ਤृष੍ਣਾਯੈ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਸ੍ਵਰੂਪਾਯੈ ਸ੍ਥਿਤਿਕਰ੍ਤ੍ਰ੍ਯੈ ਨo । ਨਮਃ ਸਂਹਾਰਰੂਪਿਣ੍ਯੈ ਮਹਾਮਾਰ੍ਯੈ ਨo
ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਭੁੱਖ ਦੇ ਰੂਪ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਦਾ ਰੂਪ, ਵੱਡੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਭਯਾਯੈਂ ਚਾਭਯਾਯੈਂ ਚ ਮੁਕ੍ਤਿਦਾਯੈ ਨo । ਨਮਃ ਸ੍ਵਧਾਯੈਂ ਸ੍ਵਾਹਾਯੈ ਸ਼ਾਨ੍ਤਯੈ ਕਾਨ੍ਤ੍ਯੈ ਨo
ਡਰ ਅਤੇ ਨਿਡਰਤਾ ਨੂੰ, ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸਵਧਾ, ਸਵਾਹਾ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਸੋਹਣੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਸ੍ਤੁष੍ਟ੍ਯੈਂ ਚ ਪੁष੍ਟ੍ਯੈ ਚ ਦਯਾਯੈ ਚ ਨo । ਨਮੋ ਨਿਦ੍ਰਾਸ੍ਵਰੂਪਾਯੈ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਯੈ ਚ ਨo
ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ, ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਦਇਆ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਨੀਂਦ ਦੇ ਸਰੂਪ ਅਤੇ ਭਰੋਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸਾਸ੍ਵਰੂਪਾਯੈ ਲਜ੍ਜਾਯੈਂ ਚ ਨo । ਨਮੋ ਧृਤ੍ਯੈਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾਯੈਂ ਚ ਚੇਤਨਾਯੈਂ ਨo
ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਦੇ ਸਰੂਪ, ਅਤੇ ਲਾਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਧੀਰਜ, ਮਾਫੀ ਅਤੇ ਚੇਤਨਾ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਵਰੂਪਿਣ੍ਯੈ ਸਰ੍ਵਮਾਤ੍ਰੇ ਨo । ਅਗ੍ਨੌ ਦਾਹਸ੍ਵਰੂਪਾਯੈ ਭਦ੍ਰਾਯੈ ਚ ਨo
ਸਭ ਤਾਕਤਾਂ ਦੇ ਸਰੂਪ, ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੀ ਮਾਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੜਨ ਦੇ ਸਰੂਪ ਅਤੇ ਭਲਾਈ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ਼ੋਭਾਯੈ ਪੂਰ੍ਣਚਨ੍ਦ੍ਰੇ ਚ ਸ਼ਰਤ੍ਪਦ੍ਮ ਨo । ਨਾਸ੍ਤਿ ਭੇਦੋ ਯਥਾ ਦੇਵਿ ਦੁਗ੍ਧਧਾਵਲ੍ਯਯੋਃਸਦਾ
ਸੋਭਾ, ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਅਤੇ ਸਰਤ ਦੇ ਕਮਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੁੱਧ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ, ਐਸਾ ਹੀ ਸਦਾ ਹੈ।
ਯਥੈਵ ਗਨ੍ਧਭੂਮ੍ਯੋਸ਼੍ਚ ਯਥੈਵ ਜਲਸ਼ੈਤ੍ਯਯੌਃ । ਯਥੈਵ ਸ਼ਬ੍ਦਨ੍ਭਸੋਰ੍ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸੂਰ੍ਯਕਯੋਰ੍ਯਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਠੰਡਕ ਤੇ ਪਾਣੀ, ਜਿਵੇਂ ਆਵਾਜ਼ ਤੇ ਆਕਾਸ਼, ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਰੋਸ਼ਨੀ ਤੇ ਸੂਰਜ।
ਲੋਕੇ ਵੇਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਚ ਰਾਧਾਮਾਧਵਯੋਸ੍ਤਥਾ । ਚੇਤਨਂ ਕੁਰੁ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਦੇਹਿ ਮਾਮੁਤ੍ਤਰਂ ਸਤਿ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਭਲਾਈ ਵਾਲੀ, ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ, ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਧਾ ਤੇ ਮਾਧਵ ਦਾ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਚੇਤਨਾ ਦੇ, ਹੇ ਸਤਕਾਰੀ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਬਖ਼ਸ਼।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚੋਦ੍ਧਵਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਇਤ੍ਯੁਦ੍ਵਵਕृਤਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਯਃ ਪਠੇਦ੍ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਉਧਵ ਨੇ ਉਥੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ; ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—
ਇਹ ਲੋਕੇ ਸੁਖਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਾਤ੍ਯਨ੍ਤੇ ਹਰਿਮਨ੍ਦਿਰਮ੍ ।ਨ ਭਵੇਦ੍ਬਨ੍ਧੁਵਿਚ੍ਛੇਦੋ ਰੋਗਃ ਸ਼ੋਕਃ ਸੁਦਾਰੁਣਃ
ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਆਖਰ ਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ; ਨਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੋਂ ਵਿੱਛੋੜਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਨਾ ਭਿਆਨਕ ਰੋਗ ਜਾਂ ਦੁੱਖ ਆਵੇਗਾ।
ਪ੍ਰੋषਿਤਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਲਭੇਤ੍ਕਾਨ੍ਤਂ ਭਾਰ੍ਯਾਭੇਦੀ ਲਭੇਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍ । ਅਪੁਤ੍ਰੋ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਨਿਰ੍ਧਨੋ ਲਭਤੇ ਧਨਮ੍
ਜੋ ਪਤਨੀ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵਿੱਛੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਪਿਆਰੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਗਰੀਬ ਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਭੂਮਿਰ੍ਲਭਤੇ ਭੂਮਿਂ ਪ੍ਰਜਾਹੀਨੋ ਲਭੇਤ੍ਪ੍ਰਜਾਮ੍ । ਰੋਗਾਦ੍ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ ਰੋਗੀ ਬਦ੍ਧੀ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਬਨ੍ਧਨਾਤ੍
ਜਿਸ ਕੋਲ ਜਮੀਨ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਜਮੀਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਕੋਲ ਸੰਤਾਨ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਸੰਤਾਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਰੋਗੀ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਯਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਭੀਤਸ੍ਤੁ ਮੁਚ੍ਯੇਤਾऽऽਪਨ੍ਨਆਪਦਃ । ਅਸ੍ਪष੍ਟਕੀਰ੍ਤਿਃ ਸੁਯਸ਼ਾ ਮੂਰ੍ਖੋ ਭਵਤਿ ਪਣ੍ਡਿਤਃ
ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਸਾਫ਼ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਚੰਗੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਮੂਰਖ ਵਿਦਵਾਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਤ੍ਰਿਨਵਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਉਦ੍ਧਵਸ੍ਤਵਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚੇਤਨਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਧਿਕਾ । ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਕृष੍ਣਾਕਾਰਂ ਚ ਤਮੁਵਾਚ ਸ਼ੁਚਾऽਨ੍ਵਿਤਾ
ਫਿਰ ਤਿੰਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ। ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਧਵ ਦਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਧਿਕਾ ਨੇ ਚੇਤਨਾ ਪਰਾਪਤ ਕੀਤੀ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਰੂਪ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੀ।
ਰਾਧਿਕੋਵਾਚ ਕਿਨ੍ਨਾਮ ਭਵਤੋ ਵਤ੍ਸ ਕੇਨ ਵਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤੋ ਭਵਾਨ੍ । ਆਗਤੋ ਵਾ ਕੁਤ ਇਤਿ ਬ੍ਰੂਹ ਮਾਂ ਕੇਨ ਹੇਤੁਨਾ
ਰਾਧਿਕਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਕੀ ਹੈ, ਪਿਆਰੇ? ਤੈਨੂੰ ਕੌਣ ਭੇਜਿਆ ਹੈ? ਤੂੰ ਕਿੱਥੋਂ ਆਇਆ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਆਖ, ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਆਇਆ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਾਕृਤਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੈਰ੍ਮਨ੍ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਕृष੍ਣਪਾਰ੍षਦਮ੍ । ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਸੁਸ਼ਲਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਬਰਦੇਵਸ੍ਯ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵਰਗੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਸਾਥੀ ਸਮਝਦੀ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਖੈਰ-ਖ਼ਬਰ ਦੱਸ।
ਨਨ੍ਦਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਤਤ੍ਰੈਵ ਹੇਤੁਨਾ ਕੇਨ ਤਦ੍ਵਦ । ਸਮਾਯਾਸ੍ਯਤਿ ਸੋਵਿਨ੍ਦੋ ਰਮ੍ਯਂ ਵृਨ੍ਦਾਵਨਂ ਵਨਮ੍
ਨੰਦ ਜੀ ਉਥੇ ਹੀ ਹਨ? ਕਿਸ ਕਾਰਨ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ। ਕੀ ਗੋਵਿੰਦ ਮੁੜ ਰਮਣੀਕ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗਾ?
ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਸ੍ਯੈਵ ਪੂਰ੍ਣਚਨ੍ਦ੍ਰਮੁਖਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਪੁਨਃ ਕ੍ਰੀਡਾਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇਨਾਹਂ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲੇ
ਕੀ ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਸੁਭਾਵਨ ਮੁਖ ਮੁੜ ਵੇਖ ਸਕਾਂਗੀ? ਕੀ ਮੈਂ ਮੁੜ ਉਸ ਨਾਲ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਸਕਾਂਗੀ?
ਜਲੇ ਚ ਵਿਹਰਿष੍ਯਾਮਿ ਪੁਨਰ੍ਵਾ ਸਖਿਭਿਃ ਸਹ । ਸ਼੍ਰੀਨਨ੍ਦਨਨ੍ਦਨਾਙ੍ਗੇ ਚ ਪੁਨਰ੍ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਚਨ੍ਦਨਮ੍
ਕੀ ਮੈਂ ਮੁੜ ਆਪਣੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਸਕਾਂਗੀ? ਕੀ ਮੈਂ ਨੰਦਨੰਦਨ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਚੰਦਨ ਲਗਾ ਸਕਾਂਗੀ?
ਉਦ੍ਧਵ ਉਵਾਚ ਉਦ੍ਦਵੇਤ੍ਯਭਿਧਾਨਂ ਮੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋऽਹਂ ਵਰਾਨਨੇ । ਪ੍ਰੇषਿਤਃ ਸ਼ੁਭਵਾਰ੍ਤਾਰ੍ਥਂ ਕृष੍ਣੇਨ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਧਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਉਧਵ ਹੈ, ਮੈਂ ਖ਼ਤਰੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ; ਮੈਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਚੰਗੀ ਖ਼ਬਰ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਹੈ।
ਤਵਾਨ੍ਤਿਕਂ ਸਮਾਯਾਤਃ ਪਾਰ੍षਦੋऽਹਂ ਹਰੇਰਪਿ । ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਬਲਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ਿਵਂ ਨਨ੍ਦਸ੍ਯ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਹਰੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਬਲਦੇਵ, ਤੇ ਹੁਣ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਨੰਦ ਜੀ ਦਾ ਸੇਵਕ ਹਾਂ।
ਰਾਧਿਕੋਵਾਚ ਅਸ੍ਤਿ ਤਦ੍ਯਮੁਨਾਕੂਲਂ ਸੁਗਨ੍ਧਿਪਵਨੋऽਸ੍ਤਿ ਸਃ । ਤਸ੍ਯ ਕੇਲਿਕਦਮ੍ਬਾਨਾਂ ਮੂਲਮਸ੍ਤਯੇਵ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਰਾਧਿਕਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਠੰਡੀ ਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਹਵਾ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਹੈ; ਉਥੇ ਖੇਡਣ ਵਾਲੇ ਕਦੰਬ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਤੇ, ਉਹ ਥਾਂ ਹੁਣ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਂ ਵृਨ੍ਦਾਵਨਂ ਰਮ੍ਯਂ ਤਦ੍ਵਿਦ੍ਯਮਾਨਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਪੁਂਸ੍ਕੋਕਿਲਾਨਾਂ ਵਿਰੁਤਂ ਤਲ੍ਪਂ ਚਨ੍ਦਨਚਰ੍ਚਿਤਮ੍
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਉਥੇ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹਿਆ ਸੀ; ਨਰ ਕੋਕਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਚੌਕੀ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਗਾਈ ਹੋਈ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਂ ਚ ਭੋਜ੍ਯਂ ਚ ਮਧੁਪਾਨਂ ਚ ਸੁਨ੍ਦਰਮ੍ । ਦੁਰਨ੍ਤੋ ਦੁਃਖਦੋऽਪ੍ਯਸ੍ਤਿ ਪਾਪਿष੍ਠੋ ਮਨ੍ਮਥਸ੍ਤਥਾ
