ਅਥ ਸਪ੍ਤਾਸ਼ੀਤਿਤਮੋਧ੍ਯਾਯਃ ਨਨ੍ਦ ਉਵਾਚ ਤ੍ਵਾਂ ਜ੍ਞਾਤੁਂ ਨਹਿ ਸ਼ਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਵੇਦਾ ਵੇਦਪ੍ਰਭੁਂ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਸੁਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ਸੇषਾਦ੍ਯਾ ਮੁਨਿਸਿਦ੍ਧਾਦਯਸ੍ਤਥਾ
ਅਠੱਸੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ। ਨੰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵੇਦ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਦੇਵਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਹੋਰ, ਸਾਧੂ ਤੇ ਸਿੱਧ—all ਤੈਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਹਨ।
ਕੋ ਭਵਾਨਿਤਿ ਵਿਜ੍ਞਾਤੁਂ ਪਰਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਮਮ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਯਾਥਾਰ੍ਥ੍ਯਂ ਨਿਰ੍ਜਨੇ ਕਥਯ ਪ੍ਰਭੋ
ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ? ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕਤਾ ਹੈ ਜਾਣਨ ਦੀ; ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ, ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ, ਇਕੱਲੇ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਕृष੍ਣਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਃ । ਆਜਗ੍ਮੁਃ ਸਹਸਾ ਵਤ੍ਸ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੇਜਸਾ
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਪੁੱਤਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਪੁਲਹਸ਼੍ਚ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰਤੁਸ਼੍ਚ ਭृਗੁਰਙ੍ਗਿਰਾਃ । ਪ੍ਰਚੇਤਾਸ਼੍ਚ ਵਸਿष੍ਠਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਵਾਸਾਃ ਕਣ੍ਵ ਏਵ ਚ
ਪੁਲਹ, ਪੁਲਸਤ, ਕ੍ਰਤੁ, ਭ੍ਰਿਗੁ, ਅੰਗਿਰਾ, ਪ੍ਰਚੇਤਸ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ, ਦੁर्वਾਸਾ ਅਤੇ ਕਣਵ ਵੀ,
ਕਾਤ੍ਯਾਯਨਃ ਪਾਣਿਨਿਸ਼੍ਚ ਕਣਾਦੋ ਗੌਤਮਸ੍ਤਥਾ । ਸਨਕਸ਼੍ਚ ਸਨਨ੍ਦਸ਼੍ਚ ਦृਤੀਯਸ਼੍ਚ ਸਨਾਤਨਃ
ਕਾਤਿਆਯਨ, ਪਾਣਿਨੀ, ਕਣਾਦ, ਗੌਤਮ, ਸਨਕ, ਸਨੰਦ, ਦ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਸਨਾਤਨ,
ਕਪਿਲਸ਼੍ਚਾऽऽਸੁਰਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵਾਯੁਃ ਪਞ੍ਚਸ਼ਿਖਸ੍ਤਥਾ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਸ਼੍ਚ ਕਸ਼੍ਯਪਸ਼੍ਚ ਪਰਾਸ਼ਰਃ
ਕਪਿਲ, ਆਸੁਰੀ, ਵਾਯੂ, ਪੰਚਸ਼ਿਖ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਵਾਲਮੀਕਿ, ਕਸ਼ਯਪ ਅਤੇ ਪਰਾਸ਼ਰ,
ਵਿਭਾਣ੍ਡਕੋ ਮਰੀਚਿਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਕ੍ਰੌऽਤ੍ਰਿਸ਼੍ਚ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ । ਗਾਰ੍ਗ੍ਯਸ਼੍ਯਾਪਿ ਤਥਾ ਵਾਤ੍ਸ੍ਯੋ ਵ੍ਯਾਸਸ਼੍ਚ ਜੈਮਿਨਿਸ੍ਤਥਾ
ਵਿਭਾਂਡਕ, ਮਰੀਚੀ, ਸ਼ੁਕਰ, ਅਤ੍ਰਿ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਗਾਰਗਿਆ, ਵਾਤਸਿਆ, ਵਿਆਸ ਅਤੇ ਜੈਮੀਨੀ ਵੀ,
ਮਿਤਵਾਗृष੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗਸ਼੍ਚ ਯਾਜ੍ਞਵਲ੍ਕ੍ਯਃ ਸ਼ੁਕਸ੍ਤਥਾ । ਸੌਭਰਿਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਜਟਿਲੋ ਭਰਦ੍ਵਾਜਃ ਸੁਭਦ੍ਰਕਃ
ਮਿਤਵਾਕ, ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ, ਯਾਜ਼ਨਵਲਕ, ਸ਼ੁਕ, ਸੌਭਰੀ, ਸ਼ੁੱਧਜਟਿਲ, ਭਰਦਵਾਜ ਅਤੇ ਸੁਭਦਰਕ,
ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯੋ ਲੋਮਸ਼ਸ਼੍ਚ ਆਸੁਰਿਸ਼੍ਚ ਵਿਟਙ੍ਕਣਃ । ਅष੍ਟਾਵਕ੍ਰ ਸ਼ਤਾਨਨ੍ਦੋ ਵਾਮਦੇਸ਼੍ਚ ਭਾਸੁਰਿਃ
ਮਾਰਕੰਡੇ, ਲੋਮਸ਼, ਆਸੁਰੀ, ਵਿਟੰਕਣ, ਅਸ਼ਟਾਵਕ੍ਰ, ਸ਼ਤਾਨੰਦ, ਵਾਮਦੇਵ ਅਤੇ ਭਾਸੁਰੀ,
ਸਂਵਰ੍ਤਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯੁਤਥ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨਰੋऽਹਂ ਚਾਪਿ ਨਾਰਦ । ਜਾਬਾਲਿਃ ਪਰ੍ਸ਼ੁਰਾਮਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਗਸ੍ਤ੍ਯਃ ਪੈਲ ਏਵ ਚ
ਸੰਵਰਤ, ਉਤਥਿਆ, ਨਰ, ਮੈਂ ਖੁਦ, ਨਾਰਦ, ਜਾਬਾਲੀ, ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ, ਅਗਸਤਿਆ ਅਤੇ ਪੈਲਾ ਵੀ,
ਯੁਧਾਮਨ੍ਯੁਰ੍ਗੌ ਰਮੁਖੋऽਪ੍ਯੁਪਮਨ੍ਯੁਃ ਸ਼੍ਰृਤਸ਼੍ਰਵਾਃ । ਮੈਤ੍ਰੇਯਸ਼੍ਚ੍ਯਵਨਸ਼੍ਚੈਵ ਵਰਰੁਚ੍ਯਰ੍षਿਰੇਵ ਚ
ਯੁਧਾਮਨਯੁ, ਗੌਰਮੁਖ, ਉਪਮਨਯੁ, ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼ਰਵਾ, ਮੈਤਰੇਯ, ਚਵਨ ਅਤੇ ਵਰਰੁਚਿ ਰਿਸ਼ੀ,
ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਹਸੋਤ੍ਥਾਯ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪੁਟਾਞ੍ਜਲਿਃ । ਸਿਂਹਾਸਨੇषੁ ਰਮ੍ਯੇषੁ ਵਾਸਯਾਮਾਸ ਸਾਦਰਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੁਰੰਤ ਉੱਠਿਆ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸਿੰਘਾਸਨਾਂ 'ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਬਿਠਾਇਆ।
ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਵਿਧਿਵਤ੍ਕੁਸ਼ਲਪ੍ਰਸ਼੍ਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਚ ਸਂਭਾष੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਕृष੍ਣ ਉਵਾਸ ਸਃ
ਉਸ ਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਚੱਜੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪੁੱਛਿਆ; ਫਿਰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਕृष੍ਣਸ੍ਤੇਜੋਰਾਸ਼ਿਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸਃ । ਦਦੁਸ਼ੁਸ੍ਤੇ ਚ ਮੁਨਯੋऽਪ੍ਯਾਕਾਸ਼ੇ ਚ ਸਮੁਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਜੋਤ ਦਾ ਇਕ ਵੱਡਾ ਗੁੱਝਾ ਵੇਖਿਆ; ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ।
ਤੇਜਸੋऽਭ੍ਯਨ੍ਤਰੇ ਵਤ੍ਸ ਕੁਮਾਰਂ ਕਨਕਪ੍ਰਭਾਮ੍ । ਯਥੈਵ ਪਞ੍ਚਵਰ੍षੀਯਂ ਨਗ੍ਨਂ ਬਾਲਕਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਉਸ ਜੋਤ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਪੁੱਤਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਇਕ ਨੰਗਾ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਬੱਚਾ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ।
ਆਵਿਰ੍ਬਭੂਵ ਸਹਸਾ ਸਮਾਮਧ੍ਯੇ ਚ ਨਾਰਦ । ਉਤ੍ਤਿष੍ਟਮਾਨਂ ਸਹਸਾ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੁਨਪੁਂਗਵਾਃ
ਅਚਾਨਕ, ਸਭ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨਾਰਦ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਉੱਠਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ,
ਪ੍ਰਣੇਮੁਰ੍ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ੌਰਿਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਤਮ੍ । ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਨੇਤ੍ਰਂ ਚਕृਤ੍ਵਾ ਯੁਕ੍ਤਿਂ ਚ ਸਾਦਰਮ੍
ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਸ਼ੌਰੀ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ) ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਹੌਲੇ ਹੱਸ ਕੇ ਤੇ ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਸਭ ਨਾਲ ਵਿਵਹਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸ ਸਰ੍ਵਾਨਾਸ਼ਿषਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮੁਵਾਸ ਚ ਸਂਸਦਿ । ਉਵਾਚ ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ੌਰਿਂ ਚ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਬੈਠ ਗਿਆ; ਫਿਰ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਸਦੀਵੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੌਰੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰ ਉਵਾਚ ਭਦ੍ਰਂ ਵੋ ਮੁਨਯਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਤਪਸਾਂ ਫਲਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਕੁਸ਼ਲਪ੍ਰਸ਼੍ਨਂ ਸਿਵਬੀਜਸ੍ਯ ਨਿष੍ਫਲਮ੍
ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਹੋਵੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ! ਤੁਹਾਡੀ ਲਗਾਤਾਰ ਤਪस्या ਦਾ ਫਲ ਹੁਣ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਪਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪੁੱਛਣ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਬੀਜ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿਅਰਥ ਹੈ।
ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਕੁਸ਼ੁਲਂ ਵਸ਼੍ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਭਕ੍ਤਾਨੁਰੋਧਾਦ੍ਦੇਹਸ੍ਯ ਪਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਕृਤੇਰਪਿ
ਹੁਣ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋ ਗਈ; ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਪਰਮ ਦੇਹ, ਜੋ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਗੁਣਾਸ੍ਯ ਨਿਰੀਹਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਬੀਜਸ੍ਯ ਤੇਯਸਾ । ਭਾਰਾਵਤਰਣਾਯੈਵ ਚਾऽऽਵਿਰ੍ਭੂਤਸ੍ਯ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਆ ਤੇ ਸਾਰੇ ਬੀਜਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਿਰਫ਼ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਹੁਣ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਸ਼ਰੀਰਧਾਰਿਣਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕੁਸ਼ਲਪ੍ਰਸ਼੍ਨਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਤਤ੍ਕਥਂ ਕੁਸ਼ਲਪ੍ਰਸ਼੍ਨਂ ਮਯਿ ਵਿਪ੍ਰ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ فرمایا: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸਰੀਰ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪੁੱਛਣਾ ਠੀਕ ਹੈ; ਪਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਪੁੱਛਣਾ ਕਿਵੇਂ ਬਣਦਾ ਹੈ?
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰ ਉਵਾਚ ਸ਼ਰੀਰੇ ਪ੍ਰਾਕृਤੇ ਨਾਥ ਸਂਤਤਂ ਚ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਮ੍ । ਨਿਤ੍ਯਦੇਹੇ ਕ੍ਸ਼ੇਮਬੀਜੇ ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਸ਼੍ਨਮਨਰ੍ਥਕਮ੍
ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ فرمایا: ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਦ ਤੱਕ ਸਰੀਰ ਮਾਯਾ ਦਾ ਹੈ, ਚੰਗਾ ਮਾੜਾ ਲਗਾਤਾਰ ਆਉਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸਰੀਰ ਹੈ, ਜੋ ਭਲਾਈ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪੁੱਛਣਾ ਫ਼ਜ਼ੂਲ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਯੋ ਯੋ ਵਿਗ੍ਰਹਧਾਰੀ ਚ ਸ ਚ ਪ੍ਰਾਕृਤਿਕਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ । ਦੇਹੋ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਵਿਪ੍ਰ ਤਾਂ ਨਿਤ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਕृਤਿਂ ਵਿਨਾ
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨ ਨੇ فرمایا: ਜਿਸ ਕੋਲ ਰੂਪ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਯਿਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਰੀਰ ਸਦੀਵੀ ਮਾਯਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰ ਉਵਾਚ ਰਕ੍ਤਬਿਨ੍ਦੂਦ੍ਭਵਾ ਦੇਹਾਸ੍ਤੇ ਚ ਪ੍ਰਾਕृਤਿਕਾ ਸ੍ਮृਤਾਃ । ਕਥਂ ਪ੍ਰਕृਤਿਨਾਥਸ੍ਯ ਬੀਜਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਕृਤਂ ਵਪੁਃ
ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ فرمایا: ਜਿਹੜੇ ਸਰੀਰ ਲਹੂ ਦੇ ਬੀਜ ਤੋਂ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਾਯਿਕ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਮਾਯਾ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਰੇ ਬੀਜਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਦਾ ਸਰੀਰ ਮਾਯਿਕ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਸਰ੍ਵਬੀਜਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਦਿਰ੍ਭਵਾਂਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਸਰ੍ਵੇषਾਮਵਤਾਰਣਾਂ ਪ੍ਰਧਾਨਂ ਬੀਜਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਸਾਰੇ ਬੀਜਾਂ ਤੇ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਅਵਤਾਰਾਂ ਦਾ ਅਟੱਲ ਤੇ ਮੁੱਖ ਬੀਜ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਵਦਨ੍ਤਿ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਸਨਾਤਨਮ੍ । ਜ੍ਯੋਤਿਃਸ੍ਵਰੂਪਂ ਪ੍ਰਧਾਨਂ ਬੀਜਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਵੇਦ ਸਦਾ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਚਾ, ਸਦੀਵੀ ਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਜੋਤਿ-ਸਰੂਪ, ਮੁੱਖ ਤੇ ਅਟੱਲ ਬੀਜ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਮਾਯਯਾ ਸਗੁਣਂ ਚੈਵ ਮਾਯੇਸ਼ਂ ਨਿਰ੍ਗੁਣਂ ਪਰਮ੍ । ਪ੍ਰਵਦਨ੍ਤਿ ਚ ਵੇਦਾਙ੍ਗਾਸ੍ਤਥਾ ਵੇਦਵਿਦਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਮਾਇਆ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਾਇਆ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਜੋਂ ਉਹ ਸਰਬੋਤਮ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ; ਇਹ ਗੱਲ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਵੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਸਂਪ੍ਰਤਂ ਵਾਸੁਦੇਵੋऽਹਂ ਰਕ੍ਤਪੀਰ੍ਯਾਸ਼੍ਰਿਤਂ ਵਪੁਃ । ਕਥਂ ਨ ਪ੍ਰਕृਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਸ਼੍ਨਮਭੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ فرمایا: ਹੁਣ ਮੈਂ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਲਹੂ ਤੇ ਬੀਜ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਸਰੀਰ ਧਾਰ ਲਿਆ ਹੈ; ਫਿਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪੁੱਛਣਾ ਮਾਯਿਕ ਕਿਵੇਂ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ?
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰ ਉਵਾਚ ਵਾਸੁਃ ਸਰ੍ਵਨਿਵਾਸਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਯਸ੍ਯ ਲੋਮਸੁ । ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਃ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵਾਸੁਦੇਵ ਇਤੀਰਿਤਃ
ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ فرمایا: ਵਾਸੁ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਸਭ ਦਾ ਟਿਕਾਣਾ, ਜਿਸਦੇ ਰੋਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।