ਨਾਨਾਪ੍ਰਕਾਰਧੂਪੈਸ਼੍ਚ ਗਨ੍ਧਦ੍ਰਵ੍ਯੈਃ ਸੁਵਾਸਤਮ੍ । ਚਿਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਚਿਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਃ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਨਾਂਪੁਣ੍ਯਕਾਰਿਣਾਮ੍
ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਧੂਪ ਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਨਾਲ ਮਹਿਕਦਾ, ਚੋਟੀ ਦੇ ਕਲਾ-ਕਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀਆਂ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ,
ਪਰਿਤਃ ਪਰਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ੋਭਨਾਰ੍ਹੈਃ ਸੁਸ਼ੋਭਨੈਃ । ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਚ ਸਂਗੀਤੈਮਧੁਰਂਰ੍ਮਧੁਰੀਕृਤਮ੍
ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸਜਾਵਟਾਂ ਨਾਲ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿੱਠਾ ਹੋਇਆ,
ਵਿਦ੍ਯਾਧਰੀਣਾਂਨृਤ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਨਰ੍ਤਕੀਨਾਂ ਚ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਨਾਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਨਿਸ਼੍ਚੇष੍ਟਚਿਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਜਨਰਾਜਿਵਿਰਾਜਿਤਮ੍
ਵਿਦਿਆਧਰੀਆਂ, ਨਰਤਕੀਆਂ ਤੇ ਕਲਾ-ਕਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਚ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਚੁੱਪ ਤੇ ਅਜੋਕੇ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨਾਲ ਹੋਰ ਸੋਹਣਾ ਬਣਿਆ,
ਗੁਪ੍ਤਦ੍ਵਾਰੈਰ੍ਗਵਾਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਯੁਵਤੀਭਿਸ਼੍ਚ ਵੀਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ । ਮਙ੍ਗਲੇਨ ਘਟੇਨੈਵ ਵਿਧੁषਾ ਚ ਪੁਰੋਧਸਾ
ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਤੇ ਖਿੜਕੀਆਂ, ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਨਿਗਾਹਾਂ, ਮੰਗਲ-ਘੜਾ ਤੇ ਅੱਗੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪੁਰੋਹਿਤ ਦੇ ਨਾਲ,
ਕੁਸ਼ਹਸ੍ਤੇਨ ਭੂਪੇਨ ਦਾਨੇਨ ਦਾਨਵਸ੍ਤੁਨਾ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਪ੍ਰਾਙ੍ਗਣਂ ਰਾਜ੍ਞੋ ਦੇਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯਸ੍ਤਥਾ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਹੱਥ ਵਿਚ ਫੜੀ, ਕੀਮਤੀ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਅੰਗਣ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤੇ,
ਅਵਰੁਹ੍ਯ ਰਥਾਤ੍ਤੂਣਂ ਤਿष੍ਟਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਾਙ੍ਗਣੇ ਮੁਦਾ । ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸੁਨਯਃ ਸਨਕਾਦਯਃ
ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਰਥਾਂ ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਉਤਰ ਕੇ, ਅੰਗਣ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹੋਏ—ਰਾਜੇ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਸਨਕ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀ,
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਸ਼੍ਚਾਪਿ ਭਗਵਾਨ੍ਪਾਰ੍षਦਪ੍ਰਵਰੈਃ ਸਹ । ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਹਸੋਤ੍ਥਾਯ ਜਵੇਨ ਭੀष੍ਮਕਸ੍ਤਥਾ
ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਭਗਵਾਨ ਆਪਣੇ ਵਧੀਆ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮਕਾ ਤੁਰੰਤ ਉਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ,
ਮੂਰ੍ਘ੍ਨਾ ਵਵਨ੍ਦੇ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਮੁਨੋਨ੍ਦ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਨृਪਾਂਸ੍ਤਥਾ । ਰਤ੍ਨਸਿਹਾਸਨੇष੍ਵੇਵ ਸੁਰਮ੍ਯੇषੁ ਪृਥਵਪृਥਕ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੱਥਾ ਟੇਕਿਆ—ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਅਲੱਗ ਅਲੱਗ ਤਖਤਾਂ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ,
ਕ੍ਰਮਤੋ ਵਾਸਯਾਮਾਸ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸਾਦਰੇਣ ਚ । ਰਾਜਾ ਤੁष੍ਟਾਵ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ ਵਸੁਦੇਵਂ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰਃ ਪੁਟਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਬਿਠਾਇਆ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਭ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ; ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਹੰਝੂ ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਵਸੁਦੇਵ ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ,
ਭੀष੍ਮਕ ਉਵਾਚ ਅਦ੍ਯ ਮੇ ਸਫਲਂ ਜਨ੍ਮ ਜੀਵਿਤਂ ਚ ਸੁਜੀਵਿਤਮ੍ । ਬਭੂਵ ਜਨ੍ਮਕੋਟੀਨਾਂ ਕਰ੍ਮਮੂਲਨਿਕृਨ੍ਤਨਮ੍
ਭੀਸ਼ਮਕਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਚੰਗੀ ਜੀਤੀ; ਇਹ ਲੱਖਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਯਂ ਵਿਧਾਤਾ ਜਗਤਾਂ ਪ੍ਰਦਾਤਾ ਸਰ੍ਵਸਂਪਦਾਮ੍ । ਸ੍ਵਪ੍ਰੇ ਯਤ੍ਪਾਦਪਦ੍ਮਂ ਚ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਨੈਵ ਕ੍ਸ਼ਮਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਤੇ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਦੇ ਚਰਨ ਕਮਲਾਂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਜੋਗਾ ਨਹੀਂ।
ਤਪਸਾਂ ਫਰਦਾਤਾ ਚ ਸਂਸ੍ਰष੍ਟਾ ਪ੍ਰਾਙ੍ਗਣੇ ਮਮ । ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਰਾਮੇषੁ ਪੂਰ੍ਣੇषੁ ਸ਼ੁਭਪ੍ਰਸ਼੍ਨਮਨੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਮੇਰੇ ਅੰਗਣ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਪੂਰਨ ਤੇ ਸੁਖੀ ਹਨ, ਉਹ ਚੰਗਾ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰੈਰਪਿ ਸਿਦ੍ਧੇਨ੍ਦ੍ਰੈਃ ਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਕੈਃ । ਧ੍ਯਾਨਾਦृष੍ਟਸ਼੍ਚ ਯੋ ਦੇਵਃ ਸ ਸ਼ਿਵਃ ਪ੍ਰਾਙ੍ਗਣੇ ਮਮ
ਜਿਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਜੋਗੀ, ਸਿੱਧ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਤੇ ਮੁੱਖ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਸਿਰਫ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਸ਼ਿਵ ਮੇਰੇ ਅੰਗਣ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਕਾਲਸ੍ਯ ਕਾਲੋ ਭਗਵਾਨ੍ਮृਤ੍ਯੋਰ੍ਮृਤ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਯਃ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਮृਤ੍ਯੁਂਜਯਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ੋਨਰਾਣਾਂ ਦृष੍ਟਿਗੋਚਰਃ
ਜੋ ਸਮੇਂ ਦਾ ਵੀ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਮੌਤ ਦੀ ਮੌਤ ਹੈ, ਮੌਤ ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਚਰਾਚਰਮ੍ । ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਨ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਵੇਦੇषੁ ਸੋऽਯਂ ਚ ਮਮ ਪ੍ਰਾਙ੍ਗਣੇ
ਜਿਸ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਿਰਾਂ ਉੱਤੇ ਚਲਦਾ ਤੇ ਅਚਲ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਤ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਅੰਗਣ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਣੇਯੋ ਹਿ ਸਰ੍ਵਾਗ੍ਰੇ ਯਸ੍ਯ ਪੂਜਨਮ੍ । ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਦੇਵਗਣਾਨਾਂ ਚ ਸ ਗਣੇਸ਼ੋ ਮਮਾਙ੍ਗਣੇ
ਜਿਸ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਜਾ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਉਹ ਗਣੇਸ਼ ਮੇਰੇ ਅੰਗਣ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਮੁਨੀਨਾਂ ਵੈष੍ਣਵਾਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਵਨੋ ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਗੁਰੁਃ । ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰੋ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਙ੍ਗਣੇ ਮਮ
ਮੁਨੀਆਂ ਤੇ ਵੈਸ਼ਣਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੈ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦਾ ਗੁਰੂ ਹੈ, ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਮੇਰੇ ਅੰਗਣ ਵਿੱਚ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਦਿੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਪੌਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਪੌਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਂਸ਼ਜਾਃ । ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਮਦਗृਹੇऽਦ੍ਯੈਵ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੇਜਸਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪੁੱਤਰੇ ਤੇ ਪਰਪੁੱਤਰੇ, ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ।
ਅਹੋ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਤੀਰ੍ਥੀਭੂਤੋ ਮਮਾऽऽਸ਼੍ਰਮਃ । ਯੇषਾਂ ਪਾਦੋਦਕੈਸ੍ਤੀਰ੍ਥ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਤਦ੍ਗृਹੇ ਮਮ
ਹਾਏ, ਮੇਰਾ ਆਸ਼ਰਮ ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਤੀਰਥ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਤੀਰਥ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਤਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਾਗਰੇ । ਸਾਗਰੇ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਵਿਪ੍ਰਪਾਦੇषੁ ਤਾਨਿ ਚ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੇ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਵਿਪ੍ਰਪਾਦੋਦਕਕ੍ਲਿਨ੍ਨਾ ਯਾਵਤ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਮੇਦਿਨੀ । ਤਾਵਤ੍ਪੁष੍ਕਰਪਤ੍ਰੇषੁ ਪਿਬਨ੍ਤਿ ਪਿਤਰੋ ਜਲਮ੍
