ਸੁਗਨ੍ਧਿਯੁਕ੍ਤੇ ਕਸ੍ਤੂਰੀਜਾਤੀਚਮ੍ਪਕਚਨ੍ਦਨੈਃ । ਪਰਿਤੋ ਮਾਲਤੀਮਾਲ੍ਯਹੀਰਹਾਰਵਿਭੂषਿਤੇ
ਕਸਤੂਰੀ, ਜਾਤੀ, ਚੰਪਕ ਤੇ ਚੰਦਨ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਮਾਲਤੀ ਦੇ ਹਾਰ ਤੇ ਹੀਰੇ ਦੇ ਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ।
ਮਣੀਨ੍ਦ੍ਰਮੁਕ੍ਤਾਮਾਣਿਕ੍ਯਸੁਨ੍ਦਰੈਸ਼੍ਚ ਪਰਿष੍ਕृਤੇ । ਪੁष੍ਪਮਾਲ੍ਯੋਪਧਾਨੇ ਚ ਮਙ੍ਗਲਾਰ੍ਹੇ ਮੁਦਾऽਨ੍ਵਿਤਾ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਣਕਿਆਂ, ਮੋਤੀਆਂ ਤੇ ਰੂਬੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਹਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਤਕੀਆ, ਮੰਗਲ ਲਈ ਯੋਗ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ਯਨਂ ਕੁਰੁ ਦੇਵੇਸ਼ਿ ਗੋਪੀਭਿਃ ਸੇਵਿਤਾ ਸਦਾ । ਕਰੋਤੁ ਸੇਵਨਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾਲਿਃ ਸ਼੍ਵੇਤਯਾਮਰੈਃ
ਦੇਵਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੋਪੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਆਪਣਾ ਵਿਛੋਨਾ ਬਣਾਓ; ਤੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਸਖੀਆਂ, ਚਿੱਟੇ ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਦਾ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ।
ਪਦਾਰਵਿਨ੍ਦਸੇਵਾਂ ਚ ਗੋਪੀਭਕ੍ਤਾ ਮਨੋਹਰੇ । ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਸਾਰਨਿਰ੍ਮਾਣਪਰ੍ਯਙ੍ਕੇ ਸੁਮਨੋਹਰੇ
ਭਗਤ ਗੋਪੀਆਂ, ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ, ਵਧੀਆ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਸਾਰ ਨਾਲ ਬਣੇ ਸੁੰਦਰ ਪਲੰਗ ਤੇ।
ਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਮੁਨੇ ਪੁਨਸ੍ਤੂष੍ਣੀਂ ਬਭੂਵ ਹ । ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਪਾਦਪਦ੍ਮਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਸੁਰਵਨ੍ਦਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਉਹ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ; ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਕਮਲ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਉਦ੍ਧਵਸ੍ਯ ਵਚਃਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਰਾਧਿਕਾ ਸਤੀ । ਯੌਤੁਕਂ ਚ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਰਤ੍ਨਸਾਰਾਙ੍ਗੁਲੀਯਕਮ੍
ਉਧਵ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਰਾਧਿਕਾ ਮੁਸਕਾਈ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਾ ਤੋਹਫਾ ਦਿੱਤਾ—ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀ ਮਣਕ ਦੀ ਉੰਗਲੀ।
ਅਮੂਲ੍ਯਂ ਸੁਨ੍ਦਰਂ ਰਮ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍ । ਮੁਖਦृਸ਼੍ਯਂ ਪੀਤਵਰ੍ਣ ਸੁਦੀਪ੍ਤਂ ਸੁਪ੍ਰਦੀਪਵਤ੍
ਅਮੁੱਲ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਈ ਹੋਈ, ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਭਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਦੀਵੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ।
ਕृष੍ਣਯ ਵਹ੍ਨਿਨਾ ਦਤ੍ਤਮਪੂਰ੍ਵਂ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲੇ । ਮਣਿਕੁਣ੍ਡਲਯੁਗ੍ਮਂ ਚਾਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵੱਲੋਂ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਮੁੱਲ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਮਣਕਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਸਰ੍ਵਭੂषਣਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕਯੁਗਂ ਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਨਾਯਕਮ੍
ਅਮੁੱਲ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ, ਸਭ ਦੀ ਚਾਹੀ ਹੋਈ ਗਹਣੀ, ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੁਧ ਕੀਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਦੀ ਜੋੜੀ, ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਬਣਾਵਟ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਹੀਰਹਾਰਵਿਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਹਾਰਂ ਚ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍ । ਪੁਰਾ ਦਤ੍ਤਂ ਚ ਸੁਪ੍ਰਿਤ੍ਯਾ ਕृष੍ਣਾਯ ਵਰੁਣੇਨ ਚ
ਹੀਰੇ ਦੇ ਹਾਰ, ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਰੁਣ ਵੱਲੋਂ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰੀਸੂਰ੍ਯੇਣ ਚ ਯਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਾਯ ਸ੍ਯਮਨ੍ਤਕਮ੍ । ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਂ ਕੌ(ਯੌ) ਤੁਕਂ ਤਸ੍ਮੈ ਯਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਹਰਿਣਾ ਪੁਰਾ
ਜੋ ਸ਼੍ਰੀ ਸੂਰਜ ਵੱਲੋਂ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ—ਸਯਮੰਤਕ ਰਤਨ—ਤੇ ਵਿਆਹ ਦਾ ਤੋਹਫਾ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹਰੀ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਯਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਚ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨਂ ਵਰਮ੍ । ਤਤ੍ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਂ ਮੁਦਾ ਦੇਬ੍ਯਾ ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਚ ਰਾਧਾਯਾ
ਮਹਾਂ ਇੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਵਧੀਆ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲਾ ਸਿੰਘਾਸਨ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਰਾਧਾ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਣੀਨ੍ਦ੍ਰਸਾਰਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਛਤ੍ਰਰਤ੍ਨਂ ਮਨੋਹਰਮ੍ । ਮੁਕ੍ਤਾਮਾਣਿਕ੍ਯਸਾਰੇਣ ਹੀਰਹਾਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਣਕਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਸੁੰਦਰ ਛਤਰਾ, ਮੋਤੀ, ਰੂਬੀ ਤੇ ਹੀਰੇ ਦੇ ਹਾਰ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਰਤ੍ਨਪਦ੍ਮੇਨ ਵਿਚਿਤ੍ਰਂ ਵਾਰੁਣਂ ਸਦਾ । ਸ਼ੋਭਿਤਂ ਪਰਿਤਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੈ ਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਦਰ੍ਪਣੈਃ
ਵਰੁਣ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਕਮਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਮਕਦਾ, ਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਦਰਪਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ।
ਯਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਹਰਯੇ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲੇ । ਸੁਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਰਾਧਯਾ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਮੁਦ੍ਧਵਾਯ ਚ
ਜੋ ਕੁਝ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਰਾਧਾ ਨੇ ਵੱਡੀ ਮਮਤਾ ਨਾਲ ਉਥੇ ਦਿੱਤਾ, ਉਹੀ ਉਧਵ ਨੂੰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਮਣਿਕਾਰਵਿਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਮਣਿਰਾਜਵਿਰਾਜਿਤਮ੍ । ਜਪਾਮਾਲ੍ਯਂ ਸਂਸ੍ਕृਤਂ ਚ ਯਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਸ਼ਂਭੁਨਾ ਪੁਰਾ
ਗਹਣੇ ਜੋ ਮਣੀਕਾਰ ਨੇ ਬਣਾਏ, ਮਣੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ, ਜਪਾ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਅਤੇ ਜੋ ਸੰਭੂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਤਦੇਵ ਦਤ੍ਤਂ ਤਸ੍ਮੈ ਚਾਪ੍ਯਮੂਲ੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯਦਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਜਨ੍ਮਮृਤ੍ਯੁਜਰਾਵ੍ਯਾਧਿਹਰਂ ਚਾਤਿਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਹੀ ਚੀਜ਼ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਜੋ ਕੀਮਤੀ ਨਹੀਂ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਸੁਭਾਗ ਦਿੰਦੀ, ਜਨਮ, ਮੌਤ, ਬੁਢਾਪਾ ਤੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦੀ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਨਮੋਹਣੀ ਹੈ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਕਾਨ੍ਤਮਣਿਂ ਰਮ੍ਯਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਦਤ੍ਤਂ ਪਰਿष੍ਕृਤਮ੍ । ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਵਲੀਂ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਸੁਦੀਪ੍ਤਂ ਪੂਰ੍ਣਚਨ੍ਦ੍ਰਵਤ੍
ਚੰਦਰਕਾਂਤ ਮਣੀ, ਜੋ ਚੰਦਰ ਨੇ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਚੰਦ੍ਰਾਵਲੀ ਵਾਂਗ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਜੋ ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੌਸ਼ਨ ਸੀ।
ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਮਧੁਪੂਰ੍ਣਂ ਚ ਮਧੁਪਾਤ੍ਰਂ ਯਦਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ । ਧਰ੍ਮੇਣ ਯਤ੍ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਂ ਚ ਤਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰਿਯਯਾ ਹਰੇਃ
ਸ਼ੁੱਧ, ਮਧੂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਕਦੇ ਨਾ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਪਾਤਰ, ਜੋ ਧਰਮ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਹਰੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਨੇ ਦਿੱਤਾ।
ਜਲਭੋਜਨਪਾਤ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ृਦ੍ਰਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍ । ਮਿष੍ਟਾਨ੍ਨਂ ਪਰਮਾਨ੍ਨਂ ਚਦਦੌ ਸੁਸ੍ਵਾਦੁਮਿष੍ਟਕਮ੍
ਜਲ ਤੇ ਭੋਜਨ ਲਈ ਪਾਤਰ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਤੇ ਸੁੰਦਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਿੱਠਾ ਚੌਲ, ਤੇ ਸੁਆਦਲੇ ਮਿੱਠੇ ਪਕਵਾਨ ਦਿੱਤੇ।
ਭੋਜਤਂ ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਕਰ੍ਪੂਰਾਦਿਸੁਵਾਸਿਤਮ੍ । ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਚ ਦਦੌ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਮਾਲ੍ਯਂ ਸੁਸ੍ਨਿਗ੍ਧਚਨ੍ਦਨਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਜੋ ਕਪੂਰ ਆਦਿ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਮਹਿਕਦਾ ਸੀ, ਉਹਨੇ ਤੁਰੰਤ ਤਾਂਬੂਲ, ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਮਾਲਾ ਦਿੱਤੀ।
ਸ਼ੁਭਾਸ਼ਿषਂ ਚ ਪ੍ਰਦਦੌ ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ ਪ੍ਰਵਰਂ ਵਰਮ੍ । ਜ੍ਞਾਨਂ ਕृष੍ਣੇਨ ਯਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਗੋਲੋਕੇ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲੇ
ਉਸਨੇ ਸ਼ੁਭ ਅਸੀਸ, ਚਾਹੀ ਹੋਈ ਵਧੀਆ ਵਰ, ਅਤੇ ਉਹ ਗਿਆਨ ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਗੋਲੋਕ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ, ਦਿੱਤਾ।
ਪੁਰੁषਾਣਾਂ ਸ਼ਤਂ ਯਾਵਨ੍ਨਿਸ਼੍ਚਲਾਂ ਕਮਲਾਂ ਦਦੌ । ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਯਸ਼ਸ੍ਕਰੀਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂ ਯਸ਼ਃ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਸੁਨਿਰ੍ਮਲਾਮ੍
ਉਸਨੇ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸੌ ਅਡੋਲ ਕਮਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਯਸ਼ ਦਿੰਦੀ ਵਿਦਿਆ, ਅਤੇ ਨਿਰਮਲ ਯਸ਼ ਤੇ ਕੀਰਤੀ ਦਿੱਤੀ।
ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਂ ਹਰੇਰ੍ਦਾਸ੍ਯਂ ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਂ ਚ ਨਿਸ਼੍ਚਲਾਮ੍ । ਪਾਰ੍षਦਪ੍ਰਵਰਤ੍ਵਂ ਚ ਪਾਰ੍षਦਂ ਚ ਹਰੇਰਿਤਿ
ਹਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੀ ਸਾਰੀ ਸਿੱਧੀ, ਹਰੀ ਦੀ ਅਟੱਲ ਭਕਤੀ, ਪਾਰਸ਼ਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਰਜਾ, ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਪਾਰਸ਼ਦ ਦਾ ਸਥਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਵਰਂ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਮੁਦਾऽਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕੇ ਧृਤ੍ਵਾ ਚਾਮੂਲ੍ਯਂ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਮ੍
ਵਰ ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਠੀ, ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗਹਣੇ ਪਹਿਨੇ।
ਹੀਰਹਾਰਂ ਰਤ੍ਨਮਾਲਾਂ ਪਰਿਘਾਯ ਮਨੋਹਰਾਮ੍ । ਸਿਨ੍ਦੂਰਂ ਕਜ੍ਜਲਂ ਪੁष੍ਪਮਾਲ੍ਯਂ ਸੁਸ੍ਤਿਗ੍ਧਚਨ੍ਦਨਮ੍
ਉਸਨੇ ਹੀਰੇ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ, ਸਿੰਦੂਰ, ਕੱਜਲ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਪੇਟਿਆ ਚੰਦਨ ਪਹਿਨਿਆ।
ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨਸ੍ਥਂ ਤਂ ਪੂਜਿਤਾ ਪੂਜਿਤਂ ਮੁਦਾ । ਵੇष੍ਟਿਤਾ ਹਰ੍षਨਿਰਤਂ ਗੌਪੀਨਾਂ ਸ਼ਾਤਕੋਟਿ ਭਿਃ
ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬੈਠੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪੂਜੀ ਤੇ ਸਨਮਾਨਿਤ, ਉਹ ਗੋਪੀਆਂ ਦੀ ਅਣਗਣ ਗਿਣਤੀ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸਨ।
ਰਾਧਿਕੋਵਾਚ ਸਤ੍ਯਮਾਯਾਸ੍ਯਤਿ ਹਰਿਃ ਸਤ੍ਯਂ ਨਿष੍ਕਪਟਂ ਵਦ । ਵਦ ਤਥ੍ਯਂ ਭਯਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸੁਸਂਸਦਿ
ਰਾਧਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੱਚਮੁੱਚ ਹਰੀ ਆਵੇਗਾ; ਸੱਚ ਬਿਨਾ ਧੋਖੇ ਦੇ ਬੋਲ। ਡਰ ਛੱਡ ਕੇ ਸੱਚ ਬੋਲ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸ।
ਵਰਂ ਕੂਪਸ਼ਤਾਦ੍ਵਾਪੀ ਵਰਂ ਵਾਪੀਸ਼ਤਾਤ੍ਕ੍ਰਤੁਃ । ਵਰਂ ਕ੍ਰਤੁਸ਼ਤਾਤ੍ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਤ੍ਯਂ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਾਤ੍ਕਿਲ
ਸੌ ਕੂਆਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵਾਪੀ ਚੰਗੀ, ਸੌ ਵਾਪੀਆਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਯਜਨ ਚੰਗਾ, ਸੌ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਚੰਗਾ, ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਨ ਹਿ ਸਤ੍ਯਾਤ੍ਪਰੋ ਧਰ੍ਮੋ ਨਾਨृਤਾਤ੍ਪਾਤਕਂ ਪਰਮ੍
ਸੱਚ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਧਰਮ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਝੂਠ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ।