ਵੇਦਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਰਮ੍ਯੇਣ ਮਾਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਸੁਮਨੋਹਰੇ । ਆਦੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਰਥਸ੍ਥਸ਼੍ਚ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾ ਸਹਿਤੋ ਯਯੌ
ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੁੰਦਰ ਵੇਦ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ।
ਰਥਸ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਹਾਹृष੍ਟੋ ਭਵਾਨ੍ਯਾ ਚ ਭਵਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਸ਼ੇषਸ਼੍ਚਾਪਿ ਦਿਨੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਗਣੇਸ਼ਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕਾਰ੍ਤਿਕਃ
ਰਥ ਤੇ ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਭਵ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਸੀ, ਨਾਲ ਹੀ ਸ਼ੇਸ਼, ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ, ਗਣੇਸ਼ ਤੇ ਕਾਰਤਿਕ ਵੀ ਸਨ।
ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਤਥਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਰੁਣਃ ਪਵਨਸ੍ਤਥਾ । ਕੁਬੇਰਸ਼੍ਚ ਯਮੋ ਵਹ੍ਨਿਰੀਸ਼ਾਨੋऽਪਿ ਯਯੌ ਮੁਦਾ
ਇੰਦਰ, ਚੰਦ, ਵਰੁਣ, ਪਵਨ, ਕੁਬੇਰ, ਯਮ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਈਸ਼ਾਨ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਏ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਤ੍ਰਿਕੋਟ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮੁਨੀਨਾਂ षष੍ਟਿਕੋਟਯਃ । ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਸ਼੍ਵੇਤਚ੍ਛਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ਕਮ੍
ਤੀਹ ਕਰੋੜ ਦੇਵਤੇ, ਸੱਠ ਕਰੋੜ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਰਾਜੇ, ਨਾਲ ਹੀ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਚਿੱਟੇ ਛਤਰੇ ਵੀ ਸਨ।
ਉਗ੍ਰਸੇਨੋ ਬਭੌ ਰਾਜਾ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇषੁ ਯਥਾ ਸ਼ਸ਼ੀ । ਯਯੌ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨਃ ਕੁਣ੍ਡਿਨਾਭਿਮੁਖੋ ਬਲੀ
ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਰਾਜਾ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿਚ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਉਹ ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਕੁੰਡਿਨ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਯਾਨੇਨ ਬਲਦੇਵੋ ਮਹਾਬਲਃ । ਵਸੁਦੇਵਸ਼੍ਚੋਦ੍ਧਵਸ਼੍ਚ ਨਨ੍ਦੋऽਕ੍ਰੂਰਸ਼੍ਚ ਸਾਤ੍ਯਕਿਃ
ਮੋਤੀ-ਜੜੇ ਰਥ 'ਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਬਲਦੇਵ, ਵਸੁਦੇਵ, ਉਦਧਵ, ਨੰਦ, ਅਕਰੂਰ ਅਤੇ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਵੀ ਚਲ ਪਏ।
ਗੋਪਾਲਾ ਯਾਦਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰਵਂਸ਼੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਯਯੁਃ । ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਪੁਲੋਗਮਾਃ
ਗੋਪ, ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਅਤੇ ਚੰਦ ਵੰਸ਼ੀ ਵੀ ਚਲੇ; ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਦੁਯੋਧਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿਚ, ਵੀ ਚਲੇ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਤਥਾ ਭੀਮਃ ਫਾਲ੍ਗੁਨੋ ਨਕੁਲਸ੍ਤਥਾ । ਸਹਦੇਵਸ਼੍ਚ ਯਾਨੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਯਯੁਃ ਪਞ੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਭੀਮ, ਅਰਜੁਨ, ਨਕੁਲ ਅਤੇ ਸਹਦੇਵ — ਪੰਜੇ ਪਾਂਡਵ — ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਚਲੇ।
ਭੀष੍ਮੋ ਦ੍ਰੋਣਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਮਹਾਬਲਃ । ਕृਪਾਚਾਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕੁਨਿਃ ਸ਼ਲ੍ਯਸ਼੍ਚਪ੍ਰਯਯੌ ਮੁਦਾ
ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕਰਣ, ਮਹਾਬਲੀ ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ, ਕ੍ਰਿਪਾਚਾਰਯ, ਸ਼ਕੁਨੀ ਅਤੇ ਸ਼ਲ੍ਯ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਚਲੇ।
ਭਟਾਨਾਂ ਚ ਤ੍ਰਿਕੋਟ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਤਕੋਟਯਃ । ਸਂਨ੍ਯਾਸਿਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਯਤੀਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਾਮ੍
ਤੀਹ ਕਰੋੜ ਯੋਧੇ, ਇੱਕ ਸੌ ਕਰੋੜ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸੰਨਿਆਸੀ, ਯਤੀ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਵੀ ਸਨ।
ਦ੍ਵਿਸਹਸ੍ਰਂ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧਾਸ਼੍ਚਾਵਧੂਤਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਉਤ੍ਪਲਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰਂ ਪੁष੍ਪਕਾਰਿਣਾਮ੍
ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਚੁਕੇ ਸਨ, ਅਵਧੂਤ ਵੀ; ਹਜ਼ਾਰ ਕਮਲ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਸਨ।
ਨਾਨਾਸ਼ਿਰ੍ਪਕਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਚਿਤ੍ਰਂ ਚਿਤ੍ਰਮੇਵ ਚ । ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਵਾਦ੍ਯਭਾਣ੍ਡਾਨਾਂ ਨਰ੍ਤਕਾਨਾਂ ਚ ਲਕ੍ਸ਼ਕਮ੍
ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕਾਰੀਗਰ ਅਤੇ ਸ਼ਿਲਪਕਾਰ, ਅਜੋਕੇ ਤੇ ਵਧੀਆ; ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਨਚਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਸਨ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਗਾਯਕਾਨਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਮੇਵ ਤੁ ਨਾਰਦ । ਤਤ੍ਰ ਕਲ੍ਪੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯੇਵ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸ਼੍ਚੋਪਬਰ੍ਹਣਃ
ਨਾਰਦ ਜੀ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਗਾਇਕ ਵੀ ਸਨ; ਉਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਗੰਧਰਵ ਉਪਬਰਹਣ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੌਜੂਦ ਸੀ।
ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਕਾਮਿਨੀਭਿਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਮੇਵ ਤੇषੁ ਮਧ੍ਯਗਃ । ਵਿਦ੍ਯਾਧਰੀਣਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਲਕ੍ਸ਼ਮਪ੍ਸਰਸਾਂ ਤਥਾ
ਤੁਸੀਂ ਖੁਦ ਪੰਜਾਹ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਸੀ; ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਿਦਿਆਧਰੀਆਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵੀ ਸਨ।
ਕਿਨ੍ਨਰਾਣਾਂ ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ਕਮ੍
ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਕਿਨਨਰ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਗੰਧਰਵ ਵੀ ਸਨ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮo ਮਹਾo ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਖo ਉਤ੍ਤo ਨਾਰਦਨਾo ਰੁਕ੍ਮਿਣ੍ਯੁਦ੍ਵਾਹੇ ਪਞ੍ਚਾਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅੰਸ਼, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਜਨਮ, ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਕਥਾ ਅਤੇ ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਅਥ ਪਡਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਨਾਜਾ ਕਕੁਦ੍ਮੀ ਚ ਮਹਾਬਲਃ । ਵਰਾਰ੍ਥਂ ਕਨ੍ਯਕਾਯਾਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਾਤ੍ਸਮਾਗਤਃ
ਹੁਣ ਇੱਕ ਸੌ ਛੇਵਾਂ ਅਧਿਆਇ: ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ — ਇਸ ਵਿਚਕਾਰ, ਰਾਜਾ ਨਾਭਾਗ ਅਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਕਕੁਦਮੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਲਈ ਚੰਗਾ ਵਰ ਲੱਭਣ ਆਏ।
ਪ੍ਰਦਦੌ ਰੇਵਤੀਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਸੁਸ੍ਥਿਰਯੌਵਨਾਮ੍ । ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਭੂषਾਢ੍ਯਾ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਦੁਰ੍ਲਭਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਰੇਵਤੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਿਰਲੇ, ਦਿੱਤੀ।
ਬਲਾਯ ਬਲਦੇਵਾਯ ਸਂਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਕੌਤੁਕਾਤ੍ । ਵਯੋ ਯਸ੍ਯਾ ਗਤਂ ਸਤ੍ਯੇ ਯੁਗਾਨਾਂ ਸਪ੍ਤਵਿਂਸ਼ਤਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵਸੁਦੇਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬਲਦੇਵ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਕਰ ਦਿੱਤੀ; ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਸਤਾਈ ਯੁਗਾਂ ਤੋਂ ਲੰਘ ਚੁਕੀ ਸੀ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕਨ੍ਯਾਂ ਵਿਧਾਨੇਨ ਮੁਨਿਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਸਂਸਦਿ । ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਜਾਮਾਤ੍ਰੇ ਯੌਤੁਕਂ ਦਦੌ
ਧੀ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਦਿੱਤਾ; ਜਾਮਾਤੇ ਨੂੰ ਵਿਆਹ-ਤੋਹਫੇ ਵਜੋਂ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਹਾਥੀ ਦਿੱਤੇ।
ਦਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਤੁਰਙ੍ਗਾਣਾਂ ਰਥਾਨਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਮੇਵ ਚ । ਰਤ੍ਨਾਲਂਕਾਰਯੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਦਾਸੀਨਾਂ ਚਾਪਿ ਲਕ੍ਸ਼ਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦਸ ਲੱਖ ਘੋੜੇ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਰਥ, ਜੋ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਦਾਸੀਆਂ ਵੀ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਮਣਿਲਕ੍ਸ਼ਂ ਰਤ੍ਨਲਕ੍ਸ਼ਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਕੋਟਿਂ ਚ ਸਾਦਰਮ੍ । ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕਂ ਰਮ੍ਯਂ ਮੁਕ੍ਤਾਮਾਣਿਕ੍ਯਹੀਰਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਲੱਖ ਮਣੀਆਂ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਰਤਨਾਂ, ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਟੁਕੜੇ, ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕੀਤੇ ਸੁੰਦਰ ਕਪੜੇ, ਮੋਤੀ, ਮਾਣਕ ਅਤੇ ਹੀਰੇ ਦਿੱਤੇ।
ਦਤ੍ਤਵਾ ਕਨ੍ਯਾਂ ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦੋ ਬਲਾਯ ਬਲਸ਼ਾਲਿਨੇ । ਰਤ੍ਨੇਨ੍ਦ੍ਰਸਾਰਯਾਨੇਨ ਤੈਃ ਸਾਰ੍ਧ ਕੁਣ੍ਡਿਨਂ ਯਯੌ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਬਲਰਾਮ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਵਾਹਨਾਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕੁੰਡਿਨਾ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਅਥਾਨ੍ਤਰੇ ਚ ਨਿਰ੍ਬਨ੍ਧੇ ਸਾਙ੍ਗੇ ਮਙ੍ਗਲਕਰ੍ਮਣਿ । ਰੇਵਤੀਂ ਵੇਸ਼ਯਾਮਾਸ ਯੋषਿਤਾਂ ਕਮਲਾਕਲਾਮ੍
ਫਿਰ, ਮੰਗਲਕਰਮ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਸਾਰੇ ਰਸਮਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਨੇ ਰੇਵਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀ ਸੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਕਿਰਣ ਵਾਂਗ, ਬੈਠਾ ਦਿੱਤਾ।
ਦੇਵਕੀ ਰੋਹਿਣੀ ਚੈਵ ਯਸ਼ੋਦਾ ਨਨ੍ਦਗੇਹਿਨੀ । ਅਦਿਤਿਸ਼੍ਚ ਦਿਤਿਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰ੍ਜਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਦੇਵਕੀ, ਰੋਹਿਨੀ, ਯਸ਼ੋਦਾ, ਨੰਦ ਦੀ ਘਰਵਾਲੀ, ਅਦਿਤੀ, ਦਿਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਕੇ ਘਰ ਵਿਚ ਪਰਵਾਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯਾਮਾਸ ਦਦੌ ਤੇਭ੍ਯੋ ਧਨਂ ਮੁਦਾ । ਮਙ੍ਗਲਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਵਲ੍ਲਭਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਇਆ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੱਤਾ; ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨੇ ਮੰਗਲਕਰਮ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਵਾਈ।
ਅਥ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਮੁਨਯੋ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਕਟਕੈਃ ਸਹ । ਸਂਪ੍ਰਾਪੁਰ੍ਲੀਲਾਮਾਤ੍ਰੇਣ ਕੁਣ੍ਡਿਨਂ ਨਗਰਂ ਮੁਦਾ
ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਕੁੰਡਿਨਾ ਸ਼ਹਿਰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਨਗਰਂ ਸਰ੍ਵੇ ਹ੍ਯਤੀਵ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍ । ਸਪ੍ਤਭਿਃਪਰਿਸ਼ਾਭਿਸ਼੍ਚ ਗਭੀਰਾਭਿਸ਼੍ਚ ਵੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਨਮੋਹਣਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਗਹਿਰੀਆਂ ਖਾਈਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਕਾਰੈਃ ਸਪ੍ਤਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਦ੍ਵਾਰਾਣਾਂ ਸ਼ਤਕੈਸ੍ਤਥਾ । ਨਾਨਾਰਤ੍ਨੈਸ਼੍ਚ ਮਣਿਭਿਰ੍ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਸੱਤ ਕਿਲਿਆਂ ਅਤੇ ਸੌ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਮਣੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਨਗਰਸ੍ਯ ਬਹਿਰ੍ਦ੍ਵਾਰਂ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਵਰਯਾਤ੍ਰਿਣਃ । ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਰਕ੍ਸ਼ਕੈਃ ਸਾਰ੍ਧ ਚਤੁਰ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥੈਃ
ਵਿਆਹ ਵਾਲੇ ਜਥੇ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਬਾਹਰੀ ਦਰਵਾਜਾ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਰੱਖੇ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਵੱਡੇ ਰਥ-ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।