ਪ੍ਰਦਾਯ ਵਸੁਧਾਰਾਂ ਚ ਵृਦ੍ਧਿਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਦਿਕਂ ਤਥਾ । ਪ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯਾਮਾਸ ਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਬਾਨ੍ਧਵਾਂਸ੍ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਧਾਰ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਵਾਧਾ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਆਦਿ ਰਸਮਾਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਇਆ।
ਵਾਦ੍ਯਂ ਚ ਵਾਦਯਾਮਾਸ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਮਙ੍ਗਲਮ੍ । ਸੁਵੇषਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਵਰਸ੍ਯਾਪਿ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵਾਜਾ ਵਜਾਇਆ ਅਤੇ ਮੰਗਲ ਰਸਮਾਂ ਕਰਵਾਈਆਂ। ਵਧੀਆ ਪੋਸ਼ਾਕ ਪਹਿਨਾ ਕੇ ਵਧੂ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ।
ਸਜ੍ਜਂ ਚ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਨਰਯਾਨਂ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍ । ਏਵਂ ਰਾਜਾ ਭੀष੍ਮਕਸ਼੍ਚ ਵਿਵਾਹਾਰ੍ਹਂ ਚ ਮਙ੍ਗਲਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੋਹਣਾ ਰਥ ਤਿਆਰ ਕਰਵਾਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਭੀਸ਼ਮਕ ਨੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਸਾਰੇ ਮੰਗਲਕ ਰਸਮਾਂ ਕਰਵਾਈਆਂ।
ਪੁਰੋਹਿਤੈਰ੍ਵੇਦਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸਰ੍ਵ ਕਰ੍ਮ ਚਕਾਰ ਸਃ । ਮਣਿਰਤ੍ਨਂ ਧਨਂ ਚਾਪਿ ਮੁਕ੍ਤਾਮਾਣਿਕ੍ਯਹੀਰਕਮ੍
ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਅਤੇ ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ। ਉਸ ਨੇ ਮਣੀਆਂ, ਧਨ, ਮੋਤੀ, ਮਾਣਕ ਅਤੇ ਹੀਰੇ ਦਿੱਤੇ।
ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਚ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚਾਪ੍ਯੁਪਹਾਰਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਭਟ੍ਟੇਮ੍ਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋऽਪਿ ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਕੇਭ੍ਯੋ ਦਦੌ ਮੁਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਭੋਜਨ, ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਤੋਹਫੇ ਦਿੱਤੇ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਅਤੇ ਭਿਖਾਰੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਵਾਦ੍ਯਂ ਚ ਵਾਦਯਾਮਾਸ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਮਙ੍ਗਲਮ੍ । ਸੁਵੇषਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਰੁਕ੍ਮਿਣ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵਾਜਾ ਵਜਾਇਆ ਅਤੇ ਮੰਗਲ ਰਸਮਾਂ ਕਰਵਾਈਆਂ। ਰੁਕਮਣੀ ਨੂੰ ਮਨਮੋਹਣ ਪੋਸ਼ਾਕ ਪਹਿਨਾ ਕੇ ਸਜਾਇਆ।
ਰਾਜ੍ਞੀਭਿਰ੍ਮੁਨਿਪਤ੍ਨੀਭਿਰ੍ਵਿਧਾਨਂ ਚ ਯਥੋਚਿਤਮ੍ । ਤਤਃ ਸ਼ੁਭੇ ਕ੍ਸ਼ਣੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਮਾਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਪਰਮੋਦਯੇ
ਰਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਰਸਮਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਵਾਈਆਂ। ਫਿਰ, ਸ਼ੁਭ ਸਮੇਂ, ਇੰਦਰ ਨक्षਤਰ ਦੇ ਵਧਣ 'ਤੇ,
ਵਿਵਾਹੋਚਿਤਲਗ੍ਨੇ ਚ ਲਗ੍ਨਾਧਿਪਤਿਸਂਯੁਤੇ । ਸਦ੍ਗ੍ਰਹੇਕ੍ਸ਼ਣਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਚਾਪ੍ਯਸਤਾਂ ਦृष੍ਟਿਵਰ੍ਜਿਤੇ
