ਈਸ਼ਾਨੇ ਚਾਪਿ ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਮਿਨ੍ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਚ ਤਥੋਤ੍ਤਰੇ । ਸ਼ਿਬਿਰਸ੍ਯ ਜਲਂ ਭਦ੍ਰਮਨ੍ਯਤ੍ਰਾਸ਼ੁਭਮੇਵ ਚ
ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ, ਪੂਰਬ, ਪੱਛਮ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਚੰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਪਾਣੀ ਅਮੰਗਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਦੀਰ੍ਘੇ ਪ੍ਰਸ੍ਥੇ ਸਮਾਨਂ ਚ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਨ੍ਦਿਰੇ ਬੁਧਃ । ਚਤੁਰਸ੍ਰੇ ਗृਹੇ ਕਾਰੋ ਗृਹਿਣਾਂ ਧਨਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਲੰਬਾ ਜਾਂ ਚੌਕੋਣ ਘਰ ਨਹੀਂ ਬਣਾਵੇ; ਚਤੁਰਸੂ ਘਰ ਘਰ-ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਘਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦੀਰ੍ਘਪ੍ਰਸ੍ਥਃ ਪਰਿਮਿਤੋ ਨੇਤ੍ਰਾਙ੍ਕੇਨਾਪਿ ਸਂਹृਤਮ੍ । ਸ਼ੂਨ੍ਯੇਨ ਰਹਿਤਂ ਭਦ੍ਰਂ ਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਸ਼ੂਨ੍ਯਪ੍ਰਦਂ ਨृਣਾਮ੍
ਲੰਬਾ ਚੌਕੋਣ, ਜੋ ਅੱਖ ਨਾਲ ਮਾਪਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਖਾਲੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਹੈ; ਖਾਲੀਪਣ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਖਾਲੀਪਣ ਹੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸ੍ਥੇ ਹਸ੍ਤਦ੍ਵਯਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਦੀਰ੍ਘੇ ਹਸ੍ਤਤ੍ਰਯਂ ਤਥਾ । ਗृਹਾਣਾਂ ਸ਼ੁਭਦਂ ਦ੍ਵਾਰਂ ਪ੍ਰਾਕਾਰਸ੍ਯ ਗृਹਸ੍ਯ ਚ
ਚੌਕੋਣ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਅੱਗੇ ਦੋ ਹੱਥ ਦੂਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਲੰਬੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਹੱਥ ਦੂਰ; ਘਰ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਤੇ ਕੰਧ ਚੰਗੀ ਨਸੀਬ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਨ ਮਧ੍ਯਦੇਸ਼ੇ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕਿਂਚਿਨ੍ਨ੍ਯੂਨਾਧਿਕੇ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਚਤੁਰਸ੍ਰਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਵੇਧਂ ਸ਼ਿਬਿਰਂ ਮਙ੍ਗਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਮੱਧਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਬਣਾਉਣਾ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ, ਚਾਹੇ ਘੱਟ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵੱਧ; ਚਤੁਰਸੂ ਕੈਂਪ ਤੇ ਚੰਦ-ਵੈਧਾ ਵਾਲਾ ਕੈਂਪ ਮੰਗਲਮਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਭਦ੍ਰਦਂ ਸੂਰ੍ਯਵੇਧਂ ਸ਼ਿਬਿਰਂ ਮਙ੍ਗਲਪ੍ਰਦਮ੍ । ਅਭਦ੍ਰਦਂ ਸੂਰ੍ਯਵੇਧਂ ਪ੍ਰਾਙ੍ਗਣਂ ਚ ਤਥੈਵ ਚ
ਸੂਰਜ-ਵੈਧਾ ਵਾਲਾ ਕੈਂਪ ਅਮੰਗਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਕਦੇ ਕਦੇ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ; ਸੂਰਜ-ਵੈਧਾ ਵਾਲਾ ਅੰਗਣ ਵੀ ਅਮੰਗਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਬਿਰਾਭ੍ਯਨ੍ਤਰੇ ਭਦ੍ਰਾ ਸ੍ਥਾਪਿਤਾ ਤੁਲਸੀ ਨृਣਾਮ੍ । ਧਨਪੁਤ੍ਰਪ੍ਰਦਾਤ੍ਰੀ ਚ ਪੁਣ੍ਯਦਾ ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਦਾ
ਕੈਂਪ ਦੇ ਅੰਦਰ ਤੁਲਸੀ ਰੱਖਣੀ ਚੰਗੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਦੌਲਤ, ਪੁੱਤਰ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਹਰਿ-ਭਗਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਤੁਲਸੀਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣਦਾਨਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਮਾਲਤੀ ਯੂਥਿਕਾ ਕੁਨ੍ਦਂ ਮਾਧਵੀ ਕੇਤਕੀ ਤਥਾ
ਸਵੇਰੇ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸੋਨੇ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਮੋਤੀਏ, ਯੂਥਿਕਾ, ਕੁੰਦ, ਮਾਧਵੀ ਤੇ ਕੇਤਕੀ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਹਨ।
ਨਾਗੇਸ਼੍ਵਰਂ ਮਲ੍ਲਿਕਾਂ ਚ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਬਕੁਲਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਅਪਰਾਜਿਤਾ ਚ ਸ਼ੁਭਦਾ ਤੇषਾਮੁਦ੍ਯਾਨਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਨਾਗੇਸ਼ਵਰ, ਮੱਲਿਕਾ, ਕਾਂਚਨ, ਬਕੁਲ ਅਤੇ ਅਪਰਾਜਿਤਾ ਚੰਗੀ ਨਸੀਬ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ; ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਬਾਗ ਸਭ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵੇ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਚੈਵ ਸ਼ੁਭਦਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ षੋਡਸ਼ਹਸ੍ਤੇਭ੍ਯੋ ਨੈਵ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਗृਹਂ ਗृਹੀ
ਪੂਰਬ ਤੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਸੋਲਾਂ ਹੱਥ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਘਰ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਉਰ੍ਧ੍ਵਂ ਵਿਂਸ਼ਤਿਹਸ੍ਤੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਕਾਰਂ ਨ ਸ਼ੁਭਪ੍ਰਦਮ੍ । ਸੂਤ੍ਰਧਾਰਂ ਤੈਲਾਕਾਰਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਕਾਰਂ ਚ ਹੀਰਕਮ੍
ਵੀਹ ਹੱਥ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਕੰਧ ਚੰਗੀ ਨਹੀਂ; ਮਿਸਤਰੀ, ਤੇਲ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਾਰਿਗਰ ਤੇ ਹੀਰਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਵੀ।
ਵਾਟੀਮੂਲੇ ਗ੍ਰਾਮਮਧ੍ਯੇ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਥਾਪਨਂ ਬੁਧਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਵੈਸ਼੍ਯਂ ਸਚ੍ਛੂਦ੍ਰਂ ਗਣਕਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਬਾਗ ਦੇ ਮੁੱਲ ਜਾਂ ਪਿੰਡ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਘਰ ਨਹੀਂ ਬਣਾਵੇ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖੱਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਸੱਚਾ ਸ਼ੂਦਰ ਅਤੇ ਚੰਗਾ ਜੋਤਿਸੀ।
ਭਟ੍ਟਂ ਵੈਦ੍ਯਂ ਪੁष੍ਪਕਾਰਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਚ੍ਛਿਬਿਰਾਨ੍ਤਿਕੇ । ਪ੍ਰਸ੍ਥੇ ਚ ਪਰਿਖਾਮਾਨਂ ਸ਼ਤਹਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਕਮ੍
ਇੱਕ ਪੰਡਿਤ, ਇੱਕ ਵੈਦ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਛਾਵਣੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰੱਖੋ; ਅਤੇ ਛਾਵਣੀ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇੱਕ ਸੋ ਹੱਥ ਚੌੜੀ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੀ ਹੋਈ ਖਾਈ ਬਣਾਓ।
ਪਰਿਤਃ ਸ਼ਿਬਿਰਾਣਾਂ ਚ ਗਮ੍ਭੀਰਂ ਦਸ਼ਹਸ੍ਤਕਮ੍ । ਸਂਕੇਤਪੂਰ੍ਵਕਂ ਚੈਵ ਪਰਿਖਾਦ੍ਵਾਰਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਛਾਵਣੀਆਂ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਦਸ ਹੱਥ ਗਹਿਰੀ ਖਾਈ ਬਣਾਓ; ਅਤੇ ਖਾਈ ਵਿੱਚ ਚਾਹੀਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤੈਅ ਕਰਕੇ ਬਣਾਓ।
ਸ਼ਤ੍ਰੋਰਗਮ੍ਯਂ ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਗਮ੍ਯਮੇਵ ਸੁਖੇਨ ਚ । ਸ਼ਾਲ੍ਮਲੀਨਾਂ ਤਿਨ੍ਤਿਡੀਨਾਂ ਹਿਨ੍ਤਾਲਾਨਾਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਉਹ ਖਾਈ ਦੁਸ਼ਮਣ ਲਈ ਪਾਰ ਨਾ ਹੋ ਸਕੇ, ਪਰ ਦੋਸਤਾਂ ਲਈ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਣ ਯੋਗ ਹੋਵੇ; ਅਤੇ ਸ਼ਾਲਮਲੀ, ਟਿੰਟੀਡੀ ਅਤੇ ਹਿੰਤਾਲਾ ਵਰਗੇ ਦਰੱਖਤ ਵੀ ਵਰਤੇ ਜਾਣ।
ਨਿਮ੍ਬਾਣਾਂ ਸਿਨ੍ਧੁਵਾਰਾਣਾਂ ਬਦਰੀਣਾਮਭਦ੍ਰਕਮ੍ । ਧਤ੍ਤੂਰਾਣਾਂ ਵਟਾਨਾਂ ਚਾਪ੍ਯੇਰਣ੍ਡਾਨਾਮਵਾਞ੍ਛਿਤਮ੍
ਨਿੰਬ, ਸਿੰਧੁਵਾਰ, ਬਦਰੀ, ਅਭਦ੍ਰ, ਧਤੂਰਾ, ਵਟ ਅਤੇ ਇਰੰਡਾ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਵੀ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋ, ਵਰਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਏਤੇषਾਮਤਿਰਿਕ੍ਤਾਨਾਂ ਸ਼ਿਬਿਰੇ ਕਾष੍ਠਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤਂ ਚ ਭੂਧਰੋ ਵਰ੍ਜਯੇਦਧਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਲੱਕੜ ਵੀ ਛਾਵਣੀ ਲਈ ਠੀਕ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਦਰੱਖਤ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਵੱਜੇ ਹੋਏ ਜਾਂ ਚੀਟੀ ਦੇ ਟੇਕਿਆਂ 'ਤੇ ਉੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਬਚੋ।
ਪੁਤ੍ਰਦਾਰਧਨਂ ਹਨ੍ਯਾਦਿਤ੍ਯਾਹ ਕਮਲੋਦ੍ਭਵਃ । ਕਥਿਤਂ ਲੋਕਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਕੁਰੁ ਕਾष੍ਠਂ ਵਿਨਾ ਪੁਰੀਮ੍
ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਐਸੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ, ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਧਨ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਗੱਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਣ ਲਈ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੱਕੜ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੀ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣਾਓ।
ਸ਼ੁਭਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚਾਪ੍ਯਧੁਨਾ ਗਚ੍ਛ ਵਤ੍ਸ ਯਥਾਸੁਖਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਹਰਿਂ ਨਤ੍ਵਾ ਜਗਾਮ੍ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਸਹ
ਹੁਣ, ਇਸ ਸ਼ੁਭ ਵੇਲੇ, ਜਾ ਬੇਟਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ; ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੰਛੀ ਦੇ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸਮੀਪਂ ਚ ਵਟਮੂਲਂ ਮਨੋਹਰਮ੍ । ਸੁष੍ਵਾਪ ਤਤ੍ਰ ਨਕ੍ਤਂ ਚ ਕਾਰੁਸ਼੍ਚ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਸਹ
ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਵਟ ਦੇ ਮੂਲ 'ਤੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਸੀ, ਉਸ ਰਾਤ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਪੰਛੀ ਦੇ ਨਾਲ ਉਥੇ ਸੌ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਗਰੁਡਸ੍ਤਥਾ । ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਕਥਿਤਂ ਕਾਰੁਂ ਕृष੍ਣੇਨ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਾ
ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਗਰੁੜ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਦਵਾਰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਪਰਮਾਤਮਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ।
ਤਦੇਵ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸਰ੍ਵਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਨਗਰੇ ਮੁਨੇ । ਕਾਰੁਂ ਹਸਨ੍ਤਿ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਸ਼ਿਲ੍ਪਕਾਰਿਣਃ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਲਕੜ-ਸਬੰਧੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਵੇਖੇ; ਅਤੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਸ਼ਿਲਪਕਾਰ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ 'ਤੇ ਹੱਸ ਰਹੇ ਸਨ।
ਗਰੁਡਂ ਗਰੁਡਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਬਲਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਃ । ਬੁਦ੍ਧੋ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਗਰੁਡੋ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਚ ਲਜ੍ਜਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਗਰੁੜ, ਹੋਰ ਗਰੁੜ ਅਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਗਰੁੜ ਨੂੰ ਸਮਝ ਆ ਗਈ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ ਲੱਜਾ ਆਈ।
ਅਤੀਵ ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਸ਼ਤਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤृਤਾਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦੀਨਾਂ ਚ ਨਗਰਂ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਚ ਵਿਰਾਜਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦਵਾਰਕਾ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਅਤੇ ਸੌ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਵੇਖਿਆ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਜੋ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅਤੇ ਜਿੱਤਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਅਥ ਚਤੁਰਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਭਵਾਨ੍ਯਾ ਚ ਭਵਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਅਨਨ੍ਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਭਾਸ੍ਕਰਸ਼੍ਚ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਸੌ ਚਾਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਭਵ, ਅਨੰਤ, ਧਰਮ, ਭਾਸਕਰ ਅਤੇ ਹੁਤਾਸਨ,
ਕੁਬੇਰੋ ਵਰੁਣਸ਼੍ਚੈਵ ਪਵਨਸ਼੍ਚ ਯਮਸ੍ਤਥਾ । ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਪਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਰੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚੈਕਾਦਸ਼ੈਵ ਤੇ
ਕੁਬੇਰ, ਵਰੁਣ, ਪਵਨ, ਯਮ, ਮਹਿੰਦਰ, ਚੰਦਰ ਅਤੇ ਗਿਆਰਾਂ ਰੁਦ੍ਰ,
ਅਨ੍ਯੇ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਮੁਨਯੋ ਵਸਵਃ ਸਪ੍ਤ ਏਵ ਚ । ਆਦਿਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਦੈਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਕਿਨ੍ਨਰਾਸ੍ਤਥਾ
ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਮੁਨੀ, ਸੱਤ ਵਸੁ, ਆਦਿਤ, ਦੈਤ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਕਿਨਨਰ,
ਆਯਯੁਰ੍ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਂ ਚ ਬਲਂ ਤਥਾ । ਆਗਚ੍ਛਨ੍ਤਂ ਚ ਸਹਸਾ ਵਟਮੂਲਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਸਾਰੇ ਦਵਾਰਕਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਅਤੇ ਬਲਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਆਏ, ਅਤੇ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੋਹਣੇ ਵਟ ਦੇ ਮੂਲ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਦੇਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਆਕਾਸ਼ਾਚ੍ਚ ਵਿਮਾਨੈਸ਼੍ਚ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਟਮੂਲਕਮ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ; ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਮਾਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਵਟ ਦੇ ਮੂਲ 'ਤੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਰਮ੍ਯਾਮਤੀਵ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍ । ਮੁਕ੍ਤਾਮਾਣਿਕ੍ਯਹੀਰੇਣਾ ਰਤ੍ਨਰਾਜਿਵਿਰਾਜਿਤਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦਵਾਰਕਾ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਮੋਤੀ, ਮਾਣਕ, ਹੀਰਾ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।