ਉਥੇ ਚਾਰ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਮਿੱਠੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥ ਹਨ; ਪਰ ਕਾਮਦੇਵ, ਜੋ ਦਿਲ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਤੇ ਚ ਰਤ੍ਨਪ੍ਰਦੀਪਾਸ਼੍ਚ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤਿ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲੇ । ਮਣੀਨ੍ਦ੍ਰਸਾਰਨਿਰ੍ਮਾਣਮਸ੍ਤ੍ਯੇਵ ਰਤਿਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਉਥੇ ਰਾਸ ਨਚ ਦੇ ਗੋਲ ਵਿੱਚ ਰਤਨ ਦੀਆਂ ਦੀਵੀਆਂ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ; ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਮੰਦਰ ਵੀ ਉਥੇ ਹੈ।
ਗੋਪਾਙ੍ਗਨਾਗਣੋऽਸ੍ਤ੍ਯੇਵ ਪੂਰ੍ਣਚਨ੍ਦ੍ਰੋऽਸ੍ਤਿ ਸ਼ੋਭਿਤਃ । ਸੁਗਨ੍ਧਿਪੁष੍ਪਰਚਿਤਂ ਤਲ੍ਪਂ ਚਨ੍ਦਨਚਰ੍ਚਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਗੋਆਣੀਆਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਟੋਲੀ ਹੈ, ਤੇ ਪੂਰਾ ਚੰਦ ਸੋਹਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਹੈ; ਚੌਕੀ ਸੁਗੰਧੀ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਗਾਈ ਹੋਈ ਹੈ।
ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਰਤਿਭੋਗਾਰ੍ਹਂ ਕਰ੍ਪੂਰਾਦਿਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍ ।ਸੁਗਨ੍ਧਿਮਾਲਤੀਮਾਲ੍ਯਂ ਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰਦਰ੍ਪਣਮ੍
ਉਥੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਸੁਆਦ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਤਾਂਬੂਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਪੂਰ ਤੇ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪਾਈਆਂ ਹਨ; ਸੁਗੰਧੀ ਮਾਲਾ, ਚਿੱਟਾ ਚਾਮਰ ਤੇ ਦਰਪਣ ਵੀ ਹਨ।
ਮੁਕ੍ਤਾਮਾਣਿਕ੍ਯਸਂਸਕ੍ਤਹੀਰਹਾਰਮਨੋਹਰਮ੍ । ਕਸ੍ਤੂਰੀਕੁਙ੍ਕੁਮਾਕ੍ਤਂ ਚ ਪਾਤ੍ਰਪੂਰ੍ਣਂ ਚ ਚਨ੍ਦਨਮ੍
ਉਥੇ ਮੋਤੀ, ਮਾਣਕ ਤੇ ਹੀਰੇ ਦੀਆਂ ਮਨਮੋਹਣ ਮਾਲਾਵਾਂ ਹਨ; ਤੇ ਕਸਤੂਰੀ, ਕੁੰਕੁਮ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਚੰਦਨ ਪਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਨਾਨੋਪਕਾਨਨਂ ਰਮ੍ਯਂ ਰਮ੍ਯਕ੍ਰੀਡਾਸਰੋਵਰਮ੍ । ਸੁਗਨ੍ਧਿਪੁष੍ਪੋਦ੍ਯਾਨਂ ਚ ਪਦ੍ਮਸ਼੍ਰੇਣੀਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਥੇ ਕਈ ਸੋਹਣੀਆਂ ਬਾਗਾਂ ਹਨ, ਖੇਡਣ ਲਈ ਸੋਹਣੇ ਸਰੋਵਰ ਹਨ; ਸੁਗੰਧੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬਾਗ ਤੇ ਪਦਮਾਂ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਮਨਮੋਹਣ ਹਨ।
ਅਸ੍ਤ੍ਯੇਵਂ ਸਰ੍ਵਵਿਭਵਃ ਪ੍ਰਾਣਨਾਥਃ ਕੁਤੋ ਮਮ । ਹਾ ਕृष੍ਣ ਹਾ ਰਾਮਾਨਾਥ ਕ੍ਵਾਸਿ ਮੇ ਪ੍ਰਾਣਵਲ੍ਲਭ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਉਥੇ ਹੈ, ਪਰ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਹਾਏ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ! ਹਾਏ ਰਾਮਾਨਾਥ! ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਹੈਂ?