ਏਵਂ ਕਾਲਗਤਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇऽਸ੍ਤਿ ਸਂਤਤਮ੍ । ਕਾਲਸ੍ਵਰੂਪੋ ਭਗਵਾਨ੍ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਨਿਰਾਕृਤਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਕਾਲ ਦੀ ਚਾਲ ਸਦਾ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਭਗਵਾਨ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਆਪ ਹੀ ਕਾਲ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਜੋ ਨਿਰਾਕਾਰ ਹੈ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਗਤਿਰ੍ਨਾਸ੍ਚਿ ਪਾਤਾਲੇषੁ ਚ ਸਪ੍ਤषੁ । ,ਦ੍ਵਾਸਿਨਸ਼੍ਚ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਸ਼ਙ੍ਕਨ੍ਤੇ ਨ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਾਲ ਸੱਤ ਪਾਤਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ; ਉੱਥੇ ਦੇ ਵਾਸੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਦਿਨੇ ਚ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿਨਾਗਾਨਾਂ ਮਣਿਰ੍ਜ੍ਵਲਤਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਸਂਧ੍ਯਾਯਾਂ ਦੀਪ੍ਤਮਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਰਾਤ੍ਰਿਸ਼੍ਚ ਤਮਸਾऽऽਵृਤਾ
ਦਿਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਮਣੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਮਕਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਅੱਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕਾਲਂ ਤਾਮ੍ਰੀਪ੍ਰਮਾਣੇਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਤਨ੍ਨਿਵਾਸਿਨਃ । ਯਥਾ ਭੁਵਿ ਤਥਾ ਤਤ੍ਰ ਪਰਿਮਾਣਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਤਾਮਬੇ ਦੀ ਮਾਪ ਨਾਲ ਸਮਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਾਪ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਓਹੋ ਮਾਪ ਉਥੇ ਵੀ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕृਤਂ ਤ੍ਰੇਤਾ ਦ੍ਵਾਪਰਂ ਚ ਕਲਿਸ਼੍ਚੇਤਿ ਚਤੁਰ੍ਯੁਗਮ੍ । ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਸਾਹਸ੍ਰੈਰ੍ਵਤ੍ਸਰੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਨ੍ਮਿਤਮ੍
ਚਾਰੇ ਯੁੱਗ — ਸਤਯੁਗ, ਤ੍ਰੇਤ, ਦੁਆਪਰ ਤੇ ਕਲਿਜੁਗ — ਬਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਨਾਲ ਮਾਪੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅष੍ਟੌ ਸ਼ਤਾਨ੍ਯਪ੍ਯਧਿਕਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਚਤੁष੍ਟਯਮ੍ । ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਵਰ੍षੈਃ ਕृਤਯੁਗਂ ਕਾਲਵਿਦ੍ਭਿਰ੍ਨਿਰੂਪਿਤਮ੍
ਸਮੇਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਸਤਯੁਗ ਚਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਅਠ ਸੌ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਨਾਲ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਤ੍ਸਹਸ੍ਰਾਣ੍ਯਪ੍ਯਧਿਕਂ ਪਰਿਮਾਣਕਮ੍ । ਲਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਚ ਸਪ੍ਤਦਸ਼ਂ ਨृਮਾਨਂ ਪਰਿਕੀਨ੍ਤਿਤਮ੍
ਇਸ ਦਾ ਕੁੱਲ ਮਾਪ ਅਠਾਈ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਲ ਹੈ, ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਇਹ ਲੱਖ ਸਤਰਾ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਧਿਕਂ षਟ੍ਸ਼ਤਾਨ੍ਯੇਵ ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਤ੍ਰਯਂ ਤਥਾ । ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਵਰ੍षੈਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰੇਤੇਤਿ ਵਤ੍ਸ ਕਾਲਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ
ਤ੍ਰੇਤ ਯੁਗ, ਪੁੱਤਰ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਛੇ ਸੌ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਹੈ।
षਣ੍ਣਵਤਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਲਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਭਿਃ ਸਹ । ਨृਣਾਂ ਵਰ੍षੈਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰੇਤੇਤਿ ਕਾਲਵਿਦ੍ਭਿਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਤ੍ਰੇਤ ਯੁਗ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਸਤ ਨਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਲੱਖ ਬਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਨਾਲ ਮੰਨਿਆ ਹੈ।
ਚਤੁष੍ਟਯਂ ਸ਼ਤਾਨਾਂ ਚਾਪ੍ਯਧਿਕਂ ਦ੍ਵਿਸਹਸ੍ਰਕਮ੍ । ਵਰ੍ष ਦਿਵ੍ਯਂ ਦ੍ਵਾਪਰਂ ਚ ਕਾਲਜ੍ਞੈਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਦੁਆਪਰ ਯੁਗ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਚਾਰ ਸੌ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਨਾਲ ਮੰਨਿਆ ਹੈ।
ਚਤੁਃषष੍ਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਲਕ੍ਸ਼ੈਰष੍ਟਭਿਰੇਵ ਚ । ਨृਣਾਂ ਵਰ੍षੈਰ੍ਦ੍ਵਾਪਰਂ ਚ ਕਾਲਜ੍ਞੈਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਦੁਆਪਰ ਯੁਗ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਚੌਂਠੀ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਲੱਖ ਅੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਨਾਲ ਮੰਨਿਆ ਹੈ।
ਅਧਿਕਂ ਦ੍ਵਿਸ਼ਤਂ ਚੈਵ ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਕਮ੍ । ਏਵਂਮਿਤਂ ਕਲਿਯੁਗਂ ਵਤ੍ਸ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੈਰ੍ਨਿਰੂਪਿਤਮ੍
ਕਲਿਜੁਗ, ਪੁੱਤਰ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਦੋ ਸੌ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਨਾਲ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਚ੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਨृਮਾਨਕਮ੍ । ਵਰ੍ष ਚੇਤਿ ਕਲਿਯੁਗੇ ਚਕਾਰ ਕਾਲਕੋਵਿਦਃ
ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਬਤੀ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਲੱਖ ਚਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਮੰਨਿਆ ਹੈ।
ਲਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਦ੍ਵਿਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਦ੍ਭਿਃ ਸਹ ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਸਹਸ੍ਰਕੈਃ । ਨृਮਾਨਵਰ੍षੈਃ ਕਾਲਜ੍ਞੈਰ੍ਵ੍ਯਕ੍ਤਮੇਵ ਚਤੁਰ੍ਯੁਗਮ੍
ਚਾਰੇ ਯੁੱਗ ਸਮੇਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਲੱਖ ਚਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਨਾਲ ਸਪਸ਼ਟ ਜਾਣੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਵਤ੍ਸ ਕਾਲਸਂਖ੍ਯਾਨਿਰੂਪਣਮ੍ । ਯਥਾਸ਼੍ਰੁਤਂ ਯਥਾਜ੍ਞਾਨਂ ਗਚ੍ਛ ਵਤ੍ਸ ਹਰੇਃ ਪੁਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁੱਤਰ, ਤੈਨੂੰ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸਮਝਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸੁਣਿਆ ਤੇ ਸਮਝਿਆ, ਹੁਣ ਹਰੀ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚੱਲ।
ਅਥ ਸਪ੍ਤਨਵਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਮੁਦ੍ਧਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤਾ ਸ਼੍ਰੀਹਰੇਃ ਪ੍ਰਿਯਾ । ਸਮੁਤ੍ਥਾਯਾऽऽਸਨਾਚ੍ਛੀਘ੍ਰਂ ਹृਦਯੇਨ ਵਿਦੂਯਤਾ
ਹੁਣ ਸਤਾਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ। ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਦਧਵ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਸ਼੍ਰੀ ਹਰੀ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰੀਤਮਾਂ ਡਰ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਚਿੰਤਾ ਹੋ ਗਈ। ਉਹ ਜਲਦੀ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਉਠ ਗਈਆਂ।
ਗੋਪੀਭਿਃ ਸਹਿਤਾ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸਮੁਦ੍ਵਿਗ੍ਨਾ ਸਹਾਸਤੀ । ਦਦੌ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ਿषਂ ਤਸ੍ਮੈ ਤਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਕਰਂ ਤਥਾ
ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਡਰ ਤੇ ਕੰਬਦੀਆਂ, ਉਦਧਵ ਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਦुआਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਤੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ।
ਸ੍ਤਿਗ੍ਧਦੂਰ੍ਵਾਕ੍ਸ਼ਤਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਧਾਨ੍ਯਂ ਪੁष੍ਪਂ ਚ ਮਙ੍ਗਲਮ੍ । ਪ੍ਰੇਰਯਾਮਾਸ ਲਾਜਾਂਸ਼੍ਚ ਫਲਂ ਪਰ੍ਣਂ ਤਥਾ ਦਧਿ
ਉਸਨੇ ਨਮੀ ਹੋਈ ਦੁਰਵਾ, ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ, ਚਿੱਟੇ ਅਨਾਜ, ਸੁਭ ਅੰਗ, ਲਾਜ, ਫਲ, ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਦਹੀ ਭੇਜੀ।
ਦਰ੍ਮਣਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਪੂਰ੍ਣਕੁਮ੍ਭ ਸਪਲ੍ਲਵਮ੍ । ਸਫਲਂ ਗਨ੍ਧਸਿਨ੍ਧੂਰਕਸ੍ਤੂਰੀਚਨ੍ਦਨਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਸਨੇ ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਫਲ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਘੜਾ, ਚੰਦਨ, ਕਸਤੂਰੀ ਤੇ ਸਿੰਧੂਰ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਉਦਧਵ ਨੂੰ ਵਿਖਾਇਆ।
ਪੁष੍ਪਮਾਲ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦੀਪਂ ਚ ਰਤ੍ਨਂ ਗਨ੍ਧਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਪਤਿਪੁਤ੍ਰਵਤੀ ਸਾਧ੍ਵੀ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਰਜਤਂ ਤਥਾ
ਉਸਨੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਦੀਵਾ, ਰਤਨ, ਸੁਗੰਧ, ਤੇ, ਦੋਵੇਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਪਤੀ-ਪੁਤਰ ਵਾਲੀ ਸਾਧਵੀ ਨੇ ਸੋਨਾ ਤੇ ਚਾਂਦੀ ਵੀ ਦਿੱਤਾ।
ਤਮੁਵਾਚ ਮਹਾਸਾਧ੍ਵੀ ਹਿਤਂ ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਮਙ੍ਗਲਮ੍ । ਸਂਗੋਪ੍ਯਂ ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰਂ ਚ ਪਤਿਤਂ ਦੁਃਖਿਤਾ ਹृਦਿ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹਿਤਕਾਰੀ, ਸੱਚੀਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਬਾਤਾਂ ਆਖੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਅੰਸੂਆਂ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਕੇ, ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਗਹਿਰੀ ਦੁਖੀ ਹੋਈ।
ਰਾਧਿਕੋਵਾਚ ਸ਼ੁਭਂ ਭਵਤੁ ਮਾਰ੍ਗਸ੍ਤੇ ਕਲ੍ਯਾਣਮਸ੍ਤੁ ਸਂਤਤਮ੍ । ਜ੍ਞਾਨਂ ਲਭ ਹਰੇਃ ਸ੍ਥਾਨਾਤ੍ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਸੁਪ੍ਰਿਯੋ ਭਵ
ਰਾਧਿਕਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੇਰਾ ਰਸਤਾ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਸਦਾ ਭਲਾਈ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹੇ; ਤੂੰ ਹਰੀ ਦੇ ਥਾਂ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਬਣ।
ਕृष੍ਣਭਕ੍ਤਿਃ ਕृष੍ਣਦਾਸ੍ਯਂ ਦਲੇषੁ ਚ ਵਰਂ ਵਰਮ੍ । ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਪਞ੍ਚਵਿਧਾ ਮੁਕ੍ਤੇਰ੍ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਰ੍ਗਰੀਯਸੀ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਭਕਤੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਸੇਵਾ, ਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ — ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹਨ; ਪੰਜ ਕਿਸਮ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਵਿੱਚ, ਹਰੀ ਦੀ ਭਕਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਤ੍ਵਾਦਪਿ ਦੇਵਤ੍ਵਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰਤ੍ਵਾਦਮਰਾਦਪਿ । ਅਮृਤਾਤ੍ਸਿਦ੍ਧਿਲਾਭਾਚ੍ਚ ਹਰਿਦਾਸ੍ਯਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੋਣ ਤੋਂ, ਦੇਵਤਾ ਹੋਣ ਤੋਂ, ਇੰਦਰ ਹੋਣ ਤੋਂ, ਅਮਰ ਹੋਣ ਤੋਂ, ਤੇ ਸਿਧੀਆਂ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਵੀ, ਹਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹੈ।
ਅਨੇਕਨਨ੍ਮਤਪਸਾ ਸਂਭੂਯ ਭਾਰਤੇ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਂ ਯਦਿ ਲਭੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਜਨ੍ਮ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੁਜਾਤੀ, ਅਨੇਕ ਤਪ ਕਰ ਕੇ, ਜੇ ਹਰੀ ਦੀ ਭਕਤੀ ਪਾ ਲਵੇ, ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹੈ।
ਸਫਲਂ ਜੀਵਨਂ ਤਸ੍ਯ ਕੁਰ੍ਵਤਃ ਕਰ੍ਮਣਃ ਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ । ਪਿਤॄਣਾਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਮਾਤੁਸ਼੍ਚ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਜੀਵਨ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਕਰਮ ਮੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਲਾਭ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਮਾਤਾਮਹਾਨਾਂ ਪੁਂਸਾਂ ਚ ਸ਼ਤਾਨਾਂ ਸੋਦਰਸ੍ਯ ਚ । ਬਾਨ੍ਧਵਸ੍ਯਾਪਿ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਗੁਰੂਣਾਂ ਸ਼ਿष੍ਯਭृਤ੍ਯਯੋਃ
ਸੈਂਕੜੇ ਮਾਤਾ-ਮਹਾ, ਭਰਾ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਪਤਨੀ, ਗੁਰੂ, ਚੇਲੇ ਅਤੇ ਨੌਕਰ ਵੀ ਲਾਭ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਸ਼ੋਭਰਂ ਵਤ੍ਸ ਯਚ੍ਚ ਕृष੍ਣੋ ਸਮਰ੍ਪਣਮ੍ । ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਸ਼ੋਭਨਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਕੁष੍ਣਸਂਤੋषਣਂ ਯਤਃ
ਪੁੱਤਰ, ਉਹ ਕਰਮ ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੋਹਣਾ ਹੈ; ਉਹ ਕਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਂਕਲ੍ਪਸਾਧਨਂ ਕਰ੍ਮ ਸਂਪ੍ਰੀਤਿਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਤਦੇਵ ਮਙ੍ਗਲਂ ਧਨ੍ਯਂ ਪਰਿਣਾਮਸੁਖਾਵਹਮ੍
ਜੋ ਕਰਮ ਪੂਰੇ ਇਰਾਦੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸਚਮੁਚ ਸ਼ੁਭ, ਧੰਨ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਤਤ੍ਤਪਃ ਸਤ੍ਯਂ ਤਦ੍ਭਕ੍ਤਿਃ ਪੂਜਨਂ ਤਥਾ । ਤਦੁਦ੍ਦੇਸ਼੍ਯਮਨਸ਼ਨਂ ਕੇਵਲਂ ਦਾਸ੍ਯਕਾਲਣਮ੍
ਉਹ ਵਰਤ, ਉਹ ਤਪ, ਉਹ ਸੱਚ, ਉਹ ਭਕਤੀ, ਉਹ ਪੂਜਾ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਪਵਾਸ, ਤੇ ਉਹ ਸੇਵਾ ਹੀ ਅਸਲ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।