ਮਿਤਂ ਦਦਾਤਿ ਹਿ ਪਿਤਾ ਮਿਤਂ ਭ੍ਰਾਦਾ ਮਿਤਂ ਸੁਤਃ । ਮਿਤਂ ਬਨ੍ਧੁਰ੍ਮਿਤਂ ਮਾਤਾ ਸਰ੍ਵਦਾਤਾ ਪਤਿਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਪਿਓ ਥੋੜ੍ਹਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਭਰਾ ਥੋੜ੍ਹਾ, ਪੁੱਤ ਥੋੜ੍ਹਾ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਥੋੜ੍ਹਾ, ਮਾਂ ਵੀ ਥੋੜ੍ਹਾ, ਪਰ ਪਤੀ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾ ਦੇਵੀ ਤਤ੍ਰ ਤਸ੍ਥੌ ਰੁਰੋਦ ਚ । ਉਵਾਚ ਵृਨ੍ਦਾਂ ਣਗਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪਰਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਉਥੇ ਖੜੀ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਫਿਰ ਸਭ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਵ੍ਰਿੰਦਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਤ੍ਵਯਾऽऽਯੁਸ੍ਤਪਸਾ ਲਬ੍ਧਂ ਯਾਵਦਾਯੁਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ । ਤਦੇਵ ਦੇਹਿ ਧਰ੍ਮਾਯ ਗੋਲੋਕਂ ਗਚ੍ਛ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਜਿੰਨੀ ਉਮਰ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਮਰ ਵਰਗੀ ਲੰਮੀ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਮ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ। ਫਿਰ ਸੋਹਣੀਏ, ਗੋਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲੀ ਜਾ।"
ਤਨ੍ਵਾऽਨਯਾ ਚ ਤਪਸਾ ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਮਾਂ ਚ ਲਭਿष੍ਯਸਿ । ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਗੋਲੋਕਮਾਗਤ੍ਯ ਵਾਰਾਹੇ ਚ ਵਰਾਨਨੇ
ਇਸ ਸਰੀਰ ਤੇ ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਬਲ ਤੇ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਖ਼ਰ ਮਿਲ ਜਾਵੇਂਗੀ। ਫਿਰ ਵਾਰਾਹ ਅਵਤਾਰ ਵੇਲੇ, ਗੋਲੋਕ ਆ ਕੇ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਮੁਖ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਵੇਂਗੀ।
ਵृषਭਾਨਸੁਤਾ ਤ੍ਵਂ ਚ ਰਾਧਾਚ੍ਛਾਯਾ ਭਵਿष੍ਯਸਿ । ਮਤ੍ਕਲਾਂਸ਼ਸ਼੍ਚ ਰਾਯਾਣਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਵਿਵਾਹ ਗ੍ਰਹੀष੍ਯਤਿ
ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਾਨੂ ਦੀ ਧੀ, ਤੂੰ ਰਾਧਾ ਦੀ ਛਾਂ ਬਣੇਗੀ। ਮੇਰੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਰਾਯਾਣਾ ਤੈਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਚੁਣੇਗਾ।
ਮਾਂ ਲਭਿष੍ਯਸਿ ਰਾਸੇ ਚ ਗੋਪੀਭੀ ਰਾਧਯਾ ਸਹ । ਰਾਧਾ ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਸ਼ਾਪੇਨ ਵृषਭਾਨਸੁਤਾ ਯਦਾ
ਤੂੰ ਰਾਸ ਵਿੱਚ ਗੋਪੀਆਂ ਤੇ ਰਾਧਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਪਾਏਗੀ; ਜਦੋਂ ਰਾਧਾ, ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਾਨੂ ਦੀ ਧੀ ਬਣੇਗੀ।
ਸਾ ਚੈਵ ਵਾਸ੍ਤਵੀ ਰਾਧਾ ਤ੍ਵਂ ਚ ਚ੍ਛਾਯਾਸ੍ਵਰੁਪਿਣੀ । ਵਿਵਾਹਕਾਲੇ ਰਾਯਾਣਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਚ ਚ੍ਛਾਯਾਂ ਗ੍ਰਹੀष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਰਾਧਾ ਅਸਲ ਰਾਧਾ ਹੋਵੇਗੀ, ਤੇ ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਛਾਂ-ਸਰੂਪ ਹੋਵੇਗੀ। ਵਿਆਹ ਵੇਲੇ ਰਾਯਾਣਾ ਤੈਨੂੰ, ਛਾਂ ਨੂੰ, ਆਪਣੀ ਵਧੂ ਬਣਾਏਗਾ।
ਤ੍ਵਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਾਸ੍ਤਵੀ ਰਾਧਾ ਸਾऽਨ੍ਤਰ੍ਧਾਨਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਰਾਧੈਵੇਤਿ ਵਿਮੂਢਾਸ਼੍ਚ ਵਿਜ੍ਞਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ
ਅਸਲ ਰਾਧਾ ਤੈਨੂੰ ਦੇ ਕੇ ਅੰਤर्धਾਨ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ; ਤੇ ਭਟਕਿਆਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਹੀ ਰਾਧਾ ਲੱਗੇਗੀ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਰਾਧਾਪਦਾਮ੍ਭੋਜਂ ਨ ਰਿ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਬਲ੍ਲਵਾਃ । ਸ੍ਵਯਂ ਰਾਧਾ ਮਮ ਕ੍ਰੋਡੇ ਛਾਯਾ ਰਾਯਾਣਕਾਮਿਨੀ
ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਗਵਾਲੇ ਰਾਧਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪੰਗਤ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ; ਰਾਧਾ ਆਪ ਮੇਰੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਤੇ ਛਾਂ ਰਾਯਾਣਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦਦਾਵਾਯੁਸ਼੍ਚ ਸੁਨ੍ਦਰੀ । ਉਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਪੂਰ੍ਣ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਤਪ੍ਤਕਾਞ੍ਚਨਸਂਨਿਭਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਸੁੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ; ਪੂਰਾ ਧਰਮ ਉਠਿਆ, ਤੇ ਤਪੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਿਆ।
ਵृਨ੍ਦੋਵਾਚ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ृਣੁਤ ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਦੁਰ੍ਲਙ੍ਘ੍ਯਂ ਸਾਵਧਾਨਤਃ । ਨ ਹਿ ਮਿਥ੍ਯਾ ਭਵੇਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਦੀਯਂ ਚ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਵ੍ਰਿੰਦਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੇਵੋ, ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਟੱਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ; ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਕਦੇ ਝੂਠੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝੋ।
ਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵੇਤਿ ਵਾਕ੍ਯਂ ਚ ਮਯੋਕ੍ਤਂ ਕੋਪਭੀਤਯਾ । ਵਾਰਤ੍ਰਯਂ ਪੁਨਰ੍ਵਕ੍ਤੁਂ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਭਾਸ੍ਕਰਃ
ਮੈਂ 'ਵਿਨਾਸ਼ ਹੋਵੇਗਾ' ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਡਰ ਵਿਚ; ਪਰ ਭਾਸਕਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਸਤ੍ਯੇ ਚ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣੋऽਯਂ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵੋ ਯਥਾऽਧੁਨਾ । ਤ੍ਰਿਪਾਦਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਦ੍ਵਾਪਦੋ ਦ੍ਵਿਪਰੇ ਤਥਾ
ਸਤਯੁਗ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਪੂਰਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ, ਤੇ ਹੁਣ ਹੈ; ਤ੍ਰੇਤਾ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਤੇ, ਦੁਆਪਰ ਵਿੱਚ ਦੋ, ਤੇ ਕਲਿ ਵਿੱਚ ਵੀ।
ਏਕਪਾਦਸ਼੍ਚ ਦਰ੍ਮੋऽਯਂ ਕਲੇਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਥਮੇ ਹਰੇ । ਸ਼ੇषੇ ਕਲਾषੋਡਸ਼ਾਂਸ਼ਃ ਪੁਨਃ ਸਤ੍ਯੇ ਯਥਾ ਪੁਰਾ
ਕਲਿਜੁਗ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਇੱਕ ਪੈਰ ਤੇ ਖੜਾ ਹੈ, ਹੇ ਹਰੀ; ਬਾਕੀ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਸੋਲਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਤਯੁਗ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ।
ਤ੍ਰਿਰ੍ਨਿਰ੍ਗਤਂ ਮਮ ਮੁਖਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ਯਸ੍ਤੇਨ ਤਤਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ । ਪੁਨਰੁਕ੍ਤੇ ਚ ਮਨਸਿ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਭਾਸ੍ਕਰਃ
'ਵਿਨਾਸ਼' ਮੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਨਿਕਲਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ; ਜਦੋਂ ਇਹ ਮਨ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਇਆ, ਭਾਸਕਰ ਨੇ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਤੇਨੈਵ ਰੇਤੁਨਾऽਯਂ ਚ ਕਰਿਸ਼ੇषੇ ਕਲਾਮਯਃ । ਤਥਾ ਸ਼ਪ੍ਤਃ ਸ੍ਥਿਤੋ ਦੁਰ੍ਗੇ ਕਲਿਸ਼ੇषੇ ਤਥਾ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਸ ਹੀ ਬੀਜ ਨਾਲ, ਕਲਿਜੁਗ ਦੇ ਬਚੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਅੰਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ; ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ, ਇਹ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਕਲਿ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪੱਕਾ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਨਨ੍ਦ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਦੇਵਤਾ ਰਥਮ੍ । ਗੋਲੋਕਾਦਾਗਤਂ ਵੇਗਾਦਤੀਵ ਸੁਨ੍ਦਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਇਸ ਵੇਲੇ ਨੰਦ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਰਥ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਗੋਲੋਕ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਸ਼ੁਭ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਹੀਰਹਾਰਪਰਿष੍ਕृਤਮ੍ । ਮਣਿਮਾਣਿਕ੍ਯਮੁਕ੍ਤਾਭਿਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰੈ
ਉਹ ਰਥ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਸੀ, ਹੀਰੇ ਦੇ ਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ, ਮਣੀਆਂ, ਮਾਣਕਾਂ, ਮੋਤੀਆਂ, ਚੰਗੇ ਕਪੜੇ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਚਾਮਰਾਂ ਨਾਲ।
ਵਿਭੂषਿਤਂ ਭੂषਣੌਸ਼੍ਚ ਰੁਚਿਰੈ ਸ੍ਤਨਦਰ੍ਪਣੈਃ । ਨਤ੍ਵਾ ਹਰਿਂ ਹਰਂ ਵृਨ੍ਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਤਾਃ
ਉਹ ਰਥ ਚਮਕਦਾਰ ਗਹਣਿਆਂ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨ ਸਤਨ-ਦਰਪਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਸੀ; ਵ੍ਰਿੰਦਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹਰੀ, ਹਰਾ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸਮਾਰੁਙ੍ਯ ਰਥਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗੋਲੋਕਂ ਚ ਜਗਾਮ ਸਾ । ਦੇਵਾ ਜਗ੍ਮੁਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨਂ ਕਿਂ ਭੂਯਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਤੇ ਗੋਲੋਕ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਚਲੀ ਗਈ; ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਵਾਪਸ ਗਏ। ਹੁਣ ਤੂੰ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?
ਅਥ ਸਪ੍ਤਾਸ਼ੀਤਿਤਮੋਧ੍ਯਾਯਃ ਨਨ੍ਦ ਉਵਾਚ ਤ੍ਵਾਂ ਜ੍ਞਾਤੁਂ ਨਹਿ ਸ਼ਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਵੇਦਾ ਵੇਦਪ੍ਰਭੁਂ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਸੁਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ਸੇषਾਦ੍ਯਾ ਮੁਨਿਸਿਦ੍ਧਾਦਯਸ੍ਤਥਾ
ਅਠੱਸੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ। ਨੰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵੇਦ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਦੇਵਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਹੋਰ, ਸਾਧੂ ਤੇ ਸਿੱਧ—all ਤੈਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਹਨ।
ਕੋ ਭਵਾਨਿਤਿ ਵਿਜ੍ਞਾਤੁਂ ਪਰਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਮਮ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਯਾਥਾਰ੍ਥ੍ਯਂ ਨਿਰ੍ਜਨੇ ਕਥਯ ਪ੍ਰਭੋ
ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ? ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕਤਾ ਹੈ ਜਾਣਨ ਦੀ; ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ, ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ, ਇਕੱਲੇ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਕृष੍ਣਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਃ । ਆਜਗ੍ਮੁਃ ਸਹਸਾ ਵਤ੍ਸ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੇਜਸਾ
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਪੁੱਤਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਪੁਲਹਸ਼੍ਚ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰਤੁਸ਼੍ਚ ਭृਗੁਰਙ੍ਗਿਰਾਃ । ਪ੍ਰਚੇਤਾਸ਼੍ਚ ਵਸਿष੍ਠਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਵਾਸਾਃ ਕਣ੍ਵ ਏਵ ਚ
ਪੁਲਹ, ਪੁਲਸਤ, ਕ੍ਰਤੁ, ਭ੍ਰਿਗੁ, ਅੰਗਿਰਾ, ਪ੍ਰਚੇਤਸ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ, ਦੁर्वਾਸਾ ਅਤੇ ਕਣਵ ਵੀ,
ਕਾਤ੍ਯਾਯਨਃ ਪਾਣਿਨਿਸ਼੍ਚ ਕਣਾਦੋ ਗੌਤਮਸ੍ਤਥਾ । ਸਨਕਸ਼੍ਚ ਸਨਨ੍ਦਸ਼੍ਚ ਦृਤੀਯਸ਼੍ਚ ਸਨਾਤਨਃ
ਕਾਤਿਆਯਨ, ਪਾਣਿਨੀ, ਕਣਾਦ, ਗੌਤਮ, ਸਨਕ, ਸਨੰਦ, ਦ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਸਨਾਤਨ,
ਕਪਿਲਸ਼੍ਚਾऽऽਸੁਰਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵਾਯੁਃ ਪਞ੍ਚਸ਼ਿਖਸ੍ਤਥਾ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਸ਼੍ਚ ਕਸ਼੍ਯਪਸ਼੍ਚ ਪਰਾਸ਼ਰਃ
ਕਪਿਲ, ਆਸੁਰੀ, ਵਾਯੂ, ਪੰਚਸ਼ਿਖ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਵਾਲਮੀਕਿ, ਕਸ਼ਯਪ ਅਤੇ ਪਰਾਸ਼ਰ,
ਵਿਭਾਣ੍ਡਕੋ ਮਰੀਚਿਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਕ੍ਰੌऽਤ੍ਰਿਸ਼੍ਚ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ । ਗਾਰ੍ਗ੍ਯਸ਼੍ਯਾਪਿ ਤਥਾ ਵਾਤ੍ਸ੍ਯੋ ਵ੍ਯਾਸਸ਼੍ਚ ਜੈਮਿਨਿਸ੍ਤਥਾ
ਵਿਭਾਂਡਕ, ਮਰੀਚੀ, ਸ਼ੁਕਰ, ਅਤ੍ਰਿ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਗਾਰਗਿਆ, ਵਾਤਸਿਆ, ਵਿਆਸ ਅਤੇ ਜੈਮੀਨੀ ਵੀ,
ਮਿਤਵਾਗृष੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗਸ਼੍ਚ ਯਾਜ੍ਞਵਲ੍ਕ੍ਯਃ ਸ਼ੁਕਸ੍ਤਥਾ । ਸੌਭਰਿਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਜਟਿਲੋ ਭਰਦ੍ਵਾਜਃ ਸੁਭਦ੍ਰਕਃ
ਮਿਤਵਾਕ, ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ, ਯਾਜ਼ਨਵਲਕ, ਸ਼ੁਕ, ਸੌਭਰੀ, ਸ਼ੁੱਧਜਟਿਲ, ਭਰਦਵਾਜ ਅਤੇ ਸੁਭਦਰਕ,
ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯੋ ਲੋਮਸ਼ਸ਼੍ਚ ਆਸੁਰਿਸ਼੍ਚ ਵਿਟਙ੍ਕਣਃ । ਅष੍ਟਾਵਕ੍ਰ ਸ਼ਤਾਨਨ੍ਦੋ ਵਾਮਦੇਸ਼੍ਚ ਭਾਸੁਰਿਃ
ਮਾਰਕੰਡੇ, ਲੋਮਸ਼, ਆਸੁਰੀ, ਵਿਟੰਕਣ, ਅਸ਼ਟਾਵਕ੍ਰ, ਸ਼ਤਾਨੰਦ, ਵਾਮਦੇਵ ਅਤੇ ਭਾਸੁਰੀ,
ਸਂਵਰ੍ਤਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯੁਤਥ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨਰੋऽਹਂ ਚਾਪਿ ਨਾਰਦ । ਜਾਬਾਲਿਃ ਪਰ੍ਸ਼ੁਰਾਮਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਗਸ੍ਤ੍ਯਃ ਪੈਲ ਏਵ ਚ
ਸੰਵਰਤ, ਉਤਥਿਆ, ਨਰ, ਮੈਂ ਖੁਦ, ਨਾਰਦ, ਜਾਬਾਲੀ, ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ, ਅਗਸਤਿਆ ਅਤੇ ਪੈਲਾ ਵੀ,