ਮਮਾਪਰਾਧਂ ਭਗਵਾਨ੍ ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪਰ । ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਨ ਪੁਨਰ੍ਗੇਹਂ ਗੋਕੁਲਂ ਯਮੁਨਾਤਟਮ੍
ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੀ ਗਲਤੀ ਮਾਫ ਕਰ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈਂ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਘਰ, ਗੋਕੁਲ ਜਾਂ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਵृਨ੍ਦਾਵਨਂ ਤਥਾऽऽਵਾਸਂ ਕ੍ਰੀਡਾਵਾਸਂ ਗਦਾਗ੍ਰਜ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਚ ਯਸ਼ੋਦਾਯਾ ਗੋਪਿਕਾਨ੍ਤਿਕਮੇਵ ਚ
ਨਾ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ, ਨਾ ਖੇਡ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਨਾ ਗਦਾ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦਾ ਮਹਿਲ; ਉਹ ਸਭ, ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵੀ।
ਕਿਂ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਯਸ਼ੋਦਾਂ ਯ ਪ੍ਰੇਯਸੀਂ ਰਾਧਿਕਾਮਪਿ । ਪ੍ਰੇਮਪਾਤ੍ਰਂ ਚ ਬਾਲੌਘਂ ਵਦ ਭੋਃ ਕਥਯਾਮਿ ਕਿਮ੍
ਮੈਂ ਯਸ਼ੋਦਾ ਨੂੰ ਕੀ ਕਹਾਂ, ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਰਾਧਿਕਾ ਨੂੰ? ਪਿਆਰ ਦੇ ਪਾਤਰ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਕੀ ਦੱਸਾਂ? ਦੱਸੋ ਜੀ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਹਾਂ?
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਮਰ੍ਚ੍ਛਾਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ ਨਾਰਦ । ਕ੍ਰੋਡੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਜਗਨ੍ਨਾਥੋ ਬੋਧਯਾਮਾਸ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਭਾ ਵਿਚ ਕਹਿ ਕੇ ਨੰਦ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਤੁਰੰਤ ਹੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਿਆ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮo ਮਹਾo ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਖo ਉਤ੍ਤo ਨਾਰਦਨਾo ਭਗਵਨ੍ਨਨ੍ਦਸਂo ਸਪ੍ਤਾਸ਼ੀਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਣ ਵਿਚ ਨਾਰਦ ਤੇ ਭਗਵਤ ਨੰਦ ਦੇ ਸੰਵਾਦ 'ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜਨਮ ਮਹਿਮਾ' ਅਠੱਸੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਅਥਾष੍ਟਾਸ਼ੀਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਾ ਉਵਾਚ ਚੇਤਨਂ ਕੁਰੁ ਹੇ ਤਾਤ ਹੇ ਤਾਤ ਚੇਤਨਂ ਕੁਰੁ । ਜਲਬੁਦ੍ਬੁਦਵਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਂਸਾਰਂ ਸਚਰਾਚਰਮ੍
ਹੁਣ ਅਠੱਸੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ। ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਾਗੋ ਪਿਤਾ ਜੀ, ਜਾਗੋ! ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ, ਚਲਦਾ ਤੇ ਅਚਲ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਬੁਲਬੁਲੇ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਤ੍ਯਾਜ ਮੋਹਂ ਮਹਾਭਾਗ ਮਾਯਾਂ ਸ੍ਤੌਹਿ ਪਰਤ੍ਪਰਾਮਾ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਾਂ ਪਰਮਾਂ ਸਰ੍ਵਮੋਹਨਿਕृਨ੍ਤਨੀਮ੍
ਮੋਹ ਛੱਡੋ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ; ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮਾਇਆ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਮੋਹ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰੋ।
ਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਂ ਮਹਾਭਾਗਾਂ ਵਿष੍ਣੁਮਾਯਾਂ ਸਨਾਤਨੀਮ੍ । ਤ੍ਰਿਪੁਰਸ੍ਯ ਵਧੇ ਘੋਰੇ ਮਹਾਯੁਦ੍ਧੇ ਭਯਾਕੁਲੇ
ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਵੱਡੀ ਵਿਸ਼ਨੁ ਮਾਇਆ, ਸਦੀਵੀ; ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਵਿਚ, ਸਭ ਨੂੰ ਡਰ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।
ਯੇਨ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣ ਸਂਭੁਸ਼੍ਚ ਤਯਾ ਦੈਤ੍ਯਂ ਜਘਾਨ ਸਃ । ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਰਾਜਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਮੋਹਨਿਕृਨ੍ਤਨਮ੍
ਜਿਸ ਦੇ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਦੈਤ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਉਹ ਸਤੋਤ੍ਰ-ਰਾਜ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਮੋਹ ਨੂੰ ਕੱਟਦਾ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਨਨ੍ਦ ਉਵਾਚ ਸਰ੍ਵਵਿਘ੍ਨਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਦੁਃਖਪ੍ਰਸ਼ਮਨਾਯ ਚ । ਵਿਭੂਤਯੇ ਚ ਯਸ਼ਸੇ ਨृਣਾਂ ਵਾਞ੍ਛਿਤਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਨੰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਤਰੱਕੀ ਤੇ ਇਜ਼ਤ ਲਈ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ—
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮੇਕਂ ਮਹਾਦੇਵ੍ਯਾ ਜਗਨ੍ਮਾਤੁਰ੍ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਭੋ । ਪਰਂ ਦੁਰ੍ਗਤਿਨਾਸ਼ਿਨ੍ਯਾ ਗੋਪਨੀਯਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
—ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਇਕ ਸਤੋਤ੍ਰ, ਮਹਾ ਦੇਵੀ, ਜਗਤ ਮਾਤਾ, ਜਗਤ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਦੁਖ-ਨਾਸਕ, ਗੁਪਤ ਤੇ ਬਹੁਤ ਵਿਰਲੇ, ਦੇਵੋ।
ਦੇਹਿ ਮਰ੍ਹ੍ਯ ਵਿਨੀਤਾਯ ਭਕ੍ਤਾਯ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲ । ਵੇਦਾਨਾਂ ਜਨਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਨਿਰ੍ਗੁਣਾਸ਼੍ਚ ਪਰਾਤ੍ਪਰਃ
ਮੈਨੂੰ, ਨਿਮਰ ਭਗਤ ਨੂੰ, ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਉਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਦੇਵੋ; ਤੂੰ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈਂ, ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ।
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਸ਼੍ਰੁਣੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਦੈਸ਼੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਯਤ੍ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਸਰ੍ਵਵਿਘ੍ਨਵਿਨਾਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਮੋਹਪਾਸ਼ਨਿਕृਨ੍ਤਨਮ੍
ਭਗਵਾਨ ਨੇ فرمایا: ਸੁਣ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਐਸਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਬੜੀ ਅਚੰਭੇ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੋਹ ਦੇ ਬੰਧਨ ਕੱਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਰਣਤ੍ਰਸ੍ਤੇਨ ਵਿਭੁਨਾ ਸ਼ਂਕਰੇਣ ਪੁਰਾ ਕृਤਮ੍ । ਨਾਰਾਯਣੋਪਦੇਸ਼ੇਨ ਪ੍ਰੇਰਿਤੇਨ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਡਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ਤ੍ਰੁਗ੍ਰਸ੍ਤਂ ਸ਼ਿਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮੁਵਾਚ ਹ । ਉਵਾਚ ਸ਼ਂਕਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਰਥਸ੍ਥਂ ਪਤਿਤਂ ਰਣੇ
ਜਦੋਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤਦ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਰਥ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਸੁਰਸਂਕਟਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਦੁਰ੍ਗਾ ਦੁਰ੍ਗਤਿਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍ । ਮੂਲਪ੍ਰਕृਤਿਮਾਦ੍ਯਾਂ ਤਾਂ ਸ੍ਤੌ(ਸ੍ਤੁ) ਹਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮੁਸੀਬਤ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਤੂੰ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਮੂਲ ਸਰੂਪ, ਆਦਿ ਸ਼ਕਤੀ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪਾ ਦੁರ್ಗਾ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰ।
ਹਰਿਣਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤੋऽਹਂ ਚ ਤ੍ਵਾਂ ਵਦਾਮਿ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰ । ਵਿਨਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸਹਾਯੇਨ ਕੋ ਵਾ ਕਂ ਜੇਤੁਮੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੈਂ ਵੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਮਦਦ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਕੌਣ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਸਸ੍ਮਾਰ ਸ਼ਂਕਰਃ । ਪੁਟਾਞ੍ਜਲਿਪਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰਤ੍ਮਕਂਧਰਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਦੁर्गਾ ਜੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਭਗਤੀ ਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਸਿਰ ਝੁਕਾਇਆ।
ਸ੍ਨਾਤਃਪਾਦੌ ਚ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਧृਤ੍ਵਾ ਧੌਤੇ ਵਾਸਸੀ । ਆਚਾਨ੍ਤਃ ਕੁਸ਼ਹਸ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਵਿष੍ਣੁਂ ਚ ਸਂਸ੍ਮਰਨ੍
ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਪੈਰ ਧੋ ਕੇ, ਸਾਫ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਮੂੰਹ ਧੋ ਕੇ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਕੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ—
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ ਰਕ੍ਸ਼ ਰਕ੍ਸ਼ ਮਹਾਦੇਵਿ ਦੁਰ੍ਗੇ ਦੁਰ੍ਗਤਿਨਾਸ਼ਿਨਿ । ਮਾਂ ਭਕ੍ਤਮਨੁਰਕ੍ਤਂ ਚ ਸ਼ਤ੍ਰੁਗ੍ਰਸ੍ਤੇ ਕृਪਾਮਯਿ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ! ਹੇ ਦੁਖਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੁर्गਾ, ਮਿਹਰ ਕਰ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਭਗਤ ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
ਵਿष੍ਣੁਮਾਯੇ ਮਹਾਭਾਗੇ ਨਾਰਾਯਣਿ ਸਨਾਤਨਿ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪੇ ਪਰਮੇ ਨਿਤ੍ਯਾਨਨ੍ਦਸ੍ਵਰੂਪਿਣਿ
ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਮਾਇਆ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਹੇ ਨਾਰਾਇਣੀ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ, ਤੇ ਸਦਾ ਆਨੰਦ ਸਰੂਪਾ—
ਤ੍ਵਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਦੇਵਾਨਾਮਮ੍ਬਿਕੇ ਜਗਦਮ੍ਬਿਕੇ । ਤ੍ਵਂ ਸਂਹਾਰੇ ਚ ਗੁਣਤੋ ਨਿਰਾਕਾਰੇ ਚ ਨਿਰ੍ਗੁਣਾਤ੍
ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈਂ, ਹੇ ਜਗਤ ਜਨਨੀ; ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਤੂੰ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਨਿਰਾਕਾਰ ਹੋ ਕੇ ਨਿਰਗੁਣ ਵੀ ਹੈਂ।
ਮਾਯਯਾ ਪੁਰੁषਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਮਾਯਯਾ ਪ੍ਰਕृਤਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਤਯੋਃ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪਰਂ ਤ੍ਵਂ ਬਿਭਰ੍षਿ ਸਨਾਤਨਿ
ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪੁਰਖ ਵੀ ਹੈਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਆਪ ਹੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਵੀ ਹੈਂ; ਹੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਦੋਹਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈਂ।
ਵੇਦਾਨਾਂ ਜਨਨੀ ਤ੍ਵਂ ਚ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਚ ਪਰਾਤ੍ਪਰਾ । ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਚ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸਰ੍ਵਮਂਪਤ੍ਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ
ਤੂੰ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈਂ, ਤੇ ਸਾਵਿਤਰੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ; ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਸਾਰੀ ਲਾਭ ਦੀ ਮੂਲ ਰੂਪ ਹੈਂ।
ਮਰ੍ਤ੍ਯਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦੇ ਕਾਮਿਨੀ ਸ਼ੇषਸ਼ਾਯਿਨਃ । ਸ੍ਵਰ੍ਗੇषੁ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ਤ੍ਵਂ ਰਾਜਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਭੂਤਲੇ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈਂ, ਖੀਰ ਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਹੈਂ; ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਸਵਰਗ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈਂ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈਂ।
ਨਾਗਾਦਿਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਪਾਤਾਲੇ ਗृਹੇषੁ ਗृਹਦੇਵਤਾ । ਸਰ੍ਵਸਸ੍ਯਸ੍ਵਰੂਪਾ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਵਿਧਾਯਿਨੀ
ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਨਾਗ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈਂ, ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਘਰ ਦੀ ਦੇਵੀ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਅਨਾਜ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੈਂ, ਤੇ ਸਾਰਾ ਧਨ ਤੇ ਰਾਜ ਤੂੰ ਹੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ।
ਰਾਗਾਧਿष੍ਠਾਤृਦੇਵੀ ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਪ੍ਰਾਣਾਨਾਮਧਿਦੇਪੀ ਤ੍ਵਂ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਤੂੰ ਰਾਗ ਦੀ ਅਧਿਸ਼ਠਾਤ੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਹੈਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸਰਸਵਤੀ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਵੀ।
ਗੋਲੋਕੇ ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਰਾਧਾ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਸ੍ਯੈਵ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ । ਗੋਲੋਕਾਧਿष੍ਠਿਤਾ ਦੇਵੀ ਦृਨ੍ਦਾ ਦृਨ੍ਦਾਵਨੇ ਵਨੇ
ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਰਾਧਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ; ਗੋਲੋਕ ਦੀ ਮਾਲਕਾ ਤੇ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਸ਼੍ਰੀਰਾਸਮਣ੍ਡਲੇ ਰਮ੍ਯਾ ਵृਨ੍ਦਾਵਨਵਿਨੋਦਿਨੀ । ਸ਼ਤਸ਼ृਙ੍ਗਾਧਿਦੇਵੀ ਤ੍ਵਂ ਨਾਮ੍ਨਾ ਚਿਤ੍ਰਾਵਲੀਤਿ ਚ
ਤੂੰ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣੀ ਹੈਂ, ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਵਿੱਚ ਖੇਡਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ; ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਿੰਗ ਦੀ ਮੂਲ ਦੇਵੀ ਤੇ ਚਿਤ੍ਰਾਵਲੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈਂ।
ਦਕ੍ਸ਼ਕਨ੍ਯਾ ਕੁਤ੍ਰਕਲ੍ਪੇ ਕੁਤ੍ਰਕਲ੍ਪੇ ਚ ਸ਼ੈਲਜਾ । ਦੇਵਮਾਤਾऽਦਿਤਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਸਰ੍ਵਾਧਾਰਾ ਵਸੁਂਧਰਾ
ਕਦੇ ਤੂੰ ਦਕਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਬਣੀ, ਕਦੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਹੋਈ; ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਅਦਿਤੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਵਸੁੰਧਰਾ, ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਆਧਾਰ ਹੈਂ।