ਦ੍ਵਿਸਹਸ੍ਰਂ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧਾਸ਼੍ਚਾਵਧੂਤਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਉਤ੍ਪਲਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰਂ ਪੁष੍ਪਕਾਰਿਣਾਮ੍
ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਚੁਕੇ ਸਨ, ਅਵਧੂਤ ਵੀ; ਹਜ਼ਾਰ ਕਮਲ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਸਨ।
ਨਾਨਾਸ਼ਿਰ੍ਪਕਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਚਿਤ੍ਰਂ ਚਿਤ੍ਰਮੇਵ ਚ । ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਵਾਦ੍ਯਭਾਣ੍ਡਾਨਾਂ ਨਰ੍ਤਕਾਨਾਂ ਚ ਲਕ੍ਸ਼ਕਮ੍
ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕਾਰੀਗਰ ਅਤੇ ਸ਼ਿਲਪਕਾਰ, ਅਜੋਕੇ ਤੇ ਵਧੀਆ; ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਨਚਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਸਨ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਗਾਯਕਾਨਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਮੇਵ ਤੁ ਨਾਰਦ । ਤਤ੍ਰ ਕਲ੍ਪੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯੇਵ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸ਼੍ਚੋਪਬਰ੍ਹਣਃ
ਨਾਰਦ ਜੀ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਗਾਇਕ ਵੀ ਸਨ; ਉਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਗੰਧਰਵ ਉਪਬਰਹਣ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੌਜੂਦ ਸੀ।
ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਕਾਮਿਨੀਭਿਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਮੇਵ ਤੇषੁ ਮਧ੍ਯਗਃ । ਵਿਦ੍ਯਾਧਰੀਣਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਲਕ੍ਸ਼ਮਪ੍ਸਰਸਾਂ ਤਥਾ
ਤੁਸੀਂ ਖੁਦ ਪੰਜਾਹ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਸੀ; ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਿਦਿਆਧਰੀਆਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵੀ ਸਨ।
ਕਿਨ੍ਨਰਾਣਾਂ ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ਕਮ੍
ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਕਿਨਨਰ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਗੰਧਰਵ ਵੀ ਸਨ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮo ਮਹਾo ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਖo ਉਤ੍ਤo ਨਾਰਦਨਾo ਰੁਕ੍ਮਿਣ੍ਯੁਦ੍ਵਾਹੇ ਪਞ੍ਚਾਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅੰਸ਼, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਜਨਮ, ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਕਥਾ ਅਤੇ ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਅਥ ਪਡਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਨਾਜਾ ਕਕੁਦ੍ਮੀ ਚ ਮਹਾਬਲਃ । ਵਰਾਰ੍ਥਂ ਕਨ੍ਯਕਾਯਾਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਾਤ੍ਸਮਾਗਤਃ
ਹੁਣ ਇੱਕ ਸੌ ਛੇਵਾਂ ਅਧਿਆਇ: ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ — ਇਸ ਵਿਚਕਾਰ, ਰਾਜਾ ਨਾਭਾਗ ਅਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਕਕੁਦਮੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਲਈ ਚੰਗਾ ਵਰ ਲੱਭਣ ਆਏ।
ਪ੍ਰਦਦੌ ਰੇਵਤੀਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਸੁਸ੍ਥਿਰਯੌਵਨਾਮ੍ । ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਭੂषਾਢ੍ਯਾ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਦੁਰ੍ਲਭਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਰੇਵਤੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਿਰਲੇ, ਦਿੱਤੀ।
ਬਲਾਯ ਬਲਦੇਵਾਯ ਸਂਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਕੌਤੁਕਾਤ੍ । ਵਯੋ ਯਸ੍ਯਾ ਗਤਂ ਸਤ੍ਯੇ ਯੁਗਾਨਾਂ ਸਪ੍ਤਵਿਂਸ਼ਤਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵਸੁਦੇਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬਲਦੇਵ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਕਰ ਦਿੱਤੀ; ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਸਤਾਈ ਯੁਗਾਂ ਤੋਂ ਲੰਘ ਚੁਕੀ ਸੀ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕਨ੍ਯਾਂ ਵਿਧਾਨੇਨ ਮੁਨਿਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਸਂਸਦਿ । ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਜਾਮਾਤ੍ਰੇ ਯੌਤੁਕਂ ਦਦੌ
ਧੀ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਦਿੱਤਾ; ਜਾਮਾਤੇ ਨੂੰ ਵਿਆਹ-ਤੋਹਫੇ ਵਜੋਂ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਹਾਥੀ ਦਿੱਤੇ।
ਦਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਤੁਰਙ੍ਗਾਣਾਂ ਰਥਾਨਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਮੇਵ ਚ । ਰਤ੍ਨਾਲਂਕਾਰਯੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਦਾਸੀਨਾਂ ਚਾਪਿ ਲਕ੍ਸ਼ਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦਸ ਲੱਖ ਘੋੜੇ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਰਥ, ਜੋ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਦਾਸੀਆਂ ਵੀ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਮਣਿਲਕ੍ਸ਼ਂ ਰਤ੍ਨਲਕ੍ਸ਼ਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਕੋਟਿਂ ਚ ਸਾਦਰਮ੍ । ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕਂ ਰਮ੍ਯਂ ਮੁਕ੍ਤਾਮਾਣਿਕ੍ਯਹੀਰਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਲੱਖ ਮਣੀਆਂ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਰਤਨਾਂ, ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਟੁਕੜੇ, ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕੀਤੇ ਸੁੰਦਰ ਕਪੜੇ, ਮੋਤੀ, ਮਾਣਕ ਅਤੇ ਹੀਰੇ ਦਿੱਤੇ।
ਦਤ੍ਤਵਾ ਕਨ੍ਯਾਂ ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦੋ ਬਲਾਯ ਬਲਸ਼ਾਲਿਨੇ । ਰਤ੍ਨੇਨ੍ਦ੍ਰਸਾਰਯਾਨੇਨ ਤੈਃ ਸਾਰ੍ਧ ਕੁਣ੍ਡਿਨਂ ਯਯੌ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਬਲਰਾਮ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਵਾਹਨਾਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕੁੰਡਿਨਾ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਅਥਾਨ੍ਤਰੇ ਚ ਨਿਰ੍ਬਨ੍ਧੇ ਸਾਙ੍ਗੇ ਮਙ੍ਗਲਕਰ੍ਮਣਿ । ਰੇਵਤੀਂ ਵੇਸ਼ਯਾਮਾਸ ਯੋषਿਤਾਂ ਕਮਲਾਕਲਾਮ੍
ਫਿਰ, ਮੰਗਲਕਰਮ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਸਾਰੇ ਰਸਮਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਨੇ ਰੇਵਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀ ਸੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਕਿਰਣ ਵਾਂਗ, ਬੈਠਾ ਦਿੱਤਾ।
ਦੇਵਕੀ ਰੋਹਿਣੀ ਚੈਵ ਯਸ਼ੋਦਾ ਨਨ੍ਦਗੇਹਿਨੀ । ਅਦਿਤਿਸ਼੍ਚ ਦਿਤਿਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰ੍ਜਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਦੇਵਕੀ, ਰੋਹਿਨੀ, ਯਸ਼ੋਦਾ, ਨੰਦ ਦੀ ਘਰਵਾਲੀ, ਅਦਿਤੀ, ਦਿਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਕੇ ਘਰ ਵਿਚ ਪਰਵਾਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯਾਮਾਸ ਦਦੌ ਤੇਭ੍ਯੋ ਧਨਂ ਮੁਦਾ । ਮਙ੍ਗਲਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਵਲ੍ਲਭਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਇਆ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੱਤਾ; ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨੇ ਮੰਗਲਕਰਮ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਵਾਈ।
ਅਥ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਮੁਨਯੋ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਕਟਕੈਃ ਸਹ । ਸਂਪ੍ਰਾਪੁਰ੍ਲੀਲਾਮਾਤ੍ਰੇਣ ਕੁਣ੍ਡਿਨਂ ਨਗਰਂ ਮੁਦਾ
ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਕੁੰਡਿਨਾ ਸ਼ਹਿਰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਨਗਰਂ ਸਰ੍ਵੇ ਹ੍ਯਤੀਵ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍ । ਸਪ੍ਤਭਿਃਪਰਿਸ਼ਾਭਿਸ਼੍ਚ ਗਭੀਰਾਭਿਸ਼੍ਚ ਵੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਨਮੋਹਣਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਗਹਿਰੀਆਂ ਖਾਈਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਕਾਰੈਃ ਸਪ੍ਤਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਦ੍ਵਾਰਾਣਾਂ ਸ਼ਤਕੈਸ੍ਤਥਾ । ਨਾਨਾਰਤ੍ਨੈਸ਼੍ਚ ਮਣਿਭਿਰ੍ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਸੱਤ ਕਿਲਿਆਂ ਅਤੇ ਸੌ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਮਣੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਨਗਰਸ੍ਯ ਬਹਿਰ੍ਦ੍ਵਾਰਂ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਵਰਯਾਤ੍ਰਿਣਃ । ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਰਕ੍ਸ਼ਕੈਃ ਸਾਰ੍ਧ ਚਤੁਰ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥੈਃ
ਵਿਆਹ ਵਾਲੇ ਜਥੇ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਬਾਹਰੀ ਦਰਵਾਜਾ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਰੱਖੇ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਵੱਡੇ ਰਥ-ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਰੁਕ੍ਮਿਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਸ਼੍ਚ ਦਨ੍ਤਵਕ੍ਤ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲੀ । ਸ਼ਾਲ੍ਵੋ ਮਾਯਾਵਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਯੁਦ੍ਧਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਰੁਕਮੀ, ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ, ਮਹਾਬਲੀ ਦੰਤਵਕ੍ਰ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਲਵ, ਜੋ ਮਾਇਆਵੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਸਨ,
ਨਾਨਾਸ਼ਾਸ੍ਰਤ੍ਰੈਸ੍ਤਥਾऽਸ਼੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਰਥਸ੍ਥਸ਼੍ਚ ਰਣੋਨ੍ਮੁਖਃ । ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਕृष੍ਣਸੈਨ੍ਯਂ ਚ ਚੁਕੋਪ ਨृਪਨਨ੍ਦਨਃ
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਖੜੇ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇਖੀ, ਤਾਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਉਵਾਚ ਨਿष੍ਠੁਰਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਤੀਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਸੁਦੁष੍ਕਰਮ੍ । ਉਪਹਾਸ੍ਯ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਕਠੋਰ ਬੋਲ ਕਹੇ, ਜੋ ਸੁਣਨ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਸਹਿਣੇ ਵਿਚ ਔਖੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੀ ਹਾਸ-ਮਜ਼ਾਕ ਕੀਤੀ।
ਰੁਕ੍ਮਿਰੁਵਾਚ ਅਹੋ ਕਾਲਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਦੈਵਂ ਚ ਕੇਨ ਵਾਰ੍ਯਤੇ । ਕਿਂਵਾऽਹਂ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਸਂਸਦਿ
ਰੁਕਮੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਅਹੋ, ਇਹ ਸਮੇਂ ਦਾ ਕੀਤਾ ਕੰਮ ਹੈ; ਕਿਸੇ ਵੱਲੋਂ ਭਾਗ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਭਾ ਵਿਚ ਕੀ ਕਹਾਂ?'
ਗ੍ਰਹੀਤੁਂ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਦੇਵਯੋਗ੍ਯਾਂ ਮਨੋਹਰਾਮ੍ । ਆਯਾਤਿ ਦੇਵੈਰ੍ਮੁਨਿਭਿਰ੍ਨਨ੍ਦਸ੍ਯ ਪਸ਼ੁਰਕ੍ਸ਼ਕਃ
ਰੁਕਮਣੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਯੋਗ ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ ਕੁੜੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਲੈਣ ਲਈ ਨੰਦ ਦੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਜ੍ਜਾਰਸ਼੍ਚ ਗੋਪੀਨਾਂ ਗੋਪੋਚ੍ਛਿष੍ਟਾਨ੍ਨਭੋਜਨਃ । ਜਾਤੇਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਮਯੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਮੈਥੁਨਯੋਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਗੋਪੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮੀ ਹੈ, ਗੋਪਾਂ ਦੇ ਛੱਡੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਕੋਈ ਧਨ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਭੋਜਨ ਜਾਂ ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ।
ਕਿਂ ਨੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਕਿਂ ਨੁ ਵਾ ਮੁਨਿਪੁਤ੍ਰਕਃ । ਵਸੁਦੇਵਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚ ਭਕ੍ਸ਼ਣਂ ਵੈਸ਼੍ਯਮਨ੍ਦਿਰੇ
ਕੀ ਉਹ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ? ਵਸੁਦੇਵ ਤਾਂ ਕਸ਼ਤਰੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਵੈਸ਼ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਸ਼ੁਕਾਲੇ ਚ ਸ੍ਤ੍ਰੀਹਤ੍ਯਾ ਕृਤਾऽਨੇਨ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ । ਕੁਬ੍ਜਾ ਮृਤਾ ਚ ਸਂਭੋਗਾਦ੍ਵਾਸਸਾ ਰਜਕੋ ਮृਤਃ
ਬਚਪਨ ਵਿਚ, ਇਸ ਮੰਦ-ਚਿੱਤ ਨੇ ਔਰਤ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕੀਤੀ; ਕੁਬਜਾ ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਗ ਕਰਕੇ ਮਰੀ, ਅਤੇ ਧੋਬੀ ਉਸ ਦੇ ਕਪੜੇ ਕਰਕੇ ਮਰ ਗਿਆ।
ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਧੇ ਦੁष੍ਟੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਮਥੁਰਾਯਾਂ ਚ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਃ ਸਦ੍ਯਃ ਕਂਸੋ ਨਿਪਾਤਿਤਃ
ਜੋ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਮਥੁਰਾ ਵਿੱਚ, ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਕਂਸ ਤੁਰੰਤ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸ਼ਾਲ੍ਵ ਉਵਾਚ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਰੁਕ੍ਮਿਣਾ ਦੇਵਾਃ ਕਿਮਸਤ੍ਯਂ ਚ ਤਤ੍ਰ ਵੈ । ਕੋ ਵਾऽਯਂ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀਭਰ੍ਤਾ ਨਨ੍ਦਸ੍ਯ ਪਸ਼ੁਰਕ੍ਸ਼ਕਃ
ਸ਼ਾਲਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰੁਕਮਣੀ ਨੇ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਕੀ ਉਹ ਝੂਠ ਹੈ? ਤੇ ਇਹ ਰੁਕਮਣੀ ਦਾ ਪਤੀ ਕੌਣ ਹੈ, ਨੰਦ ਦਾ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਲਾ?