ਤਮੁਵਾਚ ਮਹਾਸਾਧ੍ਵੀ ਹਿਤਂ ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਮਙ੍ਗਲਮ੍ । ਸਂਗੋਪ੍ਯਂ ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰਂ ਚ ਪਤਿਤਂ ਦੁਃਖਿਤਾ ਹृਦਿ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹਿਤਕਾਰੀ, ਸੱਚੀਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਬਾਤਾਂ ਆਖੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਅੰਸੂਆਂ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਕੇ, ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਗਹਿਰੀ ਦੁਖੀ ਹੋਈ।
ਰਾਧਿਕੋਵਾਚ ਸ਼ੁਭਂ ਭਵਤੁ ਮਾਰ੍ਗਸ੍ਤੇ ਕਲ੍ਯਾਣਮਸ੍ਤੁ ਸਂਤਤਮ੍ । ਜ੍ਞਾਨਂ ਲਭ ਹਰੇਃ ਸ੍ਥਾਨਾਤ੍ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਸੁਪ੍ਰਿਯੋ ਭਵ
ਰਾਧਿਕਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੇਰਾ ਰਸਤਾ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਸਦਾ ਭਲਾਈ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹੇ; ਤੂੰ ਹਰੀ ਦੇ ਥਾਂ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਬਣ।
ਕृष੍ਣਭਕ੍ਤਿਃ ਕृष੍ਣਦਾਸ੍ਯਂ ਦਲੇषੁ ਚ ਵਰਂ ਵਰਮ੍ । ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਪਞ੍ਚਵਿਧਾ ਮੁਕ੍ਤੇਰ੍ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਰ੍ਗਰੀਯਸੀ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਭਕਤੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਸੇਵਾ, ਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ — ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹਨ; ਪੰਜ ਕਿਸਮ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਵਿੱਚ, ਹਰੀ ਦੀ ਭਕਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਤ੍ਵਾਦਪਿ ਦੇਵਤ੍ਵਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰਤ੍ਵਾਦਮਰਾਦਪਿ । ਅਮृਤਾਤ੍ਸਿਦ੍ਧਿਲਾਭਾਚ੍ਚ ਹਰਿਦਾਸ੍ਯਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੋਣ ਤੋਂ, ਦੇਵਤਾ ਹੋਣ ਤੋਂ, ਇੰਦਰ ਹੋਣ ਤੋਂ, ਅਮਰ ਹੋਣ ਤੋਂ, ਤੇ ਸਿਧੀਆਂ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਵੀ, ਹਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹੈ।
ਅਨੇਕਨਨ੍ਮਤਪਸਾ ਸਂਭੂਯ ਭਾਰਤੇ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਂ ਯਦਿ ਲਭੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਜਨ੍ਮ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੁਜਾਤੀ, ਅਨੇਕ ਤਪ ਕਰ ਕੇ, ਜੇ ਹਰੀ ਦੀ ਭਕਤੀ ਪਾ ਲਵੇ, ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹੈ।
ਸਫਲਂ ਜੀਵਨਂ ਤਸ੍ਯ ਕੁਰ੍ਵਤਃ ਕਰ੍ਮਣਃ ਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ । ਪਿਤॄਣਾਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਮਾਤੁਸ਼੍ਚ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਜੀਵਨ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਕਰਮ ਮੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਲਾਭ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਮਾਤਾਮਹਾਨਾਂ ਪੁਂਸਾਂ ਚ ਸ਼ਤਾਨਾਂ ਸੋਦਰਸ੍ਯ ਚ । ਬਾਨ੍ਧਵਸ੍ਯਾਪਿ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਗੁਰੂਣਾਂ ਸ਼ਿष੍ਯਭृਤ੍ਯਯੋਃ
ਸੈਂਕੜੇ ਮਾਤਾ-ਮਹਾ, ਭਰਾ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਪਤਨੀ, ਗੁਰੂ, ਚੇਲੇ ਅਤੇ ਨੌਕਰ ਵੀ ਲਾਭ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਸ਼ੋਭਰਂ ਵਤ੍ਸ ਯਚ੍ਚ ਕृष੍ਣੋ ਸਮਰ੍ਪਣਮ੍ । ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਸ਼ੋਭਨਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਕੁष੍ਣਸਂਤੋषਣਂ ਯਤਃ
ਪੁੱਤਰ, ਉਹ ਕਰਮ ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੋਹਣਾ ਹੈ; ਉਹ ਕਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਂਕਲ੍ਪਸਾਧਨਂ ਕਰ੍ਮ ਸਂਪ੍ਰੀਤਿਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਤਦੇਵ ਮਙ੍ਗਲਂ ਧਨ੍ਯਂ ਪਰਿਣਾਮਸੁਖਾਵਹਮ੍
ਜੋ ਕਰਮ ਪੂਰੇ ਇਰਾਦੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸਚਮੁਚ ਸ਼ੁਭ, ਧੰਨ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਤਤ੍ਤਪਃ ਸਤ੍ਯਂ ਤਦ੍ਭਕ੍ਤਿਃ ਪੂਜਨਂ ਤਥਾ । ਤਦੁਦ੍ਦੇਸ਼੍ਯਮਨਸ਼ਨਂ ਕੇਵਲਂ ਦਾਸ੍ਯਕਾਲਣਮ੍
ਉਹ ਵਰਤ, ਉਹ ਤਪ, ਉਹ ਸੱਚ, ਉਹ ਭਕਤੀ, ਉਹ ਪੂਜਾ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਪਵਾਸ, ਤੇ ਉਹ ਸੇਵਾ ਹੀ ਅਸਲ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
ਸਮਸ੍ਤਪृਥਿਵੀਦਾਨਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣ੍ਯਂ ਭੁਵਸ੍ਤਥਾ । ਸਮਸ੍ਤਤੀਰ੍ਥਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਸਮਸ੍ਤਂ ਚ ਵ੍ਰਤਂ ਤਪਃ
ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਨਾ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਨਾ, ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਵਰਤ ਤੇ ਤਪ ਕਰਨਾ—
ਸਮਸ੍ਤਯਜ੍ਞਕਰਣਂ ਸਰ੍ਵਦਾਨਫਲਂ ਤਥਾ । ਸਮਸ੍ਤਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਠਨਂ ਪਾਠਨਂ ਤਥਾ
ਸਾਰੇ ਯਜਨ ਕਰਨਾ, ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਪਾਉਣਾ, ਸਾਰੇ ਵੇਦ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਪੜ੍ਹਨਾ ਤੇ ਪੜ੍ਹਾਉਣਾ—
ਭੀਤਸ੍ਥਂ ਰਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚੈਵ ਜ੍ਞਾਨਦਾਨਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਅਤਿਥੀਨਾਂ ਪੂਜਨਂ ਚ ਸ਼ਰਣਾਗਤਰਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਡਰੇ ਹੋਏ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨਾ, ਗਿਆਨ ਦੇਣਾ ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹੈ, ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ, ਤੇ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨਾ—
ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਰ੍ਚਨਂ ਚੈਵ ਵਨ੍ਦਨਂ ਜਪਨਂ ਮਨੋਃ । ਭੋਜਨਂ ਵਿਪ੍ਰਦੇਵਾਨਾਂ ਪੁਰਸ਼੍ਚਰਣਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਾ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ, ਜਪ ਕਰਨਾ, ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਰੀਤੀ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ—
ਗੁਰੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਂ ਚੈਵ ਪਿਤ੍ਰੋਰ੍ਭਕ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਪੋषਣਮ੍ । ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਦਾਸ੍ਯਸ੍ਯ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍
ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਾ, ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਤੇ ਪਾਲਣਾ—ਇਹ ਸਭ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੇ ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਤਸ੍ਮਾਦੁਦ੍ਧਵ ਯਤ੍ਨੇਨ ਭਜ ਕृष੍ਣਂ ਪਰਾਤ੍ਪਰਮ੍ । ਨਿਰ੍ਗੁਣਂ ਚ ਨਿਰੀਹਂ ਚ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਉਦਧਵ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਉੱਚੀ ਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਪੂਜਾ ਕਰ; ਜੋ ਨਿਰਗੁਣ, ਨਿਰਲੋਭ, ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਤੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪਰਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਤਮਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਵਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਉਹ ਸਦਾ, ਸੱਚਾ, ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਭ ਤੋਂ ਪੂਰਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਦਇਆ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਿਣਾਂ ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਸਾਕ੍ਸ਼੍ਯਪ੍ਰਦਂ ਨਿਰ੍ਲਿਪ੍ਤਮੇਵ ਚ । ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਪਰਮਂ ਕਾਰਣਾਨਾਂ ਚ ਕਾਰਣਮ੍
ਉਹ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਸਾਖੀ ਹੈ, ਕੁਝ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਚਾਨਣ, ਤੇ ਸਭ ਕਾਰਨਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਰੂਪਂ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਸਂਪਤ੍ਪ੍ਰਦਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਭਕ੍ਤਿਦਂ ਦਾਸ੍ਯਦਂ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਨਿਜਸਂਪਤ੍ਪਦਪ੍ਰਦਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਭਗਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸੇਵਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਅਸਲ ਦੌਲਤ ਤੇ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਵੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਵਿਸृਜ੍ਯ ਜ੍ਞਾਤਿਬੁਦ੍ਧਿਂ ਚ ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਯਮਸ਼ੁਭਪ੍ਰਦਮ੍ । ਭਜ ਤਂ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਂ ਸਾਨਨ੍ਦਂ ਨਨ੍ਦਨਨ੍ਦਨਮ੍
ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਦੀ ਸੋਚ ਅਤੇ ਈਰਖਾ, ਜੋ ਨੁਕਸਾਨ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਛੱਡ ਕੇ, ਉਸ ਪਰਮ ਆਨੰਦ, ਨੰਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਿਮਰੋ।
ਵੇਦੇ ਕੌਥੁਮਿਸ਼ਾਖਾਯਾਂ ਤਸ੍ਯ ਨਾਮ੍ਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਕਮ੍ । ਨਨ੍ਦਨਨ੍ਦਨਨਾਮੋਕ੍ਤਂ ਕृਤੌ ਵਿਘ੍ਨਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਕੌਥੁਮੀ ਸ਼ਾਖਾ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਂਵਾਂ ਦਾ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਂਵਾਂ ਵਾਲਾ ਸਤੁਤਿ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ 'ਨੰਦਨੰਦਨ ਦੇ ਨਾਂਵ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਪਾਠਨਾ ਵਿਰਲੇ ਹੀ ਰੁਕਦੀ ਹੈ।
ਉਦ੍ਧਵਃ ਸਰ੍ਵਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਪਰਮਂ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਯਯੌ । ਜ੍ਞਾਨਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਂਪੂਰ੍ਣ ਪਰਿਬੂਰ੍ਣੇ ਭਭੂਵ ਹ
ਉਧਵ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ; ਪੂਰਾ ਗਿਆਨ ਮਿਲਣ ਤੇ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਗਲੇ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਦਣ੍ਡਵਤ੍ਪ੍ਰਣਨਾਮ੍ ਤਾਮ੍ । ਮੁਰ੍ਧ੍ਨਃ ਕੇਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਪਾਦਂ ਨਿਬਧ੍ਯ ਚ ਪੁਨਾਃ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕਪੜਾ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ, ਡੰਡਵਤ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਮੁੜ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਛੋਏ।
ਪੁਲਕਾਞ੍ਚਿਤਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਃ ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਭਕ੍ਤਿਤਃ । ਤਦ੍ਵਿਚ੍ਛੇਦਸ਼ੁਚਾ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣ ਰੁਰੋਦੋਚ੍ਚੈਸ਼੍ਚ ਨਾਰਦ
ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਅੱਖਾਂ ਭਗਤੀ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ; ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਪੀੜ ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਰੋਇਆ, ਨਾਰਦ।
ਰੁਰੋਦ ਰਾਧਾ ਤਤ੍ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਰੁਰੋਦ ਬਲ੍ਲਵੀਗਣਃ । ਉਦ੍ਧਵਸ੍ਯ ਗਲਂ ਧृਤ੍ਵਾ ਸਥਾਪਯਾਮਾਸ ਲੋਭਤਃ
ਰਾਧਾ ਨੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚ ਰੋਇਆ, ਗਾਂਵ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਰੋਈਆਂ; ਉਧਵ ਦਾ ਗਲਾ ਫੜ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਉਦ੍ਵਵਂ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜृਮ੍ਭਿਤਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤਚੇਤਨਮ੍ । ਸ਼ੀਘ੍ਰਸੁਤ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਰਾਧਿਕਾ ਕृष੍ਣਮਾਨਸਮ੍
ਉਧਵ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਤੇ ਡਿੱਗਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਧਿਕਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਮਨ ਜਲਦੀ ਜਗਾਇਆ।
ਚੇਤਨਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਜਲਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮੁਖਾਮ੍ਬੁਜੇ । ਸ਼ੁਭਾਸ਼ਿषਂ ਚ ਪ੍ਰਦਦੌ ਵਤ੍ਸ ਜੀਵੇਤਿ ਨਾਰਦ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੁੱਖ-ਕਮਲ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕ ਕੇ, ਹੋਸ਼ ਵਾਪਸ ਲਿਆ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸੀਸ ਦਿੱਤੀ, 'ਪੁੱਤਰ, ਜੀਵੀਂ ਰਹੋ', ਨਾਰਦ।
ਉਦ੍ਧਵਸ਼੍ਚੇਤਨਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਮੁਵਾਚ ਸੁਸਂਸਦਿ । ਰੁਦਤੀਨਾਂ ਚ ਗੋਪੀਨਾਂ ਪੁਰਤਃ ਪਰਮਾਰ੍ਥਦਮ੍
ਉਧਵ ਨੇ ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਰੋ ਰਹੀਆਂ ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਚ ਦੱਸਿਆ।
ਉਦ੍ਧਵ ਉਵਾਚ ਧਨ੍ਯੋ ਯਸ਼ਸ੍ਯੋ ਦ੍ਵੀਪਾਨਾਂ ਜਮ੍ਬੁਦ੍ਵੀਪਃ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਃ । ਯਤ੍ਰ ਭਾਰਤਵਰ੍ष ਤੁ ਸਰ੍ਵੈषਾਮੀਪ੍ਸਿਤਂ ਵਰਮ੍
ਉਧਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਸਭ ਟਾਪੂਆਂ ਵਿਚ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਵਿਰਲਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤਵਰਸ਼ ਸਭ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦਾ ਵੱਡਾ ਵਰਦਾਨ ਹੈ।'
ਅਹੋ ਭਾਰਤਵਰ੍षੇ ਤੁ ਪੁਣ੍ਯਂ ਵृਨ੍ਦਾਵਨਂ ਵਨਮ੍ । ਰਾਧਾਪਾਦਾਬ੍ਜਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਰਜਃ ਪੂਤਂ ਸੁਰੇਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਅਹਾ, ਭਾਰਤਵਰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦਾ ਜੰਗਲ, ਰਾਧਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਕਮਲ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।