ਜਦ ਤੱਕ ਧਰਤੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਚਰਨ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਪਿਤਰ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਪ੍ਰਪਾਦੋਦਕਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ । ਸ੍ਰਾਨਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਫਲਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਚਰਨ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਸਨਾਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਕृਨ੍ਤਨਂ ਚ ਵਿਪਦਾਂ ਵ੍ਯਾਧਿਨਿਰ੍ਮੁਲਕਾਰਣਮ੍ । ਸੁਖਦਂ ਸ਼ੁਭਦਂ ਸਾਰਂ ਵਿਪ੍ਰਪਾਦੋਦਕਂ ਨृਣਾਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਚਰਨ ਪਾਣੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਵਾਲਾ, ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸੁਖ ਤੇ ਚੰਗਿਆਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਨ ਗਙ੍ਗਾਸਦृਸ਼ਂ ਤੀਰ੍ਥ ਨ ਦੇਵੋ ਮਾਧਵਾਤ੍ਪਰਃ । ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਾ ਦ੍ਭਕ੍ਤੋ ਨ ਨ ਹਿ ਕਲ੍ਪਤਰੋਸ੍ਤਰੁਃ
ਗੰਗਾ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਤੀਰਥ ਨਹੀਂ, ਮਾਧਵ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ, ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਵਰਗਾ ਭਗਤ ਨਹੀਂ ਤੇ ਕਲਪਵ੍ਰਿਖ਼ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਰੁੱਖ ਨਹੀਂ।
ਨ ਪੁष੍ਪਂ ਪਾਰਿਜਾਤਾਚ੍ਚ ਨ ਵ੍ਰਤਂ ਹਰਿਵਾਸਰਾਤ੍ । ਪੂਜਨੇ ਨ ਹਿ ਪੂਜ੍ਯਂ ਚ ਨ ਪਤ੍ਰਂ ਤੁਲਸੀਪਰਮ੍
ਪਾਰਿਜਾਤ ਫੁੱਲ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਫੁੱਲ ਨਹੀਂ, ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਵਰਤ ਨਹੀਂ, ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਤੁਲਸੀ ਪੱਤੇ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਪੂਜਣ ਜੋਗ ਨਹੀਂ।
ਨ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਕृਤੇਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨਾऽऽਧਾਰਃ ਪਵਨਾਤ੍ਪਰਃ । ਨ ਹਿ ਸ੍ਥੂਲੋ ਮਹਾਵਿष੍ਣੋਰ੍ਨ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਪਰਮਾਣੁਤਃ
ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਕੋਈ ਦੇਵੀ ਨਹੀਂ, ਹਵਾ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ, ਮਹਾਵਿਸ਼ਨੂ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਥੋਸ ਨਹੀਂ ਤੇ ਪਰਮਾਣੂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੁੱਖਮ ਨਹੀਂ।
ਨ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਤ੍ਪਰਃ ਪੂਤੋ ਨਾऽऽਸ਼੍ਰਮਸ਼੍ਚ ਨ ਤੀਰ੍ਯਕਮ੍ । ਨ ਦੇਵੋ ਨ ਪਰਃ ਕੋऽਪਿ ਚੇਤ੍ਯਾਹ ਕਮਲੋਦ੍ਭਵਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਵਿੱਤਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਡਾ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਤੀਰਥ ਵਧੀਆ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਉੱਚਾ ਨਹੀਂ—ਇਹ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਨੇ ਆਖਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਦੀਨਾਂ ਪ੍ਰਕृਤੇਸ਼੍ਚ ਪਰਃ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਧ੍ਯਾਨਾਸਾਧ੍ਯੋ ਦੁਰਾਰਾਧ੍ਯੋ ਯੋਗਿਨਾਮਪਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਵੀ ਪਰੇ ਹੈ, ਉਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੋਗੀ ਲਈ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਔਖੀ ਹੈ—ਇਹ ਪੱਕਾ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਗੁਣਸ਼੍ਚ ਨਿਰਾਕਾਰੋ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਵਿਗ੍ਰਹਃ । ਸ ਏਵ ਚਕ੍ਸ਼ੁषੋ ਨॄਣਾਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਦੇਵਸ਼੍ਚ ਮਦ੍ਗृਹੇ
ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਰੂਪ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਪਰ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹੀ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਦਿੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਦੇਵੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ਸ਼ੇषੈਸ਼੍ਚ ਧ੍ਯਾਤਂ ਯਤ੍ਪਾਦਪਙ੍ਕਜਮ੍ । ਧਨੇਸ਼ੇਨ ਗਣੇਸ਼ੇਨ ਦਿਨੇਸ਼ੇਨਾਪਿ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨ ਕਮਲ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ, ਸ਼ੇਸ਼ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਧਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚਰਨ ਕਮਲ ਧਨ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਤੇ ਸੂਰਜ ਲਈ ਵੀ ਪਾਉਣ ਔਖੇ ਹਨ।