ਯਮਃ ਸਂਯਮਿਨੀਨਾਥੋ ਜਯਨ੍ਤੋ ਨਲਕੂਬਰਃ । ਸਰ੍ਵੇ ਗ੍ਰਹਾਸ਼੍ਚ ਵਸਵੋ ਰੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸਗਣਸ੍ਤਥਾ
ਯਮ, ਸੰਯਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜਯੰਤ, ਨਲਕੁਬੇਰ, ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹ, ਵਸੂ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਵੀ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਸ਼ੇਣੋ ਨਾਨਾਦੇਵਾਃ ਸਮਾਯਯੁਃ । ਵਸੁਦੇਵਸ਼੍ਚ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਵਵਨ੍ਦੇ ਸ਼ਿਰਸਾ ਭੁਵਿ
ਆਦਿਤਯ, ਸ਼ੇਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਆਏ। ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਿਰ ਨਵਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤੁष੍ਟਾਵ ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਸੁਰਾਨ੍ । ਭਕ੍ਤਿਨ ਮ੍ਰਾਤ੍ਮਮੂਰ੍ਧਾ ਚ ਪੁਲਕਾਞ੍ਚਿਤਵਿਗ੍ਰਹਃ
ਉਸ ਨੇ ਪਰਮ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਸਿਰ ਨਵਾ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਰੋਮਾਂਚਿਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਸੁਦੇਵ ਉਵਾਚ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪਰਂ ਧਾਮ ਪਰਮੇਸ਼ਃ ਪਰਾਤ੍ਪਰਃ । ਸ੍ਵਯਂ ਵਿਧਾਤਾ ਮਦ੍ਗੇਹੇ ਜਗਤਾਂ ਪਰਿਪਾਲਕਃ
ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਆਪ ਹੀ ਸਿਰਜਣਹਾਰ, ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿਚ ਵੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਰਾਖਾ ਹੈ।
ਵੇਦਾਨਾਂ ਜਨਕਃ ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਸृष੍ਟਿਹੇਤੁਃ ਸਨਾਤਨਃ । ਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸਿਦ੍ਧੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਗੁਰੋਰ੍ਗੁਰੁਃ
ਉਹ ਹੀ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਜੰਮਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸਦਾ ਤੋਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹਨ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਵੀ ਅਗਵਾਨ ਅਧਿਆਪਕ ਹਨ—ਸਭ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੇ ਵੀ ਅਧਿਆਪਕ ਹਨ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਯਤ੍ਪਾਦਪਦ੍ਮਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਸ਼ਿਵਸ੍ਮਰਣਮੋਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਾਨਿष੍ਟਾਃ ਪਲਾਯਿਤਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ—even ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ—ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇਕਰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਾਦ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਸਂਕਟਮੁਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਕਲ੍ਯਾਣਂ ਲਭਤੇ ਨਰਃ । ਸਰ੍ਵਾਗ੍ਰੇ ਪੂਜਨਂ ਯਸ੍ਯ ਦੇਵਾਨਾਮਗ੍ਰਣੀਃ ਪਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਅਗਵਾਨ ਹੈ।
ਘਟੇषੁ ਮਙ੍ਗਲਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚਾऽऽਵਾਹਨੇਨ ਚ । ਸ੍ਵਯਂ ਗਣੇਸ਼ੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਵਿਘ੍ਨਵਿਨਾਸ਼ਕਃ
ਮੰਗਲਮਈ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਵਾਹਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਪ ਹੀ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ, ਜੋ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਦੇਵਾਦੀਨਾਂ ਚ ਪੂਜਿਤਃ । ਦੇਵਾਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰਾ ਪੂਜ੍ਯਾ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਪਰਾਤ੍ਪਰਾ
ਕਾਰਤਿਕੇਅ ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਤੇ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਵੱਡੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਦ੍ਗੇਹੇ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਮਾਤਾ ਜਗਤਾਮਾਦਿਰੂਪਿਣੀ । ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਵਰੂਪਾ ਚ ਮੂਲਪ੍ਰਕृਤਿਰੀਸ਼੍ਵਰੀ
ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਾਰਵਤੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੀ ਮੂਲ ਰੂਪ ਤੇ ਸਾਰੀ ਤਾਕਤਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਹਨ, ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੇ ਸਰਬ-ਸਰਵਰਾ ਦੇਵੀ ਵਜੋਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਪਰਾਪਰਾਣਾਂ ਪਰਮਾ ਪਰਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ । ਯਸ੍ਯਾਃ ਪਾਦੌ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ ਲਭਤੇ ਨਰਃ
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਅਤੇ ਆਮ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਹਨ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਹੀ ਰੂਪ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨ ਪੂਜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਚੀਜ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਰਤ੍ਕਾਰੇ ਚ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਸਾ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਮਮ ਮਨ੍ਦਿਰੇ । ਸਰ੍ਵਦੇਵੈਸ਼੍ਚ ਸਹਿਤਾ ਸਗਣਾ ਭਕ੍ਤਵਾਤ੍ਸਲਾ
ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪ ਮੇਰੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਕृਪਾਮਯੀ ਚ ਕृਪਯਾ ਚਾऽऽਵਿਰ੍ਭੂਤਾ ਚ ਭਾਰਤੇ । ਧਨ੍ਯੋऽਹਂ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋऽਹਂ ਸਫਲਂ ਜੀਵਨਂ ਮਮ
ਉਹ ਦਇਆ ਦੀ ਮੂਰਤ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਮੈਂ ਧੰਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਮੇਰਾ ਜੀਵਨ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਮੇਰਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਆਗਤਾऽਸਿ ਯਤੋ ਦੁਰ੍ਗੇ ਪਰਮਾਦ੍ਯਾ ਚ ਮਦ੍ਗृਹੇ । ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਤੁष੍ਟਾਵ ਕ੍ਰਮੇਣ ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਜਦੋਂ ਤੂੰ, ਹੇ ਦੁਰਗਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਹੈਂ, ਮੇਰੇ ਘਰ ਆ ਗਈਂ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਗਲੇ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾਂऽਸ਼ੁਕਂ ਮੁਦਾ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਵਾਸਯਾਮਾਸ ਰਤ੍ਨਸਿਹਾਸਨੇ ਵਰੇ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਗਲ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਚੁੰਨੀ ਪਾਈ ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਸੋਨੇ-ਮੋਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਸੁੰਦਰ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾਇਆ।
ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਵਿਧਿਵਤ੍ਕ੍ਰਮੇਣ ਚ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਵਰਯਾਮਾਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦੀਂਸ਼੍ਚ ਸੁਰਾਨਪਿ
ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਦੀ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ, ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ।
ਮੁਨਿਵਰ੍ਗਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ਼੍ਚ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗਰ੍ਗਂ ਪੁਰੋਹਿਤਮ੍ । ਰਤ੍ਨੈਃ ਪ੍ਰਵਾਲੈਰ੍ਮਣਿਭਿਰ੍ਮੁਵਤਾਮਾਣਿਕ੍ਯਹੀਰਕੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਗਰਗ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਰਤਨਾਂ, ਮੋਤੀਆਂ, ਲਾਲਾਂ, ਹੀਰਿਆਂ ਅਤੇ ਮੂਗਿਆਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ।
ਭੂषਣੈਰ੍ਵਸਨੈਸ਼੍ਚੈਵ ਮਾਲ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਗਨ੍ਧਚਨ੍ਦਨੈਃ । ਲਤ੍ਨਸਿਹਾਸਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਮਧ੍ਯਦੇਸ਼ਤਃ
ਗਹਣਿਆਂ, ਕੱਪੜਿਆਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ, ਸੋਹਣੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਬਿਠਾਇਆ।
ਗਣੇਸ਼ਂ ਵਾਸਯਾਮਾਸ ਪੂਜਾਰ੍ਥਂ ਸ਼ੁਭਕਰ੍ਮਣਿ । ਸਪ੍ਤਤੀਰ੍ਥੋਦਕੇਨੈਵ ਸੁਵਰ੍ਣਕਲਸ਼ੇਨ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਲਈ, ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਲਈ, ਸਤੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜੇ ਨਾਲ ਬਿਠਾਇਆ।
ਪੁष੍ਪਜਨ੍ਦ੍ਰਨਯੁਕ੍ਤੇਨ ਸ਼ੀਤੇਨ ਵਾਸਿਤੇਨ ਚ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਙ੍ਗਾਜਲੇਨੈਵ ਪੁष੍ਕਰੋਦਕੁਣ੍ਯਤਃ
ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧਿਤ, ਠੰਢੇ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਸਵਰਗ ਦੀ ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੀ ਝੀਲ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਪਞ੍ਚਾਮृਤੇਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇਨ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯੇਨ ਭਕ੍ਤਿਤਃ । ਹੇਰਮ੍ਬਂ ਸ੍ਨਾਪਯਾਮਾਸ ਸਮੁਦ੍ਰੋਦੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਤਃ
ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਅਤੇ ਪੰਜ ਗਉ-ਉਤਪਾਦਾਂ ਦੇ ਸੁੱਚੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਭਗਤੀ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਨੇ ਹੇਰੰਬ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮੰਤਰਾਂ ਉਚਾਰ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਇਆ।
ਵਰਯਾਮਾਸ ਮਾਲ੍ਯੇਨ ਪਾਰਿਜਾਤਸ੍ਯ ਨਾਰਦ । ਰਤ੍ਨੇਨ੍ਦ੍ਰਭੂषਣੇਨੈਵ ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧੇਨ ਵਾਸਸਾ
ਉਸ ਨੇ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਪਾਰਿਜਾਤ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਵਧੀਆ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਣੇ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ।
ਗਨ੍ਧਯਨ੍ਦਨਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਰਤ੍ਨਮਾਲ੍ਯਾਙ੍ਗੁਲੀਯਕਮ੍ । ਤੁष੍ਟਾਵ ਪਾਰ੍ਵਤੀਪੁਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਧਿਪਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ ਵਿਘ੍ਨਨਿਘ੍ਨਕਰਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਸੁਗੰਧ ਚੰਦਨ, ਫੁੱਲ, ਰਤਨ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਅੰਗੂਠੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸਾਰੇ ਵਿਘਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮo ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਖo ਉਤ੍ਤo ਨਾਰਦਨਾo ਭਗਵਦੁਪਨਯਨੇ ਗਣੇਸ਼ਾਭਿषੇਕੋ ਨਾਮ ਨਵਨਵਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਬ੍ਰਹਮਾਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਾਣ ਦੇ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜਨਮ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਵਲੋਂ ਕਹੀ ਗਈ 'ਗਣੇਸ਼ ਅਭਿਸ਼ੇਕ' ਨਾਮੀ ਨਵੇਂ ਨਵੇਂਵੇਂ (ਨਿੰਨਵੇਂ) ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਹੋਈ।
ਅਥ ਸ਼ਾਤਤਮੇऽਧ੍ਯਾਯਃ ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਅਥਾਦਿਤਿਰ੍ਦਿਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਦੇਵਕੀ ਰੋਹਿਣੀ ਰਤਿਃ । ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਚ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਯਸ਼ੋਦਾ ਚ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ
ਹੁਣ ਸੌਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ ਆਦਿਤੀ, ਦਿਤੀ, ਦੇਵਕੀ, ਰੋਹਿਣੀ, ਰਤੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਅਤੇ ਪਤੀ ਵਫਾਦਾਰ ਯਸ਼ੋਦਾ ਆਈਆਂ,
ਲੋਬਾਮੁਦ੍ਰਾऽਰੁਨ੍ਧਤੀ ਚ ਅਹਲ੍ਯਾ ਤਾਰਕਾ ਤਥਾ । ਯਯੁਸ੍ਤਾਃ ਪਾਰ੍ਵਤੀਂ ਦृष੍ਟਵਾ ਵੇਗੇਨ ਮਨ੍ਦਿਰਾਦਪਿ
ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ, ਅਰੁੰਧਤੀ, ਅਹਲਿਆ ਅਤੇ ਤਾਰਕਾ ਵੀ, ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੰਦਰ ਤੋਂ ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਨਿਕਲ ਆਈਆਂ।
ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਚ ਸਂਭਾष੍ਯ ਸਮਾਸ਼੍ਲਿष੍ਯ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਵੇਸ਼ਯਾਮਾਸੁਰ੍ਮਨ੍ਦਿਰਂ ਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੀਆਂ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਮਿਲਦੀਆਂ ਤੇ ਗਲ੍ਹਾਂ ਲਾਉਂਦੀਆਂ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈਆਂ।
ਰਤ੍ਨਸਿਹਾਸਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਵਾਸਯਾਮਾਸੁਰੀਸ਼੍ਵਰੀਮ੍ । ਵਰਯਾਮਾਸੁਰ੍ਮਾਲ੍ਯੇਨ ਵਾਸਸਾ ਰਤ੍ਨਭੂषਣੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ, ਮਾਲਾਵਾਂ, ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਸਜਾਇਆ।
ਪਾਰਿਜਾਤਸ੍ਯ ਪੁष੍ਪਂ ਚ ਸ਼ਕ੍ਰਾਨੀਤਂ ਮਨੋਹਰਮ੍ । ਦਦੌ ਤਤ੍ਪਾਦਪਦ੍ਮੇ ਚ ਦੇਵਕੀ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਇੰਦਰ ਵਲੋਂ ਲਿਆਇਆ ਹੋਇਆ ਮਨਮੋਹਣ ਪਾਰਜਾਤ ਫੁੱਲ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦੇਵਕੀ ਨੇ ਮਾਤਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਸਿਨ੍ਦੂਰਬਿਨ੍ਦੁਂ ਸੀਮਨ੍ਤੇ ਭਾਲੇ ਚਨ੍ਦਨਬਿਨ੍ਦੁਕਮ੍ । ਕਸ੍ਤੂਰੀਕੁਙ੍ਕੁਮਾਦੀਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਦਦੌ ਪਰਿਤਸ੍ਤਯੋਃ
ਉਸ ਨੇ ਮਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਦੀ ਮੰਗ ਵਿਚ ਸਿੰਦੂਰ, ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੰਦਨ, ਤੇ ਚਾਰਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਕਸਤੂਰੀ, ਕੇਸਰ ਆਦਿ ਸੁਗੰਧ ਲਾਈ।