ਰਾਧਾ ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਸ਼ਾਪੇਨ ਵृषਭਾਨਸੁਤਾ ਭੁਵਿ । ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਸ਼ਾਪੇਨ ਵਯਮੇਵ ਮਹੀਤਲੇ
ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਾਨੁ ਦੀ ਧੀ ਰਾਧਾ, ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਈ। ਸਨਤਕੁਮਾਰਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵੀ ਇਸ ਮਰਤ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਏ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਸਾਗਰਂ ਰਮ੍ਯਂ ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪਂ ਮਨੋਹਰਮ੍ । ਤਿਸ੍ਰੋ ਭਗਿਨ੍ਯੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਵਿष੍ਣੁਂਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਗਤਾ ਵਯਮ੍
ਅਸੀਂ ਤਿੰਨ ਭੈਣਾਂ, ਭਗਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਸੁੰਦਰ ਖੀਰਸਾਗਰ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਸ਼੍ਵੇਤਦਵੀਪ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਈਆਂ।
ਅਮ੍ਯੁਤ੍ਥਾਨਾਦਿ ਨ ਕृਤਂ ਕੋਪਾਦਸ੍ਮਾਞ੍ਛਸ਼ਾਪ ਹ । ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰੋ ਭਗਵਾਨ੍ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਗੁਰੋਰ੍ਗੁਰੁਃ
ਅਸੀਂ ਆਦਰ ਨਾਲ ਉੱਠ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ, ਸਨਤਕੁਮਾਰਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰ ਉਵਾਚ ਮੂਢਾਸ੍ਤਿष੍ਠਤ ਭੂਮੌ ਚ ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਨ ਯਾਸ੍ਯਥ । ਮਰ੍ਤ੍ਯਪ੍ਰਾਣਿਪ੍ਰਿਯਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਚਾਹਂਕਾਰੈਣ ਹੈਤੁਨਾ
ਸਨਤਕੁਮਾਰਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੂਰਖੋ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਹੀ ਰਹੋ; ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਜਾਵੋਗੇ। ਮਰਤ ਲੋਕ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਮੋਹ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹਾਲਤ ਹੋਈ ਹੈ।'
ਪੁਨਰ੍ਵਰਂ ਚ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਦਦੌ ਤੁष੍ਟੋ ਦ੍ਵਿਚੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਯ ਸ਼ੈਲਸ੍ਯ ਹਿਮਾਧਾਰਸ੍ਯ ਕਾਮਿਨੀ
ਫਿਰ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਰ ਦਿੱਤੇ: ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਬਣੇਗੀ, ਇੱਕ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ੈਲ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਤੇ ਇੱਕ ਹਿਮਾਧਾਰਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਭਵਤੁ ਤ੍ਵਤ੍ਕਨ੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਯੇਵ ਪਾਰ੍ਵਤੀ । ਧਨ੍ਯਾ ਪ੍ਰਿਯਾ ਤੁ ਭਵਤੁ ਯੋਗਿਨੋ ਜਨਕਸ੍ਯ ਚ
ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਧੀ ਪਾਰਵਤੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਤੇ ਉਹ ਤੇਰੀ ਹੀ ਧੀ ਰਹੇਗੀ। ਧਨਿਆ ਯੋਗੀ ਜਨਕ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਬਣੇਗੀ।
ਤਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸੀਤਾਦੇਵੀ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਵृषਭਾਨਸ੍ਯ ਵੈਸ਼੍ਯਸ੍ਯ ਯੋਗਿਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰਸ੍ਯ ਚ
ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ, ਸੀਤਾ ਦੇਵੀ ਬਣੇਗੀ। ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਾਨੁ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਵਿਚ ਵਧੀਆ ਵੈਸ਼ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਦੁਰ੍ਵਾਸਸਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯ ਕਨਿष੍ਠਾ ਚ ਕਲਾਵਤੀ । ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਪ੍ਰਿਯਾ ਸਾਧ੍ਵੀਦ੍ਵਾਪਰਾਨ੍ਤੇ ਚ ਗੋਕੁਲੇ
ਦੁਰਵਾਸਾ ਦੀ ਚੇਲੀ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਕਲਾਵਤੀ, ਦੁਆਪੁਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਗੋਕੁਲ ਵਿਚ ਸਾਧਵੀ ਪਿਆਰੀ ਬਣੇਗੀ।
ਕਲਾਵਤੀਸੁਤਾ ਰਾਧਾ ਦੇਵੀ ਗੋਲੋਕਵਾਸਿਨੀ । ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਗੋਪਸ਼ਾਪੇਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਗੋਲੋਕ ਵਿਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ ਰਾਧਾ ਦੇਵੀ, ਕਲਾਵਤੀ ਦੀ ਧੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਹ ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਾ ਗੋਪ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਈਸ਼ੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ਸ਼ੇषਾਣਾਂ ਭਾਰਾਵਤਰਣੇਨ ਚ । ਆਗਮਿष੍ਯਤਿ ਪृਥਵੀਂ ਚ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਚ ਭਾਰਤਮ੍
ਪ੍ਰਭੂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਅਨੰਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਆਉਣਗੇ।
ਕਲਾਵਤੀ ਵृष੍ਭਾਨਃ ਕੌਤੁਕਾਤ੍ ਕਨ੍ਯਯਾ ਸਹ । ਜੀਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਗੋਲੋਕਂ ਗਮਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਕਲਾਵਤੀ ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਾਨੁ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਹੀ ਗੋਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਣਗੇ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਧਨ੍ਯਾ ਚ ਸੀਤ੍ਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਵੈਕੁਣ੍ਠਂ ਚ ਗਮਿष੍ਯਤਿ । ਮੇਨਕਾ ਯੋਗਿਨੀ ਸਿਦ੍ਧਾ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਰੇਣ ਚ
ਧਨਿਆ ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਵੈਕੁੰਠ ਨੂੰ ਜਾਵੇਗੀ। ਮੇਨਕਾ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਯੋਗਿਨੀ ਹੈ, ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਵਰ ਨਾਲ ਉਥੇ ਜਾਵੇਗੀ।
ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤੇ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਵਨ੍ਮੋਦਤੇ ਚਿਰਮ੍ । ਵਿਨਾ ਵਿਪਤ੍ਤ੍ਯਾ ਮਹਿਮਾ ਕੇषਾਂ ਕੁਤ੍ਰ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ ਰਹੇਗੀ। ਬਿਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦੇ, ਕਿਸੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਿੱਥੇ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਕਰ੍ਮਣਾ ਚ ਗਤੇ ਦੁਃਖੇ ਪ੍ਰਭਵੇਦ੍ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਸੁਖਮ੍ । ਪੁਰਾ ਪਿਤਣਾਂ ਕਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਮਭੋਗਵਿਲਾਸਿਕਾਃ
ਜਦੋਂ ਕਰਮ ਨਾਲ ਦੁੱਖ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵਿਰਲੇ ਸੁਖ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲਾਂ ਪਿਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਸਵਰਗ ਦੇ ਆਨੰਦ ਵਿਚ ਮਸਤ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸਮਾ ਵਰੇਣਾਪਿ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ । ਕਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ਯਂ ਚਾਪ੍ਯਸ੍ਮਾਕਂ ਬਭੂਵ ਵਿष੍ਣੁਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਵਰ ਮਿਲਣ ਨਾਲ ਵੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਰਾਬਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਪਰ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਦਵਾਨ ਦਾ ਕਰਮ ਮੁੱਕ ਗਿਆ, ਤੇ ਸਾਡਾ ਵੀ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮੁੱਕ ਗਿਆ।
ਪੁਣ੍ਯੇ ਤੇਨ ਤੀਵ੍ਰੇਣ ਕੁਮਾਰਸ੍ਯਾਪਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ । ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਤਤ੍ਰ ਕੁਮਾਰਾਸ੍ਯਾਜ੍ਜ੍ਞਾਨਂ ਪਰਮਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਉਸ ਤੀਬਰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਕੁਮਾਰਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਵੀ ਕੀਤਾ। ਉਥੇ, ਕੁਮਾਰਾ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਰਲਾ ਤੇ ਉੱਚਾ ਗਿਆਨ ਸੁਣਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਦੀਨਾਂ ਸਿਦ੍ਧਾਨਾਂ ਜਗਤਾਮਪਿ । ਈਸ਼੍ਵਰਃ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਚ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਃ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪਰਃ ਨਿਰ੍ਗੁਣਸ਼੍ਚ ਨਿਰੀਹਸ਼੍ਚ ਪਰਃ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਾਮਯੋ ਵਰਃ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸਿੱਧਾਂ ਤੇ ਜਗਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ, ਉਹ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਗੁਣ ਰਹਿਤ, ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਤੁਲਸ੍ਯੁਵਾਚ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਾਣਿषੁ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍ । ਪ੍ਰਾਣੋ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਵਿषਯੀ ਮਨੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਚੇਤਨਾ
ਤੁਲਸੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਦੇਵਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਸਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਾਣ ਵਿਸ਼ਨੁ ਹੈ, ਮਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ, ਤੇ ਚੇਤਨਾ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰਾਜ ਹੈ।
ਪ੍ਰਕृਤਿਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਰੂਪਾ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਧਿਦੇਵਤਾ । ਜ੍ਞਾਨਸ੍ਵਰੂਪਃ ਸ਼ਂਭੁਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਪੂਰੁषਃ
ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਸ਼ਿਵ ਗਿਆਨ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਪੁਰਖ ਦਾ ਜੀਵੰਤ ਰੂਪ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਗੁਣਃ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਚ ਤਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪਰਮ੍ । ਸ ਏਵ ਕृष੍ਣਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਚ ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਜੀਵਿਨਾਮਪਿ
ਉੱਚਾ ਆਤਮਾ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਉਹੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਵੀ ਸਾਖੀ ਹੈ।
ਭੋਕ੍ਤਾ ਚ ਸੁਖਦੁਃਖਾਨਾਂ ਜੀਵਸ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਤਿਬਿਮ੍ਬਕਃ । ਚਕ੍ਸ਼ੁषੋਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੌ ਚ ਜਿਹ੍ਵਾਯਾਂ ਚ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਉਹ ਸੁਖ ਤੇ ਦੁਖ ਦਾ ਭੋਗੀ ਹੈ; ਜੀਵ ਉਸ ਦਾ ਪਰਛਾਂਵਾਂ ਹੈ। ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਅੱਖਾਂ ਹਨ, ਤੇ ਜੀਭ 'ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਵਸੁਂਧਰਾ ਤ੍ਵਚਿ ਸਦਾ ਬਾਹ੍ਵੋਸ੍ਤੇ ਲੋਕਪਾਲਕਾਃ । ਆਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤੇ ਸਰ੍ਪੇ ਪਰਿਚਾਰਕਰੂਪਿਣਃ
ਧਰਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਮੜੀ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਆਪਣੇ ਆਤਮ ਵਿੱਚ ਸੱਪ ਸੇਵਕਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਆਤ੍ਮਨ੍ਯੇਵ ਪ੍ਰਿਯਾਸ੍ਤੇ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਜੀਵਿਨਃ । ਯਥਾ ਸਂਸਦਿ ਸਂਸਾਰੇ ਨਰਦੇਹ(ਵ) ਮਿਵਾਨੁਗਾਃ
ਤੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਤੇਰੇ ਆਪਣੇ ਆਤਮ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਮਨੁੱਖ ਦੇਹ ਨਾਲ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਚਲਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾऽऽਤ੍ਮਾਨਂ ਭਜਨ੍ਤਿ ਸਂਤਤਂ ਸਦਾ । ਸਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤੇ ਯੋਗਿਨੋ ਮੁਦਾ
ਇਸ ਲਈ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਰੀ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਆਤਮ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਯੋਗੀ ਪਰਮ ਭਕਤੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕਰ੍ਮਿਣਾਂ ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਕੁਤਃ ਕਰ੍ਮ ਚ ਗੋਪਨਮ੍ । ਅਨ੍ਤਰ੍ਯਾਮੀ ਚ ਕृष੍ਣਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਚਾਰਂ ਕੁਰੁਤੇ ਮੁਦਾ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਸਾਖੀ ਹੈ; ਕਰਮ ਕਿਵੇਂ ਛੁਪ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਅੰਦਰੋਂ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਲਿਕੋਵਾਚ ਨਰਾ ਬਾਲਾਸ਼੍ਚ ਵृਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਯੁਵਾਨਸ੍ਤ੍ਰਿਵਿਧਾਸ੍ਤਥਾ । ਦੇਵਾਦਯਸ਼੍ਚ ਚੇ ਸਿਦ੍ਧਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਤਂ ਪਰਮ੍
ਕਾਲੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਰਦ, ਬੱਚੇ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮਾਂ, ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਸਿੱਧ—all ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਉਦ੍ਧਵ ਉਵਾਚ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਾਂ ਰਾਧਾਂ ਯੁਕ੍ਤੋ ਬੋਧਯਿਤੁਂ ਬੁਧਃ । ਅਤ੍ਰ ਯੁਕ੍ਤਿਃ ਪ੍ਰਧਾਨਾ ਤ੍ਵਂ ਤਾਂ ਪ੍ਰਬੋਧਯ ਚੋਦ੍ਧਵ
ਉਧਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਧਾ ਨੂੰ ਹੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿਚ ਤੂੰ ਮੁੱਖ ਹੈਂ—ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਜਗਾ, ਉਧਵ।
ਚੇਤਨਂ ਕੁਰੁ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਜਗਨ੍ਮਾਤਰ੍ਨਿਬੋਧ ਮਾਮ੍ । ਉਦ੍ਭਵਂ ਕृष੍ਣਭਕ੍ਤਸ੍ਯ ਕਿਂਕਰਸ੍ਯਾਪਿ ਕਿਂਕਰਮ੍
ਕਲਿਆਣੀ, ਜਗਤ ਮਾਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ। ਮੈਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਭਗਤ ਦਾ ਸੇਵਕ ਹਾਂ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸੇਵਕ ਦਾ ਵੀ ਸੇਵਕ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕੁਰੁ ਮਾਤਰ੍ਮਾਂ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਮਥੁਰਾਂ ਪੁਨਃ । ਨ ਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਃ ਪਰਾਧੀਨੋ ਯੋषਾ ਦਾਰੁਮਯੀ ਯਥਾ
ਮਾਤਾ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਕਿਰਪਾ ਦੇ; ਮੈਂ ਮੁੜ ਮਥੁਰਾ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਹੀਂ, ਦੂਜੇ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਲੱਕੜ ਦੀ ਗੁੱਡੀ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਯਥਾ ਵृषੋ ਵਸ਼ੀਭੂਤੋ ਵृषਵਾਹਸ੍ਯ ਸਂਤਤਮ੍ । ਤਥਾ ਮਾਤਰ੍ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਜਗਨ੍ਨਾਥਸ੍ਯ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਬਲਦ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਲਦ-ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮਾਤਾ, ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ।