ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਗਰੁਡਸ੍ਤਥਾ । ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਕਥਿਤਂ ਕਾਰੁਂ ਕृष੍ਣੇਨ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਾ
ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਗਰੁੜ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਦਵਾਰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਪਰਮਾਤਮਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ।
ਤਦੇਵ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸਰ੍ਵਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਨਗਰੇ ਮੁਨੇ । ਕਾਰੁਂ ਹਸਨ੍ਤਿ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਸ਼ਿਲ੍ਪਕਾਰਿਣਃ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਲਕੜ-ਸਬੰਧੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਵੇਖੇ; ਅਤੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਸ਼ਿਲਪਕਾਰ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ 'ਤੇ ਹੱਸ ਰਹੇ ਸਨ।
ਗਰੁਡਂ ਗਰੁਡਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਬਲਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਃ । ਬੁਦ੍ਧੋ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਗਰੁਡੋ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਚ ਲਜ੍ਜਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਗਰੁੜ, ਹੋਰ ਗਰੁੜ ਅਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਗਰੁੜ ਨੂੰ ਸਮਝ ਆ ਗਈ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ ਲੱਜਾ ਆਈ।
ਅਤੀਵ ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਸ਼ਤਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤृਤਾਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦੀਨਾਂ ਚ ਨਗਰਂ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਚ ਵਿਰਾਜਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦਵਾਰਕਾ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਅਤੇ ਸੌ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਵੇਖਿਆ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਜੋ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅਤੇ ਜਿੱਤਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਅਥ ਚਤੁਰਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਭਵਾਨ੍ਯਾ ਚ ਭਵਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਅਨਨ੍ਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਭਾਸ੍ਕਰਸ਼੍ਚ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਸੌ ਚਾਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਭਵ, ਅਨੰਤ, ਧਰਮ, ਭਾਸਕਰ ਅਤੇ ਹੁਤਾਸਨ,
ਕੁਬੇਰੋ ਵਰੁਣਸ਼੍ਚੈਵ ਪਵਨਸ਼੍ਚ ਯਮਸ੍ਤਥਾ । ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਪਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਰੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚੈਕਾਦਸ਼ੈਵ ਤੇ
ਕੁਬੇਰ, ਵਰੁਣ, ਪਵਨ, ਯਮ, ਮਹਿੰਦਰ, ਚੰਦਰ ਅਤੇ ਗਿਆਰਾਂ ਰੁਦ੍ਰ,
ਅਨ੍ਯੇ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਮੁਨਯੋ ਵਸਵਃ ਸਪ੍ਤ ਏਵ ਚ । ਆਦਿਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਦੈਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਕਿਨ੍ਨਰਾਸ੍ਤਥਾ
ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਮੁਨੀ, ਸੱਤ ਵਸੁ, ਆਦਿਤ, ਦੈਤ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਕਿਨਨਰ,
ਆਯਯੁਰ੍ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਂ ਚ ਬਲਂ ਤਥਾ । ਆਗਚ੍ਛਨ੍ਤਂ ਚ ਸਹਸਾ ਵਟਮੂਲਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਸਾਰੇ ਦਵਾਰਕਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਅਤੇ ਬਲਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਆਏ, ਅਤੇ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੋਹਣੇ ਵਟ ਦੇ ਮੂਲ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਦੇਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਆਕਾਸ਼ਾਚ੍ਚ ਵਿਮਾਨੈਸ਼੍ਚ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਟਮੂਲਕਮ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ; ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਮਾਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਵਟ ਦੇ ਮੂਲ 'ਤੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਰਮ੍ਯਾਮਤੀਵ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍ । ਮੁਕ੍ਤਾਮਾਣਿਕ੍ਯਹੀਰੇਣਾ ਰਤ੍ਨਰਾਜਿਵਿਰਾਜਿਤਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦਵਾਰਕਾ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਮੋਤੀ, ਮਾਣਕ, ਹੀਰਾ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪਰਿਤਸ਼੍ਚਤੁਰਸ੍ਰਾਂ ਚ ਸ਼ਤਯੋਜਨਸਂਮਿਤਾਮ੍ । ਸਪ੍ਤਭਿਃ ਪਰਿਖਾਭਿਸ਼੍ਚ ਗਮ੍ਭੀਰਾਭਿਸ਼੍ਚ ਵੇष੍ਟਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਚੌਕਸ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸੌ ਯੋਜਨ ਵੱਡੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਗਹਿਰੀ ਖਾਈਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਕਾਰੈਰ੍ਨਵਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ੈਃ ਕ੍ਰੀਡਾਸਰੋਵਰੈਃ । ਮਨੋਹਰੈਃ ਸਪਦ੍ਮੈਸ਼੍ਚ ਸਹਿਤੈਸ਼੍ਚ ਮਧੁਵ੍ਰਤੈਃ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਨੌ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੰਧਾਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਲੱਖਾਂ ਖੇਡ-ਸਰੋਵਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਕਮਲ ਅਤੇ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਸ਼ੋਭਿਤਾਂ ਸਰ੍ਵਤੋਭਦ੍ਰੈਃ ਪੁष੍ਪੋਦ੍ਯਾਨਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ਕੈਃ । ਪ੍ਰਫੁਲ੍ਲਪੁष੍ਪੈਃ ਪਵਨੈਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸੁਰਭੀਕृਤਾਮ੍
ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਸੁਭਾਗਾ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧੀ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਆਮੋਦਿਤਾਂ ਚ ਸ਼ੀਤੇਨ ਮਨ੍ਦਚਨ੍ਦਨਵਾਯੁਨਾ । ਤਰੁਭਿਰ੍ਨਾਰਿਕੇਲਾਣਾਂ ਸ਼ੋਭਿਤਾਂ ਸ਼ਤਕੋਟਿਭਿਃ
ਉਹ ਠੰਡੀ, ਹੌਲੀ ਚੰਦਨ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਮਹਿਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੌ ਕਰੋੜ ਨਾਰੀਅਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਗੁਵਾਕਾਨਾਂ ਚ ਵृਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਭੂषਿਤਾਂ ਤਚ੍ਚਤੁਰ੍ਗੁਣੈਃ । ਚਤੁਰ੍ਗੁਣੈਰ੍ਗੁਵਾਕਾਨਾਂ ਯੁਕ੍ਤਾਮਾਮ੍ਰਮਹੀਰੁਹੈਃ
ਉਹ ਗੁਵਾਕਾ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੋ ਨਾਰੀਅਲਾਂ ਤੋਂ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਸਨ, ਅਤੇ ਅੰਬ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਵੀ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਸਨ।
ਪਰੀਤਾਂ ਪਨਸਾਨਾਂ ਚ ਵृਕ੍ਸ਼ੈਰਾਮ੍ਰਸਮੈਰ੍ਮੁਨੇ । ਸੁਸ਼ੋਭਿਤਾਂ ਚ ਤਾਲਾਨਾਂ ਦ੍ਰੁਮੈਰਾਮ੍ਰਸਮੈਰ੍ਮੁਨੇ
ਉਹ ਪਨਸ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਅਤੇ ਅੰਬਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਹੇ ਮুনি, ਅਤੇ ਤਾਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਅੰਬਾਂ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ ਬਣੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥੈਰ੍ਬਦਰੀਭਿਸ਼੍ਚ ਬਿਲ੍ਵੈਰਾਮ੍ਰਾਤਕੈਰ੍ਵਟੈਃ । ਸ਼ਾਲ੍ਮਲੀਭਿਸ਼੍ਚ ਜਮ੍ਬੂਭਿਃ ਕਦਮ੍ਬੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਪੀਪਲ, ਬੇਰੀ, ਬੇਲ, ਆਮਰਾਤਕ, ਵਟ, ਸਾਲਮਲੀ, ਜਾਮੁਨ ਅਤੇ ਕਦੰਬ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਵਂਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਤਿਨ੍ਤਿਡੀਭਿਸ਼੍ਚ ਚਮ੍ਪਕੈਰ੍ਬਕੁਲੈਸ੍ਤਥਾ । ਨਾਗੇਸ਼੍ਵਰੈਰ੍ਨਾਗਰਙ੍ਗੈਰ੍ਜਮ੍ਬੀਰੈਰ੍ਦਾਡਿਮੈਰ੍ਯੁਤਾਮ੍
ਉਹ ਬਾਂਸ, ਇਮਲੀ, ਚੰਪਾ, ਬਕੁਲਾ, ਨਾਗੇਸ਼ਵਰ, ਨਾਗਰੰਗਾ, ਜੰਬੀਰ ਅਤੇ ਅਨਾਰ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਖਰ੍ਜੁਰੈਰਰ੍ਜੁਨੈਃ ਪਿष੍ਟੈਰਿਕ੍ਸ਼ੁਭਿਃ ਕਾਞ੍ਚਨੈਰਪਿ । ਹਰੀਤਕੀਭਿਰ੍ਧਾਤ੍ਰੀਭਿਰਿਨ੍ਦੁਭਿਃ ਪਰਿਤਃ ਪ੍ਲੁਤਾਮ੍
ਉਹ ਖਜੂਰ, ਅਰਜੁਨ, ਪਿਸ਼ਟਾ, ਗੰਨੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਾਂਸ, ਹਰੀਤਕੀ, ਧਾਤਰੀ ਅਤੇ ਚੰਦ-ਵਾਂਗ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਸ਼ਾਲੈਃ ਪ੍ਰਿਯਾਲੈਰ੍ਹਿਨ੍ਤਾਲੈਃ ਸ਼ਿਰੀषੈਃ ਸਪ੍ਤਪਰ੍ਣਕੈਃ । ਅਨ੍ਯੈਰ੍ਨਾਨਾਦ੍ਰੁਮੈਰਿष੍ਟੈਰਿष੍ਟਾਂ ਯੁਕ੍ਤਾਂ ਪਰਿਪ੍ਲੁਤਾਮ੍
ਉਹ ਸਾਲ, ਪ੍ਰਿਆਲ, ਹਿੰਤਾਲ, ਸ਼ੀਰੀਸ਼, ਸਤਪਰਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਚੰਗੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਅਤੇ ਮਨ-ਭਾਵਨ ਬਣੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਅਸਂਖ੍ਯੈਰ੍ਮਨ੍ਦਿਰੈ ਰਮ੍ਯੈਰਤ੍ਯੁਚ੍ਚੈਰਪਿ ਸਂਸ੍ਕृਤਾਮ੍ । ਰਤ੍ਨੇਨ੍ਦ੍ਰਸਾਰਨਿਰ੍ਮਾਣੈਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਮਾਣਿਕ੍ਯਭੂषਿਤੈਃ
ਉਹ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸੁੰਦਰ ਮਹਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੋ ਉੱਚੇ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਚੰਦਨ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਏ, ਮੋਤੀ ਤੇ ਮਾਣਕਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਮਾਣਿਕ੍ਯਹੀਰਕੈਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰੈਃ ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਕਲਸ਼ਾਨ੍ਵਿਤੈਃ । ਮਣਿਭਿਰ੍ਨਿਰ੍ਮਿਤੈਰਿष੍ਟੈਃ ਸੋਪਾਨਨਿਕਰੈਰ੍ਵਰੈਃ
ਉਹ ਅਜੋਕੇ ਮਾਣਕਾਂ ਅਤੇ ਹੀਰਿਆਂ ਨਾਲ, ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਕਲਸ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਪਥਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸੀੜੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਕਪਾਟੈਃ ਕਠਿਨੈਰ੍ਦਵ੍ਯੈਰਰ੍ਗਲਾਕੀਲਕੈਰ੍ਯੁਤਾਮ੍ । ਹਰਿਨ੍ਮਣੀਨਾਂ ਸ੍ਤਮ੍ਭਾਨਾਂ ਕਦਮ੍ਬੈਰਪਿ ਸਂਯੁਤੈਃ
ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਠੋਸ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ, ਅਰਗਲਾ ਤੇ ਕਿਲਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਪੰਨਿਆਂ ਵਾਲੇ ਸਤੰਭਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰਾਂ, ਕਦੰਬ ਦੇ ਗੁੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਨਾਨਾਚਿਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਚਿਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸੁਚਿਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਪਰਿष੍ਕृਤੈਃ । ਦਰ੍ਪਣੈਃ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਵਸ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਭਿਤੈਃ ਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰੈਃ
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਵਿਲੱਖਣ ਸਜਾਵਟਾਂ, ਦਰਪਣ, ਨਰਮ ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਚਿੱਟੇ ਚਮਰਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਙ੍ਗਣੈਃ ਪਦ੍ਮਰਾਗਾਦ੍ਯਰਿਨ੍ਦ੍ਰਨੀਲਪਰਿष੍ਕृਤਾਮ੍ । ਵੀਥੀਭੀ ਰਤ੍ਨਖਚਿਤੈਰਾਜਮਾਰ੍ਗੈਃ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਆੰਗਣ ਪਦਮਰਾਗ ਤੇ ਇੰਦਰਨੀਲ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਜੜੇ ਹੋਏ ਗਲੀਆਂ ਤੇ ਰਾਜ-ਮਾਰਗ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਗ੍ਰੀष੍ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਸੂਰ੍ਯਾਭਾਂ ਜ੍ਵਲਿਤਾਂ ਰਤ੍ਨਤੇਜਸਾ । ਗਵਾਕ੍ਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸਂਯੁਕ੍ਤਾਂ ਵਾਜਿਸ਼ਾਲਾਪਰਿष੍ਕृਤਾਮ੍
ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਗਰਮੀ ਦੇ ਦਿਨ ਦੇ ਦੋਪਹਰ ਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਅਤੇ ਲੱਖਾਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਅਸਤਬਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਤੇ ਦੇਵਾ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਯਯੁਃ । ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨੋ ਦੇਵੋ ਲਾਙ੍ਗਲੀ ਭਗਵਾਨਜਃ
ਰਮਣੀਕ ਦੁਆਰਕਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ; ਭਗਵਾਨ ਲਾਂਗਲਧਾਰੀ ਬਲਰਾਮ ਜੀ, ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ।
ਸਸ੍ਮਾਰ ਯਦੁਵਂਸ਼ਾਨਾਂ ਸਮੂਹਮੁਗ੍ਰਸੇਨਕਮ੍ । ਵਸੁਦੇਵਂ ਦੇਵਕੀਂ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਂਸ਼੍ਚ ਸਮਾਤृਕਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਯਦੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਉਗ੍ਰਸੇਨ, ਵਸੁਦੇਵ, ਦੇਵਕੀ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਨਨ੍ਦਂ ਯਸ਼ੋਦਾਂ ਗੋਪਾਲਾਨ੍ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਮੁਨਿਪੁਂਗਵਾਮ੍ । ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਨ੍ਕਿਨ੍ਨਰਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸਹਿਤੋ ਯਦੁਪੁਂਗਵੈਃ
ਨੰਦ, ਯਸ਼ੋਦਾ, ਗੋਪ, ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਕਿਨਨਰ, ਅਤੇ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ—all ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਨਨ੍ਦੋ ਯਸ਼ੋਦਾ ਗੋਪਾਸ਼੍ਚ ਜਨਨ੍ਯਾ ਸਹ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ । ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਕਿਨ੍ਨਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨਾਰਦ
ਨੰਦ, ਯਸ਼ੋਦਾ, ਗੋਪ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ ਸਮੇਤ, ਪਾਂਡਵ, ਗੰਧਰਵ, ਕਿਨਨਰ, ਵਿਦਿਆਧਰੀਆਂ ਅਤੇ ਨਾਰਦ—all ਆਏ।