ਵਿਆਹ ਦੇ ਯੋਗ ਲਗਨ ਤੇ, ਲਗਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਸਾਫ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ,
ਸ਼ੁਭਕ੍ਸ਼ਣੇ ਸੁਭਰ੍ਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਤਾਰਯੋਃ । ਵੇਧਦੋषਾਦਿਰਹਿਤੇ ਸ਼ਲਾਕਾਦਿਵਿਵਰ੍ਜਿਤੇ
ਸ਼ੁਭ ਸਮੇਂ, ਚੰਗੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਤਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਕੁੰਡਲੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਕੋਈ ਮੰਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨਹੀਂ,
ਦਂਪਤ੍ਯੋਃ ਸ਼ਰ੍ਮਯੋਗ੍ਯੇ ਚ ਪਰਿਣਾਮਸੁਖਪ੍ਰਦੇ । ਏਵਂਭੂਤੇ ਚ ਸਮਯੇ ਭੀष੍ਮਕਪ੍ਰਾਙ੍ਗਣਂ ਹਰਿਃ
ਜਦੋਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿਆਹਯੋਗ ਜੋੜੇ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਸੁਖ-ਸਮਝ ਲਈ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਹਰੀ ਭੀਸ਼ਮਕ ਦੇ ਆੰਗਣ ਵਿੱਚ ਆਇਆ।
ਆਜਗਾਮ ਸੁਰੈਃ ਸਾਰ੍ਧ ਸੁਨਿਵਿਪ੍ਰਪੁਰੋਹਿਤੈਃ । ਜ੍ਞਾਤਿਭਿਰ੍ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਪਿਤ੍ਰਾ ਮਾਤ੍ਰਾਨृਪੈਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਉੱਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਆਇਆ।
ਗੋਪਾਲਕੈਃ ਪਾਰ੍षਦੈਸ਼੍ਚ ਵਯਸ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਮਨੋਹਰੈਃ । ਭਟ੍ਟੈਸ਼੍ਚ ਗਣਕੈਰ੍ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞਾਨਵਿਸ਼ਾਰਦੈਃ
ਉਹ ਗੋਪਾਲਾਂ, ਸੇਵਕਾਂ, ਮਨਮੋਹਣ ਦੋਸਤਾਂ, ਵਿਦਵਾਨਾਂ, ਜੋਤਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਜੋਤਿਸ਼ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਮਾਹਰਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ।
ਵਾਦ੍ਯੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਸ਼੍ਚੈਵ ਨਰ੍ਤਕੈਰ੍ਗਾਯਨੈਸ੍ਤਥਾ । ਨਾਨਾਸ਼ਿਲ੍ਪਕਰੈਸ਼੍ਚੈਵ ਮਾਲਾਕਾਰੈਸ੍ਤਥਾऽਪਰੈਃ
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਦਯਾਂ, ਨਾਚਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਗਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਕਲਾ-ਕਾਰਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ,
ਵਿਦ੍ਯਾਧਰ੍ਯਪ੍ਸਰੋਭਿਸ਼੍ਚ ਕਿਨ੍ਨਰੀਭਿਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਵਰਮ੍ । ਸ੍ਥਲਂ ਚ ਦਦੁਸ਼ੁਰ੍ਦੇਵਾ ਮੁਨਯਸ਼੍ਚ ਨृਪੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਵਿਦਿਆਧਰੀਆਂ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਤੇ ਕਿੰਨਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਜਲਦੀ ਉਹ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ।
ਸਰ੍ਵੇ ਸਮਾਗਤਾ ਯੇ ਚ ਵਿਵਾਹਦਰ੍ਸ਼ਨੋਤ੍ਸੁਕਾਃ । ਰਮ੍ਭਾਸ੍ਤਮ੍ਭਸਹਸ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਪਟ੍ਟਸੂਤ੍ਰਪਰਿष੍ਕृਤੈਃ
ਜੋ ਸਭ ਲੋਕ ਵਿਆਹ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰੰਭਾ-ਤੰਭਿਆਂ ਨਾਲ, ਰੇਸ਼ਮੀ ਡੋਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ,
ਚਮ੍ਬਕਾਨਾਂ ਚਨ੍ਦਨਾਨਾਂ ਰਸਾਲਾਨਾਂ ਚ ਪਲ੍ਲਵੈਃ । ਮਾਲ੍ਯੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਸ਼੍ਚੈਵ ਪੀਤਰਕ੍ਤਸਿਤਾਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਚੰਪਾ, ਚੰਦਨ ਤੇ ਆਮ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਪੀਲੇ, ਲਾਲ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈਆਂ,
