ਯੁਧਾਮਨ੍ਯੁਰ੍ਗੌ ਰਮੁਖੋऽਪ੍ਯੁਪਮਨ੍ਯੁਃ ਸ਼੍ਰृਤਸ਼੍ਰਵਾਃ । ਮੈਤ੍ਰੇਯਸ਼੍ਚ੍ਯਵਨਸ਼੍ਚੈਵ ਵਰਰੁਚ੍ਯਰ੍षਿਰੇਵ ਚ
ਯੁਧਾਮਨਯੁ, ਗੌਰਮੁਖ, ਉਪਮਨਯੁ, ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼ਰਵਾ, ਮੈਤਰੇਯ, ਚਵਨ ਅਤੇ ਵਰਰੁਚਿ ਰਿਸ਼ੀ,
ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਹਸੋਤ੍ਥਾਯ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪੁਟਾਞ੍ਜਲਿਃ । ਸਿਂਹਾਸਨੇषੁ ਰਮ੍ਯੇषੁ ਵਾਸਯਾਮਾਸ ਸਾਦਰਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੁਰੰਤ ਉੱਠਿਆ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸਿੰਘਾਸਨਾਂ 'ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਬਿਠਾਇਆ।
ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਵਿਧਿਵਤ੍ਕੁਸ਼ਲਪ੍ਰਸ਼੍ਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਚ ਸਂਭਾष੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਕृष੍ਣ ਉਵਾਸ ਸਃ
ਉਸ ਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਚੱਜੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪੁੱਛਿਆ; ਫਿਰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਕृष੍ਣਸ੍ਤੇਜੋਰਾਸ਼ਿਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸਃ । ਦਦੁਸ਼ੁਸ੍ਤੇ ਚ ਮੁਨਯੋऽਪ੍ਯਾਕਾਸ਼ੇ ਚ ਸਮੁਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਜੋਤ ਦਾ ਇਕ ਵੱਡਾ ਗੁੱਝਾ ਵੇਖਿਆ; ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ।
ਤੇਜਸੋऽਭ੍ਯਨ੍ਤਰੇ ਵਤ੍ਸ ਕੁਮਾਰਂ ਕਨਕਪ੍ਰਭਾਮ੍ । ਯਥੈਵ ਪਞ੍ਚਵਰ੍षੀਯਂ ਨਗ੍ਨਂ ਬਾਲਕਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਉਸ ਜੋਤ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਪੁੱਤਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਇਕ ਨੰਗਾ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਬੱਚਾ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ।
ਆਵਿਰ੍ਬਭੂਵ ਸਹਸਾ ਸਮਾਮਧ੍ਯੇ ਚ ਨਾਰਦ । ਉਤ੍ਤਿष੍ਟਮਾਨਂ ਸਹਸਾ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੁਨਪੁਂਗਵਾਃ
ਅਚਾਨਕ, ਸਭ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨਾਰਦ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਉੱਠਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ,
ਪ੍ਰਣੇਮੁਰ੍ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ੌਰਿਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਤਮ੍ । ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਨੇਤ੍ਰਂ ਚਕृਤ੍ਵਾ ਯੁਕ੍ਤਿਂ ਚ ਸਾਦਰਮ੍
ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਸ਼ੌਰੀ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ) ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਹੌਲੇ ਹੱਸ ਕੇ ਤੇ ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਸਭ ਨਾਲ ਵਿਵਹਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸ ਸਰ੍ਵਾਨਾਸ਼ਿषਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮੁਵਾਸ ਚ ਸਂਸਦਿ । ਉਵਾਚ ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ੌਰਿਂ ਚ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਬੈਠ ਗਿਆ; ਫਿਰ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਸਦੀਵੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੌਰੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰ ਉਵਾਚ ਭਦ੍ਰਂ ਵੋ ਮੁਨਯਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਤਪਸਾਂ ਫਲਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਕੁਸ਼ਲਪ੍ਰਸ਼੍ਨਂ ਸਿਵਬੀਜਸ੍ਯ ਨਿष੍ਫਲਮ੍
ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਹੋਵੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ! ਤੁਹਾਡੀ ਲਗਾਤਾਰ ਤਪस्या ਦਾ ਫਲ ਹੁਣ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਪਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪੁੱਛਣ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਬੀਜ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿਅਰਥ ਹੈ।
ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਕੁਸ਼ੁਲਂ ਵਸ਼੍ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਭਕ੍ਤਾਨੁਰੋਧਾਦ੍ਦੇਹਸ੍ਯ ਪਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਕृਤੇਰਪਿ
ਹੁਣ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋ ਗਈ; ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਪਰਮ ਦੇਹ, ਜੋ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਗੁਣਾਸ੍ਯ ਨਿਰੀਹਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਬੀਜਸ੍ਯ ਤੇਯਸਾ । ਭਾਰਾਵਤਰਣਾਯੈਵ ਚਾऽऽਵਿਰ੍ਭੂਤਸ੍ਯ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਆ ਤੇ ਸਾਰੇ ਬੀਜਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਿਰਫ਼ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਹੁਣ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਸ਼ਰੀਰਧਾਰਿਣਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕੁਸ਼ਲਪ੍ਰਸ਼੍ਨਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਤਤ੍ਕਥਂ ਕੁਸ਼ਲਪ੍ਰਸ਼੍ਨਂ ਮਯਿ ਵਿਪ੍ਰ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ فرمایا: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸਰੀਰ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪੁੱਛਣਾ ਠੀਕ ਹੈ; ਪਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਪੁੱਛਣਾ ਕਿਵੇਂ ਬਣਦਾ ਹੈ?
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰ ਉਵਾਚ ਸ਼ਰੀਰੇ ਪ੍ਰਾਕृਤੇ ਨਾਥ ਸਂਤਤਂ ਚ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਮ੍ । ਨਿਤ੍ਯਦੇਹੇ ਕ੍ਸ਼ੇਮਬੀਜੇ ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਸ਼੍ਨਮਨਰ੍ਥਕਮ੍
ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ فرمایا: ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਦ ਤੱਕ ਸਰੀਰ ਮਾਯਾ ਦਾ ਹੈ, ਚੰਗਾ ਮਾੜਾ ਲਗਾਤਾਰ ਆਉਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸਰੀਰ ਹੈ, ਜੋ ਭਲਾਈ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪੁੱਛਣਾ ਫ਼ਜ਼ੂਲ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਯੋ ਯੋ ਵਿਗ੍ਰਹਧਾਰੀ ਚ ਸ ਚ ਪ੍ਰਾਕृਤਿਕਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ । ਦੇਹੋ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਵਿਪ੍ਰ ਤਾਂ ਨਿਤ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਕृਤਿਂ ਵਿਨਾ
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨ ਨੇ فرمایا: ਜਿਸ ਕੋਲ ਰੂਪ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਯਿਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਰੀਰ ਸਦੀਵੀ ਮਾਯਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰ ਉਵਾਚ ਰਕ੍ਤਬਿਨ੍ਦੂਦ੍ਭਵਾ ਦੇਹਾਸ੍ਤੇ ਚ ਪ੍ਰਾਕृਤਿਕਾ ਸ੍ਮृਤਾਃ । ਕਥਂ ਪ੍ਰਕृਤਿਨਾਥਸ੍ਯ ਬੀਜਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਕृਤਂ ਵਪੁਃ
ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ فرمایا: ਜਿਹੜੇ ਸਰੀਰ ਲਹੂ ਦੇ ਬੀਜ ਤੋਂ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਾਯਿਕ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਮਾਯਾ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਰੇ ਬੀਜਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਦਾ ਸਰੀਰ ਮਾਯਿਕ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਸਰ੍ਵਬੀਜਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਦਿਰ੍ਭਵਾਂਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਸਰ੍ਵੇषਾਮਵਤਾਰਣਾਂ ਪ੍ਰਧਾਨਂ ਬੀਜਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਸਾਰੇ ਬੀਜਾਂ ਤੇ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਅਵਤਾਰਾਂ ਦਾ ਅਟੱਲ ਤੇ ਮੁੱਖ ਬੀਜ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਵਦਨ੍ਤਿ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਸਨਾਤਨਮ੍ । ਜ੍ਯੋਤਿਃਸ੍ਵਰੂਪਂ ਪ੍ਰਧਾਨਂ ਬੀਜਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਵੇਦ ਸਦਾ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਚਾ, ਸਦੀਵੀ ਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਜੋਤਿ-ਸਰੂਪ, ਮੁੱਖ ਤੇ ਅਟੱਲ ਬੀਜ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਮਾਯਯਾ ਸਗੁਣਂ ਚੈਵ ਮਾਯੇਸ਼ਂ ਨਿਰ੍ਗੁਣਂ ਪਰਮ੍ । ਪ੍ਰਵਦਨ੍ਤਿ ਚ ਵੇਦਾਙ੍ਗਾਸ੍ਤਥਾ ਵੇਦਵਿਦਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਮਾਇਆ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਾਇਆ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਜੋਂ ਉਹ ਸਰਬੋਤਮ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ; ਇਹ ਗੱਲ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਵੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਸਂਪ੍ਰਤਂ ਵਾਸੁਦੇਵੋऽਹਂ ਰਕ੍ਤਪੀਰ੍ਯਾਸ਼੍ਰਿਤਂ ਵਪੁਃ । ਕਥਂ ਨ ਪ੍ਰਕृਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਸ਼੍ਨਮਭੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ فرمایا: ਹੁਣ ਮੈਂ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਲਹੂ ਤੇ ਬੀਜ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਸਰੀਰ ਧਾਰ ਲਿਆ ਹੈ; ਫਿਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪੁੱਛਣਾ ਮਾਯਿਕ ਕਿਵੇਂ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ?
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰ ਉਵਾਚ ਵਾਸੁਃ ਸਰ੍ਵਨਿਵਾਸਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਯਸ੍ਯ ਲੋਮਸੁ । ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਃ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵਾਸੁਦੇਵ ਇਤੀਰਿਤਃ
ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ فرمایا: ਵਾਸੁ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਸਭ ਦਾ ਟਿਕਾਣਾ, ਜਿਸਦੇ ਰੋਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਸੁਦੇਵੇਤਿ ਤਨ੍ਨਾਮ ਵੇਦੇषੁ ਚ ਚਤੁਰ੍षੁ ਚ । ਪੁਰਾਣੇष੍ਵਿਤਿਹਾਸੇषੁ ਯਾਤ੍ਰਾਦਿषੁ ਚ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਨਾਮ ਚਾਰੇ ਵੇਦਾਂ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ, ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਅਤੇ ਯਾਤਰਾ ਆਦਿਕ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਰਕ੍ਤਵੀਰ੍ਯਾਸ਼੍ਰਿਤੋ ਦੇਹਃ ਕ੍ਵ ਤੇ ਵੇਦੇ ਨਿਰੂਪਿਤਃ । ਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ਮੁਨਯਸ਼੍ਚੈਵ ਧਰ੍ਮਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਏਵ ਚ
ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿੱਥੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਲਹੂ ਤੇ ਬੀਜ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਸਰੀਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ? ਰਿਸ਼ੀ ਗਵਾਹ ਹਨ, ਤੇ ਧਰਮ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ਮਮ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਰਵਿਚਨ੍ਦੌ ਚ ਸਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੇਦ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਇਸ ਵੇਲੇ ਗਵਾਹ ਹਨ।
ਭृਗੁਰੁਵਾਚ ਸਤ੍ਯਂ ਵਦਸਿ ਤ੍ਵਮੇਵ ਵੈष੍ਣਵਾਗ੍ਰਣੀਃ । ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਕੁਸ਼ਲਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਕਿਂਨਿਮਿਤ੍ਤਮਿਹਾऽऽਗਤਃ
ਭਰਗੁ ਨੇ فرمایا: ਤੂੰ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਹੀ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਮੌਰ ਹੈਂ। ਤੇਰਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ! ਸਦਾ ਚੰਗਾ ਰਹੀਂ। ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈਂ?
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰ ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਕृष੍ਣ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ । ਅਹੋ ਯੇਨ ਨਿਮਿਤ੍ਤੇਨ ਚਾਤਿਸ਼ੀਘ੍ਰਮਿਹਾऽऽਗਤਃ
ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ فرمایا: ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਸੁਣਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵੀ ਹੁਣ ਸੁਣੇ; ਉਹ ਕਿਹੜੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਇੰਨਾ ਜਲਦੀ ਆਇਆ ਹੈ?
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਭਗਵਨ੍ਮਰ੍ਵਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਕਿਂਨਿਮਿਤ੍ਤਮਿਹਾऽऽਗਤਃ । ਸਰ੍ਵਂ ਜਾਨਾਸਿ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞ ਤ੍ਵਮੇਵ ਵਿਦੁषਾਂ ਵਰਃ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ فرمایا: ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹੋ? ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਸਰਬਜਾਣ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੋ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰ ਉਵਾਚ ਧਨ੍ਯੋऽਸਿ ਭਗਵਞ੍ਛਸ਼੍ਵਨ੍ਮਾਨ੍ਯੋऽਸਿ ਜਗਤਾਮਪਿ । ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੇਸ਼੍ਵਰੋऽਸਿ ਤ੍ਵਂ ਤਤ੍ਪਰੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ
ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ فرمایا: ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਧੰਨ ਹੈਂ; ਤੈਨੂੰ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹੈ, ਦੁਨੀਆਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਮੰਨਦੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ; ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਤੈਥੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਚ ਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਚ ਤਪਸ੍ਯਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿਜੇਸ਼੍ਵਰ। ਸਤਤਂ ਫਲਦਾਤਾऽਹਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਭਿਃ ਸਹੇਤਿ ਯ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ فرمایا: ਹੇ ਦੁਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਯੱਗ, ਵਰਤ ਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਦਾਨ-ਦੱਖਣਾ ਸਮੇਤ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕੁਮਾਰਸ਼੍ਚ ਜਵੇਨ ਪ੍ਰਯਯੌ ਵਨੇ । ਮਤ੍ਵਾऽऽਸ਼੍ਚਰ੍ਯ ਚ ਵਚਨਂ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਤੇऽਪਿਤਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਨੌਜਵਾਨ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਿਆ; ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਅਜੀਬ ਸਮਝ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ऋषਯ ਊਚੁਃ ਹੇ ਸਿਦ੍ਧੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਹਾਭਾਗ ਕੁਮਾਰ ਕਰੁਣਾਮਯ । ਕਾ ਸ਼ਙ੍ਕਿਤਕਥਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਭਗਵਤ੍ਕृष੍ਣਸਂਨਿਧੌ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਸਿੱਧੇਂਦ੍ਰ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਦਇਆਲੂ ਨੌਜਵਾਨ, ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੀ ਚਿੰਤਾ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੋਈ ਹੈ?