ਵਿष੍ਣੁਮਾਯੇ ਮਹਾਭਾਗੇ ਨਾਰਾਯਣਿ ਸਨਾਤਨਿ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪੇ ਪਰਮੇ ਨਿਤ੍ਯਾਨਨ੍ਦਸ੍ਵਰੂਪਿਣਿ
ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਮਾਇਆ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਹੇ ਨਾਰਾਇਣੀ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ, ਤੇ ਸਦਾ ਆਨੰਦ ਸਰੂਪਾ—
ਤ੍ਵਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਦੇਵਾਨਾਮਮ੍ਬਿਕੇ ਜਗਦਮ੍ਬਿਕੇ । ਤ੍ਵਂ ਸਂਹਾਰੇ ਚ ਗੁਣਤੋ ਨਿਰਾਕਾਰੇ ਚ ਨਿਰ੍ਗੁਣਾਤ੍
ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈਂ, ਹੇ ਜਗਤ ਜਨਨੀ; ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਤੂੰ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਨਿਰਾਕਾਰ ਹੋ ਕੇ ਨਿਰਗੁਣ ਵੀ ਹੈਂ।
ਮਾਯਯਾ ਪੁਰੁषਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਮਾਯਯਾ ਪ੍ਰਕृਤਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਤਯੋਃ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪਰਂ ਤ੍ਵਂ ਬਿਭਰ੍षਿ ਸਨਾਤਨਿ
ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪੁਰਖ ਵੀ ਹੈਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਆਪ ਹੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਵੀ ਹੈਂ; ਹੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਦੋਹਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈਂ।
ਵੇਦਾਨਾਂ ਜਨਨੀ ਤ੍ਵਂ ਚ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਚ ਪਰਾਤ੍ਪਰਾ । ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਚ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸਰ੍ਵਮਂਪਤ੍ਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ
ਤੂੰ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈਂ, ਤੇ ਸਾਵਿਤਰੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ; ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਸਾਰੀ ਲਾਭ ਦੀ ਮੂਲ ਰੂਪ ਹੈਂ।
ਮਰ੍ਤ੍ਯਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦੇ ਕਾਮਿਨੀ ਸ਼ੇषਸ਼ਾਯਿਨਃ । ਸ੍ਵਰ੍ਗੇषੁ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ਤ੍ਵਂ ਰਾਜਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਭੂਤਲੇ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈਂ, ਖੀਰ ਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਹੈਂ; ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਸਵਰਗ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈਂ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈਂ।
ਨਾਗਾਦਿਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਪਾਤਾਲੇ ਗृਹੇषੁ ਗृਹਦੇਵਤਾ । ਸਰ੍ਵਸਸ੍ਯਸ੍ਵਰੂਪਾ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਵਿਧਾਯਿਨੀ
ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਨਾਗ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈਂ, ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਘਰ ਦੀ ਦੇਵੀ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਅਨਾਜ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੈਂ, ਤੇ ਸਾਰਾ ਧਨ ਤੇ ਰਾਜ ਤੂੰ ਹੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ।
ਰਾਗਾਧਿष੍ਠਾਤृਦੇਵੀ ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਪ੍ਰਾਣਾਨਾਮਧਿਦੇਪੀ ਤ੍ਵਂ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਤੂੰ ਰਾਗ ਦੀ ਅਧਿਸ਼ਠਾਤ੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਹੈਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸਰਸਵਤੀ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਵੀ।
ਗੋਲੋਕੇ ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਰਾਧਾ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਸ੍ਯੈਵ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ । ਗੋਲੋਕਾਧਿष੍ਠਿਤਾ ਦੇਵੀ ਦृਨ੍ਦਾ ਦृਨ੍ਦਾਵਨੇ ਵਨੇ
ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਰਾਧਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ; ਗੋਲੋਕ ਦੀ ਮਾਲਕਾ ਤੇ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਸ਼੍ਰੀਰਾਸਮਣ੍ਡਲੇ ਰਮ੍ਯਾ ਵृਨ੍ਦਾਵਨਵਿਨੋਦਿਨੀ । ਸ਼ਤਸ਼ृਙ੍ਗਾਧਿਦੇਵੀ ਤ੍ਵਂ ਨਾਮ੍ਨਾ ਚਿਤ੍ਰਾਵਲੀਤਿ ਚ
ਤੂੰ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣੀ ਹੈਂ, ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਵਿੱਚ ਖੇਡਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ; ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਿੰਗ ਦੀ ਮੂਲ ਦੇਵੀ ਤੇ ਚਿਤ੍ਰਾਵਲੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈਂ।
ਦਕ੍ਸ਼ਕਨ੍ਯਾ ਕੁਤ੍ਰਕਲ੍ਪੇ ਕੁਤ੍ਰਕਲ੍ਪੇ ਚ ਸ਼ੈਲਜਾ । ਦੇਵਮਾਤਾऽਦਿਤਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਸਰ੍ਵਾਧਾਰਾ ਵਸੁਂਧਰਾ
ਕਦੇ ਤੂੰ ਦਕਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਬਣੀ, ਕਦੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਹੋਈ; ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਅਦਿਤੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਵਸੁੰਧਰਾ, ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਆਧਾਰ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਗਙ੍ਗਾ ਤੁਲਸੀ ਤ੍ਵਂ ਚ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸਤੀ । ਤ੍ਵਦਂਸ਼ਾਂਸ਼ਾਂਸ਼ਕਲਯਾ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਦਿਯੋषਿਤਃ
ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਗੰਗਾ, ਤੁਲਸੀ, ਸਵਾਹਾ ਤੇ ਸਤੀ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਇਕ ਛੋਟੇ ਭਾਗ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦੇਵੀ-ਦੇਵੀਆਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਰੂਪਂ ਚਾਤਿਪੁਂਰੂਪਂ ਦੇਵਿ ਤ੍ਵਂ ਚ ਨਪੁਂਸਕਮ੍ । ਵृਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਵृਙਰੂਪਾ ਤ੍ਵਂ ਸृष੍ਟਾ ਚਾਙ੍ਕੁਰਰੂਪਿਣੀ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਔਰਤ ਦਾ ਰੂਪ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮਰਦ ਦਾ ਰੂਪ ਤੇ ਨਪੁੰਸਕ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ। ਰੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਤੁਸੀਂ ਬਰਗਦ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ, ਤੇ ਅੰਕੁਰ ਵਜੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਹੋ।
ਵਹ੍ਨੌ ਚ ਦਾਹਿਕਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਜਲੇ ਸ਼ੈਤ੍ਯਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ । ਸੂਰ੍ਯੇ ਤੇਜਃ ਸ੍ਵਰੂਪਾ ਚ ਪ੍ਰਭਾਰੂਪਾ ਚ ਸਂਤਤਮ੍
ਅੱਗ ਵਿਚ ਤੁਸੀਂ ਸਾੜਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੋ, ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਠੰਡਕ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ। ਸੂਰਜ ਵਿਚ ਤੁਸੀਂ ਚਮਕ ਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ।
ਗਨ੍ਧਰੂਪਾ ਚ ਭੂਮੌ ਚ ਆਕਾਸ਼ੇ ਸ਼ਬ੍ਦਰੂਪਿਣੀ । ਸ਼ੋਭਾਸ੍ਵਰੂਪਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰੇ ਚ ਪਦ੍ਮਸਂਘੇ ਚ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਧਰਤੀ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸੁਗੰਧ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਆਵਾਜ਼ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ। ਚੰਦ ਵਿਚ ਤੇ ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਤੁਸੀਂ ਸੋਭਾ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ।
ਸृष੍ਟੌ ਸृष੍ਟਿਸ੍ਵਰੂਪਾ ਚ ਪਾਲਨੇ ਪਰਿਪਾਲਿਕਾ । ਮਹਾਮਾਰੀ ਚ ਸਂਹਾਰੇ ਜਲੇ ਚ ਜਲਰੂਪਿਣੀ
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿਚ ਤੁਸੀਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ, ਪਾਲਣ ਵਿਚ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਹੋ। ਸੰਹਾਰ ਵੇਲੇ ਤੁਸੀਂ ਮਹਾ ਮਾਰੀ ਹੋ, ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ।
ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਤਵਂ ਦਯਾ ਤ੍ਵਂ ਨਿਦ੍ਰਾ ਤ੍ਵਂ ਤृष੍ਣਾ ਤ੍ਵਂ ਬੁਦ੍ਧਿਰੂਪਿਣੀ । ਤੁष੍ਟਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚਾਪਿ ਪੁष੍ਟਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਭੁੱਖ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਦਇਆ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਨੀਂਦ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਪਿਆਸ ਹੋ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਬੁੱਧੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸੰਤੋਖ, ਪੋਸ਼ਣ, ਭਰੋਸਾ ਤੇ ਖਿਮਾ ਆਪ ਹੋ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਿਃ ਕਾਨ੍ਤਿਸ੍ਤਵਂ ਕੀਰ੍ਤਿਰੇਵ ਚ । ਲਜ੍ਜਾ ਤ੍ਵਂ ਚ ਤਥਾ ਮਾਯਾ ਭੁਕ੍ਤਿ-
ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਭਟਕਣ, ਸੋਭਾ ਤੇ ਕੀਰਤੀ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਲੱਜਾ, ਮਾਇਆ ਤੇ ਭੋਗ ਵੀ ਹੋ।
ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਵਰੂਪਾ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਸਂਬਤ੍ਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ । ਵੇਦੇऽਨਿਰ੍ਵਚਨੀਯਾ ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਵਾਂ ਨ ਜਾਨਾਤਿ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ, ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਸਮਰੱਥਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੋ। ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਤੁਸੀਂ ਅਵਰਨਣਯ ਹੋ, ਕੋਈ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਸਹਸ੍ਰ ਵਕ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸ੍ਤੋਤੁਂ ਨ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਿ । ਵੇਦਾ ਨ ਸ਼ਕ੍ਤਾਃ ਕੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਨ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਹੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਵੇਦਾਂ, ਕੋਈ ਗਿਆਨੀ, ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਵੀ ਸਮਰਥ ਨਹੀਂ।
ਸ੍ਵਯਂ ਵਿਧਾਤਾ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਨ ਨ ਚ ਵਿष੍ਣੁਃ ਮਨਾਤਨਃ । ਕਿਂ ਸ੍ਤੌਮਿ ਪਞ੍ਚਵਕ੍ਤ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਰਣਤ੍ਰਸ੍ਤੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਿ
ਸਵੈਮ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ ਸਮਰਥ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਸਦਾ-ਕਾਇਮ ਵਿਸ਼ਨੁ। ਤਾਂ ਮੈਂ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਪੰਜ ਮੂੰਹਾਂ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾ ਦੇਵੀ?
ਕृਪਾਂ ਕੁਰੁ ਮਹਾਮਾਯੇ ਮਮ ਸ਼ਤ੍ਰੁਕ੍ਸ਼ਯਂ ਕੁਰੁ । ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਸਕਰੁਣਂ ਰਥਸ੍ਥੇ ਪਤਿਤੇ ਰਣੇ
ਹੇ ਮਹਾ ਮਾਇਆ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ, ਮੇਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੋ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਕਰੁਣਾ ਨਾਲ ਕਹਿ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਰਥ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਆਵਿਰ੍ਬਭੂਵ ਸਾ ਦੁਰ੍ਗਾ ਸੂਰ੍ਯਕੋਟਿਸਮਪ੍ਰਭਾ । ਨਾਰਾਯਣੇਨ ਕृਪਯਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤਾ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਥੇ ਦੁਰਗਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ, ਜੋ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਉਹ ਆਈ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਪੁਰਤਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸ਼ਿਵਾਯ ਚ ਜਯਾਯ ਚ । ਇਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਦੇਵੀ ਮਾਯਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾऽਸੁਰਂ ਜਹਿ
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ, ਮਹਾ ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਮਾਇਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਮਾਰੋ।'
ਦੁਰ੍ਗੋਵਾਚ ਵਰਂ ਵृਣੀष੍ਵ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਯਤ੍ਤੇ ਮਨਸਿ ਵਾਞ੍ਛਿਤਮ੍ । ਭਵਾਨ੍ਵਰਃ ਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਜਯਂ ਤੁਭ੍ਯਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਦੁਰਗਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗੋ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਚਾਹ ਹੈ। ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੇਂਦੀ ਹਾਂ।'
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ ਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵਤੁ ਦੈਤ੍ਯਸ੍ਯ ਇਤਿ ਮੇ ਵਰਮੀਸ਼੍ਵਰੀ । ਦੇਹੀਤਿ ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ ਦੁਰ੍ਗੇ ਪਰਮਾਦ੍ਯੇ ਮਲਾਤਨਿ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਅਸੁਰ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਵੇ, ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਹੇ ਇਸ਼ਵਰੀ। ਇਹ ਮੰਗ ਪੂਰੀ ਕਰੋ, ਹੇ ਦੁਰਗਾ, ਹੇ ਪਰਮ ਆਦਿ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ।'
ਭਗਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹਰਿਂ ਸ੍ਮਰ ਮਹਾਭਾਗਾ ਜਯ ਦੈਤ੍ਯਂ ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਃ । ਸ੍ਵਯਂ ਵਿਧਾਤਾ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤ੍ਵਮੇਵ ਜ੍ਯੋਤਿਰੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਭਗਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ। ਜਗਤ ਦੇ ਗੁਰੂ, ਪ੍ਰਭੂ, ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਣਗੇ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਨਣ ਦੇ ਇਸ਼ਵਰ ਹੋ।'
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵृषਰੂਪੋ ਬਭੂਵ ਹ । ਦਧਾਰ ਕਲਯਾ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾ ਸ਼ੂਲਪਾਣੇ ਰਥਂ ਵਿਭੁਃ
ਇਸ ਸਮੇਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਵੱਛਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਚਕ੍ਰਮਥੋਗ੍ਰਂ ਚ ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਚ ਚਕਾਰ ਸਃ । ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਦਦੌ ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਤਮੁਦ੍ਦਧਾਰ ਤਤੋ ਰਥਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਭਿਆਨਕ ਉਪਰ ਚੱਕਰ ਤੇ ਆਦਿ ਸ਼ਕਤੀ ਬਣਾਈ। ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਹਥਿਆਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਫਿਰ ਰਥ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਸ਼ਿਵਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੁਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍ । ਜਘਾਨ ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸ ਪਪਾਤ ਮਹੀਤਲੇ
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਤੇ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ।
ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਸ਼ਂਕਰਂ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚਕੁਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਪਵਰ੍षਣਮ੍ । ਦੁਰ੍ਗਾ ਤਸ੍ਮੈ ਦਦੌ ਸ਼ੂਰਂ ਪਿਨਾਕਂ ਵਿष੍ਣੁਰੇਵ ਚ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ। ਦੁਰਗਾ ਮਾਤਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੂਰ ਪਿਨਾਕ ਧਨੁਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਨੇ ਵੀ ਉਹੀ ਦਿੱਤਾ।