ਗੋਤਮਸ੍ਯ ਸ਼ਤਾਨਨ੍ਦੋ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਃ । ਆਪ੍ਤਃ ਪ੍ਰਵਕ੍ਤਾ ਵਿਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮੀ ਕੁਲਪੁਰੋਹਿਤਃ
ਗੋਤਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਤਾਨੰਦ, ਜੋ ਵੈਦ ਤੇ ਵੈਦਾਂਗਾਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਨਿਪੁੰਨ, ਸੋਝੀ ਵਾਲਾ, ਧਰਮੀ ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਪੰਡਤ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਬਚਨ ਕਹੇ।
ਸ਼ਤਾਨਨ੍ਦ ਉਵਾਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਚ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ । ਪृਰ੍ਵਾਖ੍ਯਾਨਂ ਚ ਵੇਦੋਕ੍ਤਂ ਕਥਯਾਮਿ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਸ਼ਤਾਨੰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜੇ, ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਦੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦੇ ਹੋ ਤੇ ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ ਹੋ। ਮੈਂ ਵੈਦਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਪੁਰਾਣਾ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਭੁਵੋ ਭਾਰਾਵਤਰਣੇ ਸ੍ਵਯਂ ਨਾਰਾਯਣੋ ਭੁਵਿ । ਵਸੁਦੇਵਸੁਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਪਰਿਬੂਰ੍ਣਤਮਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ, ਨਾਰਾਇਣ ਆਪ ਹੀ, ਵਸੁਦੇਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਪ੍ਰਭੂ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਏ।
ਵਿਧਾਤੁਸ਼੍ਚ ਵਿਧਾਤਾ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ਸ਼ੇषਵਨ੍ਦਿਤਃ । ਜ੍ਯੋਤਿਃਸ੍ਵਰੂਪਃ ਪਰਮੋ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਵਿਗ੍ਰਹਃ
ਜੋ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਦਾ ਵੀ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਸ਼ੇਸ਼ ਨਾਗ ਨੇ ਵੰਦਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਚਾਨਣ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪਰਃ । ਨਿਰ੍ਲਿਪ੍ਤਸ਼੍ਚ ਨਿਰੀਹਪ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਚ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜੁੜਿਆ, ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਤੇ ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਗਵਾਹ ਹੈ।
ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਸ੍ਮੈ ਕਨ੍ਯਾਂ ਚ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਤਮਾਯ ਚ । ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯਾਸ੍ਯਸਿ ਗੋਲੋਕਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਸ਼ਤਕੈਃ ਸਹ
ਰਾਜੇ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਉਸ ਪੂਰਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸੈਂਕੜੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਸਮੇਤ ਗੋਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਵੋਗੇ।
ਲਭ ਸਾਰੂਪ੍ਯਮੁਕ੍ਤਿਂ ਚ ਕਨ੍ਯਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਪਰਤ੍ਰ ਚ । ਇਹੈਵ ਸਰ੍ਵਪੂਜ੍ਯਸ਼੍ਚ ਭਵ ਵਿਸ਼੍ਵਗੁਰੋਰ੍ਗੁਰੁਃ
ਧੀ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲੇਗੀ; ਇਥੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਆਦਰਯੋਗ ਹੋਵੋਗੇ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਗੁਰੂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਬਣ ਜਾਵੋਗੇ।
ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਚ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀਮ੍ । ਸਮਰ੍ਪਣਂ ਕੁਰੁਵਿਭੋ ਕੁਰੁष੍ਵ ਜਨ੍ਮਖਣ੍ਡਨਮ੍
ਸਭ ਕੁਝ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਰੁਕਮੀਣੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਨਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ ਕਰਮ ਕਰੋ।
ਵਿਧਾਤਾ ਨਿਖਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਸਂਬਨ੍ਧਃ ਸਰ੍ਵਸਂਮਤਃ । ਦ੍ਵਾਰਕਾਨਗਰੇ ਕृष੍ਣਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਯ ਦ੍ਵਿਜਮ੍
ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਇਹ ਸੰਬੰਧ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਰਾਜੇ, ਤੇ ਇਹ ਸੰਬੰਧ ਸਭ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ। ਜਲਦੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਵਾਰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕੋਲ ਭੇਜੋ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤੂਰ੍ਣ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਪਿ ਸਂਮਤਮ੍ । ਆਨੀਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਵਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਸ਼ੁਭ ਸਮਾ ਚੁਣ ਕੇ, ਤੇ ਸਭ ਦੀ ਸਹਿਮਤੀ ਨਾਲ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਲਿਆਓ।
ਧ੍ਯਾਨਾਨੁਰੋਧਹੇਤੁਂ ਚ ਨਿਤ੍ਯਦੇਹਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਦृष੍ਟਿਮਾਤ੍ਰਾਤ੍ਕੁਰੁ ਨृਪ ਸ੍ਵਜਨ੍ਮਕਰ੍ਮਖਣ੍ਡਨਮ੍
ਉਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਰੂਪ, ਧਿਆਨ ਤੇ ਭਗਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ; ਸਿਰਫ ਉਸ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਰਾਜੇ, ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਤੇ ਕਰਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋੜੋ।
ਯਂ ਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਵੇਦਾਃ ਸਂਤਸ਼੍ਚ ਦੇਵਤਾਃ । ਸਿਦ੍ਧੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯਸ੍ਤਥਾ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਵੈਦ, ਰਿਸ਼ੀ, ਦੇਵਤੇ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤੇ ਧ੍ਯਾਨਪੂਤਾਸ਼੍ਚ ਯੋਗਿਨੋ ਨ ਵਿਦਨ੍ਤਿ ਯਮ੍ । ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਜਡੀਭੂਤਾ ਵੇਦਾਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿਯਾਨਿ ਚ
ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਯੋਗੀ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਜਾਣ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ; ਸਰਸਵਤੀ ਗੂੰਗੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਵੈਦ ਤੇ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰ ਚੁੱਪ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਹਸ੍ਰਵਕ੍ਤ੍ਰਃ ਸ਼ੇषਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚਵਕ੍ਤ੍ਰਃ ਸਦਾਸ਼ਿਵਃ । ਚਤੁਰ੍ਮੁਖੋ ਜਗਦ੍ਧਾਤਾ ਕੁਮਾਰਃ ਕਾਰ੍ਤਿਕਸ੍ਤਥਾ
ਸ਼ੇਸ਼ ਨਾਗ ਹਜ਼ਾਰ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਪੰਜ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਚਾਰ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲਾ ਜਗਤ ਦਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਤੇ ਕੁਮਾਰ ਤੇ ਕਾਰਤਿਕੇ ਵੀ—
ऋषਯੋ ਮੁਨਯਸ਼੍ਚੈਵ ਭਕ੍ਤਾਃ ਪਰਮਵੈष੍ਣਵਾਃ । ਅਕ੍ਸ਼ਮਾਃ ਸ੍ਤਵਨੇ ਯਸ੍ਯ ਧ੍ਯਾਨਾਸਾਧ੍ਯਸ਼੍ਚ ਯੋਗਿਨਾਮ੍
ਰਿਸ਼ੀ, ਮੁਨੀ ਤੇ ਪਰਮ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ—all ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਹਨ, ਤੇ ਯੋਗੀ ਵੀ ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਬਾਲਕੋऽਹਂ ਮਹਾਰਾਜ ਤਦ੍ਗੁਣਂ ਕਥਯਾਮਿ ਕਿਮ੍ । ਸ਼ਤਾਨਨ੍ਦਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਫੁਲ੍ਲਵਦਨੋ ਨृਪਃ
ਮਹਾਰਾਜ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਬੱਚਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਬਾਰੇ ਕੀ ਕਹਿ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਸ਼ਤਾਨੰਦ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਖਿੜ ਗਿਆ।
ਆਨਿਙ੍ਗਨਂ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਜਵੇਨ ਚ । ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਂ ਮੁਵਰ੍ਣ ਚ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਮ੍
ਉਹ ਜਲਦੀ ਉਠਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲ੍ਹਾ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨ, ਸੋਨਾ, ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਗਹਿਣੇ ਦਿੱਤੇ।
ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਦਾਨਂ ਚ ਪ੍ਰਸਾਦਸੁਮੁਖੋ ਨृਪਃ । ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੁਰਗਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਰਥਂ ਚ ਮਣਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਤੋਹਫੇ ਦਿੱਤੇ: ਹਾਥੀਆਂ ਦਾ ਸਰਦਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਘੋੜਾ, ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਰਥ।
ਰਤ੍ਨਸਿਹਾਸਨਂ ਰਮ੍ਯਂ ਧਨਂ ਚ ਵਿਪੁਲਂ ਤਥਾ । ਭੂਮਿਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸਸ੍ਯਾਢ੍ਯਾਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦ੍ਵृष੍ਟਿਕਰੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲਾ ਤਖਤ, ਬਹੁਤ ਧਨ, ਅਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਫਸਲ ਵਾਲੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸ਼ੁਭ ਜ਼ਮੀਨ ਦਿੱਤੀ।
ਅਕृष੍ਟਸਾਧ੍ਯਾਂ ਪੂਜ੍ਯਾਂ ਚ ਗ੍ਰਾਮਂ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਸ਼ਂਸਿਤਮ੍ । ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਰੁਕ੍ਮਿਸ਼੍ਚੁਕੋਪ ਨृਪਨਨ੍ਦਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਸਭ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਲ ਨਹੀਂ ਚਲਾਉਣਾ ਪੈਂਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਰੁਕਮੀ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਕਮ੍ਪਿਤੋऽਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਰਕ੍ਤਾਸ੍ਯੋ ਰਕ੍ਤਲੋਚਨਃ । ਉਵਾਚ ਪਿਤਰਂ ਵ੍ਰਿਪ੍ਰਂ ਸਭਾਯਾਮਸ੍ਥਿਰਸ੍ਤਦਾ
ਉਹ ਕੰਪ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਧਰਮੀ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਉਹ ਸਭਾ ਵਿਚ ਅਸਥਿਰ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਉਤ੍ਯਾਯ ਤਿष੍ਠਨ੍ਪੁਰਤਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਸਭਾਸਦਾਮ੍
ਉਹ ਸਭਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਰੁਕ੍ਮਿਰੁਵਾਚ ਸ਼੍ਰृਣੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਚਨਂ ਹਿਤਂ ਤਥਯਂ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਿਤਮ੍ । ਤ੍ਯਜ ਵਾਕ੍ਯਂ ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਕਾਣਾਂ ਲੋਭਿਨਾਂ ਕ੍ਰੋਧਿਨਾਮਹੋ
ਰੁਕਮੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣੋ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਲਾਭਦਾਇਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਗੱਲਾਂ। ਭਿਖਾਰੀਆਂ, ਲੋਭੀਆਂ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਛੱਡੋ।
ਨਰ੍ਤਕਾਨਾਂ ਚ ਵੈਸ਼੍ਯਾਨਾਂ ਭਟ੍ਟਾਨਾਮਰ੍ਥਿਨਾਮਪਿ । ਕਾਯਸ੍ਥਾਨਾਂ ਚ ਭਿਕ੍ਸ਼ੂਣਾਮਸਤ੍ਯਂ ਵਚਨਂ ਸਦਾ
ਨਚਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਵਪਾਰੀਆਂ, ਨੌਕਰਾਂ, ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਲਿਖਾਰੀ ਅਤੇ ਭਿਖਾਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਝੂਠ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਘਟਕਾਨਾਂ ਨਾਟਕਾਨਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਲੁਬ੍ਧਾਨਾ ਚ ਕਾਮਿਨਾਮ੍ । ਦਰਿਦ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਮੂਰ੍ਖਾਣਾਂ ਸ੍ਤੁਤਿਪੂਰ੍ਵ ਵਚਃ ਸਦਾ
ਘੜੇ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਅਦਾਕਾਰਾਂ, ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਭੱਜਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਕਾਮੀ, ਗਰੀਬਾਂ ਅਤੇ ਮੂਰਖਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਾਪਲੂਸੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨਿਹਤ੍ਯ ਕਾਲਯਵਨਂ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਦੂਰਤੋ ਭਿਯਾ । ਉਵਾਯੇਨ ਮਹਾਬਾਹੋ ਲਬ੍ਧਂ ਕृष੍ਣੇਨ ਤਦ੍ਧਨਮ੍
ਕਾਲਯਵਨ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਜਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਉਹ ਧਨ ਦੂਰੋਂ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ।
ਦ੍ਵਾਰਕਾਯਾ ਧਨੀ ਕृष੍ਣੋ ਯਵਨਸ੍ਯ ਧਨੇਨ ਚ । ਜਰਾਸਂਧਭਯੇਨੈਵ ਸਮੁਦ੍ਰਾਭ੍ਯਨ੍ਤਰੇ ਗृਹੀ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਵਾਰਕਾ ਵਿੱਚ ਯਵਨ ਦੇ ਧਨ ਨਾਲ ਅਮੀਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਜਰਾਸੰਧ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਸਰਾ ਲਿਆ।
ਜਰਾਸਂਧਸ਼ਤਂ ਚੈਵ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨੈਵ ਚ ਲੀਲਯਾ । ਕ੍ਸ਼ਮੋऽਹਂ ਹਨ੍ਤੁਮੇਕਾਕੀ ਰਾਜ੍ਞਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਕਾ ਕਥਾ
ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ, ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ, ਸੌ ਜਰਾਸੰਧਾਂ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ; ਫਿਰ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ।
ਦੁਰ੍ਵਾਸਸਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿष੍ਯੋऽਹਂ ਰਣਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ । ਧ੍ਰੁਵਂ ਭੀष੍ਮਕ ਤੇਨੈਵ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸਂਹਰ੍ਤੁਮੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਮੈਂ ਦੁਰਵਾਸਾ ਦਾ ਸ਼ਿਸ਼ ਹੈ, ਲੜਾਈ ਦੇ ਵਿਦਿਆ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਾਂ; ਭੀਸ਼ਮਕਾ, ਇਸੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।
ਮਤ੍ਸਮਃ ਪਰ੍ਸ਼ੁਰਾਮਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਸ਼੍ਚ ਮਤ੍ਸਮਃ । ਸਖਾ ਚ ਬਲਵਾਞ੍ਛੂਰਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਜੇਤੁਂ ਸ ਚ ਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਵੀ ਮੇਰੇ ਜਿਹਾ ਹੈ; ਮੇਰਾ ਦੋਸਤ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈ।