ਯਾਜ੍ਞਵਲ੍ਕ੍ਯਃ ਸਹਸ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਾਸਃ ਸ਼ਿष੍ਯਤ੍ਰਿਕੋਟਿਭਿਃ । ਸ਼ਿष੍ਯੈਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਸਹਿਤੋ ਗਰ੍ਗਃ ਕੁਲਪੁਲੋਹਿਤਃ
ਯਾਜ਼ਨਵਲਕ ਹਜ਼ਾਰ, ਵਿਆਸ ਤੀਹ ਮਿਲੀਅਨ, ਅਤੇ ਗਰਗ, ਕੁਲਪੁਲੋਹਿਤ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਆਏ।
ਗਾਲਵਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸਹਸੈਃ ਸੌਭਰਿਸ੍ਤਥਾ । ਤ੍ਰਿਕੋਟਿਭਿਰ੍ਲੋਮਸ਼ਸ਼੍ਚ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਸ੍ਤ੍ਰਿਕੋਟਿਭਿਃ
ਗਾਲਵ ਹਜ਼ਾਰ, ਸੌਭਰੀ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰ, ਲੋਮਸ਼ ਤੀਹ ਮਿਲੀਅਨ, ਅਤੇ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਤੀਹ ਮਿਲੀਅਨ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਆਏ।
ਕੋਟਿਭਿਰ੍ਵਾਮਦੇਵਸ਼੍ਚ ਜੈਗੀषਵ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਿਕੋਟਿਭਿਃ । ਸਾਂਦੀਪਨਿਰ੍ਦੇਵਲਸ਼੍ਚ ਸਚ੍ਛਿष੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਕੋਟਿਭਿਃ
ਵਾਮਦੇਵ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ, ਜੈਗੀਸ਼ਵਯ ਤੀਹ ਮਿਲੀਅਨ, ਅਤੇ ਸਾਂਦੀਪਨੀ ਤੇ ਦੇਵਲ ਵੀ ਤੀਹ ਮਿਲੀਅਨ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਆਏ।
ਵੋਢੁਃ ਸ਼ਿष੍ਯੈਃ ਕੋਟਿਭਿਸ਼੍ਚ ਲਕ੍ਸ਼ੈਃ ਪਞ੍ਚਸ਼ਿਖਸ੍ਤਥਾ । ਅਹਂ ਨਾਰਾਯਣਸ਼੍ਚੈਵ ਨਰੋ ਮਮ ਸਹੋਦਰਃ
ਵੋਢੂ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ, ਪੰਚਸ਼ਿਖ ਇੱਕ ਲੱਖ, ਮੈਂ, ਨਾਰਾਯਣ, ਅਤੇ ਨਰ—ਮੇਰਾ ਭਰਾ—all ਆਏ।
ਸ਼ਿष੍ਯੈਸ੍ਤ੍ਰਿਕੋਟਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਕੋਟਿਭਿਃ । ਤ੍ਰਿਕੋਟਿਭਿਰ੍ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਰਾਸ੍ਤੀਕਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਕੋਟਿਭਿਃ
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਤੀਹ ਮਿਲੀਅਨ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ, ਜਰਤਕਾਰੁ ਤੀਹ ਮਿਲੀਅਨ, ਅਤੇ ਆਸਤੀਕ ਤੀਹ ਮਿਲੀਅਨ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਆਏ।
ਤ੍ਰਿਕੋਟਿਭਿਃ ਪਰ੍ਸ਼ੁਰਾਮੋ ਵਤ੍ਸੋ ਲਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿष੍ਯਕੈਃ । ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸ਼ਿष੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਕਪਿਲਃ ਪਞ੍ਚਕੋਟਿਭਿਃ
ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਤੀਹ ਮਿਲੀਅਨ, ਵਤਸ ਇੱਕ ਲੱਖ, ਦਕਸ਼ ਤਿੰਨ ਲੱਖ, ਅਤੇ ਕਪਿਲ ਪੰਜ ਮਿਲੀਅਨ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਆਏ।
ਸਂਵਰ੍ਤਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯੁਤਥ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤਥੈਵ ਚ । ਸਹਸ੍ਰੈਰ੍ਜੈਮਿਨਿਸ਼੍ਚੈਵ ਪੈਲੋ ਲਕ੍ਸ਼ੈਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਸੰਵਰਤ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਤਥਿਆ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਨਾਲ; ਜੈਮਿਨੀ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਪੈਲਾ ਨੇ ਲੱਖਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨਾਲ।
ਸੁਵਣਂਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਵੈਸ਼ਮ੍ਪਾਯਨ ਏਵ ਚ । ਸ਼ਿष੍ਯੈਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸਮੇਤਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਾਸਸ਼ਿष੍ਯਃ ਪੁਰੋਗਮਃ
ਸੁਵਣ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਵੀ; ਲੱਖਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਿਆਸ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਅੱਗੇ।
ਲਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸ਼ਿष੍ਯੈਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ृਙ੍ਗੀ ਚੋਪਮਨ੍ਯੁਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਸਹਸ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਗੌਰਮੁਖਃ ਕਚੋ ਲਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਗੁਰੋਃ ਸੁਤਃ
ਸ਼੍ਰਿੰਗੀ ਨੇ ਲੱਖਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਪਮਨਯੂ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਨਾਲ; ਗੌਰਮੁਖ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਕਚਾ ਜੋ ਗੁਰੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਲੱਖਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨਾਲ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਤਥਾ ਦ੍ਰੋਣਃ ਕृਪਾਚਾਰ੍ਯਃ ਸਸ਼ਿष੍ਯਕਃ । ਭੀष੍ਮਃ ਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕੁਨੀ ਰਾਜਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਤਥਾ
ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪਾਚਾਰਯ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਭੀਸ਼ਮ, ਕਰਣ, ਸ਼ਕੁਨੀ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਵੀ।
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਸ਼ੁਭਕਰ੍ਮਣਿ ਨਿष੍ਪਨ੍ਨੇ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੇ ਸਮਾਗਤਾਃ । ਸ਼ਿਵਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋ ਦੇਵਾ ਮੁਨਯਸ਼੍ਚ ਤਥਾऽਪਰੇ
ਸ਼੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ فرمایا: ਜਦੋਂ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ—ਸ਼ਿਵ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਿਸ਼ੀਆਂ—ਸਭ ਇੱਥੋਂ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ।
ਭਵਾਸ਼੍ਚ ਯਾਦਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਪੁਰੀਮ੍ । ਮਤ੍ਪਿਤ੍ਰਾ ਮਾਤृਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧ ਮਾਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਚ ਕ੍ਸ਼ਣੇ ਨृਪ
ਤੂੰ ਯਾਦਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ, ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਲਈ, ਦਵਾਰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਾ।
ਅਪਰੇ ਯਦਵੋऽਨ੍ਯੇ ਚ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਥੁਰਾਂ ਪੁਰੀਮ੍ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੇਤਿ ਵਿਰਸੋ ਰਾਜਾ ਤਮੁਵਾਚ ਭਯਾਕੁਲਃ
ਹੋਰ ਯਾਦਵ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਮਥੁਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਜਾਵਣਗੇ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਡਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਉਵਾਚ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਭੂਮਿਂ ਤਾਂ ਪੈਤृਕੀਂ ਪੁਨਃ । ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਪਰਾਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂ ਦੈਵੇ ਕਰ੍ਮਣਿ ਪੈਤृਕੇ
ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਨੇ فرمایا: ਵਾਸੁਦੇਵ, ਮੈਂ ਮੁੜ ਕੇ ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਸ਼ੁੱਧ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਲਈ ਹੈ।
ਪਾਵਕੇ ਭੂਮਿਦੇਸ਼ੇ ਚ ਪਿਤॄਣਾਂ ਨਿਰ੍ਵਪੇਤ੍ਤੁ ਯਃ । ਤਦ੍ਭੂਮਿਃ ਸ੍ਵਾਮਿਪਿਤृਭਿਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮਣਿ ਹਨ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਜਾਂ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਭੇਟ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਪਿਤਾ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਿਤॄਣਾਂ ਨਿष੍ਫਲਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਪੂਜਨਮ੍ । ਕਿਂਚਿਤ੍ਫਲਪ੍ਰਦਂ ਚੈਵ ਸਂਪੂਰ੍ਣੇ ਪੈਤृਕੇ ਸ੍ਥਲੇ
ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਕੀਤਾ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਫਲ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੀ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੇ ਪੂਰੀ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਕਰੀ ਜਾਵੇ।
ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਕਲਤ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਣੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰੇਯਸੀ ਸਦਾ । ਦੁਰ੍ਲਭਾ ਪੈਦृਕੀ ਭੂਮਿਃ ਪਿਤੁਰ੍ਮਾਤੁਰ੍ਗਰੀਂਯਸੀ
ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਸਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤਿਆਂ, ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਜੀਵ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਪਿਆਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਪਿਤਾ-ਮਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਕ ਹੈ।
ਤਤ੍ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਚ ਦੈਵੇ ਕਰ੍ਮਣਿ ਪੈਤृਕੇ । ਕ੍ਰੀਡਾਂ ਚ ਦਤ੍ਤੇ ਦਾਨਂ ਚ ਪਰਦਤ੍ਤਮਸ਼ੁਦ੍ਧਕਮ੍
ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਦੈਵੀ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਵਿੱਚ; ਪਰ ਖੇਡ, ਦਾਨ ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ।
ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਪੈਤृਕੀਭੂਮ੍ਯਂ ਤੀਰ੍ਥਤੁਲ੍ਯਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਗਙ੍ਗਾਜਲਸਮਂ ਪੂਤਂ ਪਤृਖਾਤੋਦਕਂ ਹਰੇ
ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੋਂ ਖੂਹ ਦਾ ਪਾਣੀ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਹਰੀ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਜਲੇ ਪੂਤੇ ਗਙ੍ਗਾਸ੍ਨਾਨਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਪਿਤਣਾਂ ਤਰ੍ਪਣਾਂ ਤਤ੍ਰ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਦੇਵਪੂਜਨਮ੍
ਉਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਗੰਗਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪੈਤृਕੀ ਜਨ੍ਮਭੂਮਿਸ਼੍ਚੇਦ੍ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਤਤ੍ਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਪੈਤृਕੀਭੂਮਿਤੁਲ੍ਯਾਚ ਦਾਨਭੂਮਿਃ ਸਤਾਮਪਿ
ਜੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਜਨਮ-ਧਰਤੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਫਲ ਦੋ ਗੁਣਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਸਤਪੁਰਖਾਂ ਲਈ ਵੀ ਦਾਨ ਦੀ ਧਰਤੀ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ।
ਵਾਸੁਦੇਵ ਉਵਾਚ ਭੋਗਾਸ੍ਤੇ ਵਚਨਂ ਕਿਂ ਵਾ ਨਿषੇਕਃ ਕੇਨ ਵਾਰ੍ਯਂਤੇ । ਪੈਤृਕੀ ਤੀਰ੍ਥਤੁਲ੍ਯਾ ਸਾ ਕਿਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਦ੍ਵਾਰਕਾਪਰਮ੍
ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ فرمایا: ਕਿਹੜਾ ਸੁਖ, ਕਿਹੜਾ ਹੁਕਮ ਜਾਂ ਕਿਹੜਾ ਰੋਕ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੀਰਥ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ—ਕਿਹੜਾ ਤੀਰਥ ਦਵਾਰਕਾ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਹੈ?
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਪਰਾ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਦ੍ਵਾਰਕਾ ਬਹਪੁਣ੍ਯਦਾ । ਯਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਮਾਤ੍ਰੇਣ ਨਰਾਣਾਂ ਜਨ੍ਮਖਣ੍ਡਨਮ੍
ਦਵਾਰਕਾ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਜਨਮ-ਮਰਨ ਦਾ ਚੱਕਰ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਾਨਂ ਚ ਦ੍ਵਾਰਕਾਯਾਂ ਚ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਚ ਦੇਵਪੂਜਨਮ੍ । ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਂ ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਗਙ੍ਗਾਦੀਨਾਂ ਚ ਭੂਮਿਪ
ਦਵਾਰਕਾ ਵਿੱਚ ਦਾਨ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਹੋਰ ਤੀਰਥਾਂ ਸਮੇਤ ਗੰਗਾ ਤੋਂ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਵਧ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਗਚ੍ਛ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧ ਮੁਨਿਭਿਰ੍ਯਾਦਵੈਃ ਸਹ । ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਭਵਨਂ ਤਤ੍ਰ ਗृਹਾਣਾਂ ਸਾਦਰਂ ਪੁਨਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵੱਲ ਜਾ; ਉਥੇ, ਫਿਰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਕਰੋਤਿ ਸ਼ਸ਼੍ਵਨ੍ਨ੍ਯਕ੍ਕਾਰਂ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯਾਮਰਾਵਤੀਮ੍ । ਨਿਵਸ ਤ੍ਵਂ ਸੁਧਰ੍ਮਾਯਾਂ ਮਾਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਚ ਕ੍ਸ਼ਣੇ ਨृਪ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਮਰਾਵਤੀ ਦੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ, ਰਾਜਾ, ਸੁਧਰਮਾ ਵਿੱਚ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਵੱਸ।
ਜਮ੍ਬੁਦ੍ਵੀਪਸ੍ਥਿਤਾ ਭੂਪਾ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਮਣ੍ਡਲੇਸ਼੍ਵਰਾਃ । ਕਰਂ ਦਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਤੁਭਯਂ ਚ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੁਰਾ ਯਥਾ
ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਰਾਜੇ, ਰਾਜ ਮੰਡਲ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਤੈਨੂੰ ਟੈਕਸ ਦੇਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਮਹਿੰਦਰ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਭੂਯਾਜ੍ਜਿਤਃ ਕੁਬੇਰਸ਼੍ਚ ਧਨੇਨ ਧਨਸਂਪਦਾ । ਤੇਜਸਾ ਭਾਸ੍ਕਰਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਂਪਦਃ ਤਥਾ
ਕੁਬੇਰ ਧਨ ਤੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਭਾਸਕਰ ਤੇਜ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਮਹਿੰਦਰ ਵੀ ਵਸਲੇ ਵਿੱਚ।
ਦੇਵਾ ਜਿਤਾ ਰਣੇਨੈਵ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਮੁਨਯੋ ਜਿਤਾਃ । ਤਪਸ੍ਵਿਨਸ਼੍ਯ ਤਪਸਾ ਵ੍ਰਤੀਨਸ਼੍ਚ ਵ੍ਰਤੇਨ ਚ
ਦੇਵਤੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਰਿਸ਼ੀ ਪੁੰਨ ਦੇ ਨਾਲ; ਤਪਸੀ ਤਪ ਨਾਲ, ਤੇ ਵਰਤ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਵਰਤ ਨਾਲ।
ਉਗ੍ਰਸੇਨਸਮੋ ਰਾਜਾ ਨ ਭੂਤੋ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਸਭਾਯਾਂ ਯਸ੍ਯ ਭਗਵਾਨ੍ਬਲਦੇਵੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਵਰਗਾ ਰਾਜਾ ਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ, ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਜਿਸ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਬਲਦੇਵ, ਮਹਾਬਲੀ, ਬੈਠਦਾ ਹੈ।