ਅष੍ਟਾਵਕ੍ਰੋ ਵਾਮਨਸ਼੍ਚ ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਃ ਪਾਰਿਭਦ੍ਰਕਃ । ਪੈਲੋ ਵੈਸ਼ਂਪਾਯਨਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਚੇਤਾਃ ਪੁਰੁਜਿਤ੍ਤਥਾ
ਅਸ਼ਟਾਵਕ੍ਰ, ਵਾਮਨ, ਵਾਲਮੀਕਿ, ਪਾਰਿਭਦ੍ਰ, ਪੈਲ, ਵੈਸ਼ੰਪਾਇਨ, ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਅਤੇ ਪੁਰੁਜਿੱਤ ਵੀ ਉਥੇ ਆਏ।
ਭृਗੁਰ੍ਮਰੀਚਿਰ੍ਮਧੁਜਿਤ੍ਕਸ਼੍ਯਪਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ । ਅਦਿਤਿਰ੍ਦੇਵਮਾਤਾ ਚ ਦਿਤਿਰ੍ਦੈਤ੍ਯਪ੍ਰਸੂਸ੍ਤਥਾ
ਭ੍ਰਿਗੁ, ਮਰੀਚੀ, ਮਧੁਜਿਤ, ਕਸ਼੍ਯਪ ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਹਨ, ਅਦਿਤੀ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਿਤੀ ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ—ਇਹ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਸੁਮਨ੍ਤੁਸ਼੍ਚ ਸੁਭਾਨੁਸ਼੍ਚ ਕਣ੍ਵਃ ਕਾਤ੍ਯਾਯਨਸ੍ਤਥਾ । ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯੋ ਲੋਮਸ਼ਸ਼੍ਚ ਕਪਿਲਸ਼੍ਚ ਪਰਾਸ਼ਰਃ
ਸੁਮੰਤੁ, ਸੁਭਾਨੁ, ਕਣ੍ਵ, ਕਾਟਯਾਨ, ਮਾਰਕੰਡੇ, ਲੋਮਸ਼, ਕਪਿਲ ਅਤੇ ਪਰਾਸ਼ਰ—ਇਹ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ।
ਪਾਣਿਨਿਃ ਪਾਰਿਯਾਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਪਾਰਿਭਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਪੁਂਗਵਃ । ਸਂਵਰ੍ਤਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯੁਤਥ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨਰੋऽਹਂ ਚਾਪਿ ਨਾਰਦ
ਪਾਣਿਨੀ, ਪਾਰਿਯਾਤ੍ਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਾਰਿਭਦ੍ਰ, ਸੰਵਰਤ, ਉਤਥਯ, ਨਰ, ਮੈਂ ਆਪ ਤੇ ਨਾਰਦ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਃ ਸ਼ਤਾਨਨ੍ਦੋ ਜਾਬਾਲਿਸ੍ਤੈਤਿਲਸ੍ਤਥਾ । ਸਾਂਦੀਪਨਿਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਸ਼ੋ ਯੋਗਿਨਾਂ ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਗੁਰੁਃ
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਸ਼ਤਾਨੰਦ, ਜਾਬਾਲੀ, ਤੈਤਿਲ, ਸਾਂਦੀਪਨੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਅਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਹਨ—ਇਹ ਵੀ ਉਥੇ ਆਏ।
ਉਪਮਨ੍ਯੁਰ੍ਗੌਰਮੁਖੋ ਮੈਤ੍ਰੇਯਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼੍ਰਵਾਃ । ਕਠਃ ਕਚਸ਼੍ਚ ਕਰਖੋ ਭਰਦ੍ਵਾਜਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍
ਉਪਮਨਯੁ, ਗੌਰਮੁਖ, ਮੈਤ੍ਰੇਯ, ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼੍ਰਵਾ, ਕਠ, ਕਚ, ਕਰਖ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਭਰਦਵਾਜ ਵੀ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ।
ਸਸ਼ਿष੍ਯਾ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਸੁਦੇਵਾਸ਼੍ਰਮਂ ਯਯੁਃ । ਵਸੁਦੇਵਸ਼੍ਚ ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਵਨ੍ਦੇ ਦਣ੍ਡਵਦ੍ਭੁਵਿ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਮੁਨੀ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਸਮੇਤ ਵਸੁਦੇਵ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਆਏ। ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਕੇ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ।
ਅਥਾਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਸ੍ਮਿਤੋ ਹਂਸਵਾਹਨਃ । ਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਯਾਨੇਨ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾ ਸਹ ਸ਼ਂਕਰਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਹੰਸ ਤੇ ਸਵਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੁੱਖ ਉੱਤੇ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ, ਪਾਰਵਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਸਮੇਤ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਰਥ ਵਿਚ ਆਏ।
ਨਨ੍ਦੀ ਸ੍ਵਯਂ ਮਹਾਕਾਲੋ ਵੀਰਭਦ੍ਰਃ ਸੁਭਦ੍ਰਕਃ । ਮਣਿਭਦ੍ਰਃ ਪਾਰਿਭਦ੍ਰਃ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯੋ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਨੰਦੀ ਆਪ, ਮਹਾਕਾਲ, ਵੀਰਭਦਰ, ਸੁਭਦ੍ਰਕ, ਮਣਿਭਦ੍ਰ, ਪਾਰਿਭਦ੍ਰ, ਕਾਰਤਿਕੇ ਅਤੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਗਣੇਸ਼ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰੋ ਰਵਿਸ੍ਤਥਾ । ਕੁਬੇਰੋ ਵਰੁਣਸ਼੍ਚੈਵ ਪਵਨੋ ਵਹ੍ਨਿਰੇਵ ਚ
ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸਮੇਤ ਇੰਦਰ, ਧਰਮ, ਚੰਦਰਮਾ, ਸੂਰਜ, ਕੁਬੇਰ, ਵਰੁਣ, ਪਵਨ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵੀ ਉਥੇ ਆਏ।
ਯਮਃ ਸਂਯਮਿਨੀਨਾਥੋ ਜਯਨ੍ਤੋ ਨਲਕੂਬਰਃ । ਸਰ੍ਵੇ ਗ੍ਰਹਾਸ਼੍ਚ ਵਸਵੋ ਰੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸਗਣਸ੍ਤਥਾ
ਯਮ, ਸੰਯਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜਯੰਤ, ਨਲਕੁਬੇਰ, ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹ, ਵਸੂ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਵੀ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਸ਼ੇਣੋ ਨਾਨਾਦੇਵਾਃ ਸਮਾਯਯੁਃ । ਵਸੁਦੇਵਸ਼੍ਚ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਵਵਨ੍ਦੇ ਸ਼ਿਰਸਾ ਭੁਵਿ
ਆਦਿਤਯ, ਸ਼ੇਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਆਏ। ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਿਰ ਨਵਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤੁष੍ਟਾਵ ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਸੁਰਾਨ੍ । ਭਕ੍ਤਿਨ ਮ੍ਰਾਤ੍ਮਮੂਰ੍ਧਾ ਚ ਪੁਲਕਾਞ੍ਚਿਤਵਿਗ੍ਰਹਃ
ਉਸ ਨੇ ਪਰਮ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਸਿਰ ਨਵਾ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਰੋਮਾਂਚਿਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਸੁਦੇਵ ਉਵਾਚ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪਰਂ ਧਾਮ ਪਰਮੇਸ਼ਃ ਪਰਾਤ੍ਪਰਃ । ਸ੍ਵਯਂ ਵਿਧਾਤਾ ਮਦ੍ਗੇਹੇ ਜਗਤਾਂ ਪਰਿਪਾਲਕਃ
ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਆਪ ਹੀ ਸਿਰਜਣਹਾਰ, ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿਚ ਵੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਰਾਖਾ ਹੈ।
ਵੇਦਾਨਾਂ ਜਨਕਃ ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਸृष੍ਟਿਹੇਤੁਃ ਸਨਾਤਨਃ । ਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸਿਦ੍ਧੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਗੁਰੋਰ੍ਗੁਰੁਃ
ਉਹ ਹੀ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਜੰਮਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸਦਾ ਤੋਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹਨ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਵੀ ਅਗਵਾਨ ਅਧਿਆਪਕ ਹਨ—ਸਭ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੇ ਵੀ ਅਧਿਆਪਕ ਹਨ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਯਤ੍ਪਾਦਪਦ੍ਮਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਸ਼ਿਵਸ੍ਮਰਣਮੋਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਾਨਿष੍ਟਾਃ ਪਲਾਯਿਤਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ—even ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ—ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇਕਰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਾਦ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਸਂਕਟਮੁਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਕਲ੍ਯਾਣਂ ਲਭਤੇ ਨਰਃ । ਸਰ੍ਵਾਗ੍ਰੇ ਪੂਜਨਂ ਯਸ੍ਯ ਦੇਵਾਨਾਮਗ੍ਰਣੀਃ ਪਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਅਗਵਾਨ ਹੈ।
ਘਟੇषੁ ਮਙ੍ਗਲਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚਾऽऽਵਾਹਨੇਨ ਚ । ਸ੍ਵਯਂ ਗਣੇਸ਼ੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਵਿਘ੍ਨਵਿਨਾਸ਼ਕਃ
ਮੰਗਲਮਈ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਵਾਹਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਪ ਹੀ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ, ਜੋ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਦੇਵਾਦੀਨਾਂ ਚ ਪੂਜਿਤਃ । ਦੇਵਾਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰਾ ਪੂਜ੍ਯਾ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਪਰਾਤ੍ਪਰਾ
ਕਾਰਤਿਕੇਅ ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਤੇ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਵੱਡੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਦ੍ਗੇਹੇ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਮਾਤਾ ਜਗਤਾਮਾਦਿਰੂਪਿਣੀ । ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਵਰੂਪਾ ਚ ਮੂਲਪ੍ਰਕृਤਿਰੀਸ਼੍ਵਰੀ
ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਾਰਵਤੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੀ ਮੂਲ ਰੂਪ ਤੇ ਸਾਰੀ ਤਾਕਤਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਹਨ, ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੇ ਸਰਬ-ਸਰਵਰਾ ਦੇਵੀ ਵਜੋਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਪਰਾਪਰਾਣਾਂ ਪਰਮਾ ਪਰਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ । ਯਸ੍ਯਾਃ ਪਾਦੌ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ ਲਭਤੇ ਨਰਃ
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਅਤੇ ਆਮ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਹਨ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਹੀ ਰੂਪ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨ ਪੂਜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਚੀਜ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਰਤ੍ਕਾਰੇ ਚ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਸਾ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਮਮ ਮਨ੍ਦਿਰੇ । ਸਰ੍ਵਦੇਵੈਸ਼੍ਚ ਸਹਿਤਾ ਸਗਣਾ ਭਕ੍ਤਵਾਤ੍ਸਲਾ
ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪ ਮੇਰੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਕृਪਾਮਯੀ ਚ ਕृਪਯਾ ਚਾऽऽਵਿਰ੍ਭੂਤਾ ਚ ਭਾਰਤੇ । ਧਨ੍ਯੋऽਹਂ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋऽਹਂ ਸਫਲਂ ਜੀਵਨਂ ਮਮ
ਉਹ ਦਇਆ ਦੀ ਮੂਰਤ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਮੈਂ ਧੰਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਮੇਰਾ ਜੀਵਨ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਮੇਰਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਆਗਤਾऽਸਿ ਯਤੋ ਦੁਰ੍ਗੇ ਪਰਮਾਦ੍ਯਾ ਚ ਮਦ੍ਗृਹੇ । ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਤੁष੍ਟਾਵ ਕ੍ਰਮੇਣ ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਜਦੋਂ ਤੂੰ, ਹੇ ਦੁਰਗਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਹੈਂ, ਮੇਰੇ ਘਰ ਆ ਗਈਂ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਗਲੇ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾਂऽਸ਼ੁਕਂ ਮੁਦਾ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਵਾਸਯਾਮਾਸ ਰਤ੍ਨਸਿਹਾਸਨੇ ਵਰੇ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਗਲ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਚੁੰਨੀ ਪਾਈ ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਸੋਨੇ-ਮੋਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਸੁੰਦਰ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾਇਆ।
ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਵਿਧਿਵਤ੍ਕ੍ਰਮੇਣ ਚ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਵਰਯਾਮਾਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦੀਂਸ਼੍ਚ ਸੁਰਾਨਪਿ
ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਦੀ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ, ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ।
ਮੁਨਿਵਰ੍ਗਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ਼੍ਚ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗਰ੍ਗਂ ਪੁਰੋਹਿਤਮ੍ । ਰਤ੍ਨੈਃ ਪ੍ਰਵਾਲੈਰ੍ਮਣਿਭਿਰ੍ਮੁਵਤਾਮਾਣਿਕ੍ਯਹੀਰਕੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਗਰਗ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਰਤਨਾਂ, ਮੋਤੀਆਂ, ਲਾਲਾਂ, ਹੀਰਿਆਂ ਅਤੇ ਮੂਗਿਆਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ।
ਭੂषਣੈਰ੍ਵਸਨੈਸ਼੍ਚੈਵ ਮਾਲ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਗਨ੍ਧਚਨ੍ਦਨੈਃ । ਲਤ੍ਨਸਿਹਾਸਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਮਧ੍ਯਦੇਸ਼ਤਃ
ਗਹਣਿਆਂ, ਕੱਪੜਿਆਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ, ਸੋਹਣੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਬਿਠਾਇਆ।
ਗਣੇਸ਼ਂ ਵਾਸਯਾਮਾਸ ਪੂਜਾਰ੍ਥਂ ਸ਼ੁਭਕਰ੍ਮਣਿ । ਸਪ੍ਤਤੀਰ੍ਥੋਦਕੇਨੈਵ ਸੁਵਰ੍ਣਕਲਸ਼ੇਨ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਲਈ, ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਲਈ, ਸਤੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜੇ ਨਾਲ ਬਿਠਾਇਆ।
ਪੁष੍ਪਜਨ੍ਦ੍ਰਨਯੁਕ੍ਤੇਨ ਸ਼ੀਤੇਨ ਵਾਸਿਤੇਨ ਚ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਙ੍ਗਾਜਲੇਨੈਵ ਪੁष੍ਕਰੋਦਕੁਣ੍ਯਤਃ
ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧਿਤ, ਠੰਢੇ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਸਵਰਗ ਦੀ ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੀ ਝੀਲ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।