ਤ੍ਵਮੇਵ ਗਙ੍ਗਾ ਤੁਲਸੀ ਤ੍ਵਂ ਚ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸਤੀ । ਤ੍ਵਦਂਸ਼ਾਂਸ਼ਾਂਸ਼ਕਲਯਾ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਦਿਯੋषਿਤਃ
ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਗੰਗਾ, ਤੁਲਸੀ, ਸਵਾਹਾ ਤੇ ਸਤੀ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਇਕ ਛੋਟੇ ਭਾਗ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦੇਵੀ-ਦੇਵੀਆਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਰੂਪਂ ਚਾਤਿਪੁਂਰੂਪਂ ਦੇਵਿ ਤ੍ਵਂ ਚ ਨਪੁਂਸਕਮ੍ । ਵृਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਵृਙਰੂਪਾ ਤ੍ਵਂ ਸृष੍ਟਾ ਚਾਙ੍ਕੁਰਰੂਪਿਣੀ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਔਰਤ ਦਾ ਰੂਪ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮਰਦ ਦਾ ਰੂਪ ਤੇ ਨਪੁੰਸਕ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ। ਰੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਤੁਸੀਂ ਬਰਗਦ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ, ਤੇ ਅੰਕੁਰ ਵਜੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਹੋ।
ਵਹ੍ਨੌ ਚ ਦਾਹਿਕਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਜਲੇ ਸ਼ੈਤ੍ਯਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ । ਸੂਰ੍ਯੇ ਤੇਜਃ ਸ੍ਵਰੂਪਾ ਚ ਪ੍ਰਭਾਰੂਪਾ ਚ ਸਂਤਤਮ੍
ਅੱਗ ਵਿਚ ਤੁਸੀਂ ਸਾੜਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੋ, ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਠੰਡਕ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ। ਸੂਰਜ ਵਿਚ ਤੁਸੀਂ ਚਮਕ ਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ।
ਗਨ੍ਧਰੂਪਾ ਚ ਭੂਮੌ ਚ ਆਕਾਸ਼ੇ ਸ਼ਬ੍ਦਰੂਪਿਣੀ । ਸ਼ੋਭਾਸ੍ਵਰੂਪਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰੇ ਚ ਪਦ੍ਮਸਂਘੇ ਚ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਧਰਤੀ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸੁਗੰਧ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਆਵਾਜ਼ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ। ਚੰਦ ਵਿਚ ਤੇ ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਤੁਸੀਂ ਸੋਭਾ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ।
ਸृष੍ਟੌ ਸृष੍ਟਿਸ੍ਵਰੂਪਾ ਚ ਪਾਲਨੇ ਪਰਿਪਾਲਿਕਾ । ਮਹਾਮਾਰੀ ਚ ਸਂਹਾਰੇ ਜਲੇ ਚ ਜਲਰੂਪਿਣੀ
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿਚ ਤੁਸੀਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ, ਪਾਲਣ ਵਿਚ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਹੋ। ਸੰਹਾਰ ਵੇਲੇ ਤੁਸੀਂ ਮਹਾ ਮਾਰੀ ਹੋ, ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ।
ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਤਵਂ ਦਯਾ ਤ੍ਵਂ ਨਿਦ੍ਰਾ ਤ੍ਵਂ ਤृष੍ਣਾ ਤ੍ਵਂ ਬੁਦ੍ਧਿਰੂਪਿਣੀ । ਤੁष੍ਟਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚਾਪਿ ਪੁष੍ਟਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਭੁੱਖ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਦਇਆ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਨੀਂਦ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਪਿਆਸ ਹੋ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਬੁੱਧੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸੰਤੋਖ, ਪੋਸ਼ਣ, ਭਰੋਸਾ ਤੇ ਖਿਮਾ ਆਪ ਹੋ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਿਃ ਕਾਨ੍ਤਿਸ੍ਤਵਂ ਕੀਰ੍ਤਿਰੇਵ ਚ । ਲਜ੍ਜਾ ਤ੍ਵਂ ਚ ਤਥਾ ਮਾਯਾ ਭੁਕ੍ਤਿ-
ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਭਟਕਣ, ਸੋਭਾ ਤੇ ਕੀਰਤੀ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਲੱਜਾ, ਮਾਇਆ ਤੇ ਭੋਗ ਵੀ ਹੋ।
ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਵਰੂਪਾ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਸਂਬਤ੍ਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ । ਵੇਦੇऽਨਿਰ੍ਵਚਨੀਯਾ ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਵਾਂ ਨ ਜਾਨਾਤਿ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ, ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਸਮਰੱਥਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੋ। ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਤੁਸੀਂ ਅਵਰਨਣਯ ਹੋ, ਕੋਈ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਸਹਸ੍ਰ ਵਕ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸ੍ਤੋਤੁਂ ਨ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਿ । ਵੇਦਾ ਨ ਸ਼ਕ੍ਤਾਃ ਕੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਨ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਹੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਵੇਦਾਂ, ਕੋਈ ਗਿਆਨੀ, ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਵੀ ਸਮਰਥ ਨਹੀਂ।
ਸ੍ਵਯਂ ਵਿਧਾਤਾ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਨ ਨ ਚ ਵਿष੍ਣੁਃ ਮਨਾਤਨਃ । ਕਿਂ ਸ੍ਤੌਮਿ ਪਞ੍ਚਵਕ੍ਤ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਰਣਤ੍ਰਸ੍ਤੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਿ
ਸਵੈਮ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ ਸਮਰਥ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਸਦਾ-ਕਾਇਮ ਵਿਸ਼ਨੁ। ਤਾਂ ਮੈਂ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਪੰਜ ਮੂੰਹਾਂ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾ ਦੇਵੀ?
ਕृਪਾਂ ਕੁਰੁ ਮਹਾਮਾਯੇ ਮਮ ਸ਼ਤ੍ਰੁਕ੍ਸ਼ਯਂ ਕੁਰੁ । ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਸਕਰੁਣਂ ਰਥਸ੍ਥੇ ਪਤਿਤੇ ਰਣੇ
ਹੇ ਮਹਾ ਮਾਇਆ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ, ਮੇਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੋ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਕਰੁਣਾ ਨਾਲ ਕਹਿ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਰਥ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਆਵਿਰ੍ਬਭੂਵ ਸਾ ਦੁਰ੍ਗਾ ਸੂਰ੍ਯਕੋਟਿਸਮਪ੍ਰਭਾ । ਨਾਰਾਯਣੇਨ ਕृਪਯਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤਾ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਥੇ ਦੁਰਗਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ, ਜੋ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਉਹ ਆਈ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਪੁਰਤਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸ਼ਿਵਾਯ ਚ ਜਯਾਯ ਚ । ਇਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਦੇਵੀ ਮਾਯਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾऽਸੁਰਂ ਜਹਿ
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ, ਮਹਾ ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਮਾਇਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਮਾਰੋ।'
ਦੁਰ੍ਗੋਵਾਚ ਵਰਂ ਵृਣੀष੍ਵ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਯਤ੍ਤੇ ਮਨਸਿ ਵਾਞ੍ਛਿਤਮ੍ । ਭਵਾਨ੍ਵਰਃ ਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਜਯਂ ਤੁਭ੍ਯਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਦੁਰਗਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗੋ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਚਾਹ ਹੈ। ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੇਂਦੀ ਹਾਂ।'
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ ਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵਤੁ ਦੈਤ੍ਯਸ੍ਯ ਇਤਿ ਮੇ ਵਰਮੀਸ਼੍ਵਰੀ । ਦੇਹੀਤਿ ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ ਦੁਰ੍ਗੇ ਪਰਮਾਦ੍ਯੇ ਮਲਾਤਨਿ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਅਸੁਰ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਵੇ, ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਹੇ ਇਸ਼ਵਰੀ। ਇਹ ਮੰਗ ਪੂਰੀ ਕਰੋ, ਹੇ ਦੁਰਗਾ, ਹੇ ਪਰਮ ਆਦਿ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ।'
ਭਗਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹਰਿਂ ਸ੍ਮਰ ਮਹਾਭਾਗਾ ਜਯ ਦੈਤ੍ਯਂ ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਃ । ਸ੍ਵਯਂ ਵਿਧਾਤਾ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤ੍ਵਮੇਵ ਜ੍ਯੋਤਿਰੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਭਗਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ। ਜਗਤ ਦੇ ਗੁਰੂ, ਪ੍ਰਭੂ, ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਣਗੇ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਨਣ ਦੇ ਇਸ਼ਵਰ ਹੋ।'
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵृषਰੂਪੋ ਬਭੂਵ ਹ । ਦਧਾਰ ਕਲਯਾ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾ ਸ਼ੂਲਪਾਣੇ ਰਥਂ ਵਿਭੁਃ
ਇਸ ਸਮੇਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਵੱਛਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਚਕ੍ਰਮਥੋਗ੍ਰਂ ਚ ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਚ ਚਕਾਰ ਸਃ । ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਦਦੌ ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਤਮੁਦ੍ਦਧਾਰ ਤਤੋ ਰਥਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਭਿਆਨਕ ਉਪਰ ਚੱਕਰ ਤੇ ਆਦਿ ਸ਼ਕਤੀ ਬਣਾਈ। ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਹਥਿਆਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਫਿਰ ਰਥ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਸ਼ਿਵਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੁਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍ । ਜਘਾਨ ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸ ਪਪਾਤ ਮਹੀਤਲੇ
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਤੇ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ।
ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਸ਼ਂਕਰਂ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚਕੁਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਪਵਰ੍षਣਮ੍ । ਦੁਰ੍ਗਾ ਤਸ੍ਮੈ ਦਦੌ ਸ਼ੂਰਂ ਪਿਨਾਕਂ ਵਿष੍ਣੁਰੇਵ ਚ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ। ਦੁਰਗਾ ਮਾਤਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੂਰ ਪਿਨਾਕ ਧਨੁਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਨੇ ਵੀ ਉਹੀ ਦਿੱਤਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ਿषਂ ਚੈਵ ਮੁਨਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਹਰ੍षਿਤਾਃ । ਨਨृਤੁਰ੍ਦੇਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਜਗੁਰ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਕਿਨ੍ਨਰਾਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਚੰਗੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਅਸੀਸਾਂ ਦੇਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਨੱਚ ਉਠੇ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਕਿੰਨਰ ਗਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਤਾਤ ਸ੍ਤਵਰਾਜਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਵਿਘ੍ਨਵਿਘ੍ਨਕਰਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸਂਹਾਰਕਾਰਣਮ੍
ਇਸੇ ਵੇਲੇ, ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਤੋਤ੍ਰ, ਜੋ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਪਰਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਜਨਕਂ ਸੁਖਦਂ ਪਰਮਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਨਿਰ੍ਵਾਣਮੋਕ੍ਸ਼ਦਂ ਚੈਵ ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸਰਦਾਰੀ ਦਿੰਦਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਮੁਕਤੀ ਤੇ ਨਿਰਵਾਣ ਦਿੰਦਾ, ਤੇ ਹਰਿ ਭਗਤੀ ਪੱਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਗੋਲੋਕਵਾਸਦਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਪ੍ਰਦਂ ਵਰਮ੍ । ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਰਾਜਪ੍ਰਪਠਨਾਤ੍ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਸਦਾ
ਇਹ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਸਾਉਂਦਾ, ਸਾਰੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦਿੰਦਾ। ਜੇ ਸਤੋਤ੍ਰ ਰਾਜ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਮਾਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਲੋਭਮੋਹਕਾਮਕ੍ਰੋਧਕਰ੍ਮਮੂਲਨਿਕृਨ੍ਤਨਮ੍ । ਬਲਬੁਦ੍ਧਿਕਰਂ ਚੈਵ ਜਨ੍ਮਮृਤ੍ਯੁਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਲਾਲਚ, ਮੋਹ, ਵਾਸਨਾ, ਗੁੱਸਾ ਤੇ ਕਰਮ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਕੱਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਾਕਤ ਤੇ ਅਕਲ ਵਧਾਉਂਦਾ, ਜਨਮ ਮੌਤ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਧਨਪੁਤ੍ਰਪ੍ਰਿਯਾਭੂਮਿਸਰ੍ਵਸਂਪਤ੍ਪ੍ਰਦਂ ਨृਣਾਮ੍ । ਸ਼ੋਕਦੁਃਖਹਰਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਾਮਿਦ੍ਧਿਪ੍ਰਦਂ ਵਰਮ੍
ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਧਨ, ਪੁੱਤਰ, ਪਿਆਰੇ, ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗ਼ਮ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਾਮਯਾਬੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਰਾਜਪ੍ਰਪਠਨਾਨ੍ਮਹਾਵਨ੍ਧ੍ਯਾ ਪ੍ਰਸੂਯਤੇ । ਵਨ੍ਧਨਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਦੁਃਖੀ ਭਯਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਸਤੋਤ੍ਰ ਰਾਜ ਪੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਵਾਂਝ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਦੁਖੀ ਬੰਦਾ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ, ਤੇ ਡਰ ਤੋਂ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰੋਗਾਦ੍ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ ਰੋਗੀ ਦਰਿਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਧਨੀ ਭਵੇਨ੍ । ਦਾਵਾਗ੍ਨਿਮਧ੍ਯੇ ਨ ਮृਤੋ ਮਗ੍ਨਃ ਪੋਤੋ ਮਹਾਰ੍ਣਵੇ
ਰੋਗੀ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਗਰੀਬ ਧਨਵਾਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ। ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਹਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਡੁੱਬਦਾ।
ਦਸ੍ਯੁਗ੍ਰਸ੍ਤੋ ਨਿਪੁਗ੍ਰਸ੍ਤੋ ਹਿਂਸ੍ਰਜਨ੍ਤੁਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਵੈਸ਼੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕਲ੍ਯਾਣਂ ਲਭਤੇ ਨਰਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਡਾਕੂ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਜਾਂ ਜਾਨਵਰ ਵਲੋਂ ਘਿਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਵਪਾਰੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇਸ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਤੈਜਸਾਨਾਂ ਯਥਾ ਰਤ੍ਨਮਾਸ਼੍ਰਮਾਣਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋ ਯਥਾ । ਨਦੀਨਾਂ ਚ ਯਥਾ ਗਙ੍ਗਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਣਵੋ ਯਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਰਤਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ, ਤੇ ਮੰਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਓਂਕਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ—