ਕਾਚਿਦ੍ਭਕ੍ਸ਼ਯੋਪਹਾਰਂ ਚ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪਰਿਵਰ੍ਤਤੇ । ਕਾਚਿਚ੍ਚ ਕੇਸ਼ਵੇਸ਼ਾਰ੍ਥਕਰੋਤਿ ਮਾਲ੍ਯਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ ਲੈ ਕੇ ਇਧਰ-ਉਧਰ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ; ਦੂਜੀ ਮਾਲਾ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਮਨ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਸਜਾਉਣ 'ਤੇ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਕਾਚਿਤ੍ਕਙ੍ਕਤਿਕਾਂ ਧृਤ੍ਵਾ ਪੁਰਤਃ ਪਰਿਤਿष੍ਠਤਿ । ਕਾਚਿਦ੍ਯਾਵਕਹਸ੍ਤਾ ਚ ਕਾਚਿਦ੍ਧਾਤ੍ਰੀਰਸਂ ਮੁਦਾ
ਇੱਕ ਆਇਨਾ ਫੜ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਹੈ; ਦੂਜੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਅੰਕੁਰਿਤ ਦਾਣੇ ਲੈ ਕੇ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਇੱਕ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਦਹੀਂ ਦਾ ਕਟੋਰਾ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਦੂਰਤੋऽਪਿ ਵਹਤ੍ਯੇਵਂ ਭੀਤਾ ਚ ਪਰਿਤਿष੍ਠਤਿ । ਕਾਚਿਦ੍ਭੀਤਾ ਭਿਯਾ ਸ੍ਤੌਤਿਕਾਚਿਦ੍ਰੋਦਿਤਿ ਸ਼ੋਕਤਃ
ਕੁਝ ਕੁੜੀਆਂ ਦੂਰੋਂ ਵੀ ਡਰ-ਡਰ ਕੇ ਇਹੀ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ; ਇੱਕ ਡਰੀ ਹੋਈ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਇੱਕ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਰੋ ਰਹੀ ਹੈ।
ਕਾਚਿਤ੍ਤਾਂ ਬੌਧਯੇਤ੍ਯੇਰ੍ਵ ਵਿਦਗ੍ਧਾ ਵਿਰਹਾਤੁਰਾਮ੍ । ਕਾਚਿਦੁਤ੍ਤਾਪਤਪ੍ਤਾ ਚ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਤਲ੍ਪੇ ਮਨੋਹਰੇ
ਇੱਕ ਚਤੁਰ ਕੁੜੀ ਵਿਰਹ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਦੂਜੀ ਦੁਖ ਨਾਲ ਸੜੀ ਹੋਈ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਨਰਮ ਖਟ ਤੇ ਪਈ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਦਾਹਦੂਰਾਰ੍ਥਂ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਪਦ੍ਮਦਲੇ ਸ਼ੁਭੇ । ਏਵਂਭੂਤਾਂ ਚਤਾਂ ਦृष੍ਟਵਾ ਚੋਵਾਚ ਪੁਨਰੁਦ੍ਧਵਃ
ਇੱਕ ਉਸਦੀ ਜਲਣ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਨਰਮ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤੇ 'ਤੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਐਸਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਧਵ ਨੇ ਫਿਰ ਬੋਲਿਆ।
ਉਦ੍ਧਵ ਉਵਾਚ ਜਾਨੇ ਤ੍ਵਾਂ ਦੇਵਦੇਵੀਸ਼ਾਂ ਸੁਸ੍ਨਿਗ੍ਧਾਂ ਸਿਦ੍ਧਯੋਗਿਨੀਮ੍ । ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਵਰੂਪਾਂ ਚ ਸੂਲਪ੍ਰਕृਤਿਮੀਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਉਧਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਬੜੀ ਪਿਆਰ ਵਾਲੀ, ਸਿਧ ਯੋਗਿਨੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਮੂਰਤ ਤੇ ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਮਾਲਕ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਸ਼ਾਪਾਦ੍ਧਰਣੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਂ ਗੋਲੋਕਕਾਮਿਨੀਮ੍ । ਕृष੍ਣਪ੍ਰਾਣਾਧਿਕਾਂ ਦੇਵੀਂ ਤਦ੍ਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਲਵਾਸਿਨੀਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਾ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਤੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਈ ਹੈਂ, ਜਦਕਿ ਤੇਰਾ ਮਨ ਗੋਲੋਕ ਵੱਲ ਹੈ; ਤੂੰ ਉਹ ਦੇਵੀ ਹੈਂ ਜਿਸਦੀ ਜਿੰਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਲਈ ਜਿੰਦ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਹੈ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ृਣੁ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ੁਭਵਾਰ੍ਤਾਮਭੀਪ੍ਸਿਤਾਮ੍ । ਸੁਸ੍ਥਿਰਂ ਸਖਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਹृਦਯਸ੍ਨਗ੍ਧਿਕਾਰਿਣੀਮ੍
ਸੁਣੋ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਚੰਗੀ ਖ਼ਬਰ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਤੇ ਤੇਰੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਮਨ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇਗੀ।
ਦੁਃਖਦਾਵਾਗ੍ਨਿਦਗ੍ਧਾਯਾਃ ਸੁਧਾਵਰ੍षਣਰੂਪਿਣੀਮ੍ । ਵਿਰਹਵ੍ਯਾਧਿਯੁਕ੍ਤਾਯਾ ਰਸਾਯਨਸਮਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਦੁਖ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜੀ ਤੇ ਵਿਰਹ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਇਹ ਖ਼ਬਰ ਤੇਰੇ ਲਈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਮੀਹ ਤੇ ਚੰਗਾ ਇਲਾਜ ਬਣੇਗੀ।
ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ ਨਨ੍ਦੋऽਯਂ ਸਾਨਨ੍ਦੋ ਸੁਦਿਤਃ ਸਦਾ । ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਸ਼੍ਚ ਵਸੁਨਾ ਕृष੍ਣੋਪਨਯਨਾਵਧਿ
ਉਥੇ ਨੰਦ ਜੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਵਸੁਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਬੁਲਾਵੇ ਤੇ, ਜਦ ਤਕ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆ ਜਾਂਦਾ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸਬਲਂ ਕृष੍ਣਂ ਸਾਙ੍ਗੇ ਮਙ੍ਗਲਕਰ੍ਮਣਿ । ਸ ਨਨ੍ਦਃ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦੋ ਸੁਦਾऽऽਯਾਸ੍ਯਤਿ ਗੋਕੁਲਮ੍
ਨੰਦ ਜੀ, ਬਲਰਾਮ ਤੇ auspicious ਕਰਮ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਗੋਕੁਲ ਵਾਪਸ ਆਉਣਗੇ।
ਆਗਤ੍ਯ ਕृष੍ਣੋ ਮੁਦਿਤਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਮਾਤਰਂ ਪੁਨਃ । ਨਕ੍ਤਮਾਯਾਸ੍ਯਤਿ ਮੁਦਾ ਪੁਣ੍ਯਂ ਵृਨ੍ਦਾਵਨਂ ਵਨਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਏਗਾ ਤੇ ਫਿਰ ਮਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰੇਗਾ; ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਜੰਗਲ 'ਚ ਆਵੇਗਾ।
ਅਚਿਰਾਦ੍ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਸਤਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਮੁਖਪਙ੍ਕਜਮ੍ । ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਰਹਦੁਃਖਂ ਚ ਸਂਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਚ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ, ਸਚੀ ਸਾਥੀ, ਤੂੰ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖੇਗੀ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਵਿਰਹ ਦਾ ਦੁਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸੁਸ੍ਥਿਰਾ ਭਵ ਮਾਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਯਜ ਸ਼ੋਕਂ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍ । ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕਂ ਰਮ੍ਯਂ ਪਰਿਧਾਯ ਪ੍ਰਹਰ੍षਿਤਾ
ਮਾਂ, ਤੂੰ ਦਿਲੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਜਾ, ਤੇ ਆਪਣਾ ਗਹਿਰਾ ਦੁਖ ਛੱਡ ਦੇ; ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕੀਤਾ ਸੋਹਣਾ ਚੋਲਾ ਪਾ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਭੂषਣਗ੍ਰਹਣਂ ਕੁਰੁ । ਗृਹਾਣਚਨ੍ਦਨਂ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਂ ਕਸ੍ਤੂਰੀਕੁਙ੍ਕੁਮਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਗਹਿਣੇ ਪਾ ਲੈ; ਸੁਗੰਧਤ ਚੰਦਨ, ਕਸਤੂਰੀ ਤੇ ਕੁੰਗੂਮ ਵਾਲਾ ਲੇ ਲੈ।
ਕੁਰੁष੍ਵ ਕੇਸ਼ਸਂਸ੍ਕਾਰਂ ਮਾਲਤੀਮਾਲ੍ਯਭੂषਿਤਮ੍ । ਸੁਵੇषਂ ਕੁਰੁ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਗਣ੍ਡੇ ਚ ਚਿਤ੍ਰਪਤ੍ਰਕਮ੍
ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਜੈਸਮਿਨ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਾ; ਸੋਹਣੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ, ਸੁਭਾਗਨੋ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਗਲ ਤੇ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗਾ ਪੱਤਰਾ ਲਾ।
ਸਿਨ੍ਦੂਰਬਿਨ੍ਦੁਂ ਸੀਮਨ੍ਤੇ ਕਸ੍ਤੂਰੀਚਨ੍ਦਨਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਅਲਕ੍ਤਕਾਕ੍ਤਂ ਚਰਣਂ ਯੁਕ੍ਤਂ ਯਾਵਕਭੂषਣੈਃ
ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਮਾਝ ਵਿਚ ਸਿੰਦੂਰ ਦਾ ਟਿਕਾ, ਕਸਤੂਰੀ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਪੈਰ ਅਲਕਤਕ ਨਾਲ ਲਾਲ ਕੀਤੇ ਹੋਏ, ਯਾਵਕ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ।
ਕੁਰੁष੍ਵ ਤਿष੍ਠਚੋਤਿष੍ਠ ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨੇ ਵਰੇ । ਸਪਙ੍ਕਪਙ੍ਕਜਂ ਤਲ੍ਪਂ ਤ੍ਯਜ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸ਼ੁਚਾ ਸਤਿ
ਉਠੋ, ਖੜੇ ਹੋਵੋ, ਤੇ ਵਧੀਆ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬੈਠੋ; ਕਮਲਾਂ ਵਾਲਾ ਪਲੰਗ ਤੇ ਦੁੱਖ ਛੱਡ ਦੋ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਿਲਾ।
ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਕृष੍ਣੇਨ ਮਨਸਾ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਮਧੁਰਂ ਮਧੁ । ਸਂਸ੍ਕृਤਂ ਭਾਸਿਤਂ ਤੋਯਂ ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਚ ਸੁਵਾਸਿਤਮ੍
ਸੁੱਚੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿੱਠਾ ਸ਼ਹਦ, ਸੁਧਰਿਆ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਵਾਸ ਵਾਲਾ ਪਾਨ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭੋਗੋ।
ਰਤ੍ਨੇਨ੍ਦ੍ਰਸਾਰਨਿਰ੍ਮਾਣਪਰ੍ਯਙ੍ਕੇ ਮੁਮਨੋਹਰੇ । ਵਹ੍ਨਿਸਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕਾਕ੍ਤੇ ਚ ਮਾਲਤੀਮਾਲ੍ਯਭੂषਿਤੇ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਸਾਰ ਨਾਲ ਬਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਪਲੰਗ ਤੇ, ਅੱਗ ਦੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਮਾਲਤੀ ਦੇ ਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ।
ਸੁਗਨ੍ਧਿਯੁਕ੍ਤੇ ਕਸ੍ਤੂਰੀਜਾਤੀਚਮ੍ਪਕਚਨ੍ਦਨੈਃ । ਪਰਿਤੋ ਮਾਲਤੀਮਾਲ੍ਯਹੀਰਹਾਰਵਿਭੂषਿਤੇ
ਕਸਤੂਰੀ, ਜਾਤੀ, ਚੰਪਕ ਤੇ ਚੰਦਨ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਮਾਲਤੀ ਦੇ ਹਾਰ ਤੇ ਹੀਰੇ ਦੇ ਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ।
ਮਣੀਨ੍ਦ੍ਰਮੁਕ੍ਤਾਮਾਣਿਕ੍ਯਸੁਨ੍ਦਰੈਸ਼੍ਚ ਪਰਿष੍ਕृਤੇ । ਪੁष੍ਪਮਾਲ੍ਯੋਪਧਾਨੇ ਚ ਮਙ੍ਗਲਾਰ੍ਹੇ ਮੁਦਾऽਨ੍ਵਿਤਾ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਣਕਿਆਂ, ਮੋਤੀਆਂ ਤੇ ਰੂਬੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਹਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਤਕੀਆ, ਮੰਗਲ ਲਈ ਯੋਗ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ਯਨਂ ਕੁਰੁ ਦੇਵੇਸ਼ਿ ਗੋਪੀਭਿਃ ਸੇਵਿਤਾ ਸਦਾ । ਕਰੋਤੁ ਸੇਵਨਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾਲਿਃ ਸ਼੍ਵੇਤਯਾਮਰੈਃ
ਦੇਵਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੋਪੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਆਪਣਾ ਵਿਛੋਨਾ ਬਣਾਓ; ਤੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਸਖੀਆਂ, ਚਿੱਟੇ ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਦਾ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ।
ਪਦਾਰਵਿਨ੍ਦਸੇਵਾਂ ਚ ਗੋਪੀਭਕ੍ਤਾ ਮਨੋਹਰੇ । ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਸਾਰਨਿਰ੍ਮਾਣਪਰ੍ਯਙ੍ਕੇ ਸੁਮਨੋਹਰੇ
ਭਗਤ ਗੋਪੀਆਂ, ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ, ਵਧੀਆ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਸਾਰ ਨਾਲ ਬਣੇ ਸੁੰਦਰ ਪਲੰਗ ਤੇ।
ਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਮੁਨੇ ਪੁਨਸ੍ਤੂष੍ਣੀਂ ਬਭੂਵ ਹ । ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਪਾਦਪਦ੍ਮਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਸੁਰਵਨ੍ਦਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਉਹ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ; ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਕਮਲ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਉਦ੍ਧਵਸ੍ਯ ਵਚਃਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਰਾਧਿਕਾ ਸਤੀ । ਯੌਤੁਕਂ ਚ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਰਤ੍ਨਸਾਰਾਙ੍ਗੁਲੀਯਕਮ੍
ਉਧਵ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਰਾਧਿਕਾ ਮੁਸਕਾਈ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਾ ਤੋਹਫਾ ਦਿੱਤਾ—ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀ ਮਣਕ ਦੀ ਉੰਗਲੀ।
ਅਮੂਲ੍ਯਂ ਸੁਨ੍ਦਰਂ ਰਮ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍ । ਮੁਖਦृਸ਼੍ਯਂ ਪੀਤਵਰ੍ਣ ਸੁਦੀਪ੍ਤਂ ਸੁਪ੍ਰਦੀਪਵਤ੍
ਅਮੁੱਲ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਈ ਹੋਈ, ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਭਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਦੀਵੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ।
ਕृष੍ਣਯ ਵਹ੍ਨਿਨਾ ਦਤ੍ਤਮਪੂਰ੍ਵਂ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲੇ । ਮਣਿਕੁਣ੍ਡਲਯੁਗ੍ਮਂ ਚਾਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵੱਲੋਂ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਮੁੱਲ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਮਣਕਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਸਰ੍ਵਭੂषਣਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕਯੁਗਂ ਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਨਾਯਕਮ੍
ਅਮੁੱਲ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ, ਸਭ ਦੀ ਚਾਹੀ ਹੋਈ ਗਹਣੀ, ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੁਧ ਕੀਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਦੀ ਜੋੜੀ, ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਬਣਾਵਟ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਹੀਰਹਾਰਵਿਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਹਾਰਂ ਚ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍ । ਪੁਰਾ ਦਤ੍ਤਂ ਚ ਸੁਪ੍ਰਿਤ੍ਯਾ ਕृष੍ਣਾਯ ਵਰੁਣੇਨ ਚ
ਹੀਰੇ ਦੇ ਹਾਰ, ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਰੁਣ ਵੱਲੋਂ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।