ਰੁਕ੍ਮਿਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਸ਼੍ਚ ਦਨ੍ਤਵਕ੍ਤ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲੀ । ਸ਼ਾਲ੍ਵੋ ਮਾਯਾਵਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਯੁਦ੍ਧਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਰੁਕਮੀ, ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ, ਮਹਾਬਲੀ ਦੰਤਵਕ੍ਰ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਲਵ, ਜੋ ਮਾਇਆਵੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਸਨ,
ਨਾਨਾਸ਼ਾਸ੍ਰਤ੍ਰੈਸ੍ਤਥਾऽਸ਼੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਰਥਸ੍ਥਸ਼੍ਚ ਰਣੋਨ੍ਮੁਖਃ । ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਕृष੍ਣਸੈਨ੍ਯਂ ਚ ਚੁਕੋਪ ਨृਪਨਨ੍ਦਨਃ
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਖੜੇ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇਖੀ, ਤਾਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਉਵਾਚ ਨਿष੍ਠੁਰਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਤੀਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਸੁਦੁष੍ਕਰਮ੍ । ਉਪਹਾਸ੍ਯ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਕਠੋਰ ਬੋਲ ਕਹੇ, ਜੋ ਸੁਣਨ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਸਹਿਣੇ ਵਿਚ ਔਖੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੀ ਹਾਸ-ਮਜ਼ਾਕ ਕੀਤੀ।
ਰੁਕ੍ਮਿਰੁਵਾਚ ਅਹੋ ਕਾਲਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਦੈਵਂ ਚ ਕੇਨ ਵਾਰ੍ਯਤੇ । ਕਿਂਵਾऽਹਂ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਸਂਸਦਿ
ਰੁਕਮੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਅਹੋ, ਇਹ ਸਮੇਂ ਦਾ ਕੀਤਾ ਕੰਮ ਹੈ; ਕਿਸੇ ਵੱਲੋਂ ਭਾਗ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਭਾ ਵਿਚ ਕੀ ਕਹਾਂ?'
ਗ੍ਰਹੀਤੁਂ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਦੇਵਯੋਗ੍ਯਾਂ ਮਨੋਹਰਾਮ੍ । ਆਯਾਤਿ ਦੇਵੈਰ੍ਮੁਨਿਭਿਰ੍ਨਨ੍ਦਸ੍ਯ ਪਸ਼ੁਰਕ੍ਸ਼ਕਃ
ਰੁਕਮਣੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਯੋਗ ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ ਕੁੜੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਲੈਣ ਲਈ ਨੰਦ ਦੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਜ੍ਜਾਰਸ਼੍ਚ ਗੋਪੀਨਾਂ ਗੋਪੋਚ੍ਛਿष੍ਟਾਨ੍ਨਭੋਜਨਃ । ਜਾਤੇਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਮਯੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਮੈਥੁਨਯੋਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਗੋਪੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮੀ ਹੈ, ਗੋਪਾਂ ਦੇ ਛੱਡੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਕੋਈ ਧਨ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਭੋਜਨ ਜਾਂ ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ।
ਕਿਂ ਨੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਕਿਂ ਨੁ ਵਾ ਮੁਨਿਪੁਤ੍ਰਕਃ । ਵਸੁਦੇਵਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚ ਭਕ੍ਸ਼ਣਂ ਵੈਸ਼੍ਯਮਨ੍ਦਿਰੇ
ਕੀ ਉਹ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ? ਵਸੁਦੇਵ ਤਾਂ ਕਸ਼ਤਰੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਵੈਸ਼ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਸ਼ੁਕਾਲੇ ਚ ਸ੍ਤ੍ਰੀਹਤ੍ਯਾ ਕृਤਾऽਨੇਨ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ । ਕੁਬ੍ਜਾ ਮृਤਾ ਚ ਸਂਭੋਗਾਦ੍ਵਾਸਸਾ ਰਜਕੋ ਮृਤਃ
ਬਚਪਨ ਵਿਚ, ਇਸ ਮੰਦ-ਚਿੱਤ ਨੇ ਔਰਤ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕੀਤੀ; ਕੁਬਜਾ ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਗ ਕਰਕੇ ਮਰੀ, ਅਤੇ ਧੋਬੀ ਉਸ ਦੇ ਕਪੜੇ ਕਰਕੇ ਮਰ ਗਿਆ।
ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਧੇ ਦੁष੍ਟੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਮਥੁਰਾਯਾਂ ਚ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਃ ਸਦ੍ਯਃ ਕਂਸੋ ਨਿਪਾਤਿਤਃ
ਜੋ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਮਥੁਰਾ ਵਿੱਚ, ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਕਂਸ ਤੁਰੰਤ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸ਼ਾਲ੍ਵ ਉਵਾਚ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਰੁਕ੍ਮਿਣਾ ਦੇਵਾਃ ਕਿਮਸਤ੍ਯਂ ਚ ਤਤ੍ਰ ਵੈ । ਕੋ ਵਾऽਯਂ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀਭਰ੍ਤਾ ਨਨ੍ਦਸ੍ਯ ਪਸ਼ੁਰਕ੍ਸ਼ਕਃ
ਸ਼ਾਲਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰੁਕਮਣੀ ਨੇ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਕੀ ਉਹ ਝੂਠ ਹੈ? ਤੇ ਇਹ ਰੁਕਮਣੀ ਦਾ ਪਤੀ ਕੌਣ ਹੈ, ਨੰਦ ਦਾ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਲਾ?
ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਉਵਾਚ ਅਹੋ ਭੁਵਿ ਕਿਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯ ਦੇਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯਸ੍ਤਥਾ । ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚਾऽऽਯਯੁਰ੍ਮਾਨਵਾਜ੍ਞਯਾ
ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਇਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਕਿਹੜਾ ਅਜੋਬਾ ਹੈ! ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੇ ਆ ਗਏ ਹਨ।
ਦਨ੍ਤਵਕ੍ਤ੍ਰ ਉਵਾਚ ਸਂਤਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਲੁਬ੍ਧਾ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਾਃ । ਆਯਯੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਨਨ੍ਦਪੁਤ੍ਰਾਜ੍ਞਯਾ ਕਥਮ੍
ਦੰਤਵਕ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਾਲਚੀ ਹਨ, ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਨੰਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਆ ਗਏ?
ਤੇषਾਂ ਚ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚੁਕੋਪ ਦੇਵਸਂਧਕਃ । ਮੁਨਿਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਸਂਘਸ਼੍ਚ ਲਾਙ੍ਗਲੀਤ੍ਯਾਦਯਸ੍ਤਥਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵੈਰੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵੀ, ਅਤੇ ਲਾਂਗਲ ਵਾਲੇ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਵੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮo ਮਹਾo ਸ਼ੀਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਖo ਉਤ੍ਤo ਨਾਰਦਨਾo ਰੁਕ੍ਮਿਣ੍ਯੁਦ੍ਵਾਹੇ षਡਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਣ ਦੇ 'ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜਨਮ' ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਨਾਰਦ ਵੱਲੋਂ ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਕਥਾ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਸੌ ਛੇਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਅਥ ਸਪ੍ਤਾਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਅਥ ਕੋਪਪੀਤਸ਼੍ਚ ਬਲਦੇਵੋ ਮਹਾਬਲਃ । ਹਲੇਨ ਰੁਕ੍ਮਿਯਾਨਂ ਚ ਬਭਞ੍ਜ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵ
ਹੁਣ ਸੌ ਸੱਤਵਾਂ ਅਧਿਆਇ। ਨਾਰਾਏਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ ਬਲਦੇਵ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਨੇ ਆਪਣੀ ਲਾਂਗਲ ਨਾਲ ਰੁਕਮੀ ਦਾ ਰਥ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।
ਘੋਟਕਾਨ੍ਸਾਰਥਿਂ ਚੈਵ ਨਿਹਤ੍ਯ ਜਗਤੀਪਤਿਃ । ਭੁਮਿष੍ਠਂ ਚਾਪਿ ਪਾਪਿष੍ਠਂ ਰੁਕ੍ਮਿਂ ਹਨ੍ਤੁਂ ਜਗਾਮ ਸਃ
ਉਸ ਨੇ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਥ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪਾਪੀ ਰੁਕਮੀ, ਜੋ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਆਗਿਆ।
ਰੁਕ੍ਮੀ ਚ ਸ਼ਰਜਾਲੇਨ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਲੀਲਯਾ । ਨਾਗਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਯੋਜਯਾਮਾਸ ਬਦ੍ਧੁਂ ਹਲਿਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਰੁਕਮੀ ਨੇ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ, ਤੇ ਲਾਂਗਲ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਬੰਨਣ ਲਈ ਨਾਗ-ਅਸਤਰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ।
ਨਾਗਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਗਾਰੁਡੇਨੈਵ ਸਂਜਹਾਰ ਹਲੀ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਜਗ੍ਰਾਹ ਕੋਪਾਦ੍ਰੁਕ੍ਮੀ ਚ ਪਰਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਮੁਨੇ
ਪਰ ਲਾਂਗਲ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਗਰੁੜ-ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਨਾਗ-ਅਸਤਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਰੁਕਮੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪਾਸ਼ੁਪਤ-ਅਸਤਰ ਲੈ ਲਿਆ।
ਅਵ੍ਯਰ੍ਥਂ ਵੈਰਿਮਰ੍ਦ ਚ ਸ਼ਤਸੂਰ੍ਯਸਮਪ੍ਰਭਮ੍ । ਅਭਿਤੋ ਹਲਿਨਾ ਰੁਕ੍ਮੀ ਜृਮ੍ਭਣਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਜृਮ੍ਭਿਤਃ
ਰੁਕਮੀ, ਜੋ ਸੌ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਲਾਂਗਲ ਵਾਲੇ ਦੀ ਜੰਭਣ-ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਅਸਰਹੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵੈਰੀ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਗਿਆ।
ਭੂਮਿष੍ਠਃ ਸ੍ਥਾਣੁਮਦ੍ਰੁਕ੍ਮੀ ਨਿਦ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣੈਵ ਨਿਦ੍ਰਿਤਃ । ਸ਼ਾਲ੍ਵਸ੍ਤਂ ਨਿਦ੍ਰਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਤਬਾਣਾਨ੍ਮੁਮੋਚ ਤਮ੍
ਰੁਕਮੀ, ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਸਤੰਭ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਸੀ, ਨਿਦਰਾ-ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਸੁਤਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਸ਼ਾਲਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਤਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਸੌ ਤੀਰ ਛੱਡੇ।
ਸ਼ੈਲਵृष੍ਟਿਂ ਸ਼ਿਲਾਵृष੍ਟਿਂ ਜਲਵृष੍ਟਿਂ ਚਕਾਰ ਸਃ । ਜ੍ਵਲਦਙ੍ਗਾਰਵृष੍ਟਿਂ ਚ ਸ਼ਰਵृष੍ਟਿਂ ਚਕਾਰ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ, ਚਟਾਨਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਵਰਖਾ, ਜਲਦੇ ਕੋਲਿਆਂ ਦੀ ਵਰਖਾ, ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਬਲਾਚ੍ਚਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਲਾਙ੍ਗਲੀ । ਹਲੇਨ ਤਦ੍ਰਥਂ ਚੂਰ੍ਣ ਚਕਾਰ ਰਣਮਧ੍ਯਤਃ
ਪਰ ਲਾਂਗਲ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਰੋਕ ਲਿਆ, ਤੇ ਲਾਂਗਲ ਨਾਲ ਸ਼ਾਲਵ ਦਾ ਰਥ ਜੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਘੋਟਕਾਨ੍ਸਾਰਥਿਂ ਚੈਵ ਜਘਾਨ ਚੈਵ ਲੀਲਯਾ । ਕੋਪਾਦ੍ਬਲੇਨ ਤਂ ਹਨ੍ਤੁਂ ਵਾਗ੍ਬਭੂਵਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀ
ਉਸ ਨੇ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਜਦ ਬਲਦੇਵ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ।
ਤ੍ਯਜ ਸ਼ਾਲ੍ਵਂ ਕृष੍ਣਵਧ੍ਯਂ ਤਵ ਕਿਂ ਪੌਰੁषਂ ਰਣੇ । ਯਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਂ ਸ਼ੂਰ੍ਪੇ ਚ ਸਰ੍षਪੇ ਯਥਾ
ਸ਼ਾਲਵ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਉੱਤੇ ਤੇਰਾ ਕੀ ਵਿਰਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਚੱਕੀ ਵਿੱਚ ਤਿਲ ਦਾ ਦਾਣਾ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬਲਦੇਵਸ਼੍ਚ ਹਲੇਨ ਤਸ੍ਯ ਮਸ੍ਤਕਮ੍ । ਚਕਾਰ ਚੂਰ੍ਣ ਵ੍ਯਥਿਤਃ ਪਪਾਤ ਰਣਮੂਰ੍ਧਨਿ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਬਲਦੇਵ ਨੇ ਲਾਂਗਲ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਗਿਆ।
ਸ਼ਾਲ੍ਵਸ੍ਯ ਪਤਨਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲੋ ਮਹਾਬਲੀ । ਚਕਾਰ ਸ਼ਰਵृष੍ਟਿਂ ਚ ਜਲਵृष੍ਟਿਂ ਯਥਾ ਭੁਵਿ
ਸ਼ਾਲਵ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਬਲੀ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੀਂਹ ਵਾਂਗ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਹਲੀ ਤਸ੍ਯ ਰਥਂ ਚੂਰ੍ਣ ਚਕਾਰ ਲਾਙ੍ਗਲੇਨ ਚ । ਅਰ੍ਧਚਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਤਦ੍ਵਾਣਾਨ੍ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਲੀਲਯਾ
ਹਲੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਲ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਰਥ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਅਰਧਚੰਦ ਵਾਂਗ ਨੋਕ ਨਾਲ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਤੀਰ ਰੋਕ ਲਏ।
ਤਂ ਹਨ੍ਤੁਂ ਸ਼ਂਕਰਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਨਿषੇਧਂ ਚ ਚਕਾਰ ਤਮ੍ । ਕृष੍ਣਵਧ੍ਯਂ ਤ੍ਯਜ ਬਲ ਪਾਰ੍षਦਪ੍ਰਵਰਂ ਹਰਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਆਪ ਆਏ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਬਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਨਾ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਇਸ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ।'
ਦਨ੍ਤਵਕ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਦਨ੍ਤਂ ਚ ਬਭਞ੍ਜ ਸ ਹਲੇਨ ਚ । ਸੁਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਸ੍ਯ ਯੁਦ੍ਧੇਨ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਜਹਸੁਸ਼੍ਚ ਤਮ੍
ਹਲੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਲ ਨਾਲ ਦੰਤਵਕ੍ਰਤ ਦਾ ਦੰਦ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਲੜਾਈ ਹੋਈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਗਏ।
ਬਲਸ੍ਯ ਵਿਕ੍ਰਮਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੇ ਵੀਰਾਃ ਪਲਾਯਿਤਾਃ । ਚਕ੍ਰੁਃ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਨਂ ਸਰ੍ਵੇ ਕੁਣ੍ਡਿਨਂ ਵਰਯਾਤ੍ਰਿਕਾਃ
ਬਲ ਦੇ ਬਲ ਦੇਖ ਕੇ ਸਾਰੇ ਵੀਰ ਭੱਜ ਪਏ। ਸਾਰੇ ਵਿਆਹ ਵਾਲੇ ਕੁੰਡਿਨਾ ਵਿੱਚ ਘੁੱਸ ਗਏ।