ ਚ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਚ ਸਤ੍ਯਯਾ । ਕੁਤ੍ਰਚਿਤ੍ਸੇਵਿਤਂ ਤਲ੍ਪੇ ਰੁਕ੍ਮਿਣ੍ਯਾ ਸ਼੍ਚੇਤਚਾਮਰੈਃ
ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਸਚਾਈ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਤਾਮਬੂਲ ਖਾਇਆ, ਜਾਂ ਰੁਕਮਣੀ ਵਲੋਂ ਚਮਰੇ ਵਾਲੇ ਪੱਖਿਆਂ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਪਲੰਗ ਉੱਤੇ ਸੇਵਿਆ,
ਕਾਲਿਨ੍ਦੀਸੇਪਿਤਪਦਂ ਸ਼ਯਾਨਂ ਕੁਤ੍ਰਚਿਨ੍ਮੁਦਾ । ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਮਸਂਭਾषਾਂ ਚਕਾਰ ਭਗਵਾਨ੍ਮੁਨਿਮ੍
ਕਾਲਿੰਦੀ ਵਲੋਂ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਲੇਟਿਆ ਹੋਇਆ; ਹਰ ਥਾਂ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਮুনি ਨਾਲ ਸਮਾਨ ਬੋਲਚਾਲ ਕੀਤੀ।
ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪ੍ਰਯਯੌ ਵਿਪ੍ਰੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਤ੍ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਤੁष੍ਟਾਵ ਜਗਤੀਨਾਥਂ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀਮਨ੍ਦਿਰੇ ਪੁਨਃ ਵਸਨ੍ਤਂ ਚ ਸੁਧਰ੍ਮਾਯਾਂ ਸਤਾਂ ਸਂਸਦਿ ਸੁਨ੍ਦਰਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਅਜੋਕੇ ਚਮਤਕਾਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਸੁਧਰਮਾ ਵਿੱਚ ਸਤਜਨਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ।
ਦੁਰ੍ਵਾਸਾ ਉਵਾਚ ਜਯ ਜਯ ਜਗਤਾਂ ਨਾਥ ਜਿਤਸਰ੍ਵ ਜਨਾਰ੍ਦਨ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਕ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ ਸਰ੍ਵਬੀਜ ਪੁਰਾਤਨ ਨਿਰ੍ਗੁਣ ਨਿਰੀਹ
ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਜਨਾਰਦਨ, ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਸਭ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਪੁਰਾਣਾ ਬੀਜ, ਨਿਰਗੁਣ ਤੇ ਨਿਰਲੋਭ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ।
ਨਿਰ੍ਲਿਪ੍ਤ ਨਿਰਞ੍ਜਨ ਨਿਰਾਕਾਰ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਵਿਗ੍ਰਹ ਸਤ੍ਯਮ੍ਵਰੂਪਸਨਾਤਨ ਨਿਃਸ੍ਵਰੂਪ ਨਿਤ੍ਯਨੂਤਨ
ਨਿਰਲੇਪ, ਨਿਰਮਲ, ਨਿਰਾਕਾਰ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਦਾ ਰੂਪ, ਸੱਚਾ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਨਿਰਧਾਰਤ ਰੂਪ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਨਵਾਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ਸ਼ੇषਧਨੇਸ਼ਵਨ੍ਦਿਤ ਪਦ੍ਮਯਾ ਸੇਵਿਤਪਾਦਪਦ੍ਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯੋਤਿਰਨਿਰ੍ਵਚਨੀਯ ਵੇਦਾਵਿਦਿਤਗੁਣਰੂਪ ਮਹਾਕਾਸ਼ਸਂਮਾਨਨੀਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨ੍ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ, ਸ਼ੇਸ਼ ਅਤੇ ਕੁਬੇਰ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ; ਪਦਮਾ ਵਲੋਂ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ; ਜਿਸ ਦੀ ਜੋਤਿ ਅਵਰਨਣਯ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੇ ਗੁਣ ਤੇ ਰੂਪ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ; ਵੱਡੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ; ਪਰਮ ਆਤਮਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਨਸਾ ਹਰੇਰਨੁਮਤੇਨ ਚ । ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਤਸ੍ਥੌ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਪੁਰਤੋ ਹਰੇਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਥੇ ਹੀ ਖੜਾ ਰਹਿਆ।