ਪਰਿਤੋ ਮਙ੍ਗਲਘਟੈਃ ਫਲਪਲ੍ਲਵਸਂਯੁਤੈਃ । ਕਸ੍ਤੂਰੀਚਨ੍ਦਨਾਕ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਕੁਙ੍ਕੁਮੇਨ ਵਿਰਾਜਿਤੈਃ
ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਮੰਗਲ-ਘੜਿਆਂ, ਫਲ ਤੇ ਤਾਜ਼ਾ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਕਸਤੂਰੀ ਤੇ ਚੰਦਨ ਲਗੇ ਹੋਏ, ਕੁੰਗੂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ,
ਪਰ੍ਣੈਰ੍ਲਾਜੈਃ ਫਲੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਦੂਰ੍ਵਾਭਿਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤੈਃ । ਮੁਨਿਭਿਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਸ਼੍ਚੈਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰੈਰਪਿ ਵੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਪੱਤਿਆਂ, ਲਾਜਾਂ, ਫਲਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ, ਤੇ ਦੁੱਵਾ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ,
ਰਤ੍ਨੇਨ੍ਦ੍ਰਸਾਰਨਿਰ੍ਮਾਣਵੇਦੀਯੁਕ੍ਤਂ ਮਨੋਹਰਮ੍ । ਚਰ੍ਚਿਤਂ ਚਨ੍ਦਨਸ੍ਨਿਗ੍ਧੈਃ ਕਸ੍ਤੂਰੀਕੁਙ੍ਕੁਮਾਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਵਧੀਆ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਬਣੀ ਸੋਹਣੀ ਵੇਦੀ, ਚੰਦਨ, ਕਸਤੂਰੀ ਤੇ ਕੁੰਗੂ ਨਾਲ ਲਗਾਈ ਹੋਈ,
ਸੁਗਨ੍ਧਿਸ਼ੀਤਮਨ੍ਦੈਸ਼੍ਚ ਪਵਨੈਃ ਸੁਰਭੀਕृਤਮ੍ । ਰਤ੍ਨਾਨਾਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਜ੍ਵਲਿਤਂ ਜ੍ਵਲਦੀਪ੍ਤਕੈਃ
ਸੁਗੰਧੀ, ਠੰਡੀ ਤੇ ਹੌਲੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਮਹਿਕਦਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੋਸ਼ਨ,
ਨਾਨਾਪ੍ਰਕਾਰਧੂਪੈਸ਼੍ਚ ਗਨ੍ਧਦ੍ਰਵ੍ਯੈਃ ਸੁਵਾਸਤਮ੍ । ਚਿਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਚਿਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਃ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਨਾਂਪੁਣ੍ਯਕਾਰਿਣਾਮ੍
ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਧੂਪ ਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਨਾਲ ਮਹਿਕਦਾ, ਚੋਟੀ ਦੇ ਕਲਾ-ਕਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀਆਂ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ,
ਪਰਿਤਃ ਪਰਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ੋਭਨਾਰ੍ਹੈਃ ਸੁਸ਼ੋਭਨੈਃ । ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਚ ਸਂਗੀਤੈਮਧੁਰਂਰ੍ਮਧੁਰੀਕृਤਮ੍
ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸਜਾਵਟਾਂ ਨਾਲ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿੱਠਾ ਹੋਇਆ,
ਵਿਦ੍ਯਾਧਰੀਣਾਂਨृਤ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਨਰ੍ਤਕੀਨਾਂ ਚ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਨਾਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਨਿਸ਼੍ਚੇष੍ਟਚਿਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਜਨਰਾਜਿਵਿਰਾਜਿਤਮ੍
ਵਿਦਿਆਧਰੀਆਂ, ਨਰਤਕੀਆਂ ਤੇ ਕਲਾ-ਕਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਚ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਚੁੱਪ ਤੇ ਅਜੋਕੇ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨਾਲ ਹੋਰ ਸੋਹਣਾ ਬਣਿਆ,
ਗੁਪ੍ਤਦ੍ਵਾਰੈਰ੍ਗਵਾਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਯੁਵਤੀਭਿਸ਼੍ਚ ਵੀਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ । ਮਙ੍ਗਲੇਨ ਘਟੇਨੈਵ ਵਿਧੁषਾ ਚ ਪੁਰੋਧਸਾ
ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਤੇ ਖਿੜਕੀਆਂ, ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਨਿਗਾਹਾਂ, ਮੰਗਲ-ਘੜਾ ਤੇ ਅੱਗੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪੁਰੋਹਿਤ ਦੇ ਨਾਲ,
ਕੁਸ਼ਹਸ੍ਤੇਨ ਭੂਪੇਨ ਦਾਨੇਨ ਦਾਨਵਸ੍ਤੁਨਾ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਪ੍ਰਾਙ੍ਗਣਂ ਰਾਜ੍ਞੋ ਦੇਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯਸ੍ਤਥਾ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਹੱਥ ਵਿਚ ਫੜੀ, ਕੀਮਤੀ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਅੰਗਣ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤੇ,
ਅਵਰੁਹ੍ਯ ਰਥਾਤ੍ਤੂਣਂ ਤਿष੍ਟਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਾਙ੍ਗਣੇ ਮੁਦਾ । ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸੁਨਯਃ ਸਨਕਾਦਯਃ
ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਰਥਾਂ ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਉਤਰ ਕੇ, ਅੰਗਣ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹੋਏ—ਰਾਜੇ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਸਨਕ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀ,
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਸ਼੍ਚਾਪਿ ਭਗਵਾਨ੍ਪਾਰ੍षਦਪ੍ਰਵਰੈਃ ਸਹ । ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਹਸੋਤ੍ਥਾਯ ਜਵੇਨ ਭੀष੍ਮਕਸ੍ਤਥਾ
ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਭਗਵਾਨ ਆਪਣੇ ਵਧੀਆ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮਕਾ ਤੁਰੰਤ ਉਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ,
ਮੂਰ੍ਘ੍ਨਾ ਵਵਨ੍ਦੇ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਮੁਨੋਨ੍ਦ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਨृਪਾਂਸ੍ਤਥਾ । ਰਤ੍ਨਸਿਹਾਸਨੇष੍ਵੇਵ ਸੁਰਮ੍ਯੇषੁ ਪृਥਵਪृਥਕ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੱਥਾ ਟੇਕਿਆ—ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਅਲੱਗ ਅਲੱਗ ਤਖਤਾਂ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ,
ਕ੍ਰਮਤੋ ਵਾਸਯਾਮਾਸ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸਾਦਰੇਣ ਚ । ਰਾਜਾ ਤੁष੍ਟਾਵ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ ਵਸੁਦੇਵਂ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰਃ ਪੁਟਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਬਿਠਾਇਆ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਭ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ; ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਹੰਝੂ ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਵਸੁਦੇਵ ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ,
ਭੀष੍ਮਕ ਉਵਾਚ ਅਦ੍ਯ ਮੇ ਸਫਲਂ ਜਨ੍ਮ ਜੀਵਿਤਂ ਚ ਸੁਜੀਵਿਤਮ੍ । ਬਭੂਵ ਜਨ੍ਮਕੋਟੀਨਾਂ ਕਰ੍ਮਮੂਲਨਿਕृਨ੍ਤਨਮ੍
ਭੀਸ਼ਮਕਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਚੰਗੀ ਜੀਤੀ; ਇਹ ਲੱਖਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ।