ਨਿਰ੍ਗੁਣਾਸ੍ਯ ਨਿਰੀਹਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਬੀਜਸ੍ਯ ਤੇਯਸਾ । ਭਾਰਾਵਤਰਣਾਯੈਵ ਚਾऽऽਵਿਰ੍ਭੂਤਸ੍ਯ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਆ ਤੇ ਸਾਰੇ ਬੀਜਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਿਰਫ਼ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਹੁਣ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਸ਼ਰੀਰਧਾਰਿਣਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕੁਸ਼ਲਪ੍ਰਸ਼੍ਨਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਤਤ੍ਕਥਂ ਕੁਸ਼ਲਪ੍ਰਸ਼੍ਨਂ ਮਯਿ ਵਿਪ੍ਰ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ فرمایا: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸਰੀਰ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪੁੱਛਣਾ ਠੀਕ ਹੈ; ਪਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਪੁੱਛਣਾ ਕਿਵੇਂ ਬਣਦਾ ਹੈ?
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰ ਉਵਾਚ ਸ਼ਰੀਰੇ ਪ੍ਰਾਕृਤੇ ਨਾਥ ਸਂਤਤਂ ਚ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਮ੍ । ਨਿਤ੍ਯਦੇਹੇ ਕ੍ਸ਼ੇਮਬੀਜੇ ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਸ਼੍ਨਮਨਰ੍ਥਕਮ੍
ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ فرمایا: ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਦ ਤੱਕ ਸਰੀਰ ਮਾਯਾ ਦਾ ਹੈ, ਚੰਗਾ ਮਾੜਾ ਲਗਾਤਾਰ ਆਉਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸਰੀਰ ਹੈ, ਜੋ ਭਲਾਈ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪੁੱਛਣਾ ਫ਼ਜ਼ੂਲ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਯੋ ਯੋ ਵਿਗ੍ਰਹਧਾਰੀ ਚ ਸ ਚ ਪ੍ਰਾਕृਤਿਕਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ । ਦੇਹੋ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਵਿਪ੍ਰ ਤਾਂ ਨਿਤ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਕृਤਿਂ ਵਿਨਾ
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨ ਨੇ فرمایا: ਜਿਸ ਕੋਲ ਰੂਪ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਯਿਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਰੀਰ ਸਦੀਵੀ ਮਾਯਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰ ਉਵਾਚ ਰਕ੍ਤਬਿਨ੍ਦੂਦ੍ਭਵਾ ਦੇਹਾਸ੍ਤੇ ਚ ਪ੍ਰਾਕृਤਿਕਾ ਸ੍ਮृਤਾਃ । ਕਥਂ ਪ੍ਰਕृਤਿਨਾਥਸ੍ਯ ਬੀਜਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਕृਤਂ ਵਪੁਃ
ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ فرمایا: ਜਿਹੜੇ ਸਰੀਰ ਲਹੂ ਦੇ ਬੀਜ ਤੋਂ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਾਯਿਕ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਮਾਯਾ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਰੇ ਬੀਜਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਦਾ ਸਰੀਰ ਮਾਯਿਕ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਸਰ੍ਵਬੀਜਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਦਿਰ੍ਭਵਾਂਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਸਰ੍ਵੇषਾਮਵਤਾਰਣਾਂ ਪ੍ਰਧਾਨਂ ਬੀਜਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਸਾਰੇ ਬੀਜਾਂ ਤੇ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਅਵਤਾਰਾਂ ਦਾ ਅਟੱਲ ਤੇ ਮੁੱਖ ਬੀਜ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਵਦਨ੍ਤਿ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਸਨਾਤਨਮ੍ । ਜ੍ਯੋਤਿਃਸ੍ਵਰੂਪਂ ਪ੍ਰਧਾਨਂ ਬੀਜਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਵੇਦ ਸਦਾ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਚਾ, ਸਦੀਵੀ ਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਜੋਤਿ-ਸਰੂਪ, ਮੁੱਖ ਤੇ ਅਟੱਲ ਬੀਜ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਮਾਯਯਾ ਸਗੁਣਂ ਚੈਵ ਮਾਯੇਸ਼ਂ ਨਿਰ੍ਗੁਣਂ ਪਰਮ੍ । ਪ੍ਰਵਦਨ੍ਤਿ ਚ ਵੇਦਾਙ੍ਗਾਸ੍ਤਥਾ ਵੇਦਵਿਦਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਮਾਇਆ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਾਇਆ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਜੋਂ ਉਹ ਸਰਬੋਤਮ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ; ਇਹ ਗੱਲ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਵੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਸਂਪ੍ਰਤਂ ਵਾਸੁਦੇਵੋऽਹਂ ਰਕ੍ਤਪੀਰ੍ਯਾਸ਼੍ਰਿਤਂ ਵਪੁਃ । ਕਥਂ ਨ ਪ੍ਰਕृਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਸ਼੍ਨਮਭੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ فرمایا: ਹੁਣ ਮੈਂ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਲਹੂ ਤੇ ਬੀਜ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਸਰੀਰ ਧਾਰ ਲਿਆ ਹੈ; ਫਿਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪੁੱਛਣਾ ਮਾਯਿਕ ਕਿਵੇਂ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ?
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰ ਉਵਾਚ ਵਾਸੁਃ ਸਰ੍ਵਨਿਵਾਸਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਯਸ੍ਯ ਲੋਮਸੁ । ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਃ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵਾਸੁਦੇਵ ਇਤੀਰਿਤਃ
ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ فرمایا: ਵਾਸੁ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਸਭ ਦਾ ਟਿਕਾਣਾ, ਜਿਸਦੇ ਰੋਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਸੁਦੇਵੇਤਿ ਤਨ੍ਨਾਮ ਵੇਦੇषੁ ਚ ਚਤੁਰ੍षੁ ਚ । ਪੁਰਾਣੇष੍ਵਿਤਿਹਾਸੇषੁ ਯਾਤ੍ਰਾਦਿषੁ ਚ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਨਾਮ ਚਾਰੇ ਵੇਦਾਂ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ, ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਅਤੇ ਯਾਤਰਾ ਆਦਿਕ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਰਕ੍ਤਵੀਰ੍ਯਾਸ਼੍ਰਿਤੋ ਦੇਹਃ ਕ੍ਵ ਤੇ ਵੇਦੇ ਨਿਰੂਪਿਤਃ । ਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ਮੁਨਯਸ਼੍ਚੈਵ ਧਰ੍ਮਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਏਵ ਚ
ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿੱਥੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਲਹੂ ਤੇ ਬੀਜ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਸਰੀਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ? ਰਿਸ਼ੀ ਗਵਾਹ ਹਨ, ਤੇ ਧਰਮ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ਮਮ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਰਵਿਚਨ੍ਦੌ ਚ ਸਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੇਦ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਇਸ ਵੇਲੇ ਗਵਾਹ ਹਨ।
ਭृਗੁਰੁਵਾਚ ਸਤ੍ਯਂ ਵਦਸਿ ਤ੍ਵਮੇਵ ਵੈष੍ਣਵਾਗ੍ਰਣੀਃ । ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਕੁਸ਼ਲਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਕਿਂਨਿਮਿਤ੍ਤਮਿਹਾऽऽਗਤਃ
ਭਰਗੁ ਨੇ فرمایا: ਤੂੰ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਹੀ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਮੌਰ ਹੈਂ। ਤੇਰਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ! ਸਦਾ ਚੰਗਾ ਰਹੀਂ। ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈਂ?
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰ ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਕृष੍ਣ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ । ਅਹੋ ਯੇਨ ਨਿਮਿਤ੍ਤੇਨ ਚਾਤਿਸ਼ੀਘ੍ਰਮਿਹਾऽऽਗਤਃ
ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ فرمایا: ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਸੁਣਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵੀ ਹੁਣ ਸੁਣੇ; ਉਹ ਕਿਹੜੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਇੰਨਾ ਜਲਦੀ ਆਇਆ ਹੈ?
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਭਗਵਨ੍ਮਰ੍ਵਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਕਿਂਨਿਮਿਤ੍ਤਮਿਹਾऽऽਗਤਃ । ਸਰ੍ਵਂ ਜਾਨਾਸਿ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞ ਤ੍ਵਮੇਵ ਵਿਦੁषਾਂ ਵਰਃ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ فرمایا: ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹੋ? ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਸਰਬਜਾਣ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੋ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰ ਉਵਾਚ ਧਨ੍ਯੋऽਸਿ ਭਗਵਞ੍ਛਸ਼੍ਵਨ੍ਮਾਨ੍ਯੋऽਸਿ ਜਗਤਾਮਪਿ । ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੇਸ਼੍ਵਰੋऽਸਿ ਤ੍ਵਂ ਤਤ੍ਪਰੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ
ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ فرمایا: ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਧੰਨ ਹੈਂ; ਤੈਨੂੰ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹੈ, ਦੁਨੀਆਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਮੰਨਦੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ; ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਤੈਥੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਚ ਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਚ ਤਪਸ੍ਯਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿਜੇਸ਼੍ਵਰ। ਸਤਤਂ ਫਲਦਾਤਾऽਹਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਭਿਃ ਸਹੇਤਿ ਯ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ فرمایا: ਹੇ ਦੁਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਯੱਗ, ਵਰਤ ਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਦਾਨ-ਦੱਖਣਾ ਸਮੇਤ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕੁਮਾਰਸ਼੍ਚ ਜਵੇਨ ਪ੍ਰਯਯੌ ਵਨੇ । ਮਤ੍ਵਾऽऽਸ਼੍ਚਰ੍ਯ ਚ ਵਚਨਂ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਤੇऽਪਿਤਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਨੌਜਵਾਨ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਿਆ; ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਅਜੀਬ ਸਮਝ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ऋषਯ ਊਚੁਃ ਹੇ ਸਿਦ੍ਧੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਹਾਭਾਗ ਕੁਮਾਰ ਕਰੁਣਾਮਯ । ਕਾ ਸ਼ਙ੍ਕਿਤਕਥਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਭਗਵਤ੍ਕृष੍ਣਸਂਨਿਧੌ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਸਿੱਧੇਂਦ੍ਰ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਦਇਆਲੂ ਨੌਜਵਾਨ, ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੀ ਚਿੰਤਾ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੋਈ ਹੈ?
ਕਿਂ ਪੁਤ੍ਰ ਦृष੍ਟਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਕਿਮਪਿ ਕੁਤ੍ਰਚਿਤ੍ । ਅਤੀਵ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਮਸ੍ਮਾਕਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਕਿਹੜਾ ਅਜੋਬਾ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂ ਕਿਤੇ ਕੁਝ ਸੁਣਿਆ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ, ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਸਮਝਾ।
ਏਤ ਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ਨਤਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾ ਸਹ ਸ਼ਂਕਰਃ । ਅਨਨ੍ਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੀਸੂਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨਿਸ਼ਾਕਰਃ
ਇਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਪਾਰਵਤੀ ਨਾਲ, ਸ਼ੰਕਰ, ਅਨੰਤ, ਧਰਮ, ਸ੍ਰੀ ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵੋ ਰੁਦ੍ਰਾ ਦਿਕ੍ਪਾਲਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵਤਾਃ । ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਃ ਸਹਸੋਤ੍ਥਾਯ ਸਂਭਾਧ੍ਯ ਚਪृਥਕ੍ਪृਥਕੁ
ਆਦਿਤਿਆ, ਵਸੁ, ਰੁਦਰ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਇੱਥੇ ਹਨ; ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਚਾਨਕ ਉਠ ਕੇ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਿਲਿਆ।
ਮਧੁਪਰ੍ਕਾਦਿਕਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਭਕ੍ਤਿਤਃ । ਪ੍ਰਣੇਸੁਰ੍ऋषਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ੇषਂ ਸ਼ਂਭੁਂ ਵਿਧਿਂ ਸ਼ਿਵਾਮ੍
ਮਧੁਪਰਕ ਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ; ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸ਼ੇਸ਼, ਸ਼ੰਭੂ, ਵਿਧੀ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਚ ਸਂਭਾषਾ ਬਭੂਵ ਦ੍ਵਿਜਦੇਵਯੋਃ । ਸਮੁਵਾਸਾऽऽਸਨੇ ਮਧ੍ਯੇ ਕੁਮਾਰਃ ਕਨਕਪ੍ਰਭਃ
ਦੋਵਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਗੱਲਬਾਤ ਹੋਈ; ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਨੌਜਵਾਨ ਵਿਚਕਾਰ, ਅਸਨ ਤੇ ਬੈਠਾ।
ਮਯਾ ਗਤਸ਼੍ਚ ਗੋਲੋਕੋ ਨ ਦृष੍ਟੋ ਰਾਧਿਕਾਪਤਿਃ । ਤਤੋ ਗਤਂ ਚ ਵੈਕੁਣ੍ਠਂ ਤਤ੍ਰ ਨਾਸ੍ਤਿ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਃ
ਮੈਂ ਗੋਲੋਕ ਗਿਆ, ਪਰ ਰਾਧਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ; ਫਿਰ ਵੈਕੁੰਠ ਗਿਆ, ਉੱਥੇ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਤਤੋ ਗਤਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਾਸ੍ਤਿ ਹਰਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਪਰਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਵਿषਣ੍ਣਸ਼੍ਚ ਸ੍ਨਾਤਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਧੇਸ੍ਤਟੇ
ਫਿਰ ਮੈਂ ਖੀਰਸਾਗਰ ਗਿਆ, ਉੱਥੇ ਹਰਿ ਖੁਦ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਥੱਕਿਆ ਤੇ ਉਦਾਸ ਹੋ ਕੇ, ਖੀਰਸਾਗਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ।
ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਵਾਲੁਕਾਮਧ੍ਯੇ ਕਚ੍ਛਪਃ ਸ਼ਤਯੋਜਨਃ । ਭੀਤਸ਼੍ਚ ਕਮ੍ਪਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦृष੍ਟੋ ਦੁਃਖੀ ਚ ਸ਼ੁष੍ਕਿਤਃ
ਵੱਡੇ ਰੇਤ ਵਿਚਕਾਰ, ਇੱਕ ਕਛੂਆ ਜੋ ਸੌ ਯੋਜਨ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਕੰਪਦਾ, ਦੁਖੀ ਤੇ ਸੁੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਨਿਃਸਾਰਿਤੋ ਰਾਘਵੇਣ ਮੀਨੇਨ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਧਨ੍ਯੋऽਸੀਤਿ ਮਯੋਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਨਾਹਂ ਧਨ੍ਯ ਉਵਾਚ ਸਃ
ਰਾਘਵ ਤੇ ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਵਾਲੀ ਮਛੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ; ਮੈਂ ਆਖਿਆ, 'ਤੂੰ ਧਨਿਆ ਹੈਂ', ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਧਨਿਆ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।'
ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਃ ਸਾਗਰੋ ਧਨ੍ਯੋ ਜਨ੍ਤਵੋ ਯਤ੍ਰ ਮਦ੍ਵਿਧਾਃ । ਮਤ੍ਤੋ ਮਹਤ੍ਤਰਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਹ੍ਯਸਂਖ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਖੀਰਸਾਗਰ ਧਨਿਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਜੀਵ ਉੱਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਜੀਵ ਵੀ ਹਨ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ।