ਪਰਾਪਰਾਣਾਂ ਪਰਮਾ ਪਰਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ । ਯਸ੍ਯਾਃ ਪਾਦੌ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ ਲਭਤੇ ਨਰਃ
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਅਤੇ ਆਮ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਹਨ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਹੀ ਰੂਪ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨ ਪੂਜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਚੀਜ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਰਤ੍ਕਾਰੇ ਚ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਸਾ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਮਮ ਮਨ੍ਦਿਰੇ । ਸਰ੍ਵਦੇਵੈਸ਼੍ਚ ਸਹਿਤਾ ਸਗਣਾ ਭਕ੍ਤਵਾਤ੍ਸਲਾ
ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪ ਮੇਰੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਕृਪਾਮਯੀ ਚ ਕृਪਯਾ ਚਾऽऽਵਿਰ੍ਭੂਤਾ ਚ ਭਾਰਤੇ । ਧਨ੍ਯੋऽਹਂ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋऽਹਂ ਸਫਲਂ ਜੀਵਨਂ ਮਮ
ਉਹ ਦਇਆ ਦੀ ਮੂਰਤ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਮੈਂ ਧੰਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਮੇਰਾ ਜੀਵਨ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਮੇਰਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਆਗਤਾऽਸਿ ਯਤੋ ਦੁਰ੍ਗੇ ਪਰਮਾਦ੍ਯਾ ਚ ਮਦ੍ਗृਹੇ । ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਤੁष੍ਟਾਵ ਕ੍ਰਮੇਣ ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਜਦੋਂ ਤੂੰ, ਹੇ ਦੁਰਗਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਹੈਂ, ਮੇਰੇ ਘਰ ਆ ਗਈਂ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਗਲੇ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾਂऽਸ਼ੁਕਂ ਮੁਦਾ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਵਾਸਯਾਮਾਸ ਰਤ੍ਨਸਿਹਾਸਨੇ ਵਰੇ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਗਲ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਚੁੰਨੀ ਪਾਈ ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਸੋਨੇ-ਮੋਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਸੁੰਦਰ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾਇਆ।
ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਵਿਧਿਵਤ੍ਕ੍ਰਮੇਣ ਚ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਵਰਯਾਮਾਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦੀਂਸ਼੍ਚ ਸੁਰਾਨਪਿ
ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਦੀ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ, ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ।
ਮੁਨਿਵਰ੍ਗਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ਼੍ਚ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗਰ੍ਗਂ ਪੁਰੋਹਿਤਮ੍ । ਰਤ੍ਨੈਃ ਪ੍ਰਵਾਲੈਰ੍ਮਣਿਭਿਰ੍ਮੁਵਤਾਮਾਣਿਕ੍ਯਹੀਰਕੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਗਰਗ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਰਤਨਾਂ, ਮੋਤੀਆਂ, ਲਾਲਾਂ, ਹੀਰਿਆਂ ਅਤੇ ਮੂਗਿਆਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ।
ਭੂषਣੈਰ੍ਵਸਨੈਸ਼੍ਚੈਵ ਮਾਲ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਗਨ੍ਧਚਨ੍ਦਨੈਃ । ਲਤ੍ਨਸਿਹਾਸਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਮਧ੍ਯਦੇਸ਼ਤਃ
ਗਹਣਿਆਂ, ਕੱਪੜਿਆਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ, ਸੋਹਣੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਬਿਠਾਇਆ।
ਗਣੇਸ਼ਂ ਵਾਸਯਾਮਾਸ ਪੂਜਾਰ੍ਥਂ ਸ਼ੁਭਕਰ੍ਮਣਿ । ਸਪ੍ਤਤੀਰ੍ਥੋਦਕੇਨੈਵ ਸੁਵਰ੍ਣਕਲਸ਼ੇਨ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਲਈ, ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਲਈ, ਸਤੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜੇ ਨਾਲ ਬਿਠਾਇਆ।
ਪੁष੍ਪਜਨ੍ਦ੍ਰਨਯੁਕ੍ਤੇਨ ਸ਼ੀਤੇਨ ਵਾਸਿਤੇਨ ਚ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਙ੍ਗਾਜਲੇਨੈਵ ਪੁष੍ਕਰੋਦਕੁਣ੍ਯਤਃ
ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧਿਤ, ਠੰਢੇ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਸਵਰਗ ਦੀ ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੀ ਝੀਲ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਪਞ੍ਚਾਮृਤੇਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇਨ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯੇਨ ਭਕ੍ਤਿਤਃ । ਹੇਰਮ੍ਬਂ ਸ੍ਨਾਪਯਾਮਾਸ ਸਮੁਦ੍ਰੋਦੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਤਃ
ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਅਤੇ ਪੰਜ ਗਉ-ਉਤਪਾਦਾਂ ਦੇ ਸੁੱਚੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਭਗਤੀ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਨੇ ਹੇਰੰਬ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮੰਤਰਾਂ ਉਚਾਰ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਇਆ।
ਵਰਯਾਮਾਸ ਮਾਲ੍ਯੇਨ ਪਾਰਿਜਾਤਸ੍ਯ ਨਾਰਦ । ਰਤ੍ਨੇਨ੍ਦ੍ਰਭੂषਣੇਨੈਵ ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧੇਨ ਵਾਸਸਾ
ਉਸ ਨੇ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਪਾਰਿਜਾਤ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਵਧੀਆ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਣੇ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ।
ਗਨ੍ਧਯਨ੍ਦਨਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਰਤ੍ਨਮਾਲ੍ਯਾਙ੍ਗੁਲੀਯਕਮ੍ । ਤੁष੍ਟਾਵ ਪਾਰ੍ਵਤੀਪੁਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਧਿਪਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ ਵਿਘ੍ਨਨਿਘ੍ਨਕਰਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਸੁਗੰਧ ਚੰਦਨ, ਫੁੱਲ, ਰਤਨ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਅੰਗੂਠੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸਾਰੇ ਵਿਘਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮo ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਖo ਉਤ੍ਤo ਨਾਰਦਨਾo ਭਗਵਦੁਪਨਯਨੇ ਗਣੇਸ਼ਾਭਿषੇਕੋ ਨਾਮ ਨਵਨਵਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਬ੍ਰਹਮਾਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਾਣ ਦੇ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜਨਮ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਵਲੋਂ ਕਹੀ ਗਈ 'ਗਣੇਸ਼ ਅਭਿਸ਼ੇਕ' ਨਾਮੀ ਨਵੇਂ ਨਵੇਂਵੇਂ (ਨਿੰਨਵੇਂ) ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਹੋਈ।
ਅਥ ਸ਼ਾਤਤਮੇऽਧ੍ਯਾਯਃ ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਅਥਾਦਿਤਿਰ੍ਦਿਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਦੇਵਕੀ ਰੋਹਿਣੀ ਰਤਿਃ । ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਚ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਯਸ਼ੋਦਾ ਚ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ
ਹੁਣ ਸੌਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ ਆਦਿਤੀ, ਦਿਤੀ, ਦੇਵਕੀ, ਰੋਹਿਣੀ, ਰਤੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਅਤੇ ਪਤੀ ਵਫਾਦਾਰ ਯਸ਼ੋਦਾ ਆਈਆਂ,
ਲੋਬਾਮੁਦ੍ਰਾऽਰੁਨ੍ਧਤੀ ਚ ਅਹਲ੍ਯਾ ਤਾਰਕਾ ਤਥਾ । ਯਯੁਸ੍ਤਾਃ ਪਾਰ੍ਵਤੀਂ ਦृष੍ਟਵਾ ਵੇਗੇਨ ਮਨ੍ਦਿਰਾਦਪਿ
ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ, ਅਰੁੰਧਤੀ, ਅਹਲਿਆ ਅਤੇ ਤਾਰਕਾ ਵੀ, ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੰਦਰ ਤੋਂ ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਨਿਕਲ ਆਈਆਂ।
ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਚ ਸਂਭਾष੍ਯ ਸਮਾਸ਼੍ਲਿष੍ਯ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਵੇਸ਼ਯਾਮਾਸੁਰ੍ਮਨ੍ਦਿਰਂ ਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੀਆਂ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਮਿਲਦੀਆਂ ਤੇ ਗਲ੍ਹਾਂ ਲਾਉਂਦੀਆਂ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈਆਂ।
ਰਤ੍ਨਸਿਹਾਸਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਵਾਸਯਾਮਾਸੁਰੀਸ਼੍ਵਰੀਮ੍ । ਵਰਯਾਮਾਸੁਰ੍ਮਾਲ੍ਯੇਨ ਵਾਸਸਾ ਰਤ੍ਨਭੂषਣੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ, ਮਾਲਾਵਾਂ, ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਸਜਾਇਆ।
ਪਾਰਿਜਾਤਸ੍ਯ ਪੁष੍ਪਂ ਚ ਸ਼ਕ੍ਰਾਨੀਤਂ ਮਨੋਹਰਮ੍ । ਦਦੌ ਤਤ੍ਪਾਦਪਦ੍ਮੇ ਚ ਦੇਵਕੀ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਇੰਦਰ ਵਲੋਂ ਲਿਆਇਆ ਹੋਇਆ ਮਨਮੋਹਣ ਪਾਰਜਾਤ ਫੁੱਲ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦੇਵਕੀ ਨੇ ਮਾਤਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਸਿਨ੍ਦੂਰਬਿਨ੍ਦੁਂ ਸੀਮਨ੍ਤੇ ਭਾਲੇ ਚਨ੍ਦਨਬਿਨ੍ਦੁਕਮ੍ । ਕਸ੍ਤੂਰੀਕੁਙ੍ਕੁਮਾਦੀਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਦਦੌ ਪਰਿਤਸ੍ਤਯੋਃ
ਉਸ ਨੇ ਮਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਦੀ ਮੰਗ ਵਿਚ ਸਿੰਦੂਰ, ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੰਦਨ, ਤੇ ਚਾਰਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਕਸਤੂਰੀ, ਕੇਸਰ ਆਦਿ ਸੁਗੰਧ ਲਾਈ।
ਮਿष੍ਟਾਨ੍ਨਂ ਭੋਜਯਾਮਾਸ ਸ਼ੀਤਤੋਯਂ ਸੁਵਾਸਿਤਂ । ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਚ ਵਰਂ ਰਮ੍ਯਂ ਕਰ੍ਪੂਰਾਦਿਸੁਵਾਸਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮਿੱਠਾ ਭੋਜਨ, ਠੰਢਾ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਪੂਰ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧਤ ਸੁੰਦਰ ਪਾਨ ਭੀ ਪਰੋਸਿਆ।
ਅਲਕ੍ਤਕਂ ਚ ਪ੍ਰਦਦੌ ਨਖੇषੁ ਪਾਦਪਦ੍ਮਯੋਃ । ਕੁਙ੍ਕੁਮਸ੍ਯਾਪਿ ਰਾਗਂ ਚ ਸਿषੇਵੇ ਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਮਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੇ ਨਖਾਂ ਉੱਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਲਾਇਆ, ਕੇਸਰ ਦੀ ਰੰਗਤ ਨਾਲ ਵੀ ਸੋਹਣਾ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਚਾਮਰ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਮਂਪੁਜ੍ਯ ਪਾਰ੍ਵਤੀਂ ਦੇਵੀਂ ਮੁਨਿਪਤ੍ਨੀਃ ਕ੍ਰਮੇਣ ਚ । ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪਤਿਪੁਤ੍ਰਵਤੀਃ ਸਤੀਃ
ਮੁਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੇ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਪਾਰਵਤੀ ਮਾਤਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਜਿਹੜੀਆਂ ਪਤੀਆਂ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲੀਆਂ ਸਤੀਆਂ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਜਕਨ੍ਯਾ ਦੇਵਕਨ੍ਯਾ ਨਾਗਕਨ੍ਯਾ ਮਨੋਹਰਾਃ । ਮੁਨਿਕਨ੍ਯਾ ਬਨ੍ਧੁਕਨ੍ਯਾਃ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਸੁਵ੍ਰਤਾ
ਰਾਜਕੁਮਾਰੀਆਂ, ਦੇਵਕੁਮਾਰੀਆਂ, ਮਨਮੋਹਣ ਨਾਗਕੁਮਾਰੀਆਂ, ਮੁਨਿਕੁਮਾਰੀਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਕੁੜੀਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਭੀ ਪੂਰਨ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਵਾਦ੍ਯ ਨਾਨਾਵਿਧਂ ਰਮ੍ਯਂ ਵਾਦਯਾਮਾਸ ਕੌਤੁਕਾਤ੍ । ਮਙ੍ਗਲਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਭੋਜਯਾਮਾਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਹਣੇ ਵਾਜੇ ਵਜਾਏ, ਸ਼ੁਭ ਮੰਗਲ ਕਰਮ ਕੀਤੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਭੀ ਖਵਾਇਆ।
ਭੈਰਵੀਂ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਮਥੁਰਾਗ੍ਰਾਮਦੇਵਤਾਮ੍ । ਉਪਚਾਰੈਃ षੋਡਸ਼ਭਿਃ षष੍ਠੀਂ ਮਙ੍ਗਲਚਣ੍ਡਿਕਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਥੁਰਾ ਦੀ ਦੇਵੀ ਭੈਰਵੀ ਦੀ ਸੋਲਾਂ ਉਪਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਚੰਡਿਕਾ ਸ਼ਸ਼ਠੀ ਦੀ ਵੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕੀਤੀ।
ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਯਨਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਮਙ੍ਗਲਮ੍ । ਵੇਦਾਂਸ਼੍ਚ ਪਾਠਯਾਮਾਸ ਵਸੁਦੇਵਾਸ੍ਯ ਵਲ੍ਲਭਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਈ ਮੰਗਲ ਕਰਵਾਇਆ। ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਪਾਠ ਵੀ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਙ੍ਗਾਸੁਜਲੇਨੈਵ ਸੁਵਰ੍ਮਕਲਸ਼ੇਨ ਚ । ਸ੍ਨਾਪਯਾਮਾਸ ਸਬਲਂ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਂ ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍ਸਲਾ
ਸੁਰਗਾਂ ਦੀ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜੇ ਨਾਲ, ਮਾਂ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਇਆ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰਚਨ੍ਦਨਮਾਲ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਤਯੋਰ੍ਵੇषਂ ਚਕਾਰ ਸਾ । ਰਤ੍ਨੇਨ੍ਦ੍ਰਸਾਰਨਿਰ੍ਮਾਣਭੂषਣੈਸ਼੍ਚ ਮਨੋਹਰੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਵਸਤ੍ਰ, ਚੰਦਨ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਪਹਿਨਾਈਆਂ ਤੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਸੋਹਣੇ ਗਹਿਣੇ ਪਾਏ।
ਮਾਤृਭੂषਣਭੂषਾਢ੍ਯਃ ਸਬਲਃ ਕृष੍ਣ ਏਵ ਚ । ਆਯਯੌ ਚ ਸਭਾਂ ਦੇਵਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਨਾਰਦ
ਮਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੇ ਬਣੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਏ।