ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮo ਮਹਾo ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਖo ਉਤ੍ਤo ਨਾਰਦਨਾo ਰੁਕ੍ਮਿਣ੍ਯੁ- ਦ੍ਵਾਹੇऽष੍ਟਾਧਿਕਸ਼ਾਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਂ ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜਨਮ ਖੰਡ ਵਿਚ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਵਲੋਂ ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਉੱਤਮ ਕਥਾ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਸੌ ਅਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਅਥ ਨਵਾਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਰਾਜ੍ਞੀ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀਜਨਨੀ ਸ਼ਭਾ । ਪਤਿਪੁਤ੍ਰਵਤੀਭਿਸ਼੍ਚ ਸਾਧ੍ਵੀਭਿਃ ਸਹਿਤਾ ਮੁਦਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਰੁਕਮਣੀ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਰਾਣੀ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲੀਆਂ ਸਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਆਈ।
ਆਗਤ੍ਯ ਮਙ੍ਗਲਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਨਿਰ੍ਮਞ੍ਛਨਾਦਿਕਮ੍ । ਦਂਪਤੀ ਵੇਸ਼ਯਾਮਾਸ ਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਉਹ ਉਥੇ ਆ ਕੇ, ਸ਼ੁਭ ਰਸਮਾਂ ਅਤੇ ਸਫਾਈ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਕੇ, ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਮਹਲ ਵਿਚ ਲੈ ਗਈ।
ਨਾਨਾਚਿਤ੍ਰਵਿਚਿਤ੍ਰਾਢ੍ਯਂ ਹੀਰਹਾਰੇਣ ਭੂषਿਤਮ੍ । ਮੁਕ੍ਤਾਮਾਣਿਕ੍ਯਰਤ੍ਨੇਨ ਮੁਦੀਪ੍ਤਂ ਦਰ੍ਪਣੇਨ ਚ
ਉਹ ਮਹਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁੰਦਰ ਚਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹੀਰੇ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੋਤੀ, ਮਾਣਕ, ਰਤਨ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਦਰਪਣ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਕृष੍ਣਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਦੁਰ੍ਗਤਿਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍ । ਸਰਸ੍ਵਤੀਂ ਚ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਂ ਰਤਿਂ ਚ ਰੋਹਿਣੀਂ ਸਤੀਮ੍
ਉਥੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਦੁਖ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੁਰਗਾ, ਸਰਸਵਤੀ, ਸਾਵਿਤਰੀ, ਰਤੀ, ਰੋਹਿਨੀ ਅਤੇ ਸਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਦੇਵਪਤ੍ਨੀਂ ਰਾਜਪਤ੍ਨੀਂ ਮੁਨਿਪਤ੍ਨੀਂ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਮ੍ । ਰਤ੍ਨਮਿਹਾਨਸ੍ਥਾਂ ਚ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਨਿਭਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਉਥੇ ਖੜੀਆਂ ਵੇਖਿਆ।
ਉਤ੍ਤਸ੍ਥੁਰਾਰਾਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਂ ਜਗਤੀਪਤਿਮ੍ । ਰਤ੍ਨਸਿਹਾਸਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਤਾਂ ਮੁਦਾ
ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਭਾਵ ਨਾਲ ਉਠੀਆਂ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਹਣੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਚਕ੍ਰੁਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਮੁਨਿਪਤ੍ਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਾਧਵਮ੍ । ਪੁਟਾਞ੍ਜਲਿਯੁਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਰਮੇਣ ਚ ਪृਧਕ੍ਪृਥਕ੍
ਦੇਵੀਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੇ ਮਾਧਵ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੀਆਂ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਤੇ ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਭੋਜਯਾਮਾਸ ਰਾਜ੍ਞੀ ਚ ਵਰੇਣ ਸਹ ਕਨ੍ਯਕਾਮ੍ । ਸਕਰ੍ਪੂਰਂ ਸਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਵਾਸਿਤਂ ਜਲਮ੍
ਰਾਣੀ ਨੇ ਕੁੜੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਭੋਜਨ ਪਰੋਸਿਆ, ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ, ਕਪੂਰ ਅਤੇ ਪਾਨ ਵੀ ਦਿੱਤਾ।
ਦੁਰ੍ਗਾ ਕृष੍ਣਾਯ ਪ੍ਰਦਦੌ ਤਤ੍ਰ ਮਙ੍ਗਲਪਤ੍ਰਿਕਾਮ੍ । ਸਰ੍ਵਾਸਾਮਾਜ੍ਞਯਾ ਦੇਵੀ ਪਠੇਤਿ ਤਮੁਵਾਚ ਸਾ
ਉਥੇ, ਦੁਰਗਾ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਪੱਤਰ ਦਿੱਤਾ; ਸਾਰੀਆਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਆਖਿਆ।
ਪਪਾਠ ਪਤ੍ਰਿਕਾਂ ਕृष੍ਣੋ ਦੇਵੀਸਂਸਦਿ ਸਸ੍ਮਿਤਃ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਦੁਰ੍ਗਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਰਾਧਿਕਾ ਸਤੀ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪੱਤਰ ਪੜ੍ਹਿਆ: ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਦੁਰਗਾ, ਸਾਵਿਤਰੀ, ਰਾਧਿਕਾ ਅਤੇ ਸਤੀ।
ਤੁਲਸੀ ਪृਥਿਵੀ ਗਙ੍ਗਾऽਰੁਨ੍ਧਤਿ ਯਮੁਨਾऽਦਿਤਿਃ । ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਚ ਸੀਤਾ ਚ ਦੇਵਹੂਤਿਸ਼੍ਚ ਮੇਨਕਾ
ਤੁਲਸੀ, ਧਰਤੀ, ਗੰਗਾ, ਅਰੁੰਧਤੀ, ਯਮੁਨਾ, ਅਦਿਤੀ, ਸ਼ਤਰੂਪਾ, ਸੀਤਾ, ਦੇਵਹੁਤੀ ਅਤੇ ਮੇਨਕਾ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਦੈਵ੍ਯਸ਼੍ਚੈਤਾਸ਼੍ਚ ਦਂਪਤ੍ਯੋਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਪਰਮ੍ । ਪਪਾਠ ਚੇਤਿ ਕृष੍ਣਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਵੁਰ੍ਜਹਸੁਸ਼੍ਚ ਤਾਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਦਿਵਿਆ ਜੋੜੇ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਣ; ਐਸਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਪੜ੍ਹਿਆ, ਅਤੇ ਦੇਵੀਆਂ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਤੇ ਹੱਸੀਆਂ।
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯੁਵਾਚਰੁਕ੍ਮਿਣੀਂ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀਕਾਨ੍ਤ ਤ੍ਵਾਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੀਂ ਚ ਸਸ੍ਮਿਤਾਮ੍ । ਪਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰੌਢਾਂ ਰੁਪਵਤੀਂ ਸੁਨ੍ਦਰੀਂ ਨਵਯੌਵਨਾਮ੍
ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਵੇਖ ਉਹ ਤੇਰੀ ਵੱਲ ਹੱਸ ਰਹੀ ਹੈ—ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ, ਪੂਰੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ, ਸੋਹਣੀ, ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ।
ਸ਼ਚ੍ਯੁਵਾਚ ਤਵ ਯੋਗ੍ਯਾ ਚ ਯੁਵਤੀ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਾ । ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਨ੍ਤੀ ਸੁਚਿਰਮਵਮਨ੍ਯਾਨ੍ਯਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸ਼ਚੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਯੋਗ ਕੁੜੀ ਹੈ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੀ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯੁਵਾਚ ਯਥਾ ਵਰਸ੍ਤਥਾ ਕਨ੍ਯਾ ਵਿਧਿਨਾ ਯੋਜਿਤਾ ਪੁਰਾ । ਵਿਦਗ੍ਧਾਯਾ ਵਿਦਗ੍ਧੇਨ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਂਗਮਃ ਸ਼ੁਭਃ
ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਿਵੇਂ ਵਰ, ਤਿਵੇਂ ਕੁੜੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਭਾਗ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ; ਸਿਆਣਿਆਂ ਲਈ ਸਿਆਣਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਈਸ਼੍ਵਰੇਣ ਪਰੀਹਾਸਂ ਕਾ ਵਾ ਕਰ੍ਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਭੁਵਿ । ਧ੍ਯਾਨਾਸਾਧ੍ਯੋ ਦੁਰਾਰਾਧ੍ਯਸ਼੍ਚਾਵਮਨ੍ਯਾਨ੍ਯਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਰਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕੌਣ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਹਾਸਾ-ਮਜ਼ਾਕ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਉਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਪੂਜਨ ਲਈ ਔਖਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਹੋਰ ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਨੂੰ ਨਕਾਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯੁਵਾਚ ਯਥਾ ਵਰਸ੍ਤਥਾ ਕਨ੍ਯਾ ਚਾਕ੍ਸ਼ੁਬ੍ਧੇ ਭੈष੍ਮਕੇ ਗृਹੇ
ਗਾਇਤਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਿਵੇਂ ਵਰ, ਤਿਵੇਂ ਕੁੜੀ, ਭੀਸ਼ਮਕ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤਿ ਨਾਲ।
ਰੋਹਿਣ੍ਯੁਵਾਚ ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਕਾਮਿਨੀਨਾਂ ਚ ਸਂਸਦਿ । ਕੀਦृਸ਼ੀ ਰਾਧਿਕਾ ਰਮ੍ਯਾ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀ ਚਾਪਿ ਕੀਦृਸ਼ੀ
ਰੋਹਿਨੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਤੀਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸਚ ਦੱਸੋ: ਰਾਧਿਕਾ ਕਿਵੇਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਰੁਕਮਣੀ ਕਿਵੇਂ ਹੈ?
ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਰਾਧਾਯਾਂ ਯਾਦृਸ਼ੀ ਪ੍ਰੀਤੀ ਰੁਕ੍ਮਿਣ੍ਯਾਂ ਨੈਵ ਤਾਦृਸ਼ੀ । ਸਾ ਸਙ੍ਗਿਨੀ ਪੂਰ੍ਵਕਾਲੇ ਸਰ੍ਵਕ੍ਰੀਡਾਸੁ ਵਰ੍ਧਿਨੀ
ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਰਾਧਾ ਵਿੱਚ ਜਿਹੀ ਪ੍ਰੀਤ ਹੈ, ਉਹ ਰੁਕਮਣੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਸਾਥੀ ਸੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਕ੍ਰੀਡਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ।
ਪ੍ਰਾਣਾਧਿष੍ਠਾਤੁਦੇਵੀ ਸਾ ਪਞ੍ਚਪ੍ਰਾਣਾਧਿਕਾ ਸਤੀ । ਰੁਕ੍ਮਿਣੀ ਕਮਲਾ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸਂਪਦਾਮਧਿਦੇਵਤਾ
ਸਤੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਮਾਲਕਾ ਹੈ, ਪੰਜ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ; ਰੁਕਮਣੀ ਕਮਲਾ ਹੈ, ਸਭ ਸੰਪੱਤੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕਾ।
ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਵਰੂਪਾ ਚ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਬੁਦ੍ਧੇਰਪ੍ਯਧਿਦੇਵੀ ਚ ਦੁਰ੍ਗਾ ਨਾਰਾਯਣੀ ਪਰਾ
ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਜੋ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ; ਦੁਰਗਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਨਾਰਾਇਣੀ, ਬੁੱਧੀ ਦੀ ਮਾਲਕਾ ਵੀ ਹੈ।
ਦੇਵਾਧਿष੍ਠਾਤृਦੇਵੀ ਤ੍ਵਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਵੇਦਮਾਤृਕਾ । ਵਿਦ੍ਯਾਧਿਦੇਵਤਾऽਹਂ ਚ ਤਤੋऽਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਕਲਾਕਲਾਃ
ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇਵੀ ਹੈਂ, ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ। ਮੈਂ ਗਿਆਨ ਦੀ ਦੇਵੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਹੋਰ ਕਈਆਂ ਰੂਪਾਂ ਤੇ ਭਾਗ ਹਨ।
ਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਿ ਸ਼ਿਵੇ ਸ਼ੇषੇ ਗਣੇਸ਼ੇ ਚ ਦਿਨੇਸ਼੍ਵਰੇ । ਨ ਭਕ੍ਤੇषੁ ਚ ਪਦ੍ਮਾਯਾਂ ਨ ਸ਼ਿਵਾਯਾਂ ਚ ਮਯ੍ਯਪਿ
ਜਿਹੜੀ ਕਿਰਪਾ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ, ਸ਼ੇਸ਼, ਗਣੇਸ਼, ਸੂਰਜ, ਭਗਤਾਂ, ਪਦਮਾ, ਸ਼ਿਵਾ ਜਾਂ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਸਾਦੋ ਯਾਦृਸ਼ਸ੍ਤਸ੍ਯਾਮਨ੍ਯੇषੁ ਚ ਨ ਤਾਦृਸ਼ਃ । ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਪृਥਿਵੀ ਧਨ੍ਯਾ ਸੁਪੁਣ੍ਯਂ ਭਾਰਤਂ ਯਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਧਨਵੰਤ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਭਾਰਤ ਦੀ ਧਰਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਵृਨ੍ਦਾਵਨਂ ਧਨ੍ਯਂ ਰਾਧਾਪਾਦਾਬ੍ਜਚਿਹ੍ਨਿਤਮ੍ । ਸਰ੍ਵਾਸਾਮਪਿ ਦੇਵੀਨਾਂ ਰਾਧਾ ਪੁਣ੍ਯਵਤੀ ਸਤੀ
ਉਥੇ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਧਨਵੰਤ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਧਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਕੌਲ-ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ। ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਾਧਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸਤੀ ਹੈ।
ਰਾਧਾਪਾਦਾਬ੍ਜਨਖਰੇ ਦਦੌ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਮਲਕ੍ਤਕਮ੍ । ਅਯਮੇਵਮਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਜਹਸੁਃ ਸਰ੍ਵਯੋषਿਤਃ
ਰਾਧਾ ਦੇ ਕੌਲ ਪੈਰ ਦੇ ਨਖ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਨਰਮ ਲਾਲ ਰੰਗ ਲਾਇਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਹੱਸ ਪਈਆਂ।
ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤੇ ਦੂਰ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਾ ਰਾਧਾ ਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਲਸ੍ਥਿਤਾ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਰਾਧਾਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਤੁਲਨਾਂ ਮਨ੍ਯਤੇ ਕਿਲ
ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਰਾਧਾ ਨੂੰ ਧਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਧਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ।
ਸਰਸ੍ਵਤੀਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਸਤੀ । ਅਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਯੋषਿਤਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਾਧ੍ਵਿਤ੍ਯੂਚੁਸ਼੍ਚ ਸਂਸਦਿ
ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ, ਪਾਰਵਤੀ, ਸਤੀ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ 'ਵਧੀਆ ਕਿਹਾ' ਆਖਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਲੋਪਾਮੁਦ੍ਰਾऽਨਸੂਯਾ ਚਾਪ੍ਯਹਲ੍ਯਾऽਰੁਨ੍ਧਤੀ ਤਥਾ । ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤਾ ਮੁਨਿਪਤ੍ਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਰਭਸਂ ਚਕ੍ਰੁਰੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ, ਅਨਸੂਯਾ, ਅਹਲਿਆ, ਅਰੁੰਧਤੀ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।