ਤਵਾਨ੍ਤਿਕਂ ਸਮਾਯਾਤਃ ਪਾਰ੍षਦੋऽਹਂ ਹਰੇਰਪਿ । ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਬਲਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ਿਵਂ ਨਨ੍ਦਸ੍ਯ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਹਰੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਬਲਦੇਵ, ਤੇ ਹੁਣ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਨੰਦ ਜੀ ਦਾ ਸੇਵਕ ਹਾਂ।
ਰਾਧਿਕੋਵਾਚ ਅਸ੍ਤਿ ਤਦ੍ਯਮੁਨਾਕੂਲਂ ਸੁਗਨ੍ਧਿਪਵਨੋऽਸ੍ਤਿ ਸਃ । ਤਸ੍ਯ ਕੇਲਿਕਦਮ੍ਬਾਨਾਂ ਮੂਲਮਸ੍ਤਯੇਵ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਰਾਧਿਕਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਠੰਡੀ ਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਹਵਾ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਹੈ; ਉਥੇ ਖੇਡਣ ਵਾਲੇ ਕਦੰਬ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਤੇ, ਉਹ ਥਾਂ ਹੁਣ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਂ ਵृਨ੍ਦਾਵਨਂ ਰਮ੍ਯਂ ਤਦ੍ਵਿਦ੍ਯਮਾਨਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਪੁਂਸ੍ਕੋਕਿਲਾਨਾਂ ਵਿਰੁਤਂ ਤਲ੍ਪਂ ਚਨ੍ਦਨਚਰ੍ਚਿਤਮ੍
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਉਥੇ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹਿਆ ਸੀ; ਨਰ ਕੋਕਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਚੌਕੀ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਗਾਈ ਹੋਈ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਂ ਚ ਭੋਜ੍ਯਂ ਚ ਮਧੁਪਾਨਂ ਚ ਸੁਨ੍ਦਰਮ੍ । ਦੁਰਨ੍ਤੋ ਦੁਃਖਦੋऽਪ੍ਯਸ੍ਤਿ ਪਾਪਿष੍ਠੋ ਮਨ੍ਮਥਸ੍ਤਥਾ
ਉਥੇ ਚਾਰ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਮਿੱਠੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥ ਹਨ; ਪਰ ਕਾਮਦੇਵ, ਜੋ ਦਿਲ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਤੇ ਚ ਰਤ੍ਨਪ੍ਰਦੀਪਾਸ਼੍ਚ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤਿ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲੇ । ਮਣੀਨ੍ਦ੍ਰਸਾਰਨਿਰ੍ਮਾਣਮਸ੍ਤ੍ਯੇਵ ਰਤਿਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਉਥੇ ਰਾਸ ਨਚ ਦੇ ਗੋਲ ਵਿੱਚ ਰਤਨ ਦੀਆਂ ਦੀਵੀਆਂ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ; ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਮੰਦਰ ਵੀ ਉਥੇ ਹੈ।
ਗੋਪਾਙ੍ਗਨਾਗਣੋऽਸ੍ਤ੍ਯੇਵ ਪੂਰ੍ਣਚਨ੍ਦ੍ਰੋऽਸ੍ਤਿ ਸ਼ੋਭਿਤਃ । ਸੁਗਨ੍ਧਿਪੁष੍ਪਰਚਿਤਂ ਤਲ੍ਪਂ ਚਨ੍ਦਨਚਰ੍ਚਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਗੋਆਣੀਆਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਟੋਲੀ ਹੈ, ਤੇ ਪੂਰਾ ਚੰਦ ਸੋਹਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਹੈ; ਚੌਕੀ ਸੁਗੰਧੀ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਗਾਈ ਹੋਈ ਹੈ।
ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਰਤਿਭੋਗਾਰ੍ਹਂ ਕਰ੍ਪੂਰਾਦਿਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍ ।ਸੁਗਨ੍ਧਿਮਾਲਤੀਮਾਲ੍ਯਂ ਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰਦਰ੍ਪਣਮ੍
ਉਥੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਸੁਆਦ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਤਾਂਬੂਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਪੂਰ ਤੇ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪਾਈਆਂ ਹਨ; ਸੁਗੰਧੀ ਮਾਲਾ, ਚਿੱਟਾ ਚਾਮਰ ਤੇ ਦਰਪਣ ਵੀ ਹਨ।
ਮੁਕ੍ਤਾਮਾਣਿਕ੍ਯਸਂਸਕ੍ਤਹੀਰਹਾਰਮਨੋਹਰਮ੍ । ਕਸ੍ਤੂਰੀਕੁਙ੍ਕੁਮਾਕ੍ਤਂ ਚ ਪਾਤ੍ਰਪੂਰ੍ਣਂ ਚ ਚਨ੍ਦਨਮ੍
ਉਥੇ ਮੋਤੀ, ਮਾਣਕ ਤੇ ਹੀਰੇ ਦੀਆਂ ਮਨਮੋਹਣ ਮਾਲਾਵਾਂ ਹਨ; ਤੇ ਕਸਤੂਰੀ, ਕੁੰਕੁਮ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਚੰਦਨ ਪਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਨਾਨੋਪਕਾਨਨਂ ਰਮ੍ਯਂ ਰਮ੍ਯਕ੍ਰੀਡਾਸਰੋਵਰਮ੍ । ਸੁਗਨ੍ਧਿਪੁष੍ਪੋਦ੍ਯਾਨਂ ਚ ਪਦ੍ਮਸ਼੍ਰੇਣੀਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਥੇ ਕਈ ਸੋਹਣੀਆਂ ਬਾਗਾਂ ਹਨ, ਖੇਡਣ ਲਈ ਸੋਹਣੇ ਸਰੋਵਰ ਹਨ; ਸੁਗੰਧੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬਾਗ ਤੇ ਪਦਮਾਂ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਮਨਮੋਹਣ ਹਨ।
ਅਸ੍ਤ੍ਯੇਵਂ ਸਰ੍ਵਵਿਭਵਃ ਪ੍ਰਾਣਨਾਥਃ ਕੁਤੋ ਮਮ । ਹਾ ਕृष੍ਣ ਹਾ ਰਾਮਾਨਾਥ ਕ੍ਵਾਸਿ ਮੇ ਪ੍ਰਾਣਵਲ੍ਲਭ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਉਥੇ ਹੈ, ਪਰ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਹਾਏ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ! ਹਾਏ ਰਾਮਾਨਾਥ! ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਹੈਂ?
ਕ੍ਵ ਵਾऽਪਰਾਧੋ ਦਾਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਦਾਸੀਦੋषਃ ਪਦੇ ਪਦੇ । ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾ ਦੇਵੀ ਪੁਨਰ੍ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਾਮਵਾਪ ਸਾ
ਦਾਸੀ ਦੀ ਕਿਹੜੀ ਗਲਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਹਰ ਪੈਰ ਤੇ ਦਾਸੀ ਦਾ ਕਿਹੜਾ ਦੋਸ਼ ਹੈ? ਐਸਾ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਮੁੜ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਚੇਤਨਾਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਪੁਨਰੇਵ ਸ ਉਦ੍ਧਵਃ । ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਰਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯ ਮੇਨੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਪੁਂਗਵਃ
ਉਧਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਹੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਿਆ; ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੇ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ।
ਸਖੀਭਿਃ ਸਪ੍ਤਭਿਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਸੇਵਿਤਾਂ ਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰੈਃ । ਗੋਪੀਨਾਂ ਚ ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਸੁਪ੍ਰਿਯੈਃ ਪ੍ਰਿਯਸੇਵਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਸਦਾ ਸੱਤ ਸਖੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਚਿੱਟੇ ਚਾਮਰ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਗੋਆਣੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।
ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਂ ਵੇष੍ਟਿਤਾਂ ਚ ਗੋਪੀਨਾਂ ਸ਼ਤਕੋਟਿਭਿਃ । ਕਾਚਿਤ੍ਕਜ੍ਜਲਹਸ੍ਤਾ ਚ ਕਾਚਿਨ੍ਮਾਲ੍ਯਵਰਾऽਪਰਾ
ਉਹ ਦਿਨ ਰਾਤ ਗੋਆਣੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਇੱਕ ਕੱਜਲ ਦਾ ਪਾਤਰ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਵਧੀਆ ਮਾਲਾ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਕਾਚਿਤ੍ਸਿਨ੍ਦੂਰਹਸ੍ਤਾ ਚ ਕਾਚਿਦ੍ਗੋਰੋਚਨਾਕਰਾ । ਕਾਚਿਚ੍ਚਨ੍ਦਨਪਾਤ੍ਰਂ ਚ ਹਸ੍ਤੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਇੱਕ ਸਿੰਦੂਰ ਦਾ ਪਾਤਰ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਪੀਲੀ ਰੰਗਤ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਇੱਕ ਚੰਦਨ ਦਾ ਪਾਤਰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਖੜੀ ਹੈ।
ਕਾਚਿਦ੍ਦਰ੍ਪਣਹਸ੍ਤਾ ਚ ਕਾਚਿਤ੍ਕੁਙ੍ਕੁਮਾਵਹਿਕਾ । ਕਸ੍ਤੂਰੀਪਾਤ੍ਰਮਿष੍ਟਂ ਚ ਕਾਚਿਦ੍ਵਹਤਿ ਤਤ੍ਰ ਵੈ
ਇੱਕ ਦਰਪਣ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਕੁੰਕੁਮ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਤੇ ਇੱਕ ਉਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਕਸਤੂਰੀ ਵਾਲਾ ਪਾਤਰ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਕਾਚਿਚ੍ਚਮ੍ਪਕਪਾਤ੍ਰਂ ਚ ਕਰੇ ਧृਤ੍ਵਾ ਚ ਤਿष੍ਠਤਿ । ਮਧੁਭਿਰ੍ਮਧੁਰੈਃ ਪੂਰ੍ਣਂ ਪਾਤ੍ਰਂ ਧृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਚਾऽਨ੍ਵਿਤਾ
ਇੱਕ ਚੰਪਾ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਪਾਤਰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਖੜੀ ਹੈ; ਦੂਜੀ ਮਿੱਠੇ ਮਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਪਾਤਰ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਕਾਚਿਤ੍ਸੁਗਨ੍ਧਿਤੈਲਂ ਚ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪਰਿਤਿष੍ਠਤਿ । ਕਾਚਿਦ੍ਵਹਤਿ ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਕਰ੍ਪੂਰਾਦਿਸੁਵਾਸਿਤਮ੍
ਇੱਕ ਸੁਗੰਧੀ ਤੇਲ ਫੜੀ ਹੋਈ ਖੜੀ ਹੈ; ਦੂਜੀ ਤਾਂਬੂਲ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਪੂਰ ਤੇ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਸੁਗੰਧਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਕਾਚਿਦ੍ਵਾਸਿਤਮਚ੍ਛਂ ਚ ਜਲਂ ਧृਤ੍ਵਾ ਚ ਤਿष੍ਠਤਿ । ਕ੍ਰੀਡਾਪੁਤ੍ਤਲਿਕਾਂ ਕਾਚਿਚ੍ਚਿਤ੍ਰਾਢ੍ਯਾਂ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਤਿ
ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਫੜ ਕੇ ਖੜੀ ਹੈ; ਦੂਜੀ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀ ਖਿਲੌਣੀ ਨੂੰ ਸਾਂਭ ਰਹੀ ਹੈ।
ਕਾਚਿਦ੍ਵਹਤਿ ਕਨ੍ਦੂਕਂ ਕਾਚਿਚ੍ਚ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਮ੍ । ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕਂ ਕਾਚਿਦਮੂਲ੍ਯਂ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਤਿ
ਇੱਕ ਗੇਂਦ ਚੁੱਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲਾ ਗਹਿਣਾ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਹੋਰ ਇੱਕ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕੀਤੀ ਕੀਮਤੀ ਚੋਲਾ ਬੜੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
ਕਾਚਿਦ੍ਭਕ੍ਸ਼ਯੋਪਹਾਰਂ ਚ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪਰਿਵਰ੍ਤਤੇ । ਕਾਚਿਚ੍ਚ ਕੇਸ਼ਵੇਸ਼ਾਰ੍ਥਕਰੋਤਿ ਮਾਲ੍ਯਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ ਲੈ ਕੇ ਇਧਰ-ਉਧਰ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ; ਦੂਜੀ ਮਾਲਾ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਮਨ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਸਜਾਉਣ 'ਤੇ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਕਾਚਿਤ੍ਕਙ੍ਕਤਿਕਾਂ ਧृਤ੍ਵਾ ਪੁਰਤਃ ਪਰਿਤਿष੍ਠਤਿ । ਕਾਚਿਦ੍ਯਾਵਕਹਸ੍ਤਾ ਚ ਕਾਚਿਦ੍ਧਾਤ੍ਰੀਰਸਂ ਮੁਦਾ
ਇੱਕ ਆਇਨਾ ਫੜ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਹੈ; ਦੂਜੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਅੰਕੁਰਿਤ ਦਾਣੇ ਲੈ ਕੇ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਇੱਕ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਦਹੀਂ ਦਾ ਕਟੋਰਾ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਦੂਰਤੋऽਪਿ ਵਹਤ੍ਯੇਵਂ ਭੀਤਾ ਚ ਪਰਿਤਿष੍ਠਤਿ । ਕਾਚਿਦ੍ਭੀਤਾ ਭਿਯਾ ਸ੍ਤੌਤਿਕਾਚਿਦ੍ਰੋਦਿਤਿ ਸ਼ੋਕਤਃ
ਕੁਝ ਕੁੜੀਆਂ ਦੂਰੋਂ ਵੀ ਡਰ-ਡਰ ਕੇ ਇਹੀ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ; ਇੱਕ ਡਰੀ ਹੋਈ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਇੱਕ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਰੋ ਰਹੀ ਹੈ।
ਕਾਚਿਤ੍ਤਾਂ ਬੌਧਯੇਤ੍ਯੇਰ੍ਵ ਵਿਦਗ੍ਧਾ ਵਿਰਹਾਤੁਰਾਮ੍ । ਕਾਚਿਦੁਤ੍ਤਾਪਤਪ੍ਤਾ ਚ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਤਲ੍ਪੇ ਮਨੋਹਰੇ
ਇੱਕ ਚਤੁਰ ਕੁੜੀ ਵਿਰਹ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਦੂਜੀ ਦੁਖ ਨਾਲ ਸੜੀ ਹੋਈ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਨਰਮ ਖਟ ਤੇ ਪਈ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਦਾਹਦੂਰਾਰ੍ਥਂ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਪਦ੍ਮਦਲੇ ਸ਼ੁਭੇ । ਏਵਂਭੂਤਾਂ ਚਤਾਂ ਦृष੍ਟਵਾ ਚੋਵਾਚ ਪੁਨਰੁਦ੍ਧਵਃ
ਇੱਕ ਉਸਦੀ ਜਲਣ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਨਰਮ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤੇ 'ਤੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਐਸਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਧਵ ਨੇ ਫਿਰ ਬੋਲਿਆ।
ਉਦ੍ਧਵ ਉਵਾਚ ਜਾਨੇ ਤ੍ਵਾਂ ਦੇਵਦੇਵੀਸ਼ਾਂ ਸੁਸ੍ਨਿਗ੍ਧਾਂ ਸਿਦ੍ਧਯੋਗਿਨੀਮ੍ । ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਵਰੂਪਾਂ ਚ ਸੂਲਪ੍ਰਕृਤਿਮੀਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਉਧਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਬੜੀ ਪਿਆਰ ਵਾਲੀ, ਸਿਧ ਯੋਗਿਨੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਮੂਰਤ ਤੇ ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਮਾਲਕ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਸ਼ਾਪਾਦ੍ਧਰਣੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਂ ਗੋਲੋਕਕਾਮਿਨੀਮ੍ । ਕृष੍ਣਪ੍ਰਾਣਾਧਿਕਾਂ ਦੇਵੀਂ ਤਦ੍ਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਲਵਾਸਿਨੀਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਾ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਤੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਈ ਹੈਂ, ਜਦਕਿ ਤੇਰਾ ਮਨ ਗੋਲੋਕ ਵੱਲ ਹੈ; ਤੂੰ ਉਹ ਦੇਵੀ ਹੈਂ ਜਿਸਦੀ ਜਿੰਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਲਈ ਜਿੰਦ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਹੈ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ृਣੁ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ੁਭਵਾਰ੍ਤਾਮਭੀਪ੍ਸਿਤਾਮ੍ । ਸੁਸ੍ਥਿਰਂ ਸਖਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਹृਦਯਸ੍ਨਗ੍ਧਿਕਾਰਿਣੀਮ੍
ਸੁਣੋ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਚੰਗੀ ਖ਼ਬਰ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਤੇ ਤੇਰੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਮਨ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇਗੀ।
ਦੁਃਖਦਾਵਾਗ੍ਨਿਦਗ੍ਧਾਯਾਃ ਸੁਧਾਵਰ੍षਣਰੂਪਿਣੀਮ੍ । ਵਿਰਹਵ੍ਯਾਧਿਯੁਕ੍ਤਾਯਾ ਰਸਾਯਨਸਮਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਦੁਖ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜੀ ਤੇ ਵਿਰਹ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਇਹ ਖ਼ਬਰ ਤੇਰੇ ਲਈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਮੀਹ ਤੇ ਚੰਗਾ ਇਲਾਜ ਬਣੇਗੀ।
ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ ਨਨ੍ਦੋऽਯਂ ਸਾਨਨ੍ਦੋ ਸੁਦਿਤਃ ਸਦਾ । ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਸ਼੍ਚ ਵਸੁਨਾ ਕृष੍ਣੋਪਨਯਨਾਵਧਿ
ਉਥੇ ਨੰਦ ਜੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਵਸੁਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਬੁਲਾਵੇ ਤੇ, ਜਦ ਤਕ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆ ਜਾਂਦਾ।