ਖਰਾਣਾਂ ਦਸ਼ਕੋਟਿਂ ਚ ਪਾਦਾਤਂ षਡ੍ਗੁਣਂ ਤਥਾ । ਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਰਤ੍ਨਸਾਰਾਣਾਂ ਤਥਾਨਾਂ ਪਞ੍ਚਲਕ੍ਸ਼ਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦਸ ਕਰੋੜ ਖੋਤੇ, ਛੇ ਗੁਣਾ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ, ਤੇ ਪੰਜ ਲੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਥ, ਦੇਖੇ।
ਪਞ੍ਚਲਕ੍ਸ਼ਂ ਸਾਰਥੀਨਾਂ ਤਤ੍ਰਾਸ਼੍ਵਂ षਡ੍ਗੁਣਂ ਤਥਾ । ਅਸ਼੍ਵਵਾਟਂ ਤਤ੍ਸਮਂ ਚ ਸੁਧਰ੍ਮਾਂ ਚ ਸਭਾਮਪਿ
ਉਥੇ ਪੰਜ ਲੱਖ ਰਥ-ਚਲਾਕ, ਛੇ ਗੁਣਾ ਘੋੜੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਥਾਂ, ਤੇ ਸੁਧਰਮਾ ਦੀ ਸਭਾ ਵੀ ਸੀ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਮ੍ਯਨ੍ਤਰੇ ਰਮ੍ਯੇ ਦੇਵੌਘਮੁਨਿਸਂਯੁਤਾਮ੍ । ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਸ਼ੁਕੈ ਰਮ੍ਯੈਰ੍ਭੂषਿਤਾਂ ਰਕ੍ਤਕਮ੍ਬਲੈਃ
ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਅੰਦਰਲੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਸੋਹਣੇ ਲਾਲ ਚਾਦਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨੈ ਰਮ੍ਯੈਰ੍ਭੂषਿਤਾਂ ਰਕ੍ਤਪਿਙ੍ਗਲੈਃ । ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਵੀਥੀਨਾਂ ਤੇਜਸੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਿੰਘਾਸਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਰਾਹਾਂ ਝਲਮਲ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਵੇष੍ਟਿਤਾਂ ਚ ਮਹਾਭੀਤੈਃ ਕਿਂਕਰੈਃ ਸ਼ਤਕੋਟਿਭਿਃ । ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਸਭਾਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਙ੍ਖਧ੍ਵਨਿਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਹ ਸਥਾਨ ਲੱਖਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੇਵਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਨੇ ਸੁਭਾਅਵਕ ਸਿੰਘਾਂ ਦੀ ਧੁਨੀ ਸੁਣ ਕੇ ਸੁੰਦਰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਵਾਦ੍ਯਂ ਚ ਦੁਂਦੁਭੀਨਾਂ ਚ ਮੁਨੀਨਾਂ ਵੇਦਮਨ੍ਤ੍ਰਕਮ੍ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨृਪਂ ਸਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਵੇਗੇਨ ਸਬਲੋ ਹਰਿਃ
ਉਥੇ ਵਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਡੰਢੂਕੀਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਉਚਾਰਨਾ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹਰੀ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ੇषਸ਼੍ਚ ਦੇਵਪੁਂਗਵਾਃ । ਸਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੁਃ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਨਯਸ਼੍ਚ ਮਹਾਵ੍ਰਤਾਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਮਹੇਸ਼, ਸ਼ੇਸ਼ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁੱਖ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਵਰਤ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਇਕੱਠੇ ਉਠ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਿਦ੍ਧੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਵਸੁਦੇਵਪੁਰੋਗਮਾਃ । ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਚੋਗ੍ਰਸੇਨੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਸੋਹਣੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠੇ।
ਸਮੁਵਾਸ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮੁਨੀਨਾਮਾਜ੍ਞਯਾ ਹਰੇਃ । ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਗੁਰੂਣਾਂ ਚ ਗਰ੍ਗਸ੍ਯਾਪਿ ਤਥੈਵ ਚ
ਹਰੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂਆਂ ਅਤੇ ਗਰਗ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਮਹੇਂਦਰ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸਥਾਨ ਲਿਆ।
ਸਪ੍ਤਤੀਰ੍ਥੋਦਕੇਨੈਵ ਪੂਰ੍ਣਕੁਮ੍ਭੇਨ ਨਾਰਦ । ਜਕਾਰ ਵੇਦਮਨ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਨृਪਸ੍ਯਾਪ੍ਯਭਿषੇਚਨਮ੍
ਨਾਰਦ ਜੀ, ਸੱਤ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਘੜੇ ਵਿੱਚ, ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮੈ ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਂ ਦਤ੍ਤਂ ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਮਨੋਹਰਮ੍ । ਵਰੁਣੇਨ ਪੁਰਾ ਦਤ੍ਤਂ ਕृष੍ਣਾਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਦੋ ਵਸਤ੍ਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਜੋ ਮਨਮੋਹਣੇ ਸਨ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰੁਣ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਸਨ।
ਮਾਲ੍ਯਂ ਚ ਪਾਰਿਜਾਤਾਨਾਂ ਚਨ੍ਦਨਂ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਮ੍ । ਰਤ੍ਨਚ੍ਛਤ੍ਰਂ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਬਲਦੇਵੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਰਿਜਾਤ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਚੰਦਨ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗਹਣੇ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲਾ ਛਤਰ ਮਹਾਬਲੀ ਬਲਦੇਵ ਨੇ ਦਿੱਤਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਕਮਣ੍ਡਲੁਂ ਚੈਵ ਸ਼ੂਲਂ ਚਾਪਿ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਰਤ੍ਨਮਾਲ੍ਯਂ ਚ ਹਾਰਂ ਚ ਮਾਲਤੀ ਸਤੀ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਮੰਡਲ, ਮਹੇਸ਼ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਸਤੀ ਨੇ ਮਾਲਤੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਹਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨ੍ਯੇ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਮੁਨਯੋ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਸਿਦ੍ਧਪੁਂਗਵਾਃ । ਯੌਤਕਂ ਚ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਕ੍ਰਮੇਣ ਚ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਅਤੇ ਉੱਚ ਸਿੱਧ ਹਰ ਇੱਕ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਵਸੁਦੇਵੋ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਸ਼ੁਭਦਂ ਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰਮ੍ । ਪਵਨੇਨ ਪੁਰਾ ਦਤ੍ਤਂ ਕृष੍ਣਾਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ
ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਭਾਅਵਕ ਚਿੱਟਾ ਚਾਮਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਪਵਨ ਦੇਵ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਨਨ੍ਦੋ ਦਦੌ ਚ ਸੁਰਭਿਂ ਕਾਮਧੇਨੁਂ ਚ ਪੂਜਿਤਾਮ੍ । ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੇਵਕੀ ਤਸ੍ਮੈ ਰਤ੍ਨਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਦਦੌ ਮੁਦਾ
ਨੰਦ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਰਭੀ, ਕਾਮਧੇਨੁ ਗਾਂ ਜੋ ਪੂਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਦਿੱਤੀ। ਯਸ਼ੋਦਾ ਅਤੇ ਦੇਵਕੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਤਨ ਦਿੱਤਾ।
ਸਪ੍ਤਭਿਃ ਕਿਂਕਰੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸੈਵਿਤਃ ਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰੈਃ । ਦਧਾਰ ਚ੍ਛਤ੍ਰਮਕ੍ਰੂਰੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚੈਵਾऽऽਜ੍ਞਯਾ ਹਰੇਃ
ਸੱਤ ਸੇਵਕ ਚਿੱਟੇ ਚਾਮਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਅਕਰੂਰ ਨੇ ਹਰੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਛਤਰ ਫੜਿਆ।
ਰਤ੍ਨਸਿਹਾਸਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਰਤ੍ਨਦਰ੍ਪਣਮ੍ । ਅਤੀਵ ਪੁਣ੍ਯਾਵਾਪ੍ਯਂ ਚ ਹਰਿਣਾਂ ਚ ਪੁਰਸ੍ਕृਤਃ
ਸੋਹਣੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਦਰਪਣ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪੁੰਨਿਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਹਿਰਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਸੀ।
ਚਕ੍ਰੁਃ ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਚ ਭਟ੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਭਿਙੁਕਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ੍ਤਥਾ । ਦਦੁਃ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ਿषਂ ਤਸ੍ਮੈ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਮੁਨਯਸ੍ਤਥਾ
ਭੱਟ, ਗਾਇਕ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸਤੁਤੀ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਭ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇਮ੍ਯੋ ਦਦੌ ਰਾਜਾ ਰਤ੍ਨਕੋਟਿਂ ਚ ਭਕ੍ਤਤਃ । ਭਟ੍ਟਭ੍ਯੋ ਰਤ੍ਨਸ਼ਤਕਂ ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਕੇਮ੍ਯਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਰਤਨ, ਭੱਟਾਂ ਨੂੰ ਸੌ ਰਤਨ, ਅਤੇ ਭਿਖਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਇਤਨੇ ਹੀ ਰਤਨ ਦਿੱਤੇ।
ਅਭਿषਿਚ੍ਯ ਨृਪੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚ ਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਾਨ੍ । ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਭਟ੍ਟਾਨ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਂ ਦ੍ਵਿਜਂ ਗੁਰੁਮ੍
ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਪੰਡਤਾਂ, ਭਿਖਮੰਗਿਆਂ, ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਾਲਯਂ ਚ ਯਯੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯਾਦਵਾਸ਼੍ਚ ਮੁਦਾऽਨ੍ਵਿਤਾਃ । ਯੇ ਯੇ ਹਰੇਃ ਪਾਰ੍षਦਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਵਾਲਯਂ ਯਯੁਃ
ਸਾਰੇ ਯਾਦਵ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ; ਅਤੇ ਜੋ ਜੋ ਹਰੀ ਦੇ ਸੇਵਕ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਚਾऽऽਯਯੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਧਰ੍ਮਾ ਚ ਸਭਾਂ ਹਰੇਃ । ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਨृਪੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚ ਚੋषੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਸਂਸਦਿ
ਸਵੇਰੇ, ਸਾਰੇ ਹਰੀ ਦੀ ਸੁਧਰਮਾ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ; ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠਕ ਵਿੱਚ ਬੈਠਿਆ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮo ਮਹਾo ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਖo ਉਤ੍ਤo ਨਾਰਾਦਨਾo ਦ੍ਵਾਰਕਾਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਉਗ੍ਰਸੇਨਾਭਿषੇਕੋ ਨਾਮ ਚਤੁਰਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜਨਮ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਵਲੋਂ ਵਰਣਿਤ 'ਦਵਾਰਕਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਅਤੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ' ਨਾਂਕ ਚੌਥਾ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਅਥ ਪਞ੍ਚਾਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਅਥ ਵੈਦਰ੍ਭਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮ੍ । ਵਿਦਰ੍ਭਦੇਸ਼ੇ ਪੁਣ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਯਸ਼ੀਲਸ਼੍ਚ ਭੀष੍ਮਕਃ
ਹੁਣ ਪੰਜਵਾਂ-ਚੌਥਾ ਅਧਿਆਇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ ਵਿਦਰਭ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ ਭੀਸ਼ਮਕ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ाली ਤੇ ਬਹਾਦਰ, ਧਰਮੀ ਤੇ ਸੱਚੇ ਸਨ, ਵਿਦਰਭ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਰਾਜਾ ਨਾਰਾਯਣਾਂਸ਼ਸ਼੍ਚ ਦਾਤਾ ਚ ਸਰ੍ਵਸਂਪਦਾਮ੍ । ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਸ੍ਚ ਗਰੀਯਾਂਸ਼੍ਚ ਵਰਿष੍ਠਸ਼੍ਟਾਪਿ ਪੂਜਿਤਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਧਾਰੀ, ਸਭ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਧਰਮੀ, ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਦਰਯੋਗ ਸਨ।
ਤਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀ ਯੋषਿਤਾਂ ਵਰਾ । ਅਤੀਵ ਸੁਨ੍ਦਰੀ ਰਮ੍ਯਾ ਰਮਾ ਰਾਮਾਸੁ ਪੂਜਿਤਾ
ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਰੁਕਮਣੀ, ਜੋ ਮਹਿਲਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਰੂਪ, ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ, ਰਾਮਾ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਦਰਯੋਗ ਸੀ।
ਨਵਯੌਵਨਸਂਪਨ੍ਨਾ ਰਤ੍ਨਾਭਰਣਭੂषਿਤਾ । ਤਪ੍ਤਕਾਞ੍ਚਨਵਰ੍ਣਾਭਾ ਤੇਜਸੋਜ੍ਜ੍ਵਲਿਤਾ ਸਤੀ
ਉਹ ਨਵੀਂ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਤਪਦੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਉਜਲੇ ਤੇ ਸੁਭਾਵਵਾਨ ਸੀ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਸਤ੍ਤ੍ਵਸ੍ਵਰੂਪਾ ਸਾ ਸਤ੍ਯਸ਼ੀਲਾ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ । ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਦਾਨ੍ਤਾ ਨਿਤਾਨ੍ਤਾ ਚਾਪ੍ਯਨਨ੍ਤਗੁਣਸ਼ਾਲਿਨੀ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਉੱਚ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ, ਸੱਚੀ, ਪਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ, ਸ਼ਾਂਤ, ਸੰਜਮੀ, ਬਹੁਤ ਗੁਣਵਾਨ ਤੇ ਅਣਗਣ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਣੀ ਵਰੁਣਾਨੀ ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰਨਾਰੀ ਚ ਰੋਹਿਣੀ । ਕੁਬੇਰਪਤ੍ਨੀ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੀ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਕਲਾਵਤੀ
ਇੰਦਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ, ਵਰੁਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਰੁਣਾਣੀ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਰੋਹਿਨੀ, ਕੁਬੇਰ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਸ੍ਵਾਹਾ, ਸ਼ਾਂਤਾ ਤੇ ਕਲਾਵਤੀ—