ਤੁਲਸੀ ਸਰ੍ਵਪਤ੍ਰਾਣਾਂ ਧਰਾਣਾਂ ਚ ਵਸੁਂਧਰਾ । ਪੁष੍ਪਾਣਾਂ ਪਾਰਿਜਾਤਂ ਚ ਕਾष੍ਠਾਨਾਂ ਚਨ੍ਦਨਂ ਯਥਾ
ਪੱਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੁਲਸੀ, ਧਰਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਸੁੰਧਰਾ, ਫੁੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਰਜਾਤ ਤੇ ਲੱਕੜਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਦਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ—
ਵਿष੍ਣੁਪੂਜਾ ਚ ਤਪਸਾਂ ਵ੍ਰਤੇष੍ਵੇਕਾਦਸ਼ੀ ਯਥਾ । ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਚ ਯਥਾ ਸ਼ਂਭੁਃ ਸਿਦ੍ਧਾਨਾਂ ਚ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਤਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਏਕਾਦਸ਼ੀ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਭੂ, ਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਗਣੇਸ਼ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ—
ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਯਥਾ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵੇਦਾਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਤਨ੍ਤ੍ਰਤਃ । ਦੇਵੀਨਾਂ ਚ ਯਥਾ ਦੁਰ੍ਗਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਨਾਂ ਕਮਲਾ ਯਥਾ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਦ, ਦੇਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੁਰਗਾ, ਤੇ ਸ਼ਾਂਤਾਂ ਵਿੱਚ ਲਕਸ਼ਮੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ—
ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਚ ਵਿਦੁषਾਂ ਰਾਧਿਕਾ ਸੁਨ੍ਦਰੀषੁ ਚ । ਤਥਾ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇष੍ਵਿਦਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਨਾਤਃ ਪਰਤਰਂ ਵ੍ਰਜ
ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਸਵਤੀ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਾਧਿਕਾ, ਤੇ ਸਤੋਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ—ਇਸ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਵ੍ਰਜ।
ਪੁਰਾ ਦਤ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਚ ਪੁष੍ਕਰੇ ਸੂਰ੍ਯਪਰ੍ਵਣਿ । ਦੈਤ੍ਯਗ੍ਰਸ੍ਤਾਯ ਭੀਤਾਯ ਸਰ੍ਵਦੁਰ੍ਗਹਰਂ ਪਰਮ੍
ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਵੇਲੇ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਘਿਰੇ ਤੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਇਹ ਸਭ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੱਲ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ਤ੍ਰੁਗ੍ਰਸ੍ਤਾਯ ਦਦੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮਦਾਜ੍ਞਯਾ । ਸ਼ਿਵਸ਼੍ਚ ਸਨਕਾਦਿਭ੍ਯਃ ਪੁਰਾ ਦੁਰ੍ਵਾਸਸੇ ਦਦੌ
ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਜਦ ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਸਨਕ ਆਦਿਕ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਤੇ ਦੁर्वਾਸਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰੋ ਭਗਵਾਨ੍ਕृਪਯਾ ਗੌਤਮਾਯ ਚ । ਪੁਲਹਾਯ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਾਯ ਦਦੌ ਚਾਙ੍ਗਿਰਸੇ ਮੁਦਾ
ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਜੀ ਨੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਗੌਤਮ, ਪੁਲਹ, ਪੁਲਸਤ ਅਤੇ ਅੰਗਿਰਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਇਹ ਦਿੱਤਾ।
ਤਥਾ ਯਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੂਰ੍ਯਾਯ ਸੂਰ੍ਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਯਮਾਯ ਚ । ਯਮਾਸ਼੍ਚ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਾਯ ਕृਪਯਾ ਚ ਪੁਰਾ ਦਦੌ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਯਮ ਨੂੰ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੂਰਜ ਨੇ ਯਮ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਯਮ ਨੇ ਵੀ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਠਿष੍ਯਸਿ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਗੋਲੋਕਗਮਨਾਯ ਵੈ । ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਪਸ਼੍ਯਸਿ ਭੋ ਤਾਤ ਤਾਮੇਵ ਪਾਰ੍ਵਤੀਮਿਹ
ਜੇ ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਗੋਲੋਕ ਪਾਉਣ ਲਈ ਪੜ੍ਹਦਾ ਰਹੇਂ, ਤਾ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਪਰਵਤੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਵੇਖ ਲਵੇਂਗਾ।
ਯਸ੍ਮੈ ਕਸ੍ਮੈ ਨ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਪਾਪਿਨੇ ਗੋਪਨਂ ਕੁਰੁ । ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯ ਭਕ੍ਤਾਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਯ ਵਿਦੁषੇ ਤਥਾ
ਇਹ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਾ ਦੇਈਂ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਪਾਪੀ ਨੂੰ ਤਾਂ ਕਦੇ ਨਾ। ਇਸ ਨੂੰ ਰਾਜ਼ ਰੱਖ। ਸਿਰਫ਼ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਭਗਤ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੂੰ ਹੀ ਦੇ।
ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਯ ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਚ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ । ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਵृषਵਾਹਾਯ ਵृषਲੀਵਤਯੇ ਤਥਾ
ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਵਾਹਨ ਦੇ ਭਗਤ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਪਤਨੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸੂਪਕਾਰਾਯ ਸ਼ੂਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਧਾਨ੍ਨਭੋਜਿਨੇ । ਕਨ੍ਯਾਵਿਕ੍ਰਚਿਣੇ ਚੈਵ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਜੋ ਸ਼ੂਦਰ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਪਕਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜੋ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦੇ ਘਰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜੋ ਆਪਣੀ ਧੀ ਵੇਚਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਦੇ। ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹੀ ਦੇ।
ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਂ ਚ ਲਭਤੇ ਸਿਦ੍ਧਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇ ਭਵੇਦ੍ਯਦਿ । ਦਸ਼ਾਯੁਤਜਪੇਨੈਵ ਸਿਦ੍ਧਸ੍ਤੋਤ੍ਰੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਜੇ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰ ਜਪਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸਤੋਤ੍ਰ ਵਿਚ ਪੂਰਨਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਸ੍ਤਮਭਂ ਜਲਸ੍ਤਮ੍ਭਂ ਮृਤ੍ਸ੍ਤਮ੍ਭਂ ਮਨਸਸ੍ਤਥਾ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਹਸ੍ਰਾਚ੍ਚ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਤ੍
ਇਹ ਅੱਗ, ਪਾਣੀ, ਮਿੱਟੀ ਅਤੇ ਮਨ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਨਾਚ੍ਚ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮੇਤਚ੍ਚ ਪੁਣ੍ਯਦਮ੍ । ਦਤ੍ਤਂ ਤੁਭ੍ਯਂ ਮਯਾ ਤਾਤ ਮਮ ਪ੍ਰਾਣਸਮਂ ਵ੍ਰਜ
ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕਰਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਵਰਗਾ ਪਿਆਰਾ।
ਸ੍ਤਵਨਂ ਕੁਰੁ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚੇਦਾਨੀਂ ਮਮ ਸਂਸਦਿ । ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਨ੍ਦਸ੍ਤੁष੍ਟਾਵ ਪਾਰ੍ਵਤੀਮ੍
ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਮੇਰੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਪਰਵਤੀ ਮਾਤਾ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰ। ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਨੰਦ ਨੇ ਪਰਵਤੀ ਜੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਸਂਪਤ੍ਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀਮ੍ । ਵਰਂ ਤਸ੍ਮੈ ਦਦੌ ਦੁਰ੍ਗਾ ਗੋਲੋਕਵਾਸਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਇਸ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਸਮਪੱਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦੁਰਗਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਵਰ ਦਿਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਗੋਲੋਕ ਵਿਚ ਵਾਸ ਸੀ।
ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਪਰਮਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਵੇਦੇ ਯਨ੍ਨ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਮੁਨੇ । ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਤ੍ਵਂ ਗੋਕੁਲੇ ਚ ਕृष੍ਣਭਕ੍ਤਿਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਾਮ੍
ਉਸਨੂੰ ਉਹ ਉੱਚਾ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ, ਗੋਕੁਲ ਦੀ ਰਾਜਗਦੀ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਵਿਰਲ ਭਗਤੀ ਦਿੱਤੀ।
ਤਦ੍ਦਾਸ੍ਵਂ ਚਾਵਿ ਪਰਤੋ ਮਹਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸਿਦ੍ਧਮੇਵ ਚ । ਵਰਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯਯੌ ਦੁਰ੍ਗਾ ਸਂਭਾष੍ਯ ਸ਼ਂਭੁਨਾ ਸਹ
ਉਸਨੂੰ ਦਾਸਤਾ, ਵੱਡਾ ਮਾਣ ਅਤੇ ਸਫਲਤਾ ਵੀ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ, ਸ਼ੰਭੂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ, ਦੁਰਗਾ ਮਾਤਾ ਚਲੀ ਗਈ।
ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਮੁਨਯਃ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਚ ਨਨ੍ਦਨਨ੍ਦਨਮ੍ । ਉਵਾਚ ਨਨ੍ਦਂ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣੋ ਵ੍ਰਜ ਨਨ੍ਦ ਵ੍ਰਜਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਨੰਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਕੇ, ਚਲੇ ਗਏ। ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਨੰਦ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਨੰਦ, ਹੁਣ ਵਾਪਸ ਵ੍ਰਜ ਜਾ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਸਮੇਤ।'
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮo ਮਹਾo ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਮਜਨ੍ਮਖo ਉਤ੍ਤo ਨਾਰਦਨਾo ਭਗਵਨ੍ਨਨ੍ਦਸਂo ਅष੍ਟਾਸ਼ੀਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜਨਮ ਖੰਡ ਵਿਚ, ਨਾਰਦ ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਨੰਦ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਾਲਾ ਅਠਾਸੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਅਥ ਨਵਾਸ਼ੀਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਗਚ੍ਛ ਗਚ੍ਛ ਗृਹਂ ਗਚ੍ਛ ਵ੍ਰਜਰਾਜ ਵ੍ਰਜਂ ਵ੍ਰਜ । ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਵਯਾ ਜ੍ਞਾਤਂ ਦृष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਮੁਨਯਃ ਸੁਰਾਃ
ਹੁਣ ਨਵੇਂ ਅਠਾਸੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ। ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਚਲ, ਚਲ, ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾ, ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਵ੍ਰਜ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਜਾ। ਤੂੰ ਸਾਰਾ ਸੱਚ ਜਾਣ ਲਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੈ।'
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਮੇ ਧਨ੍ਯਮਾਖ੍ਯਾਨਂ ਨਾਨਾਖ੍ਯਾਨਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਦੁਰ੍ਗਾਯਾਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਰਾਜਂ ਚ ਜਨ੍ਮਪਾਸ਼ਨਿਕृਨ੍ਤਨਮ੍
'ਮੈਂ ਇਹ ਸੁਭਾਗਾ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਵਿਰਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੁਰਗਾ ਮਾਤਾ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਵੀ, ਜੋ ਜਨਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਕੱਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।'
ਸ੍ਥਿਤਂ ਤਤੇ ਨਿਗਦਿਤਂ ਹਰ੍षੇਣ ਚ ਸੁਖੇਨ ਚ । ਮਤ੍ਕृਤਂ ਬਾਲਭਾਵੇਨ ਚਾਪਰਾਦ੍ਧਂ ਚ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
'ਇਹ ਇੱਥੇ ਪੱਕਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਆਖਿਆ ਗਿਆ। ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਮਾਂ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਯਤ੍ਸੁਖਂ ਨ ਕृਤਂ ਤਾਤ ਪਿਤ੍ਰੋਸ਼੍ਚ ਨृਪਮਨ੍ਦਿਰੇ । ਕृਤਂ ਸੁਖਂ ਤਤ੍ਪਰਂ ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦਪਿ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਪਿਆਰੇ, ਜੋ ਸੁਖ ਮੇਰੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਿਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਇਥੇ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਔਖਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਮਦੀਯਂ ਪ੍ਰਿਯਵਾਕ੍ਯਂ ਚ ਪ੍ਰਹ੍ਵਤ੍ਵਂ ਵਿਨਯਂ ਨਯਮ੍ । ਪਰਿਹਾਸਂ ਬਹਤਰਂ ਯਸ਼ੋਦਾਂ ਗੋਪਿਕਾਗਣਮ੍
ਮੇਰੀ ਮਿੱਠੀ ਗੱਲ, ਨਿਮਰਤਾ, ਆਦਰ, ਸਮਝਦਾਰੀ, ਖੇਡਾਂ ਵਾਲਾ ਸੁਭਾਉ, ਯਸ਼ੋਦਾ ਅਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ—
ਬਾਲਕਾਨਾਂ ਸਮੂਹਂ ਚ ਰਾਧਾਂ ਚਾਪਿ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਏਕਤ੍ਰ ਚ ਸ੍ਥਿਤਂ ਤੇषੁ ਬਨ੍ਧੁਵਰ੍ਗੇषੁ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਗੋਪਾਂ ਦੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਦਾ ਟੋਲਾ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਰਾਧਾ, ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਇਹੈਵਾਪਿ ਸੁਖਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਚ੍ਛ ਗੋਲੋਕਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸਾਰ੍ਧ ਯਸ਼ੋਦਯਾ ਤਾਤ ਰੋਹਿਣ੍ਯਾ ਗੋਪਿਕਾਗਣੈਃ
ਇਥੇ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਮਾਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਯਸ਼ੋਦਾ, ਰੋਹਣੀ ਅਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਗੋਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਗੋਪਾਨਾਂ ਬਾਲਕੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਵृषਭਾਨੇਨ ਗੋਪਕੈਃ । ਰਾਧਾਮਾਤ੍ਰਾ ਕਲਾਵਤ੍ਯਾ ਰਾਧਯਾ ਸਹ ਯਾਸ੍ਯਸਿ
ਗੋਪਾਂ ਦੇ ਮੁੰਡਿਆਂ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਾਨੁ ਤੇ ਹੋਰ ਗੋਪਾਂ, ਰਾਧਾ ਦੀ ਮਾਂ ਕਲਾਵਤੀ ਅਤੇ ਰਾਧਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਇਕੱਠੇ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਰਥਾਨਾਂ ਸ਼ਤਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਗੋਲੋਕਾਦਾਗਤਂ ਪਿਤਃ । ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਹੀਰਹਾਰਪਰਿष੍ਕृਤਮ੍
ਪਿਤਾ ਜੀ, ਗੋਲੋਕ ਤੋਂ ਆਏ ਲੱਖਾਂ ਰਥ, ਜੋ ਅਮੋਲਕ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ ਤੇ ਹੀਰੇ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ—