ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਪਰਮਂ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਤਮਨਿਰ੍ਵਚਨੀਯਂ ਚ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਵਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਉਹ ਪਰਮ ਜੋਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਆਤਮਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ; ਉਹ ਅਣਵਰਨਨਯ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ ਹੈ।
ਯਤ੍ਪਾਦਪਦ੍ਭਂ ਪਦ੍ਮਾ ਸਾ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਜਨਨੀ ਪਰਾ । ਸੇਵਤੇ ਕਮ੍ਪਿਤਾ ਭੀਤਾ ਦਾਸੀਵਤ੍ਸਤਤਂ ਭਿਯਾ
ਉਸ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ, ਉਹ ਤ੍ਰੈਲੋਕੀ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੰਬਦੀ ਤੇ ਡਰੀ ਹੋਈ, ਦਾਸੀ ਵਾਂਗ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਮਾਯਾ ਚ ਪ੍ਰਕृਤਿਰ੍ਮੂਲਰੂਪਾ ਸਨਾਤਨੀ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਾ ਪਰਮਾ ਭੀਤਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਾਇਆ, ਜੋ ਆਦਿ ਅਤੇ ਸਦੀਵੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਰੂਪ ਹੈ, ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਖੜੀ ਸੀ।
ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਜਡੀਭੂਤਾ ਭੀਤਾ ਚ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ । ਸ੍ਤੋਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਤਾ ਵੇਦਾਃ ਕਿਂ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਿ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸਰਸਵਤੀ, ਜੋ ਡਰ ਅਤੇ ਅਸਥਿਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਪਰਮ ਇਸ਼ਵਰੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਰਹੀ; ਤਾਂ ਫਿਰ ਵੇਦ ਵੀ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ?
ਤਾਸਾਂ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚੋਦ੍ਧਵੋ ਭਕ੍ਤਿਵਿਹ੍ਵਲਃ । ਪੁਲਕਾਞ੍ਚਿਤਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੋ ਰੁਰੋਦ ਚ ਪਪਾਤ ਚ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਧਵ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਛਾ ਗਈ, ਉਹ ਰੋ ਪਿਆ ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭਕ੍ਤ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਤਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਤੁਚ੍ਛਂ ਮੇਨੇ ਸ ਚਾऽऽਤ੍ਮਾਨਂ ਗੋਪੀਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾऽਪ੍ਯੁਵਾਚ ਸਃ
ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਮੂੜ੍ਹ ਹੋ ਕੇ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਅਣਮਤਲਬੀ ਸਮਝਿਆ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਗੋਪੀਆਂ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਉਦ੍ਧਵ ਉਵਾਚ ਧਨ੍ਯਂ ਯਸ਼ਸ੍ਯਂ ਦ੍ਵੀਪਾਨਾਂ ਜਮ੍ਬੁਦ੍ਵੀਪਂ ਮਨੌਹਰਮ੍ । ਯਤ੍ਰ ਭਾਰਤਵਰ੍षਂ ਚ ਪੁਣ੍ਯਦਂ ਸ਼ੁਭਦਂ ਤਥਾ
ਉਧਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਭ ਟਾਪੂਆਂ ਵਿਚੋਂ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਸਭ ਤੋਂ ਧਨਵੰਤ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਸੁਹਣਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਭਾਰਤਵਰਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਣਿਜਾਂ ਚ ਪੁਸ਼੍ਯਕृਤਂ ਵਾਣਿਜ੍ਯਸ੍ਥਲਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਅਤ੍ਰ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਪੁਣ੍ਯਂ ਚ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇऽਨ੍ਯਤ੍ਰ ਸ਼ੁਭਂ ਫਲਮ੍
ਇਹ ਵਪਾਰੀਆਂ ਲਈ ਚਾਹੀਦਾ ਧਰਤੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵਪਾਰ ਕਰਕੇ ਉਹ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇੱਥੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਧਨ੍ਯਂ ਭਾਰਤਵਰ੍षਂ ਤੁ ਪੁਣ੍ਯਦਂ ਸ਼ੁਭਦਂ ਵਰਮ੍ । ਗੋਪੀਪਾਦਾਬ੍ਜਰਜਸਾ ਪੂਤਂ ਪਰਮਨਿਰ੍ਮਲਮ੍
ਭਾਰਤਵਰਸ਼ ਵਾਕਈ ਧਨਵੰਤ ਹੈ, ਜੋ ਪੁੰਨ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਤੋऽਪਿ ਗੋਪਿਕਾ ਧਨ੍ਯਾ ਸਾਨ੍ਯਾ ਯੋषਿਤ੍ਸੁ ਭਾਰਤੇ । ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਰਾਧਾਯਾਃ ਪਾਦਪਦ੍ਮਂ ਸੁਪੁਣ੍ਯਦਮ੍
ਭਾਰਤਵਰਸ਼ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਗੋਪਿਕਾਵਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਜੋ ਸਦਾ ਰਾਧਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਕਮਲ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
षष੍ਟਿਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ । ਰਾਧਿਕਾਪਾਦਪਦ੍ਮਸ੍ਯ ਰੇਣੂਨਾਮੁਪਲਬ੍ਧਯੇ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਰਾਧਿਕਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਕਮਲ ਦੀ ਧੂੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਗੋਲੋਕਵਾਸਿਨੀ ਰਾਧਾ ਕृष੍ਣਪ੍ਰਾਣਾਧਿਕਾ ਪਰਾ । ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਸ਼ਾਪੇਨ ਵृषਭਾਨਸੁਤਾऽਧੁਨਾ
ਰਾਧਾ, ਜੋ ਗੋਲੋਕ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਲਈ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਹੁਣ ਸ਼੍ਰੀਦਾਮ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਾਨੂ ਦੀ ਧੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਯੇ ਯੇ ਭਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਦੇਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯਸ੍ਤਥਾ । ਰਾਧਾਯਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਗੋਪੀਨਾਂਕਰਾਂ ਨਾਰ੍ਹਨ੍ਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਭਗਤ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤੇ, ਰਾਧਾ ਲਈ ਗੋਪੀਆਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦੇ ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਵੀ ਲਾਇਕ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਕृष੍ਣਭਕ੍ਤਿਂ ਵਿਜਾਨਾਤਿ ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਰਾਧਾ ਗੋਪ੍ਯਸ਼੍ਚ ਗੋਪਾਸ਼੍ਚ ਗੋਲੋਕਵਾਸਿਨਸ਼੍ਚ ਯੇ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਯੋਗੀ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਰਾਧਾ, ਗੋਪੀਆਂ, ਗੋਪ ਅਤੇ ਗੋਲੋਕ ਵਾਸੀ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਕਿਂਚਿਤ੍ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚੇਦ੍ਵਿषਯੀ ਤਥਾ । ਕਿਂਚਿਦੇਵ ਵਿਜਾਨਨ੍ਤਿ ਸਿਦ੍ਧਾ ਭਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਸਨਤਕੁਮਾਰ, ਜੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸੰਸਾਰੀ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਪੂਰਨ ਭਗਤ ਵੀ ਕੁਝ ਹੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਪੱਕੀ ਗੱਲ ਹੈ।
ਧਨ੍ਯੋऽਹਂ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋऽਹਮਾਗਤੋ ਗੋਕੁਲਂ ਯਤਃ । ਗੋਪਿਕਾਭਯੋ ਗੁਰੁਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਂ ਲਭੇऽਚਲਾਮ੍
ਮੈਂ ਧਨਵੰਤ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਜੀਵਨ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਗੋਕੁਲ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਗੋਪੀਆਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਗੁਰੂਆਂ ਤੋਂ ਮੈਂ ਹਰਿ ਦੀ ਅਟੱਲ ਭਗਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਮਥੁਰਾਂ ਚ ਨ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤੀਰ੍ਥਕੀਰ੍ਤੇਸ਼੍ਚ ਕੀਰ੍ਤਨਮ੍ । ਸ਼੍ਰੋष੍ਯਾਮਿ ਕਿਂਕਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਗੋਪੀਨਾਂ ਜਨ੍ਮਜਨ੍ਮਨਿ
ਮੈਂ ਮਥੁਰਾ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਨਾ ਹੀ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਸੁਣਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਗੋਪੀਆਂ ਦਾ ਸੇਵਕ ਬਣ ਕੇ, ਜਨਮ ਜਨਮਾਂਤਾਂ ਤੱਕ ਰਹਾਂਗਾ।
ਨ ਗੋਪੀਭ੍ਯਃ ਪਰੋ ਭਕ੍ਤੋ ਹਰੇਸ਼੍ਚ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਯਾਦृਸ਼ੀਂ ਲੇਭਿਰੇਗੋਪ੍ਯੋ ਭਕ੍ਤਿਂ ਨਾਨ੍ਯੇ ਚ ਤਾਦृਸ਼ੀਮ੍
ਹਰੀ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਲਈ ਗੋਪੀਆਂ ਤੋਂ ਵਧ ਭਗਤ ਕੋਈ ਨਹੀਂ; ਜਿਹੜੀ ਭਗਤੀ ਗੋਪੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲੀ, ਉਹ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ।
ਕਲਾਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਪਿਤਣਾਂ ਮਾਨਸੀ ਕਨ੍ਯਾ ਧਨ੍ਯਾ ਮੇਨਾ ਕਲਾਵਤੀ । ਵਯਂ ਤਿਸ੍ਰੋ ਭਗਿਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਭ੍ਰਮਾਮਃ ਪृਥਿਵੀਤਲੇ
ਕਲਾਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪਿਤਾ ਦੀ ਮਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਧੀ, ਮੇਨਾ, ਕਲਾਵਤੀ, ਧਨਵੰਤ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਤਿੰਨ ਭੈਣਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫਿਰਦੀਆਂ ਹਾਂ।
ਧਨ੍ਯਾ ਜਨਕਪਤ੍ਨੀ ਨਃ ਸੀਤਾਮਾਤਾ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ । ਅਯੋਨਿਸਂਭਵਾ ਰਾਧਾ ਅਹਂ ਚਾਯੋਨਿਸਂਭਵਾ
ਸਾਡੀ ਜਨਕ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਸੀਤਾ ਦੀ ਮਾਂ, ਪਤੀਵਰਤਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਧਨਵੰਤ ਹੈ; ਰਾਧਾ ਜੇਮ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਵੀ ਜੇਮ ਨਹੀਂ।
ਰਾਧਾ ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਸ਼ਾਪੇਨ ਵृषਭਾਨਸੁਤਾ ਭੁਵਿ । ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਸ਼ਾਪੇਨ ਵਯਮੇਵ ਮਹੀਤਲੇ
ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਾਨੁ ਦੀ ਧੀ ਰਾਧਾ, ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਈ। ਸਨਤਕੁਮਾਰਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵੀ ਇਸ ਮਰਤ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਏ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਸਾਗਰਂ ਰਮ੍ਯਂ ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪਂ ਮਨੋਹਰਮ੍ । ਤਿਸ੍ਰੋ ਭਗਿਨ੍ਯੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਵਿष੍ਣੁਂਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਗਤਾ ਵਯਮ੍
ਅਸੀਂ ਤਿੰਨ ਭੈਣਾਂ, ਭਗਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਸੁੰਦਰ ਖੀਰਸਾਗਰ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਸ਼੍ਵੇਤਦਵੀਪ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਈਆਂ।
ਅਮ੍ਯੁਤ੍ਥਾਨਾਦਿ ਨ ਕृਤਂ ਕੋਪਾਦਸ੍ਮਾਞ੍ਛਸ਼ਾਪ ਹ । ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰੋ ਭਗਵਾਨ੍ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਗੁਰੋਰ੍ਗੁਰੁਃ
ਅਸੀਂ ਆਦਰ ਨਾਲ ਉੱਠ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ, ਸਨਤਕੁਮਾਰਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰ ਉਵਾਚ ਮੂਢਾਸ੍ਤਿष੍ਠਤ ਭੂਮੌ ਚ ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਨ ਯਾਸ੍ਯਥ । ਮਰ੍ਤ੍ਯਪ੍ਰਾਣਿਪ੍ਰਿਯਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਚਾਹਂਕਾਰੈਣ ਹੈਤੁਨਾ
ਸਨਤਕੁਮਾਰਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੂਰਖੋ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਹੀ ਰਹੋ; ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਜਾਵੋਗੇ। ਮਰਤ ਲੋਕ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਮੋਹ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹਾਲਤ ਹੋਈ ਹੈ।'
ਪੁਨਰ੍ਵਰਂ ਚ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਦਦੌ ਤੁष੍ਟੋ ਦ੍ਵਿਚੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਯ ਸ਼ੈਲਸ੍ਯ ਹਿਮਾਧਾਰਸ੍ਯ ਕਾਮਿਨੀ
ਫਿਰ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਰ ਦਿੱਤੇ: ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਬਣੇਗੀ, ਇੱਕ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ੈਲ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਤੇ ਇੱਕ ਹਿਮਾਧਾਰਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਭਵਤੁ ਤ੍ਵਤ੍ਕਨ੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਯੇਵ ਪਾਰ੍ਵਤੀ । ਧਨ੍ਯਾ ਪ੍ਰਿਯਾ ਤੁ ਭਵਤੁ ਯੋਗਿਨੋ ਜਨਕਸ੍ਯ ਚ
ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਧੀ ਪਾਰਵਤੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਤੇ ਉਹ ਤੇਰੀ ਹੀ ਧੀ ਰਹੇਗੀ। ਧਨਿਆ ਯੋਗੀ ਜਨਕ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਬਣੇਗੀ।
ਤਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸੀਤਾਦੇਵੀ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਵृषਭਾਨਸ੍ਯ ਵੈਸ਼੍ਯਸ੍ਯ ਯੋਗਿਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰਸ੍ਯ ਚ
ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ, ਸੀਤਾ ਦੇਵੀ ਬਣੇਗੀ। ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਾਨੁ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਵਿਚ ਵਧੀਆ ਵੈਸ਼ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਦੁਰ੍ਵਾਸਸਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯ ਕਨਿष੍ਠਾ ਚ ਕਲਾਵਤੀ । ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਪ੍ਰਿਯਾ ਸਾਧ੍ਵੀਦ੍ਵਾਪਰਾਨ੍ਤੇ ਚ ਗੋਕੁਲੇ
ਦੁਰਵਾਸਾ ਦੀ ਚੇਲੀ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਕਲਾਵਤੀ, ਦੁਆਪੁਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਗੋਕੁਲ ਵਿਚ ਸਾਧਵੀ ਪਿਆਰੀ ਬਣੇਗੀ।
ਕਲਾਵਤੀਸੁਤਾ ਰਾਧਾ ਦੇਵੀ ਗੋਲੋਕਵਾਸਿਨੀ । ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਗੋਪਸ਼ਾਪੇਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਗੋਲੋਕ ਵਿਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ ਰਾਧਾ ਦੇਵੀ, ਕਲਾਵਤੀ ਦੀ ਧੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਹ ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਾ ਗੋਪ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਈਸ਼ੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ਸ਼ੇषਾਣਾਂ ਭਾਰਾਵਤਰਣੇਨ ਚ । ਆਗਮਿष੍ਯਤਿ ਪृਥਵੀਂ ਚ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਚ ਭਾਰਤਮ੍
ਪ੍ਰਭੂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਅਨੰਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਆਉਣਗੇ।