ਕ੍ਵ ਵਾऽਪਰਾਧੋ ਦਾਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਦਾਸੀਦੋषਃ ਪਦੇ ਪਦੇ । ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾ ਦੇਵੀ ਪੁਨਰ੍ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਾਮਵਾਪ ਸਾ
ਦਾਸੀ ਦੀ ਕਿਹੜੀ ਗਲਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਹਰ ਪੈਰ ਤੇ ਦਾਸੀ ਦਾ ਕਿਹੜਾ ਦੋਸ਼ ਹੈ? ਐਸਾ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਮੁੜ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਚੇਤਨਾਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਪੁਨਰੇਵ ਸ ਉਦ੍ਧਵਃ । ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਰਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯ ਮੇਨੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਪੁਂਗਵਃ
ਉਧਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਹੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਿਆ; ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੇ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ।
ਸਖੀਭਿਃ ਸਪ੍ਤਭਿਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਸੇਵਿਤਾਂ ਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰੈਃ । ਗੋਪੀਨਾਂ ਚ ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਸੁਪ੍ਰਿਯੈਃ ਪ੍ਰਿਯਸੇਵਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਸਦਾ ਸੱਤ ਸਖੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਚਿੱਟੇ ਚਾਮਰ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਗੋਆਣੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।
ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਂ ਵੇष੍ਟਿਤਾਂ ਚ ਗੋਪੀਨਾਂ ਸ਼ਤਕੋਟਿਭਿਃ । ਕਾਚਿਤ੍ਕਜ੍ਜਲਹਸ੍ਤਾ ਚ ਕਾਚਿਨ੍ਮਾਲ੍ਯਵਰਾऽਪਰਾ
ਉਹ ਦਿਨ ਰਾਤ ਗੋਆਣੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਇੱਕ ਕੱਜਲ ਦਾ ਪਾਤਰ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਵਧੀਆ ਮਾਲਾ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਕਾਚਿਤ੍ਸਿਨ੍ਦੂਰਹਸ੍ਤਾ ਚ ਕਾਚਿਦ੍ਗੋਰੋਚਨਾਕਰਾ । ਕਾਚਿਚ੍ਚਨ੍ਦਨਪਾਤ੍ਰਂ ਚ ਹਸ੍ਤੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਇੱਕ ਸਿੰਦੂਰ ਦਾ ਪਾਤਰ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਪੀਲੀ ਰੰਗਤ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਇੱਕ ਚੰਦਨ ਦਾ ਪਾਤਰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਖੜੀ ਹੈ।
ਕਾਚਿਦ੍ਦਰ੍ਪਣਹਸ੍ਤਾ ਚ ਕਾਚਿਤ੍ਕੁਙ੍ਕੁਮਾਵਹਿਕਾ । ਕਸ੍ਤੂਰੀਪਾਤ੍ਰਮਿष੍ਟਂ ਚ ਕਾਚਿਦ੍ਵਹਤਿ ਤਤ੍ਰ ਵੈ
ਇੱਕ ਦਰਪਣ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਕੁੰਕੁਮ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਤੇ ਇੱਕ ਉਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਕਸਤੂਰੀ ਵਾਲਾ ਪਾਤਰ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਕਾਚਿਚ੍ਚਮ੍ਪਕਪਾਤ੍ਰਂ ਚ ਕਰੇ ਧृਤ੍ਵਾ ਚ ਤਿष੍ਠਤਿ । ਮਧੁਭਿਰ੍ਮਧੁਰੈਃ ਪੂਰ੍ਣਂ ਪਾਤ੍ਰਂ ਧृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਚਾऽਨ੍ਵਿਤਾ
ਇੱਕ ਚੰਪਾ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਪਾਤਰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਖੜੀ ਹੈ; ਦੂਜੀ ਮਿੱਠੇ ਮਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਪਾਤਰ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਕਾਚਿਤ੍ਸੁਗਨ੍ਧਿਤੈਲਂ ਚ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪਰਿਤਿष੍ਠਤਿ । ਕਾਚਿਦ੍ਵਹਤਿ ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਕਰ੍ਪੂਰਾਦਿਸੁਵਾਸਿਤਮ੍
ਇੱਕ ਸੁਗੰਧੀ ਤੇਲ ਫੜੀ ਹੋਈ ਖੜੀ ਹੈ; ਦੂਜੀ ਤਾਂਬੂਲ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਪੂਰ ਤੇ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਸੁਗੰਧਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਕਾਚਿਦ੍ਵਾਸਿਤਮਚ੍ਛਂ ਚ ਜਲਂ ਧृਤ੍ਵਾ ਚ ਤਿष੍ਠਤਿ । ਕ੍ਰੀਡਾਪੁਤ੍ਤਲਿਕਾਂ ਕਾਚਿਚ੍ਚਿਤ੍ਰਾਢ੍ਯਾਂ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਤਿ
ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਫੜ ਕੇ ਖੜੀ ਹੈ; ਦੂਜੀ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀ ਖਿਲੌਣੀ ਨੂੰ ਸਾਂਭ ਰਹੀ ਹੈ।
ਕਾਚਿਦ੍ਵਹਤਿ ਕਨ੍ਦੂਕਂ ਕਾਚਿਚ੍ਚ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਮ੍ । ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕਂ ਕਾਚਿਦਮੂਲ੍ਯਂ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਤਿ
ਇੱਕ ਗੇਂਦ ਚੁੱਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲਾ ਗਹਿਣਾ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਹੋਰ ਇੱਕ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕੀਤੀ ਕੀਮਤੀ ਚੋਲਾ ਬੜੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
ਕਾਚਿਦ੍ਭਕ੍ਸ਼ਯੋਪਹਾਰਂ ਚ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪਰਿਵਰ੍ਤਤੇ । ਕਾਚਿਚ੍ਚ ਕੇਸ਼ਵੇਸ਼ਾਰ੍ਥਕਰੋਤਿ ਮਾਲ੍ਯਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ ਲੈ ਕੇ ਇਧਰ-ਉਧਰ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ; ਦੂਜੀ ਮਾਲਾ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਮਨ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਸਜਾਉਣ 'ਤੇ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਕਾਚਿਤ੍ਕਙ੍ਕਤਿਕਾਂ ਧृਤ੍ਵਾ ਪੁਰਤਃ ਪਰਿਤਿष੍ਠਤਿ । ਕਾਚਿਦ੍ਯਾਵਕਹਸ੍ਤਾ ਚ ਕਾਚਿਦ੍ਧਾਤ੍ਰੀਰਸਂ ਮੁਦਾ
ਇੱਕ ਆਇਨਾ ਫੜ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਹੈ; ਦੂਜੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਅੰਕੁਰਿਤ ਦਾਣੇ ਲੈ ਕੇ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਇੱਕ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਦਹੀਂ ਦਾ ਕਟੋਰਾ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਦੂਰਤੋऽਪਿ ਵਹਤ੍ਯੇਵਂ ਭੀਤਾ ਚ ਪਰਿਤਿष੍ਠਤਿ । ਕਾਚਿਦ੍ਭੀਤਾ ਭਿਯਾ ਸ੍ਤੌਤਿਕਾਚਿਦ੍ਰੋਦਿਤਿ ਸ਼ੋਕਤਃ
ਕੁਝ ਕੁੜੀਆਂ ਦੂਰੋਂ ਵੀ ਡਰ-ਡਰ ਕੇ ਇਹੀ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ; ਇੱਕ ਡਰੀ ਹੋਈ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਇੱਕ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਰੋ ਰਹੀ ਹੈ।
ਕਾਚਿਤ੍ਤਾਂ ਬੌਧਯੇਤ੍ਯੇਰ੍ਵ ਵਿਦਗ੍ਧਾ ਵਿਰਹਾਤੁਰਾਮ੍ । ਕਾਚਿਦੁਤ੍ਤਾਪਤਪ੍ਤਾ ਚ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਤਲ੍ਪੇ ਮਨੋਹਰੇ
ਇੱਕ ਚਤੁਰ ਕੁੜੀ ਵਿਰਹ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਦੂਜੀ ਦੁਖ ਨਾਲ ਸੜੀ ਹੋਈ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਨਰਮ ਖਟ ਤੇ ਪਈ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਦਾਹਦੂਰਾਰ੍ਥਂ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਪਦ੍ਮਦਲੇ ਸ਼ੁਭੇ । ਏਵਂਭੂਤਾਂ ਚਤਾਂ ਦृष੍ਟਵਾ ਚੋਵਾਚ ਪੁਨਰੁਦ੍ਧਵਃ
ਇੱਕ ਉਸਦੀ ਜਲਣ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਨਰਮ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤੇ 'ਤੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਐਸਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਧਵ ਨੇ ਫਿਰ ਬੋਲਿਆ।
ਉਦ੍ਧਵ ਉਵਾਚ ਜਾਨੇ ਤ੍ਵਾਂ ਦੇਵਦੇਵੀਸ਼ਾਂ ਸੁਸ੍ਨਿਗ੍ਧਾਂ ਸਿਦ੍ਧਯੋਗਿਨੀਮ੍ । ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਵਰੂਪਾਂ ਚ ਸੂਲਪ੍ਰਕृਤਿਮੀਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਉਧਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਬੜੀ ਪਿਆਰ ਵਾਲੀ, ਸਿਧ ਯੋਗਿਨੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਮੂਰਤ ਤੇ ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਮਾਲਕ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਸ਼ਾਪਾਦ੍ਧਰਣੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਂ ਗੋਲੋਕਕਾਮਿਨੀਮ੍ । ਕृष੍ਣਪ੍ਰਾਣਾਧਿਕਾਂ ਦੇਵੀਂ ਤਦ੍ਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਲਵਾਸਿਨੀਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਾ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਤੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਈ ਹੈਂ, ਜਦਕਿ ਤੇਰਾ ਮਨ ਗੋਲੋਕ ਵੱਲ ਹੈ; ਤੂੰ ਉਹ ਦੇਵੀ ਹੈਂ ਜਿਸਦੀ ਜਿੰਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਲਈ ਜਿੰਦ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਹੈ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ृਣੁ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ੁਭਵਾਰ੍ਤਾਮਭੀਪ੍ਸਿਤਾਮ੍ । ਸੁਸ੍ਥਿਰਂ ਸਖਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਹृਦਯਸ੍ਨਗ੍ਧਿਕਾਰਿਣੀਮ੍
ਸੁਣੋ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਚੰਗੀ ਖ਼ਬਰ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਤੇ ਤੇਰੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਮਨ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇਗੀ।
ਦੁਃਖਦਾਵਾਗ੍ਨਿਦਗ੍ਧਾਯਾਃ ਸੁਧਾਵਰ੍षਣਰੂਪਿਣੀਮ੍ । ਵਿਰਹਵ੍ਯਾਧਿਯੁਕ੍ਤਾਯਾ ਰਸਾਯਨਸਮਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਦੁਖ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜੀ ਤੇ ਵਿਰਹ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਇਹ ਖ਼ਬਰ ਤੇਰੇ ਲਈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਮੀਹ ਤੇ ਚੰਗਾ ਇਲਾਜ ਬਣੇਗੀ।
ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ ਨਨ੍ਦੋऽਯਂ ਸਾਨਨ੍ਦੋ ਸੁਦਿਤਃ ਸਦਾ । ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਸ਼੍ਚ ਵਸੁਨਾ ਕृष੍ਣੋਪਨਯਨਾਵਧਿ
ਉਥੇ ਨੰਦ ਜੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਵਸੁਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਬੁਲਾਵੇ ਤੇ, ਜਦ ਤਕ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆ ਜਾਂਦਾ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸਬਲਂ ਕृष੍ਣਂ ਸਾਙ੍ਗੇ ਮਙ੍ਗਲਕਰ੍ਮਣਿ । ਸ ਨਨ੍ਦਃ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦੋ ਸੁਦਾऽऽਯਾਸ੍ਯਤਿ ਗੋਕੁਲਮ੍
ਨੰਦ ਜੀ, ਬਲਰਾਮ ਤੇ auspicious ਕਰਮ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਗੋਕੁਲ ਵਾਪਸ ਆਉਣਗੇ।
ਆਗਤ੍ਯ ਕृष੍ਣੋ ਮੁਦਿਤਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਮਾਤਰਂ ਪੁਨਃ । ਨਕ੍ਤਮਾਯਾਸ੍ਯਤਿ ਮੁਦਾ ਪੁਣ੍ਯਂ ਵृਨ੍ਦਾਵਨਂ ਵਨਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਏਗਾ ਤੇ ਫਿਰ ਮਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰੇਗਾ; ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਜੰਗਲ 'ਚ ਆਵੇਗਾ।
ਅਚਿਰਾਦ੍ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਸਤਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਮੁਖਪਙ੍ਕਜਮ੍ । ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਰਹਦੁਃਖਂ ਚ ਸਂਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਚ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ, ਸਚੀ ਸਾਥੀ, ਤੂੰ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖੇਗੀ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਵਿਰਹ ਦਾ ਦੁਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸੁਸ੍ਥਿਰਾ ਭਵ ਮਾਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਯਜ ਸ਼ੋਕਂ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍ । ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕਂ ਰਮ੍ਯਂ ਪਰਿਧਾਯ ਪ੍ਰਹਰ੍षਿਤਾ
ਮਾਂ, ਤੂੰ ਦਿਲੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਜਾ, ਤੇ ਆਪਣਾ ਗਹਿਰਾ ਦੁਖ ਛੱਡ ਦੇ; ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕੀਤਾ ਸੋਹਣਾ ਚੋਲਾ ਪਾ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਭੂषਣਗ੍ਰਹਣਂ ਕੁਰੁ । ਗृਹਾਣਚਨ੍ਦਨਂ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਂ ਕਸ੍ਤੂਰੀਕੁਙ੍ਕੁਮਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਗਹਿਣੇ ਪਾ ਲੈ; ਸੁਗੰਧਤ ਚੰਦਨ, ਕਸਤੂਰੀ ਤੇ ਕੁੰਗੂਮ ਵਾਲਾ ਲੇ ਲੈ।
ਕੁਰੁष੍ਵ ਕੇਸ਼ਸਂਸ੍ਕਾਰਂ ਮਾਲਤੀਮਾਲ੍ਯਭੂषਿਤਮ੍ । ਸੁਵੇषਂ ਕੁਰੁ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਗਣ੍ਡੇ ਚ ਚਿਤ੍ਰਪਤ੍ਰਕਮ੍
ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਜੈਸਮਿਨ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਾ; ਸੋਹਣੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ, ਸੁਭਾਗਨੋ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਗਲ ਤੇ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗਾ ਪੱਤਰਾ ਲਾ।
ਸਿਨ੍ਦੂਰਬਿਨ੍ਦੁਂ ਸੀਮਨ੍ਤੇ ਕਸ੍ਤੂਰੀਚਨ੍ਦਨਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਅਲਕ੍ਤਕਾਕ੍ਤਂ ਚਰਣਂ ਯੁਕ੍ਤਂ ਯਾਵਕਭੂषਣੈਃ
ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਮਾਝ ਵਿਚ ਸਿੰਦੂਰ ਦਾ ਟਿਕਾ, ਕਸਤੂਰੀ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਪੈਰ ਅਲਕਤਕ ਨਾਲ ਲਾਲ ਕੀਤੇ ਹੋਏ, ਯਾਵਕ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ।
ਕੁਰੁष੍ਵ ਤਿष੍ਠਚੋਤਿष੍ਠ ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨੇ ਵਰੇ । ਸਪਙ੍ਕਪਙ੍ਕਜਂ ਤਲ੍ਪਂ ਤ੍ਯਜ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸ਼ੁਚਾ ਸਤਿ
ਉਠੋ, ਖੜੇ ਹੋਵੋ, ਤੇ ਵਧੀਆ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬੈਠੋ; ਕਮਲਾਂ ਵਾਲਾ ਪਲੰਗ ਤੇ ਦੁੱਖ ਛੱਡ ਦੋ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਿਲਾ।
ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਕृष੍ਣੇਨ ਮਨਸਾ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਮਧੁਰਂ ਮਧੁ । ਸਂਸ੍ਕृਤਂ ਭਾਸਿਤਂ ਤੋਯਂ ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਚ ਸੁਵਾਸਿਤਮ੍
ਸੁੱਚੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿੱਠਾ ਸ਼ਹਦ, ਸੁਧਰਿਆ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਵਾਸ ਵਾਲਾ ਪਾਨ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭੋਗੋ।
ਰਤ੍ਨੇਨ੍ਦ੍ਰਸਾਰਨਿਰ੍ਮਾਣਪਰ੍ਯਙ੍ਕੇ ਮੁਮਨੋਹਰੇ । ਵਹ੍ਨਿਸਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕਾਕ੍ਤੇ ਚ ਮਾਲਤੀਮਾਲ੍ਯਭੂषਿਤੇ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਸਾਰ ਨਾਲ ਬਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਪਲੰਗ ਤੇ, ਅੱਗ ਦੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਮਾਲਤੀ ਦੇ ਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ।