ਤੈਲਕੁਲ੍ਯਾਪਞ੍ਚਸ਼ਤਂ ਗੁਡਕੁਲ੍ਯਾਦ੍ਵਿਲਕ੍ਸ਼ਕਮ੍ । ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਣਾਂ ਰਾਸ਼ਿਸ਼ਤਂ ਮਿष੍ਟਾਨ੍ਨਾਨਾਂ ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਮ੍
ਤੇਲ ਦੇ ਪੰਜ ਸੌ ਘੜੇ, ਗੁੜ ਦੇ ਅਣਗਿਣਤ ਘੜੇ, ਚੀਨੀ ਦੇ ਸੌ ਢੇਰ, ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਭੋਜਨ ਦਾ ਚਾਰ ਗੁਣਾ।
ਯਵਗੋਧੂਮਚੂਰ੍ਣਾਨਾਂ ਪਿष੍ਟਰਾਸ਼ਿਸ਼ਤਂ ਸ਼ਤਮ੍ । ਪृਥੁਕਾਨਾਂ ਰਾਸ਼ਿਲਕ੍ਸ਼ਮਨ੍ਨਾਨਾਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਮ੍
ਜੌ ਤੇ ਗੇਹੂੰ ਦੇ ਪੀਠ ਦੇ ਸੌ ਸੌ ਢੇਰ, ਪਹੁਟ ਦੇ ਲੱਖ ਢੇਰ, ਤੇ ਪਕਿਆ ਹੋਇਆ ਅੰਨ ਚਾਰ ਗੁਣਾ।
ਅਥ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਪੁਰੋਹਿਤਃ । ਚਕਾਰ ਮਨ੍ਤ੍ਰਣਾਂ ਤੂਰ੍ਣ ਨਿਰ੍ਜਨੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਾ ਸਹ
ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਮੁੱਖ ਪੁਰੋਹਿਤ ਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਇਕੱਲੇ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਜਂ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਯੋਗ੍ਯਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਸ਼ੁਭਲਗ੍ਨਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਭਿਵਾਞ੍ਛਿਤਮ੍
ਉਹ ਚੰਗਾ ਤੇ ਚਾਹਿਆ ਗਿਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੁਵਾਰਕਾ ਭੇਜਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ੁਭ ਸਮਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਕੇ।
ਰਾਜਾ ਸਂਭृਤਸਂਭਾਰੋ ਬਭੂਵ ਸਤ੍ਵਰਂ ਮृਦਾ । ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਣਂ ਚ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਚਕਾਰ ਚ ਸੁਤਾਜ੍ਞਯਾ
ਰਾਜਾ ਸਾਰੀਆਂ ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਹਰ ਥਾਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਭੇਜਦਾ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰਃ ਸੁਧਰ੍ਮਾਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨृਪੈਰ੍ਦੇਵੈਸ਼੍ਚ ਵੇष੍ਟਿਤਾਮ੍ । ਪ੍ਰਦਦੀ ਪਤ੍ਰਿਕਾਂ ਭਦ੍ਰਾਮੁਗ੍ਰਸੇਨਾਯ ਭੂਭृਤੇ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੁਧਰਮਾ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਜੇ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹਨ, ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਚਿੱਠੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਫੁਲ੍ਲਵਦਨੋ ਰਾਜਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਤ੍ਰਂ ਸੁਮਙ੍ਗਲਮ੍ । ਸੁਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਦਦੌ ਮੁਦਾ
ਰਾਜਾ, ਚਿੱਠੀ ਸੁਣ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਚਿਹਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦੁਂਦੁਭਿਂ ਵਾਦਯਾਮਾਸ ਦ੍ਵਾਰਕਾਯਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ । ਦੇਵਾਨ੍ਮੁਨੀਨ੍ਨृਪਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਜ੍ਞਾਤਿਵਰ੍ਗਾਸ਼੍ਚ ਬਾਨ੍ਧਵਾਨ੍
ਉਹ ਦੁਵਾਰਕਾ ਵਿੱਚ ਹਰ ਥਾਂ ਨਗਾਰੇ ਵਜਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਰਾਜੇ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਭੇਜਦਾ ਹੈ।
ਭਟ੍ਟਾਂਸ਼੍ਚ ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਕਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਭੋਜਯਾਮਾਸ ਸਾਦਰਮ੍ । ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਸृਵੇषਂ ਚ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਭੂਪਤਿਃ
ਉਹ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਤੇ ਮੰਗਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਖਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਲਈ ਸਾਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਤੀਵ ਰਮ੍ਯਮਤੁਲਂ ਤ੍ਰੇषੁ ਲੋਕੇषੁ ਦੁਲ੍ਰਭਮ੍ । ਯਾਤ੍ਰਾਂ ਚ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਜਗਤਾਂ ਪ੍ਰਵਰਂ ਵਰਮ੍
ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਰਲੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਲਈ ਹੈ।
ਵੇਦਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਰਮ੍ਯੇਣ ਮਾਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਸੁਮਨੋਹਰੇ । ਆਦੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਰਥਸ੍ਥਸ਼੍ਚ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾ ਸਹਿਤੋ ਯਯੌ
ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੁੰਦਰ ਵੇਦ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ।
ਰਥਸ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਹਾਹृष੍ਟੋ ਭਵਾਨ੍ਯਾ ਚ ਭਵਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਸ਼ੇषਸ਼੍ਚਾਪਿ ਦਿਨੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਗਣੇਸ਼ਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕਾਰ੍ਤਿਕਃ
ਰਥ ਤੇ ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਭਵ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਸੀ, ਨਾਲ ਹੀ ਸ਼ੇਸ਼, ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ, ਗਣੇਸ਼ ਤੇ ਕਾਰਤਿਕ ਵੀ ਸਨ।
ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਤਥਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਰੁਣਃ ਪਵਨਸ੍ਤਥਾ । ਕੁਬੇਰਸ਼੍ਚ ਯਮੋ ਵਹ੍ਨਿਰੀਸ਼ਾਨੋऽਪਿ ਯਯੌ ਮੁਦਾ
ਇੰਦਰ, ਚੰਦ, ਵਰੁਣ, ਪਵਨ, ਕੁਬੇਰ, ਯਮ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਈਸ਼ਾਨ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਏ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਤ੍ਰਿਕੋਟ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮੁਨੀਨਾਂ षष੍ਟਿਕੋਟਯਃ । ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਸ਼੍ਵੇਤਚ੍ਛਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ਕਮ੍
ਤੀਹ ਕਰੋੜ ਦੇਵਤੇ, ਸੱਠ ਕਰੋੜ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਰਾਜੇ, ਨਾਲ ਹੀ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਚਿੱਟੇ ਛਤਰੇ ਵੀ ਸਨ।
ਉਗ੍ਰਸੇਨੋ ਬਭੌ ਰਾਜਾ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇषੁ ਯਥਾ ਸ਼ਸ਼ੀ । ਯਯੌ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨਃ ਕੁਣ੍ਡਿਨਾਭਿਮੁਖੋ ਬਲੀ
ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਰਾਜਾ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿਚ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਉਹ ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਕੁੰਡਿਨ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਯਾਨੇਨ ਬਲਦੇਵੋ ਮਹਾਬਲਃ । ਵਸੁਦੇਵਸ਼੍ਚੋਦ੍ਧਵਸ਼੍ਚ ਨਨ੍ਦੋऽਕ੍ਰੂਰਸ਼੍ਚ ਸਾਤ੍ਯਕਿਃ
ਮੋਤੀ-ਜੜੇ ਰਥ 'ਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਬਲਦੇਵ, ਵਸੁਦੇਵ, ਉਦਧਵ, ਨੰਦ, ਅਕਰੂਰ ਅਤੇ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਵੀ ਚਲ ਪਏ।
ਗੋਪਾਲਾ ਯਾਦਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰਵਂਸ਼੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਯਯੁਃ । ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਪੁਲੋਗਮਾਃ
ਗੋਪ, ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਅਤੇ ਚੰਦ ਵੰਸ਼ੀ ਵੀ ਚਲੇ; ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਦੁਯੋਧਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿਚ, ਵੀ ਚਲੇ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਤਥਾ ਭੀਮਃ ਫਾਲ੍ਗੁਨੋ ਨਕੁਲਸ੍ਤਥਾ । ਸਹਦੇਵਸ਼੍ਚ ਯਾਨੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਯਯੁਃ ਪਞ੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਭੀਮ, ਅਰਜੁਨ, ਨਕੁਲ ਅਤੇ ਸਹਦੇਵ — ਪੰਜੇ ਪਾਂਡਵ — ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਚਲੇ।
ਭੀष੍ਮੋ ਦ੍ਰੋਣਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਮਹਾਬਲਃ । ਕृਪਾਚਾਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕੁਨਿਃ ਸ਼ਲ੍ਯਸ਼੍ਚਪ੍ਰਯਯੌ ਮੁਦਾ
ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕਰਣ, ਮਹਾਬਲੀ ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ, ਕ੍ਰਿਪਾਚਾਰਯ, ਸ਼ਕੁਨੀ ਅਤੇ ਸ਼ਲ੍ਯ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਚਲੇ।
ਭਟਾਨਾਂ ਚ ਤ੍ਰਿਕੋਟ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਤਕੋਟਯਃ । ਸਂਨ੍ਯਾਸਿਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਯਤੀਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਾਮ੍
ਤੀਹ ਕਰੋੜ ਯੋਧੇ, ਇੱਕ ਸੌ ਕਰੋੜ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸੰਨਿਆਸੀ, ਯਤੀ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਵੀ ਸਨ।
ਦ੍ਵਿਸਹਸ੍ਰਂ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧਾਸ਼੍ਚਾਵਧੂਤਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਉਤ੍ਪਲਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰਂ ਪੁष੍ਪਕਾਰਿਣਾਮ੍
ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਚੁਕੇ ਸਨ, ਅਵਧੂਤ ਵੀ; ਹਜ਼ਾਰ ਕਮਲ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਸਨ।
ਨਾਨਾਸ਼ਿਰ੍ਪਕਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਚਿਤ੍ਰਂ ਚਿਤ੍ਰਮੇਵ ਚ । ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਵਾਦ੍ਯਭਾਣ੍ਡਾਨਾਂ ਨਰ੍ਤਕਾਨਾਂ ਚ ਲਕ੍ਸ਼ਕਮ੍
ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕਾਰੀਗਰ ਅਤੇ ਸ਼ਿਲਪਕਾਰ, ਅਜੋਕੇ ਤੇ ਵਧੀਆ; ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਨਚਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਸਨ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਗਾਯਕਾਨਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਮੇਵ ਤੁ ਨਾਰਦ । ਤਤ੍ਰ ਕਲ੍ਪੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯੇਵ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸ਼੍ਚੋਪਬਰ੍ਹਣਃ
ਨਾਰਦ ਜੀ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਗਾਇਕ ਵੀ ਸਨ; ਉਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਗੰਧਰਵ ਉਪਬਰਹਣ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੌਜੂਦ ਸੀ।
ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਕਾਮਿਨੀਭਿਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਮੇਵ ਤੇषੁ ਮਧ੍ਯਗਃ । ਵਿਦ੍ਯਾਧਰੀਣਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਲਕ੍ਸ਼ਮਪ੍ਸਰਸਾਂ ਤਥਾ
ਤੁਸੀਂ ਖੁਦ ਪੰਜਾਹ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਸੀ; ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਿਦਿਆਧਰੀਆਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵੀ ਸਨ।
ਕਿਨ੍ਨਰਾਣਾਂ ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ਕਮ੍
ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਕਿਨਨਰ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਗੰਧਰਵ ਵੀ ਸਨ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮo ਮਹਾo ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਖo ਉਤ੍ਤo ਨਾਰਦਨਾo ਰੁਕ੍ਮਿਣ੍ਯੁਦ੍ਵਾਹੇ ਪਞ੍ਚਾਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅੰਸ਼, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਜਨਮ, ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਕਥਾ ਅਤੇ ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਅਥ ਪਡਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਨਾਜਾ ਕਕੁਦ੍ਮੀ ਚ ਮਹਾਬਲਃ । ਵਰਾਰ੍ਥਂ ਕਨ੍ਯਕਾਯਾਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਾਤ੍ਸਮਾਗਤਃ
ਹੁਣ ਇੱਕ ਸੌ ਛੇਵਾਂ ਅਧਿਆਇ: ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ — ਇਸ ਵਿਚਕਾਰ, ਰਾਜਾ ਨਾਭਾਗ ਅਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਕਕੁਦਮੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਲਈ ਚੰਗਾ ਵਰ ਲੱਭਣ ਆਏ।
ਪ੍ਰਦਦੌ ਰੇਵਤੀਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਸੁਸ੍ਥਿਰਯੌਵਨਾਮ੍ । ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਭੂषਾਢ੍ਯਾ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਦੁਰ੍ਲਭਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਰੇਵਤੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਿਰਲੇ, ਦਿੱਤੀ।
ਬਲਾਯ ਬਲਦੇਵਾਯ ਸਂਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਕੌਤੁਕਾਤ੍ । ਵਯੋ ਯਸ੍ਯਾ ਗਤਂ ਸਤ੍ਯੇ ਯੁਗਾਨਾਂ ਸਪ੍ਤਵਿਂਸ਼ਤਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵਸੁਦੇਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬਲਦੇਵ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਕਰ ਦਿੱਤੀ; ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਸਤਾਈ ਯੁਗਾਂ ਤੋਂ ਲੰਘ ਚੁਕੀ ਸੀ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕਨ੍ਯਾਂ ਵਿਧਾਨੇਨ ਮੁਨਿਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਸਂਸਦਿ । ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਜਾਮਾਤ੍ਰੇ ਯੌਤੁਕਂ ਦਦੌ
ਧੀ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਦਿੱਤਾ; ਜਾਮਾਤੇ ਨੂੰ ਵਿਆਹ-ਤੋਹਫੇ ਵਜੋਂ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਹਾਥੀ ਦਿੱਤੇ।