षੋਡਸ਼ੋਪਚਾਰੈਰ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯੈਰ੍ਬਲਿਭਿਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਮੁਨੇ । ਮਹਿषਾਣਾਂ ਸ਼ਤੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਛਾਗਾਲਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਸੋਲਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤੋਹਫੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਉਸ ਨੇ ਸੌ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਿਸ਼ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਬਕਰੇ ਦਿੱਤੇ।
ਮੇषਾਣਾਮਯੁਤਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਯੁਕ੍ਤਮਾਦਾਯ ਪਞ੍ਚਕਮ੍ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਸ਼ਤਂ ਧੇਨੁਨਾਂ ਚ ਸ਼ਤਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਭੇੜਾਂ, ਪੰਜ-ਪੰਜ ਜੋੜੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੌ ਸੋਨੇ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਤੇ ਸੌ ਗਾਂ ਵੀ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਪ੍ਰਦਦੌ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਤੂਰ੍ਣ ਕृष੍ਣਕਲ੍ਯਾਣਹੇਤਵੇ । ਉਦ੍ਧਵਂ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਸਾਦਰਂ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਦਾਨ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਦਿੱਤੇ। ਉਦ੍ਧਵ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪੂਜਾ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਯਸ਼ੋਦਾਂ ਚ ਰੋਹਿਣੀਂ ਗੋਪਬਾਲਕਾਨ੍ । ਵृਦ੍ਧਾਨ੍ਗੋਪਾਲਿਕਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਯਯੂ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਯਸ਼ੋਦਾ, ਰੋਹਿਨੀ, ਗੋਪ ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਗੋਪੀਆਂ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਰਾਸਂ ਰੁਚਿਰਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਣ੍ਡਲਵਰ੍ਤੁਲਮ੍ । ਸ਼੍ਰੀਰਾਮਕਦਲੀਸ੍ਤਮ੍ਭਸ਼ਤਕੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੋਹਣਾ ਰਾਸ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਚੰਦ ਦੀ ਗੋਲ ਚਕਤੀ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਕਈ ਕਦਲੀ ਤੇ ਕੇਲਾ ਦੇ ਸੌਂ ਪੀੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ।
ਯੁਕ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਵਸਨੈਸ਼੍ਚਨ੍ਦਨਾਨਾਂ ਚ ਪਲ੍ਲਵੈਃ । ਪਟ੍ਟਸੂਤ੍ਰਨਿਬਦ੍ਧੈਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੀਯੁਕ੍ਤਮਾਲ੍ਯਜਾਲਕੈਃ
ਉਹ ਨਰਮ ਕਪੜਿਆਂ, ਤਾਜ਼ਾ ਚੰਦਨ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ, ਤੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਧਾਗਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸੋਭਾ ਪਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦਧਿਲਾਜਫਲੈਃ ਪਟ੍ਟੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਦੂਰ੍ਵਾਙ੍ਕੁਰੈਰਪਿ । ਚਨ੍ਦਨਾਗੁਰੁਕਸ੍ਤੂਰੀਕੁਙ੍ਕੁਮੈਃ ਪਰਿਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍
ਉਹ ਦਹੀਂ, ਲਾਜ, ਫਲ, ਰੇਸ਼ਮੀ ਕਪੜੇ, ਫੁੱਲ, ਦੁਰਵਾ ਦੇ ਪੱਤੇ, ਤੇ ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਕਸਤੂਰੀ, ਕੁੰਕੁਮ ਦੀ ਮਹਿਕ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਵੇष੍ਟਿਤਂ ਸਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਯਤ੍ਨਾਦ੍ਗੋਪਿਕਾਨਾਂ ਤ੍ਰਿਕੋਟਿਭਿਃ । ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸੁਨ੍ਦਰੈ ਰਮ੍ਯੈਃ ਸਂਸਕ੍ਤਂ ਰਤਿਮਨ੍ਦਿਰੈਃ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਗੋਪੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬੜੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਘੇਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀਆਂ, ਜੋ ਰਤੀ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਲਕ੍ਸ਼ਗੋਪੈਃ ਪਰਿਵृਤਂ ਕृष੍ਣਾਗਮਨਸ਼ਙ੍ਕਿਤੈਃ । ਯਮੁਨਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਯੌ ਮਾਲਤੀਵਨਮ੍
ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਗਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਯਮੁਨਾ ਦੀ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ ਵੱਲ ਲੰਘ ਗਿਆ ਤੇ ਮਾਲਤੀ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਚਨ੍ਦਨਾਨਾਂ ਚਮ੍ਪਕਾਨਾਂ ਯੂਥਿਕਾਨਾਂ ਤਥੈਵ ਚ । ਕੇਤਕੀਮਾਧਵੀਨਾਂ ਚ ਵਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਚੰਦਨ, ਚੰਪਾ, ਜੂਹੀ, ਕੇਤਕੀ ਤੇ ਮਾਧਵੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਬਾਗ ਦਾ ਚੱਕਰ ਲਾਇਆ।
ਬਕੁਲਾਨਾਂ ਵਞ੍ਜੁਲਾਨਾਮਸ਼ੋਕਾਨਾਂ ਚ ਕਾਨਨਮ੍ । ਮਲ੍ਲਿਕਾਨਾਂ ਪਲਾਸ਼ਾਨਾਂ ਸ਼ਿਰੀषਾਣਾਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਉਹ ਬਕੁਲ, ਵੰਜੁਲਾ, ਅਸ਼ੋਕ, ਮੱਲਿਕਾ, ਪਲਾਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੀਰੀਸ਼ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਗੇੜ ਲਾਇਆ।
ਧਾਤ੍ਰੀਣਾਂ ਕਾਞ੍ਚਨਾਨਾਂ ਚ ਕਰ੍ਣਿਕਾਨਾਂ ਵਨਂ ਤਥਾ । ਨਾਗੇਸ਼੍ਵਰਾਣਾਂ ਵਿਪਿਨਂ ਲਵਙ੍ਗਾਨਾਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਧਾਤੂਰੀ, ਕਾਂਚਨ, ਕਰਨਿਕਾਰ, ਨਾਗੇਸ਼ਰ ਤੇ ਲਵੰਗ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੀ ਲੰਘਿਆ।
ਵਨਂ ਚ ਸ਼ਾਲਤਾਲਾਨਾਂ ਹਿਨ੍ਤਾਲਾਨਾਂ ਵਨਂ ਤਥਾ । ਪਨਸਾਨਾਂ ਰਸਾਲਾਨਾਂ ਲਾਙ੍ਗਲੀਨਾਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਹ ਸ਼ਾਲ, ਤਾਲ, ਹਿੰਤਾਲ, ਫਣਸ, ਰਸਾਲ ਤੇ ਲਾਂਗਲੀ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।
ਮਨ੍ਦਾਰਕਾਨਨਂ ਰਮ੍ਯਂ ਵਾਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਸਤ੍ਵਰਮ੍ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੁਨ੍ਦਵਨਂ ਰਮ੍ਯਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਧੁਕਾਨਨਮ੍
ਮੰਦਾਰ ਦੇ ਸੁਹਣੇ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਛੱਡ ਕੇ ਤੇ ਕੁੰਦ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਬਾਗ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਮਧੂਕ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਪੁਂਸ੍ਕੋਕਿਲਾਨਾਂ ਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਮਧੁਰੇਣ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਮਧੁਵ੍ਰਤਸਮੂਹਾਨਾਂ ਮਧੁਰਧ੍ਵਨਿਬੂਰਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਨਰ ਕੋਇਲਾਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲ ਤੇ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੇ ਗੁੰਜ ਦੀ ਧੁਨੀ ਚਾਰੀਂ ਪਾਸੇ ਵੱਜ ਰਹੀ ਸੀ।
ਵਨ੍ਯਵृਕ੍ਸ਼ੈਃ ਪਰਿਵृਤਂ ਮਾਧ੍ਵੀਕਾਧਾਰਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਵਾਤੇਨ ਵਨ੍ਯਬੁष੍ਪਾਣਾਂ ਵਰਿਤਃ ਸੁਰਭੀਕृਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਜੰਗਲੀ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਮਧੂ ਲਈ ਚਾਹੀਦੀ ਹੋਈ ਤੇ ਜੰਗਲੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਹਿਕ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਰਲ ਕੇ ਚਾਰੀਂ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਜਮਾਰ੍ਗੇਣ ਯਸ਼ੋਦੋਕ੍ਤੇਨ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ । ਯਯੌ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਨਿਰੁਦ੍ਵਿਗ੍ਨਿਂ ਰਹਸ੍ਯਂ ਬਦਰੀਵਨਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ, ਯਸ਼ੋਦਾ ਜੀ ਦੇ ਆਖੇ ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਰਾਹੀਂ, ਉਹ ਚੁੱਪਚਾਪ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਬਦਰੀ ਦੇ ਗੁਪਤ ਬਾਗ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਸ਼੍ਰੀਫਲਾਨਾਂ ਚ ਨਿਮ੍ਬਾਰ੍ਨਾਂ ਨਾਰਿਙ੍ਗਾਣਾਂ ਵਨਂ ਤਥਾ । ਪਦ੍ਮਾਨਾਂ ਕਰਵੀਰਾਣਾਂ ਤੁਲਸੀਨਾਂ ਚ ਕਾਨਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀਫਲ, ਨਿੰਬ, ਨਾਰਿੰਗ, ਪਦਮ, ਕਰਵੀਰ ਤੇ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਬਾਗ ਵੇਖੇ।
ਦृष੍ਟਵਾ ਰਕ੍ਤਿਮਵਰ੍ਣਂ ਚ ਸੁਪਕ੍ਵਫਲਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਤਦੇਵ ਵਾਮਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਵੇਸ਼ ਕਦਲੀਵਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਲਾਲੀਮਾਂ ਵਾਲੇ ਪੱਕੇ ਫਲ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦੇ ਸਨ, ਵੇਖੇ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਛੱਡ ਕੇ ਕਦਲੀ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਤੀਵ ਨਿਰ੍ਜਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਰਾਧਿਕਾਸ਼੍ਰਮਮ੍ । ਮਣੀਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਪ੍ਰਾਕਾਰਂ ਪਰਿਖਾਦੁਰ੍ਗਵੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਨਿਰਜਨ ਥਾਂ ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਧਿਕਾ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਕੀਮਤੀ ਮਣਕਿਆਂ ਦੀ ਕੰਧ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਖਾਈ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਅਤ੍ਯਗਮ੍ਯਂ ਰਿਪੂਣਾਂ ਚ ਮਿਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸੁਗਮਂ ਸੁਖਮ੍ । ਗੋਪ੍ਯਂ ਸਂਕੇਤਮਾਰ੍ਗਂ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਕੈਃ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਲਈ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਦੋਸਤਾਂ ਲਈ ਆਸਾਨ ਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਸੀ; ਮਿਲਾਪ ਦਾ ਰਾਜ ਰਸਤਾ ਰੱਖਿਆਕਾਰਾਂ ਵਲੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸੀ।
ਨਾਨਾਚਿਤ੍ਰਵਿਚਿਤ੍ਰਾਢ੍ਯਂ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ । ਮਣੀਨ੍ਦ੍ਰਮੁਕ੍ਤਾਮਾਣਿਕ੍ਯਹੀਰਹਾਰੋਜ੍ਜ੍ਵਲਂ ਪਰਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁੰਦਰ ਸਜਾਵਟਾਂ ਨਾਲ ਰੰਗੀਨ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਵਲੋਂ ਬਣਾਈ ਹੋਈ, ਮਣਕਿਆਂ, ਮੋਤੀਆਂ, ਮਾਣਕਿਆਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਰਤ੍ਨੇਨ੍ਦ੍ਰਸਾਰਰਚਿਤਂ ਰਤ੍ਨਸ੍ਤਮ੍ਭੈਃ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ । ਰਤ੍ਨਸੋਪਾਨਸਂਸਕ੍ਤਮਨ੍ਦਿਰੇਣ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਹ ਮੋਹਕ ਮਹਿਲ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀਆਂ ਮਣਕਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਮਣਕਿਆਂ ਦੇ ਸਤੰਭਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਮਣਕਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸੀੜੀਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਖਚਿਤਂ ਕਲਸ਼ੈਃ ਪਰਿਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ । ਵਾਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕਾਭਿਸ਼੍ਚ ਪਤਾਕਾਭਿਃ ਪਰਿष੍ਕृਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਅਮੋਲਕ ਮਣਕਿਆਂ ਨਾਲ ਜੜੀ ਹੋਈ, ਸੋਹਣੇ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੁੱਤੀਆਂ ਸੁਤੀਆਂ ਰੂਮਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਦਰ੍ਪਣੋਤ੍ਕृष੍ਟਂ ਚਰ੍ਚਿਤਂ ਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰੈਃ । ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸਿਂਹਦ੍ਵਾਰਂ ਚ ਯੁਕ੍ਤਂ ਰਤ੍ਨਕਪਾਟਕੈਃ
ਉਥੇ ਵਧੀਆ ਮਣਕਿਆਂ ਦੇ ਦਰਪਣ ਲਗੇ ਹੋਏ, ਚਿੱਟੇ ਚਾਮਰ ਨਾਲ ਪੱਖੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ, ਤੇ ਉਹਨੇ ਸਿੰਘ-ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਮਣਕਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚੌਕਠਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਦ੍ਵਾਰੋਪਰਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਂ ਚ ਰਮ੍ਯਂ ਵृਨ੍ਦਾਵਨਂ ਵਨਮ੍ । ਕਦਮ੍ਬਕਾਨਨਂ ਰਮ੍ਯਂ ਤਦ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਹਰਣਾਦਿਕਮ੍
ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਅਨੋਖਾ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦਾ ਜੰਗਲ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਸੋਹਣੇ ਕਦੰਬ ਦੇ ਬਾਗ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰ-ਹਰਣ ਆਦਿ ਲੀਲਾਵਾਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਵਿਰਚਿਤਂ ਸੁਰਮ੍ਯਂ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲਮ੍ । ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਕੁਟੀਰਂ ਚ ਗੋਪਗੋਪੀਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਵਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੁੰਦਰ ਰਾਸ ਮੰਡਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਝੋਪੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਗੋਪ ਅਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।
ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਗੋਪਿਕਾਲਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਵੇਤ੍ਰਹਸ੍ਤੈਰ੍ਮਨੋਹਰੈਃ । ਸ੍ਵਚ੍ਛਨ੍ਦਾਚਰਣੈਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦਮਿਤੈਰ੍ਬਲਿਭਿਰ੍ਮੁਦਾ
ਉਹ ਥਾਂ ਅਣਗਿਣਤ ਗੋਪੀਆਂ ਵਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ ਲਾਠੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਫਿਰਦੀਆਂ ਤੇ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ ਰਹਿੰਦੀਆਂ।
ਤਦ੍ਦ੍ਵਾਰਂ ਪੁਰਤੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਲਙ੍ਕ੍ਯ ਚ ਜਗਾਮ੍ ਸਃ । ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਦ੍ਵਾਰਮੁਲ੍ਲਙ੍ਘ੍ਯ ਤਸ੍ਮਾਦੁਤ੍ਤਮਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ ਤੇ ਦੂਜੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਨੂੰ ਲੰਘ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਲੱਭਣ ਵਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਦ੍ਵਾਰਂ ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਵਿਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪਞ੍ਚਮਂ ਦ੍ਵਾਰਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਚਿਤ੍ਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਚੌਥੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਪੰਜਵਾਂ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਬੜਾ ਅਜੀਬ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਸੀ।