ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯੁਵਾਚ ਪਰਾਤ੍ਪਰਤਰਂ ਸ਼੍ਯਾਮਂ ਨਿਰ੍ਵਿਕਾਰਂ ਨਿਰਞ੍ਜਨਮ੍
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਗੂੜ੍ਹਾ ਨੀਲਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਬਦਲਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਦੇਵੀ ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨੇ ਵਰੇ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ ਦੇਵੀ ਸੋਹਣੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਈ।
ਆਵਿਰ੍ਬਭੂਵ ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਮਨੋ ਮਥ੍ਨਾਤਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪਞ੍ਚਬਾਣੇਨ ਕਾਮਿਨਾਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਂਸੋ ਵਾਮਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਾਤ੍ਕਾਮਸ੍ਯ ਕਾਮਿਨੀ ਵਰਾ
ਉਸ ਪੁਰਖ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੋਂ, ਕਾਮ ਦੇ ਪਿਆਰ ਵਾਲੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਇਸਤਰੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ।
ਰਤਿਰ੍ਬਭੂਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਸ੍ਮਿਤਾਂ ਸਤੀਮ੍
ਰਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਹੈ, ਹੱਸਦੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਖਾਈ ਦਿੱਤੀ।
ਹਰਿਂ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸ ਉਵਾਸ ਹਰੇਃ ਪੁਰਃ 1.4.
ਹਰੀ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਠਹਿਰ ਗਿਆ।
ਮਾਰਣਂ ਸ੍ਤਮ੍ਭਨਂ ਚੈਵ ਜृਮ੍ਭਣਂ ਸ਼ੋषਣਂ ਤਥਾ
ਕਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰ ਛੱਡੇ—ਮਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੁੱਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਉਬਾਸੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੁਕਾਉਣ ਵਾਲਾ।
ਬਾਣਾਂਸ਼੍ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਸਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਕਾਮੋ ਬਾਣਪਰੀਕ੍ਸ਼ਯਾ
ਕਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੀ ਪਰਖ ਲਈ ਸਾਰੇ ਤੀਰ ਚਲਾਏ।
ਰਤਿਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਰੇਤਃ ਪਾਤੋ ਵਭੂਵ ਹ
ਰਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਬੀਜ ਨਿਕਲ ਪਿਆ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਦਗ੍ਧ੍ਵਾ ਸਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਜ੍ਵਲਦਗ੍ਨਿਃ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਕੱਪੜਾ ਸਾੜ ਕੇ, ਤਪਦਾ ਹੋਇਆ ਅੱਗ ਦਾ ਅਗਨੀ ਦੇਵਤਾ ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਕृष੍ਣਸ੍ਤਦ੍ਵਰ੍ਦ੍ਧਨਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਸਰ੍ਜਾਪਃ ਸ੍ਵਲੀਲਯਾ
ਉਹ ਵਾਧਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਖੇਡ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।
ਵਿਸ਼੍ਵੌਘਂ ਪ੍ਲਾਵਯਾਮਾਸ ਮੁਖਬਿਂਦੁਜਲਂ ਦ੍ਵਿਜ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਦੀ ਬੂੰਦ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਪਾਣੀ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵਗਾ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।
ਤਤਃਪ੍ਰਭृਤਿ ਤੇਨਾਗ੍ਨਿਸ੍ਤੋਯਾਨ੍ਨਿਰ੍ਵਾਣਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਅੱਗ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਬੁਝ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਤਜ੍ਜਲਾਦੇਕਃ ਪੁਮਾਨ੍ਸ ਵਰੁਣਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਪੁਰਖ ਉੱਠਿਆ—ਉਸ ਨੂੰ ਵਰੁਣ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਵਿਰ੍ਬਭੂਵ ਕਨ੍ਯੈਕਾ ਤਦ੍ਵਹ੍ਨੇਰ੍ਵਾਮਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤਃ
ਉਸ ਅੱਗ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੋਂ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਜਲੇਸ਼ਸ੍ਯ ਵਾਮਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਾਤ੍ਕਨ੍ਯਾ ਚੈਕਾ ਬਭੂਵ ਸਾ 1.4.
ਜਲ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੋਂ ਵੀ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਜਨਮੀ।
ਬਭੂਵ ਪਵਨਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਵਿਭੋਰ੍ਨਿਸ਼੍ਵਾਸਵਾਯੁਤਃ
ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਾਹ ਨਾਲ, ਸੋਹਣਾ ਪਵਨ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਵਾਯੋਰ੍ਵਾਮਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਾਤ੍ਕਨ੍ਯਾ ਚੈਕਾ ਬਭੂਵ ਹ
ਉਸ ਹਵਾ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੋਂ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਜਨਮੀ ਸੀ।
ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਕਾਮਬਾਣੇਨ ਰੇਤਃਪਾਤੋ ਬਭੂਵ ਹ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਇੱਛਾ ਦੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਬੀਜ ਦਾ ਵਹਾਵਾ ਹੋਇਆ।
ਸਹਸ੍ਰਵਤ੍ਸਰਾਨ੍ਤੇ ਤਡ੍ਡਿਮ੍ਭਰੂਪਂ ਬਭੂਵ ਹ
ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਚ ਉਹ ਪਾਣੀ ਦੀ ਬੁੱਲਬੁਲੇ ਵਾਂਗ ਬਣ ਗਿਆ।
ਯਸ੍ਯੈਕ ਲੋਮਵਿਵਰੇ ਵਿਸ਼੍ਵੈਕਸ੍ਯ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਇੱਕ ਰੋਮ ਦੇ ਛਿਦਰ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਜਗਤ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸ ਏਵ षੋਡਸ਼ਾਂਸ਼ੋऽਪਿ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਹ ਤਾਂ ਕੇਵਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਸੋਲ੍ਹਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਹੀ ਹੈ।
ਮਹਾਰ੍ਣਵੇ ਸ਼ਯਾਨਃ ਸ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਂ ਯਥਾ ਜਲੇ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਾਂਗ ਲੰਮਿਆ ਪਿਆ ਸੀ।
ਤੌ ਜਲਾਚ੍ਚ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਹਨ੍ਤੁਮੁਦ੍ਯਤੌ
ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਠ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਬਭੂਵ ਮੇਦਿਨੀ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾ ਕਾਰ੍ਤ੍ਸ੍ਨ੍ਯੇਨ ਮੇਦਸਾ ਤਯਾ
ਉਸੇ ਮੱਦੇ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਬਣ ਗਈ।
ਮਮ ਸਂਦੇਹਭੇਦਾਰ੍ਥਂ ਤਨ੍ਮੇ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਮੇਰਾ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਸਮਝਾਓ ਜੀ।
ਸਰ੍ਵਾਦਿਸृष੍ਟਿਕਥਨਂ ਯਨ੍ਮਯਾ ਕਥਿਤਂ ਦ੍ਵਿਜ
ਸਾਰੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਗੱਲ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ,
ਸਰ੍ਵਾਦਿਸृष੍ਟੌ ਕ੍ਲृਪ੍ਤੌ ਚ ਨਾਰਾਯਣਮਹੇਸ਼੍ਵਰੌ
ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਨਾਰਾਇਣ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਹੀ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਏ।
ਸਰ੍ਵਾਦੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕਲ੍ਪਸ੍ਯ ਚਰਿਤਂ ਕਥਿਤਂ ਦ੍ਵਿਜ
ਬ੍ਰਹਮਾ-ਕਲਪ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਸੀ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।