ਨਿਸ਼੍ਚੇष੍ਟਾਂ ਚ ਨਿਰਾਹਾਰਾਂ ਸੁਵਰ੍ਣਵਰ੍ਣਕੁਣ੍ਡਲਾਮ੍ । ਸ਼ੁष੍ਕਿਤਾਧਰਕਣ੍ਠਾਂ ਚ ਕਿਂਚਿਨ੍ਨਿਃ ਸ਼੍ਵਾਸਸਂਯੁਤਾਮ੍
ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਨਿਸ਼ਚਲ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੰਨ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਉਸਦੇ ਹੋਠ ਤੇ ਗਲਾ ਸੁੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ-ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਾਹ ਲੈ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਚ ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰਾਤ੍ਮਕਂਧਰਃ । ਪੁਲਕਾਞ੍ਚਿਤਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭਕ੍ਤਃ ਸ ਉਦ੍ਧਵਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਦ੍ਧਵ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ, ਉਸਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਭਗਤੀ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਰੋਮਾਂਚਿਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਦ੍ਧਵ ਉਵਾਚ ਵਨ੍ਦੇ ਰਾਧਾਪਦਾਮ੍ਭੋਜਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਸੁਰਵਿਨ੍ਦਤਮ੍ । ਯਤ੍ਕੀਰ੍ਤਿਃ ਕੀਰ੍ਤਨੇਨੈਵ ਪੁਨਾਤਿ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯਮ੍
ਉਦ੍ਧਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਰਾਧਾ ਦੇ ਕਮਲ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਿਰਫ਼ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਮੋ ਗੋਕੁਲਵਾਸਿਨ੍ਯੈ ਰਾਧਿਕਾਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ । ਸ਼ਤਸ਼ृਙ੍ਗਨਿਵਾਸਿਨ੍ਯੈ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਵਤ੍ਯੈ ਨo
ਗੋਕੁਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਰਾਧਿਕਾ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ। ਸੌ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ, ਚੰਦ੍ਰਾਵਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਨ ਹੈ।
ਤੁਲਸੀਵਨਵਾਸਿਨ੍ਯ ਵृਨ੍ਦਾਰਣ੍ਯੈ ਨo । ਰਾਸਮਣ੍ਡਲਵਾਸਿਨ੍ਯੈ ਰਾਸੇਸ਼੍ਵਰ੍ਯੈ ਨo
ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ, ਵ੍ਰਿੰਦਾ ਜੰਗਲ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ, ਰਾਸ ਦੀ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵਿਰਜਾਤੀਰਵਾਸਿਨ੍ਯੈ ਵृਨ੍ਦਾਯੈ ਚ ਨo । ਵृਨ੍ਦਾਵਨਵਿਲਾਸਿਨ੍ਯੈ ਕृष੍ਣਾਯੈ ਚ ਨo
ਵਿਰਜਾ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਵ੍ਰਿੰਦਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਵਿੱਚ ਖੇਡਣ ਵਾਲੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਕृष੍ਣਪ੍ਰਿਯਾਯੈ ਚ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਯੈ ਚ ਨo । ਕृष੍ਣਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਿਤਾਯੈ ਚ ਤਤ੍ਪਿਯਾਯੈ ਨo
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਵੈਕੁਣ੍ਠਵਾਸਿਨ੍ਯੈ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯੈ ਨo । ਵਿਦ੍ਯਾਧਿष੍ਠਾਤृਦੇਵ੍ਯੈ ਚ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯੈ ਨo
ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਗਿਆਨ ਦੀ ਮਾਲਕਾ, ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਾਧਿਦੇਵ੍ਯੈ ਚ ਕਮਲਾਯੈ ਨo । ਪਦ੍ਮਨਾਭਪ੍ਰਿਯਾਯੈ ਚ ਪਦ੍ਮਾਯੈ ਚ ਨo
ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਕਮਲਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਪਦਮਨਾਭ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਪਦਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਹਾਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚ ਮਾਤ੍ਰੇ ਚ ਪਰਾਦ੍ਯਾਯੈ ਨo । ਨਮਃ ਸਿਨ੍ਧੁਸੁਤਾਯੈ ਚ ਮਰ੍ਤ੍ਯਲਕ੍ਸ਼੍ਮਯੈ ਨo
ਮਹਾਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੂਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਧੀ, ਇਨਸਾਨੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਾਰਾਯਣਪ੍ਰਿਯਾਯੈ ਚ ਨਾਰਾਯਣ੍ਯੈ ਨo । ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਵਿष੍ਣੁਮਾਯਾਯੈ ਵੈष੍ਣਵ੍ਯੈ ਚ ਨo
ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਨਾਰਾਇਣੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਮਾਇਆ, ਵੈਸ਼ਨਵੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਹਾਮਾਯਾਸ੍ਵਰੂਪਾਯੈ ਸਂਪਦਾਯੈ ਨo । ਨਮਃ ਕਲ੍ਯਾਣਰੂਪਿਣ੍ਯੈ ਸ਼ੁਭਾਯੈ ਚ ਨo
ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ ਵਾਲੀ, ਸਮਪੱਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਚੰਗੀ ਸੋਹਣੀ ਸੂਰਤ ਵਾਲੀ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਾਤ੍ਰੇ ਚਤੁਰ੍ਣਾ ਵੇਦਾਨਾਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯੈ ਚ ਨo । ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਬੁਦ੍ਧਿਰੂਪਾਯੈ ਜ੍ਞਾਨਦਾਯੈ ਨo
ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਬੁੱਧੀ ਦਾ ਰੂਪ, ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਦੁਰ੍ਗਵਿਨਾਸ਼ਿਨ੍ਯੈ ਦੁਰ੍ਗਾਦੇਵ੍ਯੈ ਨo । ਤੇਜਃਸੁ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਪੁਰਾ ਕृਤਯੁਗੇ ਮੁਦਾ
ਸਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਦੁರ್ಗਾ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇਜ ਸੀ, ਕ੍ਰਿਤ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ।
ਅਧਿष੍ਟਾਨਕृਤਾਯੈ ਚ ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯੈ ਚ ਨo । ਨਮਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰਹਾਰਿਣ੍ਯੈ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਯੈ ਨo
ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਕ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੀ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸੁਨ੍ਦਰੀषੁ ਚ ਰਮ੍ਯਾਯੈ ਨਿਰ੍ਗੁਣਾਯੈ ਨo । ਮਮੋ ਨਿਦ੍ਰਾਸ੍ਵਰੂਪਾਯੈ ਨਿਰ੍ਗੁਣਾਯੈ ਨo
ਸੋਹਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀ, ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਨੀਂਦ ਦੇ ਰੂਪ, ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਦਕ੍ਸ਼ਸੁਤਾਯੈ ਚ ਨਮਃ ਸਤ੍ਯੈ ਨo । ਨਮਃ ਸ਼ੈਲਸੁਤਾਯੈ ਚ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯੈ ਚ ਨo
ਦਕਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ, ਸਤਿਆ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ, ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਨਮਸ੍ਤਪਸ੍ਵਿਨ੍ਯੈ ਹ੍ਯੁ ਮਾਯੈ ਚ ਨo । ਨਿਰਾਹਾਰਸ੍ਵਰੂਪਾਯੈ ਹ੍ਯਪਰ੍ਣਾਯੈ ਨo
ਤਪ ਕਰਣ ਵਾਲੀ, ਉਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਉਪਵਾਸ ਦੇ ਰੂਪ, ਅਪਰਣਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਗੌਰੀਲੌਕਵਿਲਾਸਿਨ੍ਯੈ ਨਮੋ ਗੌਰ੍ਯੈ ਨo । ਨਮਃ ਕੈਲਾਸਵਾਸਿਨ੍ਯੈ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰ੍ਯੈਃ ਨo
ਗੌਰੀ ਵਾਂਗ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਖੇਡਣ ਵਾਲੀ, ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਕੈਲਾਸ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ, ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਿਦ੍ਰਾਯੈ ਚ ਦਯਾਯੈ ਚ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਯੈ ਚ ਨo । ਨਮੋ ਧृਤ੍ਯੈ ਕ੍ਸ਼ਮਾਰ੍ਯੈ ਚ ਲਜ੍ਜਾਯੈ ਚ ਨo
ਨੀਂਦ, ਦਇਆ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਧੀਰਜ, ਮਾਫੀ ਅਤੇ ਲਾਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤृष੍ਣਾਯੈ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਸ੍ਵਰੂਪਾਯੈ ਸ੍ਥਿਤਿਕਰ੍ਤ੍ਰ੍ਯੈ ਨo । ਨਮਃ ਸਂਹਾਰਰੂਪਿਣ੍ਯੈ ਮਹਾਮਾਰ੍ਯੈ ਨo
ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਭੁੱਖ ਦੇ ਰੂਪ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਦਾ ਰੂਪ, ਵੱਡੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਭਯਾਯੈਂ ਚਾਭਯਾਯੈਂ ਚ ਮੁਕ੍ਤਿਦਾਯੈ ਨo । ਨਮਃ ਸ੍ਵਧਾਯੈਂ ਸ੍ਵਾਹਾਯੈ ਸ਼ਾਨ੍ਤਯੈ ਕਾਨ੍ਤ੍ਯੈ ਨo
ਡਰ ਅਤੇ ਨਿਡਰਤਾ ਨੂੰ, ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸਵਧਾ, ਸਵਾਹਾ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਸੋਹਣੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਸ੍ਤੁष੍ਟ੍ਯੈਂ ਚ ਪੁष੍ਟ੍ਯੈ ਚ ਦਯਾਯੈ ਚ ਨo । ਨਮੋ ਨਿਦ੍ਰਾਸ੍ਵਰੂਪਾਯੈ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਯੈ ਚ ਨo
ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ, ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਦਇਆ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਨੀਂਦ ਦੇ ਸਰੂਪ ਅਤੇ ਭਰੋਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸਾਸ੍ਵਰੂਪਾਯੈ ਲਜ੍ਜਾਯੈਂ ਚ ਨo । ਨਮੋ ਧृਤ੍ਯੈਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾਯੈਂ ਚ ਚੇਤਨਾਯੈਂ ਨo
ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਦੇ ਸਰੂਪ, ਅਤੇ ਲਾਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਧੀਰਜ, ਮਾਫੀ ਅਤੇ ਚੇਤਨਾ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਵਰੂਪਿਣ੍ਯੈ ਸਰ੍ਵਮਾਤ੍ਰੇ ਨo । ਅਗ੍ਨੌ ਦਾਹਸ੍ਵਰੂਪਾਯੈ ਭਦ੍ਰਾਯੈ ਚ ਨo
ਸਭ ਤਾਕਤਾਂ ਦੇ ਸਰੂਪ, ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੀ ਮਾਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੜਨ ਦੇ ਸਰੂਪ ਅਤੇ ਭਲਾਈ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ਼ੋਭਾਯੈ ਪੂਰ੍ਣਚਨ੍ਦ੍ਰੇ ਚ ਸ਼ਰਤ੍ਪਦ੍ਮ ਨo । ਨਾਸ੍ਤਿ ਭੇਦੋ ਯਥਾ ਦੇਵਿ ਦੁਗ੍ਧਧਾਵਲ੍ਯਯੋਃਸਦਾ
ਸੋਭਾ, ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਅਤੇ ਸਰਤ ਦੇ ਕਮਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੁੱਧ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ, ਐਸਾ ਹੀ ਸਦਾ ਹੈ।
ਯਥੈਵ ਗਨ੍ਧਭੂਮ੍ਯੋਸ਼੍ਚ ਯਥੈਵ ਜਲਸ਼ੈਤ੍ਯਯੌਃ । ਯਥੈਵ ਸ਼ਬ੍ਦਨ੍ਭਸੋਰ੍ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸੂਰ੍ਯਕਯੋਰ੍ਯਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਠੰਡਕ ਤੇ ਪਾਣੀ, ਜਿਵੇਂ ਆਵਾਜ਼ ਤੇ ਆਕਾਸ਼, ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਰੋਸ਼ਨੀ ਤੇ ਸੂਰਜ।
ਲੋਕੇ ਵੇਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਚ ਰਾਧਾਮਾਧਵਯੋਸ੍ਤਥਾ । ਚੇਤਨਂ ਕੁਰੁ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਦੇਹਿ ਮਾਮੁਤ੍ਤਰਂ ਸਤਿ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਭਲਾਈ ਵਾਲੀ, ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ, ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਧਾ ਤੇ ਮਾਧਵ ਦਾ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਚੇਤਨਾ ਦੇ, ਹੇ ਸਤਕਾਰੀ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਬਖ਼ਸ਼।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚੋਦ੍ਧਵਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਇਤ੍ਯੁਦ੍ਵਵਕृਤਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਯਃ ਪਠੇਦ੍ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਉਧਵ ਨੇ ਉਥੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ; ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—
ਇਹ ਲੋਕੇ ਸੁਖਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਾਤ੍ਯਨ੍ਤੇ ਹਰਿਮਨ੍ਦਿਰਮ੍ ।ਨ ਭਵੇਦ੍ਬਨ੍ਧੁਵਿਚ੍ਛੇਦੋ ਰੋਗਃ ਸ਼ੋਕਃ ਸੁਦਾਰੁਣਃ
ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਆਖਰ ਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ; ਨਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੋਂ ਵਿੱਛੋੜਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਨਾ ਭਿਆਨਕ ਰੋਗ ਜਾਂ ਦੁੱਖ ਆਵੇਗਾ।