ਗਙ੍ਗਾਂ ਚ ਮਨਸਿ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਦਿਮੀਸ਼ਂ ਤਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਪ੍ਰਜਗਾਮੋਦ੍ਧਵਸ਼੍ਚੈਵ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਙ੍ਗਲਮੂਚਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਗੰਗਾ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰ ਕੇ, ਚੰਗੇ ਸ਼ਗੁਨ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ ਰਸਤਾ ਤੈਅ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਦੁਂਦੁਭਿਂ ਘਣ੍ਟਾਨਾਦਂ ਸ਼ਙ੍ਖਧ੍ਵਨਿਂ ਤਥਾ । ਹਰਿਸ਼ਬ੍ਦਂ ਚ ਸਂਗੀਤਂ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਮਙ੍ਗਲਧ੍ਵਨਿਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਢੋਲ, ਘੰਟੀਆਂ, ਸ਼ੰਖ ਦੀ ਧੁਨੀ, ਹਰੀ ਨਾਮ ਦੀ ਗੂੰਜ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਸੰਗੀਤ ਸੁਣਿਆ।
ਪਤਿਪੁਤ੍ਰਵਤੀਂ ਸਾਧ੍ਵੀਂ ਪ੍ਰਦੀਪਂ ਮਾਲ੍ਯਦਰ੍ਪਣਮ੍ । ਪਰਿਬੂਰ੍ਣਤਮਂ ਕੁਮ੍ਭਂ ਦਧਿਲਾਜਫਲਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਪਤੀ-ਪੁੱਤਰ ਵਾਲੀ ਚੰਗੀ ਔਰਤ, ਦੀਵਾ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਹਾਰ, ਸ਼ੀਸ਼ਾ, ਪੂਰੀ ਭਰੀ ਘੜਾ, ਦਹੀਂ, ਲਾਜ ਤੇ ਫਲ ਵੇਖੇ।
ਦੂਰ੍ਵਾਙ੍ਕੁਰਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਧਾਨ੍ਯਂ ਰਜਤਂ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਮਧੁ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਸਮੂਹਂ ਚ ਕृष੍ਣਸਾਰਂ ਵृषਂ ਘृਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੂਬ ਦੀ ਟਾਹਣੀ, ਚਿੱਟਾ ਅੰਨ, ਚਾਂਦੀ, ਸੋਨਾ, ਮਧੂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ, ਕਾਲਾ ਹਿਰਣ, ਬਲਦ ਤੇ ਘਿਉ ਵੀ ਵੇਖਿਆ।
ਸਦ੍ਯੋਮਾਂਸਂ ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚ ਨृਪੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ਼੍ਵੇਤਘੋਟਕਮ੍ । ਪਤਾਕਾਂ ਨਕੁਲਂ ਚਾषਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਂ ਪੁष੍ਪਂ ਚ ਚਨ੍ਦਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਤਾਜਾ ਮਾਸ, ਵੱਡਾ ਹਾਥੀ, ਰਾਜਾ, ਚਿੱਟਾ ਘੋੜਾ, ਝੰਡੇ, ਨੇਵਲਾ, ਮੈਨਾ, ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲ ਤੇ ਚੰਦਨ ਵੀ ਵੇਖਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵਂ ਪਥਿ ਕਲ੍ਯਾਣਂ ਪ੍ਰਾਪ ਵृਨ੍ਦਾਵਨਂ ਵਨਮ੍ । ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪੁਰਤੋ ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਭਾਣ੍ਡੀਰੇ ਵਟਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਚੰਗੇ ਸ਼ਗੁਨ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਤੇ ਭਾਂਡੀਰ ਵਾਲਾ ਅਟੱਲ ਵਟ ਦਾ ਰੁੱਖ ਸਾਹਮਣੇ ਵੇਖਿਆ।
ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਪਰ੍ਣ ਰਕ੍ਤਵਰ੍ਣ ਪੁਣ੍ਯਦਂ ਤੀਰ੍ਥਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਸੁਵੇषਾਨ੍ਬਾਲਕਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਰੁੱਖ ਦੀ ਨਰਮ ਤੇ ਲਾਲ ਪੱਤੀਆਂ, ਮਨਚਾਹਾ ਤੀਰਥ, ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਮੁੰਡੇ ਵੀ ਵੇਖੇ।
ਵਦਤੋ ਬਲਕृष੍ਣੇਤਿ ਰੁਦਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਚਾऽਨ੍ਵਿਤਾਨ੍ । ਤਾਨਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਯਯੌ ਦੂਰਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਨਗਰਂ ਮੁਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 'ਬਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ' ਆਖਦੇ ਤੇ ਕੁਝ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਰੋਦੇ ਵੇਖਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਨਗਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਨਨ੍ਦਸ਼ਿਬਿਰਂ ਰਚਿਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ । ਮਣਿਰਤ੍ਨਵਿਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਮੁਕ੍ਤਾਮਾਣਿਕ੍ਯਹੀਰਕੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਨੰਦ ਜੀ ਦਾ ਡੇਰਾ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ, ਮੋਤੀਆਂ, ਮਾਣਕਾਂ ਤੇ ਹੀਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪਰਿਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਮਨੋਰਮ੍ਯਂ ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਕਲਸ਼ਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਦ੍ਵਾਰਂ ਚਿਤ੍ਰਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਢ੍ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਸਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਬੰਦ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਘੜੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਵਿਲੱਖਣ ਸੀ, ਜੋ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਅੰਦਰ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਅਵਰੁਹ੍ਯ ਰਥਾਤ੍ਤੂਰ੍ਣ ਤਸ੍ਥੌ ਤਤ੍ਪ੍ਰਾਙ੍ਗਣੇ ਮੁਦਾ । ਯਸ਼ੋਦਾ ਰੋਹਿਣੀ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਕੁਸ਼ਲਂ ਪਰਮ੍
ਉਹ ਰਥ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਤਰ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਉਸ ਅੰਗਣ ਵਿੱਚ ਆ ਖੜੀ ਹੋਈ। ਯਸ਼ੋਦਾ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਰੋਹਿਨੀ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਸਭ ਕੁਸ਼ਲ ਹੈ?
ਆਸਨਂ ਚ ਜਲਂ ਗਾਂ ਚ ਮਧੁਪਰ੍ਕਂ ਦਦੌ ਮੁਦਾ । ਕ੍ਵ ਨਨ੍ਦਃ ਕ੍ਵ ਬਲਃ ਕृष੍ਣਃ ਸਤ੍ਯਂ ਤਤ੍ਕਥਯੋਦ੍ਧਵ
ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਅਸਨ, ਪਾਣੀ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਸਵਾਗਤ ਦਾ ਤੋਹਫਾ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਨੰਦ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਬਲਰਾਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕਿੱਥੇ ਹਨ? ਸੱਚ ਦੱਸ, ਉਦ੍ਧਵ।'
ਉਦ੍ਧਵਃ ਕਥਯਾਮਾਸ ਸਰ੍ਵ ਭਦ੍ਰਂ ਕ੍ਰਮੇਣ ਚ । ਸਾਰ੍ਧਂ ਚ ਬਲਕृष੍ਣਾਭ੍ਯਾਂ ਨਨ੍ਦਃ ਸਾਨਨ੍ਦਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਉਦ੍ਧਵ ਨੇ ਹਰ ਗੱਲ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਦੱਸ ਕੇ ਸਭ ਦੀ ਖੈਰ-ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਭਰੋਸਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਨੰਦ, ਬਲਰਾਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹਨ।
ਆਯਾਸ੍ਯਤਿ ਵਿਲਮ੍ਬੇਨ ਕृष੍ਣੋਪਨਯਨਾਵਧਿ । ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਕੁਸ਼ਲਂ ਤਤ੍ਵਂ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਉਹ ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਜਨੇਊ ਸਮੇਂ ਆਵੇਗਾ। ਤੁਹਾਡੀ ਖੈਰ-ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਹਾਲ-ਚਾਲ ਜਾਣ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਆਵੇਗਾ।
ਅਹਂ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਮਥੁਰਾਂ ਯਸ਼ੋਦੇ ਸ਼ृਣੁ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ । ਸ਼੍ਰृਤ੍ਵਾ ਮਙ੍ਗਲਵਾਰ੍ਤਾ ਚ ਯਸ਼ੋਦਾ ਰੋਹਿਣੀ ਮੁਦਾ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਮਥੁਰਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਯਸ਼ੋਦਾ, ਸੁਣ। ਇਹ ਸੁਭ ਅਖ਼ਬਾਰ ਸੁਣ ਕੇ ਯਸ਼ੋਦਾ ਤੇ ਰੋਹਿਨੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਦਦੌ ਰਤ੍ਨਂ ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਉਦ੍ਧਵਂ ਭੋਜਯਾਮਾਸ ਮਿष੍ਟਾਨ੍ਨਂ ਚ ਸੁਧੋਪਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ, ਸੋਨਾ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕਪੜੇ ਦਿੱਤੇ। ਉਦ੍ਧਵ ਨੂੰ ਅਤਿ ਸੁਆਦਲੇ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਮਣਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਚ ਰਤ੍ਨਂ ਚ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਚ ਹੀਰਕਮ੍ । ਵਾਦ੍ਯਂ ਚ ਵਾਦਯਾਮਾਸ ਭਦ੍ਰਂ ਨਾਨਾਵਿਧਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਣੀ, ਰਤਨ ਤੇ ਹੀਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਗੀਤ ਵਜਾਈ ਗਈ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯਾਮਾਸ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਮਙ੍ਗਲਮ੍ । ਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਪਾਠਯਾਮਾਸ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਇਆ ਤੇ ਸੁਭ ਕਾਰਜ ਕਰਵਾਏ। ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪਾਠ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ਂਕਰਂ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਵਿਪ੍ਰਦ੍ਵਾਰਾ ਪਰਂ ਵਿਭੂਮ੍ । ਨਾਨੋਪਹਾਰੈਰ੍ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਃ ਪੁष੍ਪਧੂਪਪ੍ਰਦੀਪਕੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ੰਕਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੋਹਫੇ, ਭੋਜਨ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ ਤੇ ਦੀਵੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਹੋਈ।
ਚਨ੍ਦਨੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਤਾਮ੍ਬੂਲੈਰ੍ਮਧੁਗਵ੍ਯਘृਤਾਦਿਭਿਃ । ਭਵਾਨੀਂ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਸ਼੍ਰੀਵृਨ੍ਦਾਰਣ੍ਯਦੇਵਤਾਮ੍
ਚੰਦਨ, ਕਪੜੇ, ਪਾਨ, ਮਧ, ਦੁੱਧ, ਘੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਭਵਾਨੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
षੋਡਸ਼ੋਪਚਾਰੈਰ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯੈਰ੍ਬਲਿਭਿਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਮੁਨੇ । ਮਹਿषਾਣਾਂ ਸ਼ਤੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਛਾਗਾਲਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਸੋਲਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤੋਹਫੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਉਸ ਨੇ ਸੌ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਿਸ਼ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਬਕਰੇ ਦਿੱਤੇ।
ਮੇषਾਣਾਮਯੁਤਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਯੁਕ੍ਤਮਾਦਾਯ ਪਞ੍ਚਕਮ੍ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਸ਼ਤਂ ਧੇਨੁਨਾਂ ਚ ਸ਼ਤਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਭੇੜਾਂ, ਪੰਜ-ਪੰਜ ਜੋੜੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੌ ਸੋਨੇ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਤੇ ਸੌ ਗਾਂ ਵੀ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਪ੍ਰਦਦੌ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਤੂਰ੍ਣ ਕृष੍ਣਕਲ੍ਯਾਣਹੇਤਵੇ । ਉਦ੍ਧਵਂ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਸਾਦਰਂ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਦਾਨ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਦਿੱਤੇ। ਉਦ੍ਧਵ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪੂਜਾ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਯਸ਼ੋਦਾਂ ਚ ਰੋਹਿਣੀਂ ਗੋਪਬਾਲਕਾਨ੍ । ਵृਦ੍ਧਾਨ੍ਗੋਪਾਲਿਕਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਯਯੂ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਯਸ਼ੋਦਾ, ਰੋਹਿਨੀ, ਗੋਪ ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਗੋਪੀਆਂ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਰਾਸਂ ਰੁਚਿਰਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਣ੍ਡਲਵਰ੍ਤੁਲਮ੍ । ਸ਼੍ਰੀਰਾਮਕਦਲੀਸ੍ਤਮ੍ਭਸ਼ਤਕੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੋਹਣਾ ਰਾਸ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਚੰਦ ਦੀ ਗੋਲ ਚਕਤੀ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਕਈ ਕਦਲੀ ਤੇ ਕੇਲਾ ਦੇ ਸੌਂ ਪੀੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ।
ਯੁਕ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਵਸਨੈਸ਼੍ਚਨ੍ਦਨਾਨਾਂ ਚ ਪਲ੍ਲਵੈਃ । ਪਟ੍ਟਸੂਤ੍ਰਨਿਬਦ੍ਧੈਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੀਯੁਕ੍ਤਮਾਲ੍ਯਜਾਲਕੈਃ
ਉਹ ਨਰਮ ਕਪੜਿਆਂ, ਤਾਜ਼ਾ ਚੰਦਨ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ, ਤੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਧਾਗਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸੋਭਾ ਪਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦਧਿਲਾਜਫਲੈਃ ਪਟ੍ਟੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਦੂਰ੍ਵਾਙ੍ਕੁਰੈਰਪਿ । ਚਨ੍ਦਨਾਗੁਰੁਕਸ੍ਤੂਰੀਕੁਙ੍ਕੁਮੈਃ ਪਰਿਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍
ਉਹ ਦਹੀਂ, ਲਾਜ, ਫਲ, ਰੇਸ਼ਮੀ ਕਪੜੇ, ਫੁੱਲ, ਦੁਰਵਾ ਦੇ ਪੱਤੇ, ਤੇ ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਕਸਤੂਰੀ, ਕੁੰਕੁਮ ਦੀ ਮਹਿਕ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਵੇष੍ਟਿਤਂ ਸਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਯਤ੍ਨਾਦ੍ਗੋਪਿਕਾਨਾਂ ਤ੍ਰਿਕੋਟਿਭਿਃ । ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸੁਨ੍ਦਰੈ ਰਮ੍ਯੈਃ ਸਂਸਕ੍ਤਂ ਰਤਿਮਨ੍ਦਿਰੈਃ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਗੋਪੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬੜੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਘੇਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀਆਂ, ਜੋ ਰਤੀ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਲਕ੍ਸ਼ਗੋਪੈਃ ਪਰਿਵृਤਂ ਕृष੍ਣਾਗਮਨਸ਼ਙ੍ਕਿਤੈਃ । ਯਮੁਨਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਯੌ ਮਾਲਤੀਵਨਮ੍
ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਗਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਯਮੁਨਾ ਦੀ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ ਵੱਲ ਲੰਘ ਗਿਆ ਤੇ ਮਾਲਤੀ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਚਨ੍ਦਨਾਨਾਂ ਚਮ੍ਪਕਾਨਾਂ ਯੂਥਿਕਾਨਾਂ ਤਥੈਵ ਚ । ਕੇਤਕੀਮਾਧਵੀਨਾਂ ਚ ਵਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਚੰਦਨ, ਚੰਪਾ, ਜੂਹੀ, ਕੇਤਕੀ ਤੇ ਮਾਧਵੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਬਾਗ ਦਾ ਚੱਕਰ ਲਾਇਆ।